De Cultu Feminarum

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Optemus tantummodo ne iustae blasphemationis causa simus. Quanto autem magis blasphemabile est, si, quae sacerdotes pudicitiae dicimini, impudicarum ritu procedatis cultae et expictae? Aut quid minus habeant infelicissimae illae publicarum libidinum victimae? quas etsi quae leges a maritalibus et matronalibus decoramentis coercebant, iam certe saeculi improbitas quotidie insurgens honestissimis quibusque feminis usque ad errorem dinoscendi coaequavit. Quamquam lenocinia formae nunquam non prostituto corpori coniuncta et debita etiam scripturae suggerunt. Illa civitas valida, quae super montes septem et plurimas aquas praesidet, prostitutae appellationem a domino meruit. Sed quali habitu appellationi suae comparata est? Sedet certe in purpura et coccino et auro et lapide pretioso. Quam maledicta sunt sine quibus non potuit maledicta et prostituta describi! Thamar illa, quia se expinxerat et ornaverat, idcirco Iudae suspicione visa est sedere, adeoque sub velamento latebat, habitus qualitate quaestuariam mentiente, ut quaestuariam et voluerit et compellarit et pactus sit. Unde addiscimus adversus congressus et suspiciones impudicas providendum omni modo esse. Quid enim castae mentis integritas alterius suspicione maculatur? quid speratur in me quod aversor? quid non meos mores habitus praenuntiat, ne spiritus per aures ab impudentia vulneretur? Liceat videri pudicam, certe impudicam non licet.

opto tantummodo ne iustus blasphematio causa sum quantus autem magis blasphemabilis sum si qui sacerdos pudicitia dico impudicaris ritus procedatis colo et expictae aut quis paruus habeo infelix ille publicaris libido victima qui etsi qui lex ab marital et matronal decoramentis coerceo iam certus saeculis improbitas quotidie insurgo honestus quisque femina usque ad error dinoscendi coaequo quamquam lenocinium forma numquam non prostituo corpus conjungo et debeo etiam scribo suggero ille civitas validus qui super mons septem et multus aqua praesideo prostituo appellatio ab dominus mereo sed qual habitus appellatio suus comparo sum sedeo certus in purpura et coccinum et aurum et lapis pretiosus quam maledico sum sine qui non possum maledico et prostituo describo thamar ille quia sui expinxerat et orno idcirco judas suspicio video sum sedeo adeo sub velamentum lateo habitus qualitas quaestuarius mentior ut quaestuarius et volo et compellarit et paciscor sum unde addisco adverro congredior et suspicio impudicus provideo omnis modo sum quis enim castus mens integritas alter suspicio maculo quis spero in ego qui aversor quis non meus mos habitus praenuntio ne spiritus per auris ab impudens vulneretur licet video pudicus certus impudicus non licet


Quid item tanta ordinandi crinis operositas ad salutem subministrat? Quid crinibus vestris quiescere non licet, modo substrictis, modo relaxatis, modo suscitatis, modo elisis? Aliae ge- stiunt in cincinnos coercere, aliae ut vagi et volucres elabantur, non bona simplicitate. Affigitis praeterea nescio quas enormitates subtilium atque textilium capillamentorum, nunc in galeri modum quasi vaginam capitis et operculum verticis, nunc in cervicem retro suggestum. Mirum, quod non contra dominica praescripta contenditur. Ad mensuram neminem sibi adicere posse pronumtiatum est. Vos vero adicitis ad pondus colluras quasdam vel scuti umbilicos cervicibus adstruendos. Si non pudet enormitatis, pudeat inquinamenti, ne exuvias alieni capitis forsan immundi, forsan nocentis et gehennae destinati, sancto et Christiano capiti supparetis. Immo omnem hanc ornatus servitutem a libero capite depellite. Frustra laboratis ornatae videri, frustra peritissimos quosque structores capillaturae adhibetis. Deus vos velari iubet. Credo, ne quarundam capita videantur. Atque utinam miserrimus ego in illa die Christianae exultationis vel infra calcanea vestra caput elevem! videbo, an cum cerussa et purpurisso et croco et in ille ambitu capitis resurgatis; an taliter expictas angeli in nubila sublevent obviam Christo in aere. Si nunc bona et dei sunt, tunc quoque occurrent resurgentibus corporibus et sua loca agnoscent. Sed non potest resurgere, nisi caro et spiritus solus ac purus. Damnatum est igitur quod in spiritu et carne non resurgit, quia dei non est. Damnatis hodie abstinete. Hodie vos tales deus videat, quales tunc videbit.

quis item tantus ordino crinis operositas ad salus subministro quis crinis vester quiesco non licet modo substringo modo relaxo modo suscitas modo elido alius ge stiunt in cincinnus coerceo alius ut vagus et volucris elabantur non bonus simplicitas affigitis praeterea nescio qui enormitas subtilium atque textile capillamentor nunc in galerus modus quasi vagina capio et operculis vertex nunc in cervix retro suggero mirus qui non contra dominicus praescribo contendo ad mensura nemo sui adicio possum pronumtiatum sum tu verus adicio ad pondus colluras quidam vel scutum umbilicus cervix adstruendos si non pudeo enormitas pudeo inquinamenti ne exuviae alienus capio forsan immundus forsan noceo et gehenna destino sancio et christianus caput supparetis immo omnis hic orno servitus ab liber caput depello frustra laboro orno video frustra pereo quisque structor capillatura adhibeo deus tu velaris iubeo credo ne quarundam caput video atque utinam miser ego in ille dies christianus exultatio vel infra calcaneum vester caput elevo video an cum cerussa et purpurissum et crocum et in ille ambitus capio resurgatis an talis expictas angelus in nubila sublevo obvius christus in aer si nunc bonus et deus sum tunc quoque occurro resurgentibus corpus et suus locum agnosco sed non possum resurgo nisi carus et spiritus solus atque purus damno sum igitur qui in spiritus et carnis non resurgo quia deus non sum damno hodie abstineo hodie tu talis deus video qualis tunc video


Nulla nunc muliebri pompae nota inusta sit praedamnationis de exitu auctorum. Nihil angelis illis imputetur praeter repudium caeli et matrimonium carnis: rerum ipsarum qualitates examinemus, ut consilia quoque concupiscentiae earum deprehendamus. Habitus feminae duplicem speciem circumfert, cultum et ornatum. Cultum dicimus quem mundum muliebrem vocant, ornatum, quem immundum muliebrem convenit dici. Ille in auro et argento et gemmis et vestibus deputatur, iste in cura capilli et cutis et earum partium corporis quae oculos trahunt. Alteri ambitionis crimen intendimus, alteri prostitutionis: ut iam hinc prospicias, dei ancilla, quid ex his disciplinae tuae conveniat, quae de diversis institutis censearis, scilicet humilitatis et castitatis.

nullus nunc muliebris pompa nosco inuro sum praedamnatio de exeo auctor nihil angelus ille imputo praeter repudium caelum et matrimonium caro res ipsaris qualitas examinemus ut consilium quoque concupiscentia is deprehendamus habitus femina duplico species circumfero cultus et orno cultus dico qui mundus muliebris voco orno qui immundus muliebris convenio dico ille in aurum et argentum et gemma et vestis deputo iste in cura capillus et cutis et is pars corpus qui oculus traho alter ambitio crimen intendo alter prostitutio ut iam hinc prospicio deus ancilla quis ex hic disciplina tuus convenio qui de diverto institus censearis scilicet humilitas et castitas


Video quasdam capillum croco vertere. Pudet eas etiam nationis suae, quod non Germaniae atque Galliae sint procreatae, ita iam capillos transferunt. Male ac pessime sibi auspicantur flammeo capite, et decorum putant quod inquinant. Atquin et detrimentum crinibus medicaminum vis inurit, et cerebro perniciem etiam cuiuslibet sinceri humoris assiduitas reservat, tum solis animando simul et siccando capillo exoptabilis ardor nocet. Quis decor cum iniuria? quae cum inmunditiis pulchritudo? Crocum capiti suo mulier Christiana ingeret ut in aram? Quodcunque enim immundo spiritui excremari solet, id nisi probis et necessariis et salutaribus usibus adhibetur, ad quod dei creatura prospecta est, sacrificium videri potest. Sed enim deus ait, Quis vestrum potest capillum album atrum facere, aut album ex atro? Itaque revincunt dominum. Ecce, inquiunt, pro albo vel atro flavum facimus, gratia faciliorem. Quamvis et atrum ex albo conantur, quas paeniteat ad senectam usque vixisse. Pro temeritas! Erubescit aetas exoptata votis, furtum conficitur, adulescentia, in qua deliquimus, suspiratur, occasio gravitatis inter- polatur. Absit a sapientiae filiabus stultitia tanta. Senectus cum plus occultari studuerit, plus detegetur. Haec est aeternitas vera de capilli iuventute. Hanc incorruptibilitatem habemus superinduere ad novam domum domini, quam monarchia pollicetur. Bene properatis ad dominum, bene festinatis excedere de isto iniquissimo saeculo, quibus ad finem propinquare deforme est.

video quidam capillus crocum verto pudeo is etiam natio suus qui non germania atque gallia sum procreo ita iam capillus transfero mal atque pessime sui auspico flammeus caput et decorus puto qui inquino atqui et detrimentum crinis medicamen volo inurit et cerebrum pernicies etiam qui sincerus humoris assiduitas reservo tum sol animando simul et sicco capillus exoptabilis ardor noceo quis decor cum iniuria qui cum immunditia pulchritudo crocus caput suus mulier christianus ingero ut in ara quicumque enim immundus spiritus excremaris soleo is nisi probus et necessarius et salutaris usus adhibeo ad qui deus creo prospicio sum sacrificium video possum sed enim deus aio quis vester possum capillus albus ater facio aut albus ex ater itaque revincunt dominus ecce inquam pro album vel ater flavus facio gratia facilis quivis et ater ex album conor qui paeniteo ad senecta usque vivo pro temeritas erubesco aetas exopto voveo furtum confacio adulescentia in qui delinquo suspiratur occasio gravitas inter polatur absum ab sapientia filiabus stultitia tantus senectus cum multus occultaris studeo multus detego hic sum aeternitas verus de capillus iuventus hic incorruptibilitas habeo superinduere ad novus domus dominus quam monarchia polliceor bene propero ad dominus bene festino excedo de iste iniquus saeculum qui ad finis propinquaris deformis sum


Nam ut quaedam rerum per singulas quasque terras et unamquamque regionem maris a deo distributa sunt invicem sibi peregrina, apud exteros mutuo rara, apud suos iure, si utique, vel negleguntur vel appetuntur, quia non tantus est in illis gloriae fervor, inter domesticos frigidae. Sed enim ex possessionum distributione, quam deus ut voluit ordinavit, raritas et peregrinitas apud extraneos semper gratiam inveniens de simplici causa non habendi quae deus alibi collocavit concupiscentiam concitat habendi. Ex hac vitium aliud extenditur, immoderate habendi. Quod etsi forte habendum sit, modus tamen debetur. Haec erit ambitio, unde et nomen eius interpretandum est, quod concupiscentia apud animum ambiente nascatur ad gloriae votum, grande scilicet votum, quod, ut diximus, non natura, nec veritas, sed vitiosa animi passio concupiscentia commendavit. Et alia vitia ambitionis et gloriae. Sic et pretia rebus inflammavit, ut se quoque accenderet. Nam tanto maior fit concupiscentia, quanto magno fecit quod concupivit. De brevissimis loculis patrimonium grande profertur. Uno lino decies sestertium inseritur. Saltus et insulas tenera cervix circumfert. Graciles aurium cutes kalendarium expendunt, et sinistra per singulos digitos de saccis singulis ludit. Hae sunt vires ambitionis, tantarum substantiarum usuram uno et muliebri corpusculo baiulare.

nam ut quidam res per singulus quisque terra et unamquamque regio mare ab deus distribuo sum invicem sui peregrinus apud exter mutuus rarus apud suus ius si utique vel neglego vel appeto quia non tantus sum in ille gloria fervo inter domesticus frigida sed enim ex possessio distributio quam deus ut volo ordino raritas et peregrinitas apud extraneus semper gratia invenio de simplex causa non habeo qui deus alibi colloco concupiscentia concito habeo ex hic vitium alius extendo immoderatus habeo qui etsi fors habeo sum modus tamen debeo hic sum ambitio unde et nomen is interpretor sum qui concupisco apud animus ambiente nasco ad gloria voveo grandis scilicet voveo qui ut dico non natura neque vereor sed vitiosus animus passio concupisco commendo et alius vitio ambitio et gloria sic et pretium res inflammo ut sui quoque accendo nam tantus magnus fio concupisco quantus magnus facio qui concupio de brevis loculis patrimonium grandis profero unus linus decies sestertius insero saltus et insula tener cervix circumfero gracilis auris cutis kalendarium expendo et sinistra per singuli digitus de saccus singuli ludo hic sum vireo ambitio tantaris substantiaris usura unus et muliebris corpusculum baiularis


Videlicet nunc vir ut sexu aemulus feminas a suis depello. An et nobis quaedam respectu obeundae gravitatis propter metum debitum deo detrahuntur? Siquidem et viris propter feminas, ut feminis propter viros, vitio naturae ingenita est placendi voluntas, propriasque praestigias formae et hic sexus sibi agnoscit, barbam acrius caedere, intervellere, circumradere, capillum disponere, et decolorare canitiem, primam quamque subducere totius corporis lanuginem, pigmento quoque muliebri distringere, cetera pulveris cuiusdam aspritudine laevigare, tum speculum omni occasione consulere, anxie inspicere, cum tamen cognito deo adempta placendi voluntate per luxuriae occasionem omnia illa ut otiosa, ut hostilia pudicitiae recusantur. Nam ubi deus, ibi pudicitia, ibi gravitas adiutrix et socia eius. Quo ergo pacto pudicitiam sine instrumento suo, id est sine gravitate tractabimus? Quomodo autem gravitatem administrandae pudicitiae adhibebimus, nisi et in facie et in cultu et in totius hominis contemplatione severitas circumferatur?

videlicet nunc vir ut sexu aemulus femina ab suus depello an et nos quidam respicio obeo gravitas propter metus debeo deus detraho siquidem et vis propter femina ut femina propter vir vitio natura ingenitus sum placeo voluntas proprius praestigiae forma et hic sexus sui agnosco barba acer caedo intervellere circumrado capillus dispono et decoloraris canities primus quisque subduco totus corpus lanugo pigmentum quoque muliebris distringo ceterus pulvis quidam aspritudo laevigaris tum speculum omnis occasio consulo anxius inspicio cum tamen cognosco deus adimo placeo voluntas per luxuria occasio omnis ille ut otiosus ut hostilis pudicitia recusantur nam ubi deus ibi pudicitia ibi gravitas adjutrix et socio is quo ergo pacisco pudicitia sine instrumentum suus is sum sine gravitas tracto quomodo autem gravitas administro pudicitia adhibeo nisi et in facies et in cultus et in totus homo contemplatio severitas circumferatur


Perinde et vestium de coloribus honorem servi etiam eorum terunt. Sed et parietes Tyriis et hyacinthinis et illis regiis velis, quae vos operose resoluta transfiguratis, pro pictura abutuntur. Vilior est apud illos purpura quam rubrica. Quis enim est vestium honor iustus de adulterio colorum iniustorum? Non placet deo quod non ipse produxit. Nisi si non potuit purpureas et a(??)rinas oves nasci iubere. Si potuit, ergo iam noluit; quod deus noluit, utique non licet fingi. Non ergo natura optima sunt ista quae a deo non sunt, auctore naturae. Sic a diabolo esse intelleguntur, ab interpolatore naturae. Alterius enim esse non possunt, si dei non sunt, quia aemuli sint necesse est, quae dei non sunt. Alius autem praeter diabolum et angelos eius aemulus dei non est. Ceterum si materiae ex deo sunt, non statim et huiusmodi fructus illarum in hominibus. Quaeritur et unde sint conchae, et qua dispositione decorent, et ubi speciem suam collocent. Nam et omnes istae profanae spectaculorum saecularium voluptates, sicut de illis suum volumen edidimus, ipsa etiam idololatria ex rebus dei constat. Non tamen ideo circi furoribus aut arenae atrocitatibus aut scenae turpitudinibus Christianum affici oportet, et quod et equum et pantheram et vocem homini deus dedit, sicut nec ideo idololatrian impune faciat Christianus, quia dei conditio est et tus et merum et ignis qui vescitur, et animalia quae victimae fiunt, cum et ipsa materia quae adoratur dei sit. Sic ergo et circa actum materiarum census a deo descendens propterea excusat, ut deo extraneum, ut reum scilicet gloriae saecularis?

perinde et vestis de color honor servio etiam is tero sed et paries tyrius et hyacinthinus et ille regius velis qui tu operosus resolvo transfiguratis pro pingo abutor vilis sum apud ille purpura quam rubrico quis enim sum vestis honor iustus de adulterium color iniustor non placeo deus qui non ipse produco nisus si non possum purpureus et ab rinas ovo nascor iubeo si possum ergo iam nolo qui deus nolo utique non licet fingo non ergo natura bonus sum iste qui ab deus non sum auctor natura sic ab diabolus sum intellego ab interpolator natura alter enim sum non possum si deus non sum quia aemulis sum necesse sum qui deus non sum alius autem praeter diabolus et angelus is aemulus deus non sum ceterum si materia ex deus sum non statim et huiusmodi fructus ille in homo quaero et unde sum concha et qui dispositio decoro et ubi species suus collocent nam et omnis iste profanus spectaculum saecularis voluptas sicut de ille suus volumen edo ipse etiam idololatria ex res deus consto non tamen ideo circos furor aut harena atrocitas aut scena turpitudo christianus afficio oportet et qui et equus et panthera et voco homo deus do sicut neque ideo idololatrian impunis facio christianus quia deus condicio sum et tus et merus et ignis qui vesco et animal qui victima fio cum et ipse materia qui adoratur deus sum sic ergo et circa ago materiaris census ab deus descendo propterea excuso ut deus extraneus ut reus scilicet gloria saecularis


Scio scripturam Enoch, quae hunc ordinem angelis dedit, non recipi a quibusdam, quia nec in armarium Iudaicum admittitur. Opinor, non putaverunt illam ante cataclysmum editam post eum casum orbis omnium rerum abolitorem salvam esse potuisse. Si ista ratio est, recordentur pronepotem ipsius Enoch fuisse superstitem cataclysmi Noë, qui utique domestico nomine et haereditaria traditione audierat et meminerat de proavi sui penes deum gratia et de omnibus praedicatis eius, cum Enoch filio suo Matusalae nihil aliud mandaverit, quam ut notitiam eorum posteris suis traderet. Igitur sine dubio potuit Noë in praedicationis delegatione successisse, vel quia et alias non tacuisset tam de dei conservatoris sui dispositione quam de ipsa domus suae gloria. Hoc si non tam expedite haberet, illud quoque assertionem scripturae illius tueretur. Proinde potuit abolefactam eam violentia cataclysmi in spiritu rursus reformare, quemadmodum et Hierosolymis Babylonia expugnatione deletis omne instrumentum Iudaicae litteraturae per Esdram constat restauratum. Sed cum Enoch eadem scriptura etiam de domino praedicarit, a nobis quidem nihil omnino reiciendum est quod pertineat ad nos. Et legimus omnem scripturam aedificationi habilem divinitus inspirari. A Iudaeis potest iam videri propterea reiecta, sicut et cetera fere quae Christum sonant. Nec utique mirum hoc, si scripturas aliquas non receperunt de eo locutas quem et ipsum coram loquentem non erant recepturi. Eo accedit, quod Enoch apud Iudam apostolum testimonium possidet.

scio scribo enoch qui hic ordo angelus do non recipio ab quidam quia neque in armarium judaicus admitto opinor non puto ille ante cataclysmos edo post is casus orbis omnis res abolitor salvus sum possum si iste ratio sum recordor pronepos ipse enoch sum superstito cataclysmi noe qui utique domesticus nomen et haereditaria traditio audio et memini de proavus suus penis deus gratia et de omnis praedico is cum enoch filius suus matusalae nihil alius mando quam ut notitia is posterus suus trado igitur sine dubius possum noe in praedicatio delegatio succedo vel quia et alius non taceo tam de deus conservator suus dispositio quam de ipse domus suus gloria hic si non tam expedio habeo ille quoque assertio scribo ille tueor proinde possum abolefactam is violens cataclysmi in spiritus rursus reformaris quemadmodum et hierosolyma babylonius expugnatio deleo omnis instrumentum judaicus litteratura per esdram consto restauro sed cum enoch idem scribo etiam de dominus praedicarit ab nos quidem nihil omnino reicio sum qui pertineo ad nos et lego omnis scribo aedificatio habilis divinitus inspiraris ab judaeus possum iam video propterea rejecto sicut et ceterus fere qui christus sono neque utique mirus hic si scribo aliqui non recipio de is loquor qui et ipse coram loquor non sum recipio eos accedo qui enoch apud judas apostolus testimonium possideo


Haec utique non in crudam in totum et ferinam habitudinem insinuanda vobis suggeruntur nec de bono squaloris et paedoris suademus, sed de modo et cardine et iustitia corporis excolendi. Non supergrediendum ultra quam simplices et sufficientes munditiae concupiscunt, ultra quam deo placet. In illum enim delinquunt quae cutem medicaminibus urgent, genas rubore maculant, oculos fuligine porrigunt. Displicet nimirum illis plastica dei, in ipsis se nimirum arguunt, reprehendunt artificem omnium. Reprehendunt enim, cum emendant, cum adiciunt, utique ab adversario artifice sumentes additamenta ista. Is est diabolus. Nam quis corpus mutare monstraret, nisi qui et spiritum hominis malitia transfiguravit? Ille indubitate eiusmodi ingenia concinnavit, ut in vobis pareat manus vos quodammodo deo afferre. Quod nascitur, opus dei est. Ergo quod infingitur, diaboli negotium est. Divino operi satanae ingenia superducere quam scelestum est! Servi nostri ab inimicis nostris nihil mutuantur, milites ab hostibus imperatoris sui nihil concupiscunt. De adversario enim eius in cuius manu sis aliquid usui postulare transgressio est. Christianus a malo illo adiuvabitur in aliquo? Nescio an hoc nomen ei perseveret. Erit enim eius de cuius doctrinis instrui concupiscit. Quam autem a vestris disciplinis et professionibus aliena sunt, quam indigna nomini Christiano faciem fictam gestare, quibus simplicitas omnis indicitur? effigie mentiri, quibus in lingua non licet? appetere quod tuum non sit, quibus alieni abstinentia traditur? adulterium in specie exercere, quibus studium pudicitiae sit! Credite, benedictae, quomodo praecepta dei custodietis, lineamenta eius in vobis non custodientes?

hic utique non in crudus in totus et ferina habitudo insinuo tu suggeruntur neque de bonus squalor et paedoris suadeo sed de modo et cardo et iustitia corpus excolo non supergrediendum ultra quam simplex et sufficio munditia concupisco ultra quam deus placeo in ille enim delinquo qui cutis medicamen urgeo gena rubor maculo oculus fuligo porrigo displiceo nimirum ille plastica deus in ipse sui nimirum arguo reprehendo artifex omnis reprehendo enim cum emendo cum adicio utique ab adversarius artifex sumo additamentum iste is sum diabolus nam quis corpus muto monstro nisi qui et spiritus homo malitia transfiguro ille indubitas eiusmodi ingenium concinno ut in tu pareo manus tu quodammodo deus affero qui nascor opus deus sum ergo qui infingitur diabolus negotium sum divino operio satanas ingenium superducere quam scelestus sum servius noster ab inimicus noster nihil mutuo miles ab hostis imperator suus nihil concupisco de adversarius enim is in qui manus sum aliquis usus postulo transgressio sum christianus ab malus ille adjuvo in aliquis nescio an hic nomen is persevero sum enim is de qui doctrina instruo concupisco quam autem ab vester disciplina et professio alienus sum quam indignus nomen christianus facies fingo gestaris qui simplicitas omnis indico effigies mentior qui in lingua non licet appeto qui tuus non sum qui alienus abstinentia trado adulterium in species exerceo qui studium pudicitia sum credo benedico quomodo praecipio deus custodio lineamentum is in tu non custodio


Nimirum enim deus demonstravit sucis herbarum et concharum salivis incoquere lanas. Exciderat illi, cum universa nasci iuberet, purpureas et coccineas oves mandate. Deus et ipsarum vestium officinas commentus, quae leves et exiles solo pretio graves essent, deus et auri tanta opera produxit, compleotendis et distinguendis lapillis, scrupulosa deus et auribus vulnera intulit, et tanti habuit vexationem operis sui et cruciatus infantiae innocentis tunc primum dolentis, ut ex illis ad ferrum nati cor- peris cicatricibus grana nescio quae penderent, quae plane Parthi perenibus quoque suis bullarum vice inserunt. Quamquam et aurum ipsum, cuius vos gloria occupat, cuidam genti ad vincula servire referunt gentilium litterae. Adeo non veritate bona sunt, sed raritate; artibus autem per angelos peccatores, qui et ipsas materias prodiderunt, inductis operositas cum raritate commissa pretiosilatem et ex ea libidinem possidendae pretiositatis feminarum excitavit. Quod si iidem angeli qui et materias eiusmodi et inlecebras detexerunt, auri dico et lapidum inlustrium, et operas eorum tradiderunt, et iam ipsum calliblepharum vellerumque tincturas inter cetera docuerunt, damnati a deo sunt, ut Enoch refert, quomodo placebimus deo, gaudentes rebus illorum qui iram et animadversionem dei propterea provocaverunt? Nunc ut ista prospexerit deus, deus permiserit, nullam de conchylio vestem Esaias increpet, nullum botronatum retundat, nullas lunulas reprobet, tamen non ut gentiles, ita nos quoque nobis adolemur, institutorem solummodo deum existimantes, non etiam despectorem institutorum suorum. Quanto enim utilius et cautius egerimus, si praesumamus omnia quidem a deo provisa tunc et in saeculo posita, uti nunc essent in quibus disciplina servorum eius probaretur, ut per licentiam utendi continentiae experimenta procederent? Nonne sapientes patresfamiliae de industria quaedam servis suis offerunt atque permittunt, ut experiantur, an et qualiter permissis utantur, si probe, si moderate? Quanto autem laudabilior qui abstinuerit in totum, qui timuerit etiam indulgentiam domini? Sic igitur et apostolus, Omnia, inquit, licent, sed non omnia expediunt. Quanto facilius inlicita timebit qui licita verebitur?

nimirum enim deus demonstro sucus herba et concharis saliva incoquo lana excido ille cum universus nascor iubeo purpureus et coccineus ovo mando deus et ipsaris vestis officina comminiscor qui levo et exilis solum pretium gravis sum deus et aurum tantus opus produco compleotendis et distinguo lapillus scrupulosus deus et auris vulnero infero et tantus habeo vexatio opus suus et cruciatus infantia innocens tunc primus doleo ut ex ille ad ferrum nascor cor pereo cicatrix granum nescio qui pendeo qui planus parthus perenibus quoque suus bullaris vicus insero quamquam et aurum ipse qui tu gloria occupo quidam gens ad vinculum servio refero gentilis littera adeo non veritas bonus sum sed raritas ars autem per angelus peccator qui et ipse materio prodo induco operositas cum raritas committo pretiosilatem et ex is libido possideo pretiositas femina excito qui si eo angelus qui et materio eiusmodi et illecebra detexerunt aurum dico et lapis illustris et opera is trado et iam ipse calliblepharis vellerumque tincturas inter ceterus doceo damno ab deus sum ut enoch refero quomodo placeo deus gaudeo res ille qui ira et animadversio deus propterea provoco nunc ut iste prospicio deus deus permitto nullus de conchylium vestis esaias increpo nullus botronatum retundo nullus lunula reprobo tamen non ut gentilis ita nos quoque nos adolemur institutor solummodo deus existimo non etiam despector institutor suus quantus enim utilis et caveo ago si praesumo omnis quidem ab deus provideo tunc et in saeculum pono uti nunc sum in qui disciplina servus is probo ut per licentia uto continentia experimentum procedo nonne sapio patresfamiliae de industria quidam servio suus offertor atque permitto ut experior an et qualis permitto utor si probus si modero quantus autem laudabilis qui abstineo in totus qui timeo etiam indulgentia dominus sic igitur et apostolus omnis inquam liceo sed non omnis expedio quantus facilis illicitus timeo qui liceo vereor


Quamobrem erga vestitum quoque et reliqua compositionis vestrae impedimenta perinde vobis curanda est amputatio et decussio redundantioris nitoris. Nam quid prodest faciem quidem frugi et expeditam et simplicitatem condignam divinae disciplinae exhibere, cetera vero corporis laciniosis pomparum et delitiarum ineptiis occupare? Hae pompae quam de proximo curent luxuriae negotium et obstrepant pudicitiae disciplinis dinoscere in facile est, quod gratiam decoris cultus societate prostituant: adeo, si desinant, inritam et ingratam reddunt, velut exarmatam et naufragam. Contra si forma deficit, adminiculum nitoris quasi de suo gratiam supplet. Aetates denique requietas iam et in portum modestiae subductas splendor et dignitas cultus avocant et severitatem appetitionibus inquietant, compensantibus scilicet habitus inritamenta pro frigore aetatis. Ergo, benedictae, primo quidem ut lenones et prostitutores vestitus et cultus ne in vos admiseritis, tum, si quas divitiarum vel natalium vel retro dignitatum ratio compellit ita pompaticas progredi, ut sapientiam non videantur consecutae, temperare malum huiusmodi curate, ne totis habenis licentiam usurpetis praetextu necessitatis. Quomodo etenim humilitatem, quam nostri profitentur, implere poteritis, non repastinantes divitiarum vestrarum vel elegantiarum usum, quae tantum ad gloriam faciunt? Gloria autem exaltare, non humiliare consuevit. Non enim quaesitis utemur nostris? Quis autem prohibet uti? Secundum apostolum tamen, qui nos uti monet mundo isto, quasi non abutamur. Praeterit enim habitus mundi huius. Et qui emunt, sic agant, quasi non possidentes. Cur ita? Quoniam praemiserat, dicens, Tempus in collecto est. Si ergo uxores quoque ipsas sic habendas demonstrat, tanquam non habeantur, propter angustias temporum, quid sentiat de vanis his instrumentis earum? Non enim et multi ita faciunt, et se spadonatui obsignant propter regnum dei, tam fortem et utique permissam voluptatem sponte ponentes? Numquid non aliqui ipsam dei creaturam sibi interdicunt, abstinentes vino et animalibus esculentis, quorum fructus nulli periculo aut sollicitudini adiacent, sed humilitatem animae suae in victus quoque castigatione deo immolant. Satis igitur et vos usae estis divitiis atque deliciis, satis dotum vestrarum fructus decidistis ante notitiam salutarium disciplinarum. Nos sumus, in quos decurrerunt fines saeculorum. Nos destinati a deo ante mundum in extimatione temporali. Itaque castigando et castrando, ut ita dixerim, saecule erudimur a deo. Nos sumus circumcisio omnium spiritalis et carnalis. Nam et in spiritu et carne saecularia circumcidimus.

quamobrem erga vestio quoque et reliquus compositio vester impedimentum perinde tu curo sum amputatio et decussio redundantioris nitor nam quis prodo facies quidem frugi et expedio et simplicitas condignus divina disciplina exhibeo ceterus verus corpus laciniosis pomparis et delitiaris ineptia occuparis hic pompa quam de propior curo luxuria negotium et obstrepo pudicitia disciplina dignosco in facilis sum qui gratia decor cultus societas prostituant adeo si desino irritus et ingratus reddo velut exarmo et naufragus contra si forma deficio adminiculis nitor quasi de suus gratia suppleo aetas denique requietas iam et in portus modestia subduco splendor et dignitas cultus avoco et severitas appetitio inquieto compensantibus scilicet habitus irritamentum pro frigor aetas ergo benedico primus quidem ut leno et prostitutor vestio et cultus ne in tu admiseritis tum si qui divitiaris vel natalis vel retro dignitas ratio compello ita pompaticus progredior ut sapientia non video consequor temperaris malus huiusmodi curo ne totus habena licentia usurpetis praetextus necessitas quomodo etenim humilitas quam noster profiteor impleo possum non repastinantes divitiaris vestraris vel elegantiaris usus qui tantus ad gloria facio gloria autem exaltaris non humiliaris consuesco non enim quaero uto noster quis autem prohibeo uti secundus apostolus tamen qui nos uti moneo mundus iste quasi non abutor praetereo enim habitus mundus hic et qui emo sic ago quasi non possideo cur ita quoniam praemitto dico tempus in colligo sum si ergo uxor quoque ipse sic habeo demonstro tamquam non habeo propter angustiae tempus quis sentio de vanus hic instrumentum is non enim et multus ita facio et sui spadonatui obsigno propter regnum deus tam fortis et utique permitto voluptas sponte pono numquid non aliqui ipse deus creatura sui interdico abstineo vinum et animal esculentus qui fructus nullus periculum aut sollicitudo adjaceo sed humilitas anima suus in vinco quoque castigatio deus immolo satis igitur et tu utor sum divitiae atque deliciae satis dos vestraris fructus decidistis ante notitia salutaris disciplinaris nos sum in qui decurro finis saeculum nos destino ab deus ante mundus in extimatio temporal itaque castigo et castro ut ita dico saeculis erudio ab deus nos sum circumcisio omnis spirital et carnal nam et in spiritus et carnis saecularia circumcido


Perfectae, id est Christianae pudicitiae, appetitionem sui non tantum non appetendam, sed etiam exsecrandam vobis sciatis. Primo, quod non de integra conscientia venit studium placendi per decorem, quem naturaliter invitatorem libidinis scimus. Quid igitur excitas in te malum istud? quid invitas cuius te profiteris extraneam? Tum, quod temptationibus viam aperire non debemus, quae nonnunquam quod deus a suis abigat instando perficiunt, certe vel spiritum scandalo permovent. Debemus quidem ita sancte et tota fidei substantia incedere, ut confisae et securae simus de conscientia nostra, optantes perseverare id in nobis, non tamen praesumentes. Nam qui praesumit, minus veretur, qui minus veretur, minus praecavet, qui minus praecavet, plus periclitatur. Timor fundamentum salutis est, praesumptio impedimentum timoris. Utilius ergo, si speremus nos posse delinquere, quam si praesumamus non posse. Sperando enim timebimus, timendo cavebimus, cavendo salvi erimus: contra si praesumamus, neque timendo neque praecavendo salvi erimus. Qui securus agit, non et sollicitus, non possidet tutam et firmam securitatem. At qui sollicitus est, is vere poterit esse securus. Et de suis quidem servis dominus misericordia sua curet, ut etiam praesumere illis de bono suo feliciter liceat. Quid autem alteri periculo sumus? quid alteri concupiscentiam importamus? quam si deus non ampliando legem facto stupri concupiscentiam non discernat in poena, nescio an impune habeat qui alicui causa fuerit perditionis. Perit enim ille, simul in tuam formam concupierit, et admisit iam in animo quod concupivit, et facta es tu gladius illi, ut, etsi a culpa vaces, ab invidia non libereris. Ut, cum in alicuius agro latrocinium gestum est, crimen quidem dominum non continget, dum rus tamen ignominia notatur, ipse quoque infamia aspergitur. Expingamus nos, ut alteri pereant? Ubi ergo est, Diliges proximum tuum sicuti te ipsum? Nolite vestra tantum curare, sed alterius? Nulla enuntiatio spiritus sancti ad praesentem tantum materiam, et non ad omnem utilitatis occasionem dirigi et suscipi debet. Cum igitur et nostra et aliorum causa versetur in studio periculosissimi decoris, iam non tantum confictae et elaboratae pulchritudinis suggestum recusandum a vobis sciatis, sed etiam naturalis speciositatis oblitterandum dissimulatione et incuria, ut perinde oculorum incursibus molestum. Nam etsi accusandus decor non est, ut felicitas corporis, ut divinae plasticae accessio, ut animae aliqua vestis bona, timendus est tamen vel propter iniuriam et violentiam sectatorum, quam etiam pater fidei Abra- ham in uxoris suae specie pertimuit, et Isaac sororem ementitus Rebeccam salutem contumelia redemit.

perficio is sum christianus pudicitia appetitio suus non tantus non appeto sed etiam exsecrandam tu scio primus qui non de integer conscientia venio studium placeo per decoro qui naturalis invitator libido scio quis igitur excitas in tu malus iste quis invito qui tu profiteor extraneus tum qui temptatio via aperio non debeo qui nonnunquam qui deus ab suus abigo insto perficio certus vel spiritus scandalo permoveo debeo quidem ita sancio et totus fides substantia incedo ut confido et securus sum de conscientia noster opto perseveraris is in nos non tamen praesumo nam qui praesumo paruus vereor qui paruus vereor paruus praecavet qui paruus praecavet multus periclitor timor fundamentum salus sum praesumptio impedimentum timor utilis ergo si spero nos possum delinquo quam si praesumo non possum spero enim timeo timeo cavebimus caveo salvus sum contra si praesumo neque timeo neque praecavendo salvus sum qui securus ago non et sollicitus non possideo tueor et firmus securitas at qui sollicitus sum is verus possum sum securus et de suus quidem servio dominus misericordia suus curo ut etiam praesumo ille de bonus suus feliciter licet quis autem alter periculum sum quis alter concupiscentia importamus quam si deus non amplio lex facio stuprum concupiscentia non discerno in poena nescio an impunis habeo qui aliqui causa sum perditio pereo enim ille simul in tuus forma concupio et admitto iam in animus qui concupio et facio sum tu gladius ille ut etsi ab culpa vaco ab invidia non libero ut cum in aliquis ager latrocinium gero sum crimen quidem dominus non contingo dum rus tamen ignominia noto ipse quoque infamia aspergitur expingamus nos ut alter pereo ubius ergo sum diligo propior tuus sicut tu ipse nolo vester tantus curo sed alter nullus enuntiatio spiritus sanctus ad praesens tantus materia et non ad omnis utilitas occasio dirigo et suscipio debeo cos igitur et noster et alius causa verso in studium periculosus decor iam non tantus confingo et elaboro pulchritudo suggero recuso ab tu scio sed etiam natural speciositas oblittero dissimulatio et incuria ut perinde oculus incursus molestus nam etsi accuso decor non sum ut felicitas corpus ut divina plastice accessio ut anima aliqui vestio bonus timeo sum tamen vel propter iniuria et violentia sectator quam etiam pater fides abra ham in uxor suus species pertimesco et isaac soror ementior rebeccam salus contumelia redimo


Haec omnia de raritate et peregrinitate sola gratiam possident. Denique intra terminos suos patrios non tanti habentur. Semper abundantia contumeliosa in semetipsam est. Apud barbaros quosdam, quia vernaculum est aurum et copiosum, auro vinctos in ergastulis habent, et divitiis malos onerant, tanto locupletiores, quanto nocentiores. Aliquando revera inventum est, quomodo et aurum non ametur. Gemmarum quoque nobilitatem vidimus Romae de fastidio Parthorum et Medorum ceterorumque gentilium suorum coram matronis erubescentem, nisi quod nec ad ostentationem fere habentur. Latent in cingulis smaragdi, et cylindros vaginae suae solus gladius sub sinu novit, et in peronibus uniones emergere de luto cupiunt. Nihil denique tam gemmatum habent, quam quod gemmatum esse non debet, si non comparet, aut ideo comparet, ut neglectum quoque ostendatur.

hic omnis de raritas et peregrinitas solus gratia possideo denique intra terminus suus patrius non tantus habeo semper abundantia contumeliosus in semetipsam sum apud barbarus quidam quia vernaculis sum aurum et copiosus aurum vincio in ergastulum habeo et divitiae malus onero tantus locupletiores quantus noceo aliquando revero invenio sum quomodo et aurum non amo gemmaris quoque nobilitas video roma de fastidium parthus et medus ceter gentilis suus coram matrona erubesco nisi qui neque ad ostentatio fere habeo lateo in cingulis smaragdus et cylindros vagina suus solus gladius sub sinus nosco et in pero unio emergo de lutum cupio nihil denique tam gemmo habeo quam qui gemmo sum non debeo si non comparo aut ideo comparo ut neglego quoque ostendo


Quae autem vobis causae extructius prodeundi, cum remotae sitis ab his quae talium indigent. Nam nec templa circumitis, nec spectacula postulatis, nec festos dies gentium nostis. Propter istos enim conventus et multum videre ac videri omnes pompae in publicum proferuntur, aut ut luxuria negotietur aut gloria insolescat. Vobis autem nulla procedendi causa non tetrica. Aut inbecillus aliqui ex fratribus visitatur, aut sacrificium offertur, aut dei sermo administratur. Quidvis horum gravitatis et sanctitatis negotium est, cui opus non sit habitu extraordinario, et composito et soluto. Ac si necessitas amicitiarum officiorumque gentilium vos vocat, cur non vestris armis indutae procedatis, tanto magis, quanto ad extraneas fidei? ut sit inter dei ancillas et diaboli discrimen, ut exemplo sitis illis, ut aedificentur in vobis, ut, quomodo ait apostolus, magnificetur deus in corpore vestro. Magnificatur autem in corpore per pudicitiam, utique et per habitum pudicitiae competentem. Sed enim a quibusdam dicitur, ne blasphemetur nomen in nobis, si quid de pristino habitu et cultu detrahamus. Non auferamus ergo vitia pristina: simus et moribus iisdem, si et superficie eadem, et tunc vere non blasphemabunt nationes. Grandis blasphemia est ex qua dicatur: Ex quo facta est Christiana, pauperius incedit. Timebis pauperior videri, ex quo locupletior facta es, et sordidior, ex quo mundior? Secundum gentilium, an secundum dei placitum incedere Christianos oportet?

qui autem tu causa extructius proeo cum removeo sum ab hic qui talis indigeo nam neque templum circumeo neque spectaculum postulo neque festus dies gens nosco propter iste enim convenio et multus video atque video omnis pompa in publicus profero aut ut luxuria negotior aut gloria insolesco tu autem nullus procedo causa non taetricus aut imbecillus aliqui ex frater visitatur aut sacrificium offertor aut deus sermo administro quivis hic gravitas et sanctitas negotium sum qui opus non sum habitus extraordinarius et compono et solvo atque si necessitas amicitiaris officium gentilis tu voco cur non vester arma induo procedatis tantus magis quantus ad extraneus fides ut sum inter deus ancilla et diabolus discrimen ut exemplum sum ille ut aedifico in tu ut quomodo aio apostolus magnifico deus in corpus vester magnifico autem in corpus per pudicitia utique et per habitus pudicitia competo sed enim ab quidam dico ne blasphemo nomen in nos si quis de pristinus habitus et cultus detraho non auferamus ergo vitio pristinus sum et mos idem si et superficies idem et tunc verus non blasphemo natio grandis blasphemia sum ex qui dico ex quo facio sum christianus pauperius incedo timeo pauperior video ex quo locupletior facio sum et sordidus ex quo mundus secundus gentilis an secundus deus placeo incedo christianus oportet


Aurum et argentum principes materiae cultus saecularis id sint necesse est unde sunt, terra scilicet, plane gloriosior, quoniam in maledictorum metallorum feralibus officinis poenali opera deplorata nomen terrae in igni reliquit, atque exinde de tormentis in ornamenta, de suppliciis in delicias, de ignominiis in honores metalli refuga mutatur. Sed et ferri et aeris et aliarum vilissimarum materiarum par conditio est, et terreni generis et metallici operis, quo nihilo generosior iudicari possit auri et argenti substantia penes naturam. Quod si de qualitate usus gloria est auro et argento, atquin magis ferro et aeri, quorum ita disposita est utensilitas, ut et proprias operas plures et necessariores exhibeant rebus humanis et nihilominus auri et argenti de suo vicem accommodent iustioribus causis. Nam et annuli ferro fiunt, quaedam esui et potui vascula ex aere adhuc servat memoria antiquitatis. Viderit, si etiam ad spurca instrumentis auri et argenti demens copia deservit. Certe nec ager auri opere paratur, nec navis argenti vigore contexitur. Nullum bidens aurum demergit in terram, nullus clavus argentum intimat tabulis. Taceo totius vitae necessitates ferro et aere innixas, cum ipsae illae divites mate riae, et de metallis refodiendae et in quocunque usu procuden dae, sine ferri et aeris operario vigore non possint. Iam igitur aestimandum est, unde obveniat tanta dignitas auro et argento, cum et consanguineis, quantum ad genus, et potioribus, quantum ad utensilitatem, materiis praeferantur.

aurum et argentum princeps materia cultus saecularis is sum necesse sum unde sum terra scilicet planus gloriosus quoniam in maledictor metallum feral officina poenal opus deploro nomen terra in ignis relinquo atque exinde de tormentum in ornamentum de supplicium in deliquia de ignominia in honor metallum refugus muto sed et fero et aer et alius vilissimaris materiaris par condicio sum et terrenus genus et metallicus opus quo nihilum generosus iudico possum aurum et argentum substantia penis natura qui si de qualitas utor gloria sum aurum et argentum atqui magis ferrum et aerius qui ita dispono sum utensilitas ut et proprius opera multus et necessariores exhibeo res humanus et nihilominus aurum et argentum de suus vicis accommodo justus causa nam et annulis ferrum fio quidam esus et possum vasculum ex aer adhuc servo memoria antiquitas video si etiam ad spurcus instrumentum aurum et argentum demens copia deservio certus neque ager aurum opus paro neque navus argentum vigor contexo nullus bidens aurum demergo in terra nullus clavus argentum intimat tabula taceo totus vita necessitas ferrum et aer innixas cum ipse ille dives mattus riae et de metallum refodiendae et in quocunque usus procuden dae sine fero et aer operarius vigor non possum iam igitur aestimo sum unde obvenio tantus dignitas aurum et argentum cum et consanguineus quantus ad genus et potis quantus ad utensilitas materia praefero


Nunc non sit timenda dignitas formae, ut nec possidentibus gravis, nec appetentibus exitiosa, nec coniunctis periculosa, non exposita temptationibus, non circumdata scandalis existimetur: sufficit, quod angelis dei non est necessaria. Nam ubi pudicitia, ibi vacua pulchritudo, quia proprie usus et fructus pulchritudinis luxuria, nisi si quis aliam messem decori corporis arbitratur. Illae sibi formositatem et datam extendant et non datam requirant, quae quod ab illa flagitatur sibi quoque praestare se putant, cum alteri praestant? Dicet aliquis, Quid ergo non et exclusa luxuria et admissa castitate laude formae sola frui et de bono corporis gloriari licet? Viderit, quem iuvat de carne gloriari. Nobis autem primo quidem nullum gloriae studium est, quia gloria exaltationis ingenium est. Porro exaltatio non congruit professoribus humilitatis ex praescriptis dei. Dehinc si omnis gloria vana et stuporata, quanto magis quae in carne, nobis duntaxat? Nam etsi gloriandum est, in spiritus bonis, non in carne placere velle debemus, quia spiritalium sectatores sumus. Quibus operamur, illis gaudeamus. De his gloriam carpamus, de quibus salutem speramus. Plane gloriabitur Christianus etiam in carne, sed cum propter Christum lacerata duraverit, ut spiritus in ea coronetur, non ut oculos et suspiria adulescentium post se trahat. Ita quod ex omni parte in vobis vacat, merito et non habentes fastidiatis et habentes neglegatis. Sanctae feminae, si naturaliter speciosae, non adeo sit occasio. Certe si et fuerit, non adiuvare, sed etiam impedire debet.

nunc non sum timeo dignitas forma ut neque possido gravis neque appetentibus exitiosus neque conjungo periculosus non expono temptatio non circumdo scandal existimo sufficio qui angelus deus non sum necessarius nam ubi pudicitia ibi vacuus pulchritudo quia proprius utor et fructus pulchritudo luxuria nisi si quis alius messis decorus corpus arbitror ille sui formositas et do extendo et non do requiro qui qui ab ille flagito sui quoque praesto sui puto cum alter praesto dico aliquis quis ergo non et excludo luxuria et admitto castitas laus forma solus fruor et de bonus corpus glorior licet video qui juvo de carnis glorior nos autem primus quidem nullus gloria studium sum quia gloria exaltatio ingenium sum porro exaltatio non congruo professor humilitas ex praescribo deus dehinc si omnis gloria vanus et stuporata quantus magis qui in carnis nos dumtaxat nam etsi glorior sum in spiritus bonus non in carnis placeo volo debeo quia spiritalis sectator sum qui operamur ille gaudeo de hic gloria carpo de qui salus spero planus glorior christianus etiam in carnis sed cum propter christus lacero duro ut spiritus in is corono non ut oculus et suspirium adulescens post sui traho ita qui ex omnis pars in tu vaco mereo et non habeo fastidiatis et habeo neglego sancio femina si naturalis speciosus non adeo sum occasio certus si et sum non adiuvaris sed etiam impedio debeo


Si tanta in terris moraretur fides, quanta merces eius expectatur in caelis, nulla omnino vestrum, sorores dilectissimae, ex quo deum vivum cognovisset, et de sua, id est de feminae conditione didicisset, laetiorem habitum, ne dicam gloriosiorem appetisset, ut non magis in sordibus ageret, et squalorem potius affectaret, ipsam se circumferens Evam lugentem et paenitentem, quo plenius id quod de Eva trahit (ignominiam dico primi delicti et invidiam perditionis humanae) omni satisfactionis habitu expiaret. In doloribus et anxietatibus paris, mulier, et ad virum tuum conversio tua, et ille dominatur tui. Et Evam te esse nescis? Vivit sententia dei super sexum istum in hoc saeculo; vivat et reatus necesse est. Tu es diaboli ianua, tu es arboris illius resignatrix tu es divinae legis prima desertrix, tu es quae eum suasisti quem diabolus aggredi non valuit. Tu imaginem dei, hominem, tam facile elisisti. Propter tuum meritum, id est mortem, etiam filius dei mori habuit: et adornari tibi in mente est super pelliceas tuas tunicas? Age nunc, si ab initio rerum et Milesi(??) oves tonderent, et Seres arbores nerent, et Tyrii tinguerent, et Phryges insuerent, et Babylonii intexerent, et margaritae canderent, et ceraunia coruscarent, si ipsum quoque aurum iam de terra cum cupiditate prodisset, si iam et speculo tantum mentiri liceret, et haec Eva concupiit de paradiso expulsa, iam mortua, opinor? Ergo nec nunc appetere debet aut nosse, si cupit reviviscere, quae nec habuerat nec noverat quando vivebat. Ideo omnia ista damnatae et mortuae mulieris impedimenta sunt, quasi ad pompam funeris constituta.

si tantus in terra moror fides quantus merces is expecto in caelis nullus omnino vester soror dilectissimae ex quo deus vivus cognosco et de suus is sum de femina conditio disco laetus habitus ne dico gloriosus appeto ut non magis in sordes ago et squalor potis affectaret ipse sui circumfero eva lugeo et paeniteo quo plenus is qui de eva traho ignominia dico primus delictum et invidia perditio humanus omnis satisfactio habitus expio in dolor et anxietas paris mulier et ad vir tuus conversio tuus et ille dominor tuus et eva tu sum nescio vivo sententia deus super sexus iste in hic saeculum vivo et reatus necesse sum tu sum diabolus ianua tu sum arbor ille resignatrix tu sum divina lex primus desertrix tu sum qui is suadeo qui diabolus aggredio non valeo tu imago deus homo tam facilis elido propter tuus mereo is sum mors etiam filius deus morior habeo et adornaris tu in mens sum super pelliceas tuus tunica ago nunc si ab initium res et milesi ovo tondeo et sero arbor neo et tyrius tinguerent et phryges insuerent et babylonius intexerent et margarita candeo et ceraunia coruscarent si ipse quoque aurum iam de terra cum cupiditas prodeo si iam et speculum tantus mentior licet et hic eva concupio de paradisus expello iam morior opinor ergo neque nunc appeto debeo aut nosco si cupio reviviscere qui neque habeo neque nosco quando vivo ideo omnis iste damno et morior mulier impedimentum sum quasi ad pompa funus constituo


Aliqua fors dicet, Non est mihi necessarium hominibus probari: nec enim testimonium hominum requiro; deus conspector est cordis. Scimus omnes, dum tamen quid idem per apostolum dixerit recordemur: Probum vestrum coram hominibus appareat. Ad quid, nisi ut malitia accessum ad vos omnino non habeat, vel ut malis exemplo et testimonio sitis? Aut quid est, Luceant operae vestrae? Quid autem nos dominus lucem mundi vocat? quid civitati super montem constitutae comparavit, si non relucemus in tenebris et extamus inter demersos? Si lucernam tuam sub modio abstruseris, in tenebris derelicta a multis incurseris necesse est. Haec sunt quae nos luminaria mundi faciunt, bona scilicet nostra. Bonum autem, dumtaxat verum et plenum, non amat tenebras; gaudet videri et in ipsas denotationes exultat. Pudicitiae Christianae satis non est esse, verum et videri. Tanta enim debet esse plenitudo eius, ut emanet ab animo ad habitum et eructet a conscientia in superficiem, ut et a foris inspiciat quasi supellectilem suam, quae conveniat fidei continendae in perpetuum. Discutiendae sunt enim deliciae quarum mollitia et fluxu fidei virtus effeminari potest. Ceterum nescio an manus spatalio circumdari solita in duritiam catenae stupescere sustineat. Nescio an crus periscelio laetatum in nervum se patiatur artari. Timeo cervicem, ne margaritarum et smaragdorum laqueis occupata locum spathae non det. Quare, benedictae, meditemur duriora, et non sentiemus: relinquamus laetiora, et non desiderabimus. Stemus expeditae ad omnem vim, nihil habentes quod relinquere timeamus. Retinacula ista sunt spei nostrae. Proiciamus ornamenta terrena, si caelestia optamus. Ne dilexeritis aurum, in quo omnia delicta populi Israel denotantur. Odisse debetis quod patres perdidit, quod a relinquentibus deum adoratum est. Etiam tunc aurum ignis est esca. Ceterum tempora Christianis semper, et nunc vel maxime, non auro, sed ferro transiguntur: stolae martyriorum praeparantur, angeli baiuli sustinentur. Prodite vos iam medicamentis et ornamentis exstructae prophetarum et apostolorum, sumentes de simplicitate candorem, de pudicitia ruborem, depictae oculos verecundia et os taciturnitate, inserentes in aures sermones dei, adnectentes cervicibus iugum Christi. Caput maritis subicite, et satis ornatae eritis. Manus lanis occupate, pedes domi figite, et plus quam in auro placebitis. Vestite vos serico probitatis, byssino sanctitatis, purpura pudicitiae. Taliter pigmentatae deum habebitis amatorem.

aliqui fors dico non sum ego necessarius homo probaris neque enim testimonium homo requiro deus conspector sum chordus scio omnis dum tamen quis idem per apostolus dico recordor probus vester coram homo appareo ad quis nisi ut malitia accedo ad tu omnino non habeo vel ut malus exemplum et testimonium sum aut quis sum luceo opera vester quis autem nos dominus lux mundus voco quis civitas super mons constituo comparo si non relucemus in tenebrae et extamus inter demergo si lucerna tuus sub modius abstruseris in tenebrae derelinquo ab multus incurseris necesse sum hic sum qui nos luminarium mundus facio bonus scilicet noster bonus autem dumtaxat verus et plenus non amo tenebrae gaudeo video et in ipse denotatio exultat pudicitia christianus satis non sum sum verus et video tantus enim debeo sum plenitudo is ut emano ab animus ad habitus et eructo ab conscientia in superficies ut et ab foris inspicio quasi supellectilis suus qui convenio fides contineo in perpetuus discutio sum enim deliciae qui mollitia et fluo fides virtus effeminaris possum ceterum nescio an manus spatalio circumdaris soleo in duritia catena stupesco sustineo nescio an crus periscelio laetas in nervus sui patior artaris timeo cervix ne margaritaris et smaragdorum laqueus occupo locus spatha non do quaris benedico meditor durus et non sentio relinquo laetus et non desidero sto expedio ad omnis vis nihil habeo qui relinquo timeo retinaculum iste sum spes noster proicio ornamentum terrenus si caelestis opto ne dilexeritis aurum in quo omnis delictum populus israel denoto odi debeo qui pater perdo qui ab relinquo deus adoro sum etiam tunc aurum ignis sum esca ceterum tempus christianus semper et nunc vel magnus non aurum sed ferrum transigo stola martyriorum praeparo angelus baiulis sustineo prodeo tu iam medicamentum et ornamentum exstructae propheta et apostolus sumo de simplicitas candor de pudicitia rubor depictae oculus verecundia et os taciturnitas insero in auris sermo deus adnectentes cervix iugum christus caput maritus subicio et satis orno sum manus lana occupo pes domus figo et multus quam in aurum placebitis vestite tu sericum probitas byssinum sanctitas purpura pudicitia talis pigmentatae deus habeo amator


Sed et lapillos istos, qui cum auro superbiam iungunt, quid aliud interpreter, nisi lapillos et calculos et eiusdem terrae minutalia, nec tamen aut fundamentis demandandis aut parietibus moliendis aut fastigiis sustinendis aut tectis densandis necessaria? Solum hunc mulierum stuporem aedificare noverunt, quia tarde teruntur ut niteant, et subdole substruuntur ut floreant, et anxie forantur ut pendeant, et auro lenocinium mutuum praestant. Sed si quid de mari Britannico aut Indico ambitio piscatur, conchae genus est, non dico conchylio aut ostreo, sed nec peloride gratius de sapore. Ad hoc enim conchas noverim maris poma. Quod si concha illa aliquid intrinsecus pustulat, vitium magis eius debet esse quam gloria. Et licet margaritum vocetur, tamen aliud intellegendum quam conchae illius aliqua dura et rotunda verruca. Aiunt et de frontibus draconum gemmas erui, sicut et in piscium cerebris lapidositas quaedam est. Hoc quoque deerat Christianae, ut de serpente cultior fiat. Sic calcabit diaboli caput, dum de capite eius cervicibus suis aut ipsi capiti ornamenta struit?

sed et lapillus iste qui cum aurum superbia iungo quis alius interpretor nisi lapillus et calculus et idem terra minutalis neque tamen aut fundamentum demandandis aut paries molio aut fastigium sustineo aut tectum densandis necessarius soli hic mulier stupor aedificaris nosco quia tardus tero ut niteo et subdolus substruuntur ut floreo et anxius foro ut pendeo et aurum lenocinium mutuus praesto sed si quis de mare britannicus aut indicus ambitio piscatur concha genus sum non dico conchylium aut ostreum sed neque peloride gratus de sapor ad hic enim concha nosco mare pomum qui si concha ille aliquis intrinsecus pustulat vitium magis is debeo sum quam gloria et licet margaritum voco tamen alius intellego quam concha ille aliqui durus et rotundus verruca aio et de frons draco gemma eruo sicut et in piscis cerebris lapidositas quidam sum hic quoque desum christianus ut de serpo colo fio sic calco diabolus caput dum de caput is cervix suus aut ipse caput ornamentum struo


Quasi gentilibus dicam, gentili et communi omnium praecepto alloquens vos, solis maritis vestris placere debetis. In tantum autem placebitis eis, in quantum aliis placere non curaveritis. Securae estote, benedictae: uxor nulla deformis est marito suo. Satis placuit, cum electa est, seu forma, seu moribus commendata. Ne qua vestrum putet, si temperaverit a compositione sui, odium et aversionem maritorum prosecuturam. Omnis maritus castitatis exactor est, formam vero fidelis quidem non expostulat, quia non isdem bonis quae gentiles bona putant capimur: infidelis contra etiam suspectam habet, vel ex illa scelerata in nos opinione gentilium. Cui ergo pulchritudinem tuam nutris? Si fideli, non exigit, si infideli, nisi simplicem non credit. Quid gestis aut suspecto aut non desideranti placere?

quasi gentilis dico gentilis et communis omnis praeceptum alloquens tu sol maritus vester placeo debeo in tantus autem placebitis is in quantus alius placeo non curaveritis securus sum benedico uxor nullus deformis sum marito suus satis placeo cum eligo sum seu forma seu mos commendo ne qui vester puto si tempero ab compositio suus odium et aversio maritus prosecuturam omnis maritus castitas exactor sum forma verus fidelis quidem non expostulo quia non idem bonus qui gentilis bonus puto capio infidelis contra etiam suspicio habeo vel ex ille scelero in nos opinio gentilis qui ergo pulchritudo tuus nutrio si fidelis non exigo si infidelis nisi simplex non credo quis gero aut suspicio aut non desidero placeo


Nam et illi qui ea constituerunt damnati in poenam mortis deputantur, illi scilicet angeli qui ad filias hominum de caelo ruerunt, ut haec quoque ignominia feminae accedat. Nam cum et materias quasdam bene occultas et artes plerasque non bene revelatas saeculo multo magis imperito prodidissent, siquidem et metallorum opera nudaverant et herbarum ingenia traduxerant et incantationum vires provulgaverant et omnem curiositatem usque ad stellarum interpretationem designaverant, proprie et quasi peculiariter feminis instrumentum istud muliebris gloriae contulerunt, lumina lapillorum quibus monilia variantur, et circulos ex auro quibus brachia artantur, et medicamenta ex fuco quibus lanae colorantur, et illum ipsum nigrum pulverem quo oculorum exordia producuntur. Haec qualia sunt, interim iam ex doctorum suorum qualitate et conditione pronuntiari potest, quod nihil ad integritatem peccatores, nihil ad castitatem adamatores, nihil ad timorem dei desertores spiritus aut monstrare potuerunt aut praestare. Si doctrinae dicendae sunt, mali magistri male docuerint necesse est; si mercedes pro libidine, nullius rei turpis merces decora est. Quid autem tanti fuit ista monstrare sicut conferre? utrumne mulieres sine materiis splendoris et sine ingeniis decoris placere non possent hominibus, quae adhuc incultae et incompositae et, ut ita dixerim, crudae ac rudes angelos moverant? anne sordidi et per gratuitum usum contumeliosi amatores viderentur, si nihil feminis in connubium allectis contulissent? Sed haec non capit aestimare. Nihil plus desiderare poterant quae angelos possidebant, magno scilicet nupserant. Enimvero qui utique interdum cogitabant unde cecidissent et post libidinum vaporata momenta caelum suspirabant, illud ipsum bonum feminarum naturalis decoris, ut causam mali, sic remuneraverunt, ne eis profuisset felicitas sua, sed ut devectae de simplicitate et sinceritate una cum ipsis in offensam dei pervenirent. Certi erant omnem et gloriam et ambitionem et affectionem per carnem placendi deo displicere. Hi sunt nempe angeli quos iudicaturi sumus, hi sunt angeli quibus in lavacro renuntiamus, haec sunt utique per quae ab homine iudicari meruerunt. Quid ergo faciunt apud iudices suos res eorum? quod est commercium damnaturis cum damnandis? opinor, quod Christo et Beliae. Qua constantia tribunal illud ascendimus decreturi adversus eos quorum munera appetimus? Nam et vobis eadem tunc substantia angelica repromissa, idem sexus qui et viris, eandem indicandi dignationem pollicetur. Nisi ergo hic iam praeiudicaverimus res eorum praedamnando quas in illis damnaturi sumus, illi potius nos iudicabunt atque damnabunt.

nam et ille qui is constituo damno in poena mors deputo ille scilicet angelus qui ad filia homo de caelum ruo ut hic quoque ignominia femina accedo nam cum et materio quidam bene occulto et ars plerusque non bene revelatas saeculum multus magis imperitus prodo siquidem et metallum opus nudaverant et herba ingenium traduco et incantatio vireo provulgaverant et omnis curiositas usque ad stella interpretatio designaverant proprius et quasi peculiaris femina instrumentum iste muliebris gloria confero lumen lapillus qui monile vario et circulus ex aurum qui bracchium arto et medicamentum ex fuco qui lana coloro et ille ipse niger pulvis quo oculus exordium produco hic qualis sum interim iam ex doctor suus qualitas et conditio pronuntiaris possum qui nihil ad integritas peccator nihil ad castitas adamator nihil ad timor deus desertor spiritus aut monstraris possum aut praesto si doctrina dico sum malus magister malus doceo necesse sum si merces pro libido nullus res turpis merces decus sum quis autem tantus sum iste monstraris sicut confero uter mulier sine materia splendor et sine ingenium decor placeo non possum homo qui adhuc incultus et incompositus et ut ita dico crudus atque rudo angelus moveo annus sordidus et per gratuitus usus contumeliosus amator video si nihil femina in conubium allicio confero sed hic non capio aestimaris nihil multus desideraris possum qui angelus possideo magnus scilicet nubo enimvero qui utique interdum cogito unde caedo et post libido vaporata momentum caelum suspirabant ille ipse bonus femina natural decor ut causa malus sic remuneraverunt ne is prosum felicitas suus sed ut devectae de simplicitas et sinceritas unus cum ipse in offendo deus pervenio certus sum omnis et gloria et ambitio et affectio per caro placeo deus displiceo hic sum nempe angelus qui judico sum hic sum angelus qui in lavacrum renuntio hic sum utique per qui ab homo iudico mereo quis ergo facio apud iudex suus res is qui sum commercium damno cum damno opinor qui christus et beliae qui constantia tribunal ille ascendo decerno adverro is qui munus appeto nam et tu idem tunc substantia angelica repromitto idem sexus qui et vis idem indico dignatio polliceor nisus ergo hic iam praeiudicaverimus res is praedamnando qui in ille damno sum ille potis nos iudico atque damno


Ancillae dei vivi, conservae et sorores meae, quo iure deputor vobiscum, postremissimus equidem eo iure conservitii et fraternitatis, audeo ad vos facere sermonem, non utique affectionis, sed affectioni procurans in causa vestrae salutis. Ea salus, nec feminarum modo, sed etiam virorum, in exhibitione praecipue pudicitiae est. Nam cum omnes templum dei simus, inlato in nos et consecrato spiritu sancto eius templi aeditua et antistita pudicitia est, quae nihil inmundum nec profanum inferri sinat, ne deus ille qui inhabitat inquinatam sedem offensus derelinquat. Sed modo nos non de pudicitia, cui indicendae et exigendae sufficiunt instantia ubique divina praecepta, verum de pertinentibus ad eam, id est qualiter vos incedere oporteat. Pleraeque enim (quod ipsum mihi utique reprehendendo in omnibus reprehendere deus permittat) aut ignorantes simpliciter aut dissimulantes audaciter ita ingrediuntur, quasi pudicitia in sola carnis integritate et stupri aversatione consistat, nec quicquam et extrinsecus opus sit, de cultus dico et ornatus dispositione, studiis formae et nitoris, eandem superficiem incessu circumferentes quam feminae nationum, a quibus abest conscientia verae pudicitiae, quia nihil verum in his qui deum nesciunt praesidem et magistrum veritatis. Nam et si qua in gentilibus pudicitia credi potest, usque adeo imperfectam et inconditam constat, ut, licet in animo aliquatenus tenax sui agat, in habitus tamen licentias sese dissolvat, pro perversitate gentilium appetendo cuius rei devitat effectum. Quota denique est quae ne placere quidem extraneis concupiscat? quae non vel idcirco se expingi curet, et neget appetitam? Quanquam et hoc gentili pudicitiae familiare sit, non delinquere, attamen velle, vel etiam nolle, attamen non denegare. Quid mirum? perversa sunt omnia quae dei non sunt. Viderint igitur quae non totum bonum obtinendo facile et quod obtinent malo commiscent. Vos ab eis, ut in ceteris, incessu quoque divertere necessarium est, quoniam perfectae esse debetis, sicut pater vester qui est in caelis.

ancilla deus vivo conserva et soror meus quo ius deputor tu postremissimus equidem is ius conservitii et fraternitas audeo ad tu facio sermo non utique affectio sed affectio procuro in causa vester salus is salus neque femina modo sed etiam vir in exhibitio praecipuus pudicitia sum nam cum omnis templum deus sum infero in nos et consecro spiritus sancio is templum aeditua et antistita pudicitia sum qui nihil immundus neque profanus infero sino ne deus ille qui inhabito inquino sedes offendo derelinquo sed modo nos non de pudicitia qui indicendae et exigo sufficio insto ubique divino praecipio verus de pertineo ad is is sum qualis tu incedo oportet plerus enim qui ipse ego utique reprehendo in omnis reprehendo deus permitto aut ignoro simplex aut dissimulo audax ita ingredior quasi pudicitia in solus caro integritas et stuprum aversatio consisto neque quisquam et extrinsecus opus sum de cultus dico et orno dispositio studium forma et nitor idem superficies incedo circumfero quam femina natio ab qui absum conscientia verus pudicitia quia nihil verus in hic qui deus nescio praesidem et magister veritas nam et si qui in gentilis pudicitia credo possum usque adeo imperfectus et inconditus consto ut licet in animus aliquatenus tenax suus ago in habitus tamen licentias sui dissolvo pro perversitas gentilis appeto qui res devito efficio quotus denique sum qui ne placeo quidem extraneus concupisco qui non vel idcirco sui expingi curo et nego appeto quamquam et hic gentilis pudicitia familiaris sum non delinquo attamen volo vel etiam nolo attamen non denego quis mirus perverto sum omnis qui deus non sum video igitur qui non totus bonus obtineo facilis et qui obtineo malus commiscent tu ab is ut in ceterus incedo quoque divertere necessarius sum quoniam perficio sum debeo sicut pater vester qui sum in caelis