De Fuga in Persecutione

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Immo, inquit, praeceptum adimplevit fugiens de civitate in civitatem. Sic enim voluit quidam, sed et ipse fugitivus, argumentari, et qui proinde nolunt intellegere sensum domini illius pronuntiationis, ut eam ad velamentum timiditatis suae utantur, cum et personas suas habuerit et tempora et causas. Cum coeperint, inquit, persequi vos, fugite de civitate in civitatem. Hoc in personas proprie apostolorum et in tempora et in causas eorum pertinere defendimus, sicut subsequentes sensus probabunt, qui non nisi in apostolos competunt: In viam nationum ne ieritis et in civitatem Samaritanorum ne introieritis, sed ite potius ad oves perditas domus Israëlis. Nobis autem et via nationum patet, in qua et inventi sumus et usque in finem incedimus, et nulla civitas excepta est, quo per totum orbem praedicamus, sed nec cura nobis Israëlis iniuncta est extra ordinem, nisi qua et omnibus gentibus praedicare debemus. Etiam si apprehendamur, non in concilia eorum perducemur nec in synagogis illorum flagellabimur, sed Romanis utique potestatibus et tribunalibus obiciemur. Sic igitur et fugae praeceptum apostolorum condicio desiderabat, quoniam primo praedicandum erat ad oves perditas domus Israëlis. Ut ergo perficeretur praedicatio apud quos priores eam perfici oportebat, uti panem ante filii quam canes sumerent, ideo illis fugere tunc ad tempus praecepti, non propter eludendum periculum proprio nomine persecutionis (atquin persecutiones eos passuros praedicabat et tolerandas docebat), sed propter profectum annuntiationis, ne statim oppressis evangelii quoque disseminatio perimeretur. Neque enim quasi tacite in aliquam civitatem transfugiendum erat, sed quasi ubique annuntiaturis et ex hoc ubique persecutiones subituris, donec replerent doctrinam suam. Denique, Non consummabitis, inquit, civitates Israëlis. Adeo intra terminos Iudaeae praeceptum fugae continebatur. Nobis autem nulla Iudaeae praefinitio competit praedicationis in omnem iam carnem effuso spiritu sancto. Itaque Paulus et apostoli ipsi memores praecepti dominici contestantur illud apud Israël, quem iam doctrina sua impleverant, Vobis oportuit in primis sermonem dei tradi, sed quoniam repulistis eum nec dignos vos aeterna vita existimastis, ecce convertimus nos ad nationes. Atque exinde conversi et ipsi, sicut antecessores instituerant, et in viam nationum abierunt et in civitates Samaritanorum introierunt, ut in totam scilicet terram exiret sonus eorum et in terminos orbis voces eorum. Si ergo cessavit exceptio viae nationum et introitus in civitates Samaritanorum, cur non cessaverit et fugae praeceptum pariter emissum? Denique ex quo saturato Israële apostoli in nationes transierunt, nec fugerunt de civitate in civitatem nec pati dubitaverunt. Atquin et Paulus, qui se per murum concesserat expediri de persecutione, qua ad hoc tempus erat praecepti, idem iam in clausula officii et in consummatione praecepti discipulis magnopere deprecantibus, ne se Hierosolvma committeret passurus illic quae Agabus prophetaverat, sollicitudini eorum non subscripsit, sed e contrario, Quid, inquit, facitis lacrimantes et conturbantes cor meum? Ego enim non modo vincula pati optaverim, sed etiam mori Hierosolymis pro nomine domini mei Iesu Christi. Atque ita omnes aierunt, Fiat voluntas domini. Quae erat voluntas domini? Utique non fugiendi iam persecutionem. Ceterum poterant et priorem domini voluntatem proposuisse, qua fugere mandaverat, qui illum persecutionem vitasse maluerant. Igitur cum etiam sub apostolis ipsis temporale fuerit fugae praeceptum, sicut et reliquorum praescriptorum, non potest apud nos perseverare, quod apud doctores nostros concessavit, etsi non proprie ad illos fuisset emissum, aut, si perseverare illud dominus voluit, deliquerunt apostoli, qui non usque in finem fugere curaverunt.

immo inquam praeceptum adimpleo fugio de civitas in civitas sic enim volo quidam sed et ipse fugitivus argumentaris et qui proinde nolo intellego sensus dominus ille pronuntiatio ut is ad velamentum timiditas suus utor cum et persono suus habeo et tempus et causa cos coepio inquam persequor tu fugio de civitas in civitas hic in persono proprius apostolus et in tempus et in causa is pertineo defendo sicut subsequor sensus probo qui non nisi in apostolus competo in via natio ne ieritis et in civitas samaritanus ne introeo sed eo potis ad ovo perdo domus israelis nos autem et via natio pateo in qui et invenio sum et usque in finis incedo et nullus civitas excipio sum quo per totus orbis praedico sed neque cura nos israelis injungo sum extra ordo nisi qui et omnis gens praedico debeo etiam si apprehendamur non in concilio is perduco neque in synagoga ille flagellabimur sed romanus utique potestas et tribunal obiciemur sic igitur et fuga praeceptum apostolus condicio desidero quoniam primus praedico sum ad ovo perdo domus israelis ut ergo perficio praedicatio apud qui prior is perficio oportet uti panis ante filius quam canis sumo ideo ille fugio tunc ad tempus praecipio non propter eludendum periculum proprius nomen persecutio atqui persecutio is patior praedico et tolero doceo sed propter proficiscor annuntiatio ne statim opprimo evangelium quoque disseminatio perimo neque enim quasi taceo in aliqui civitas transfugio sum sed quasi ubique annuntiaturis et ex hic ubique persecutio subeo donec repleo doctrina suus denique non consummo inquam civitas israelis adeo intra terminus judaea praeceptum fuga contineo nos autem nullus judaea praefinitio competo praedicatio in omnis iam caro effundo spiritus sancio itaque paulus et apostolus ipse memor praecipio dominicus contestantur ille apud israel qui iam doctrina suus impleo tu oportet in primus sermo deus trado sed quoniam repulistis is neque dignus tu aeternus vito existimo ecce converto nos ad natio atque exinde converro et ipse sicut antecessor instituo et in via natio abeo et in civitas samaritanus introeo ut in totus scilicet terra exeo sonus is et in terminus orbis voco is si ergo cesso exceptio via natio et introitus in civitas samaritanus cur non cesso et fuga praeceptum pariter emitto denique ex quo saturato israele apostolus in natio transeo neque fugio de civitas in civitas neque patior dubito atqui et paulus qui sui per murus concedo expedio de persecutio qui ad hic tempus sum praecipio idem iam in clausula officium et in consummatio praecipio discipulis magnopere deprecor ne sui hierosolvma committo patior illic qui agabus prophetaverat sollicitudo is non subscribo sed e contrarius quis inquam facio lacrimo et conturbo cor meus ego enim non modo vinculum patior opto sed etiam morior hierosolyma pro nomen dominus meus iesus christus atque ita omnis aierunt fio voluntas dominus qui sum voluntas dominus utique non fugio iam persecutio ceterum possum et prior dominus voluntas propono qui fugio mando qui ille persecutio vito malo igitur cum etiam sub apostolus ipse temporal sum fuga praeceptum sicut et reliquus praescriptor non possum apud nos perseveraris qui apud doctor noster concessavit etsi non proprius ad ille sum emitto aut si perseveraris ille dominus volo delinquo apostolus qui non usque in finis fugio curo


Sed quod meum est, inquit, fugio, ne peream, si negavero; illius est, si voluerit, etiam fugientem me reducere in medium. Hoc mihi prius responde: certus es te negaturum, si non fugeris, an incertus? Si enim certus, iam negasti, quia praesumendo te negaturum id despopondisti de quo praesumpsisti, et vane iam fugis, ne neges, qui, si negaturus es, iam negasti. Si vero incertus es, cur non ex aequalitate incerti metus inter utrumque eventum etiam confiteri te posse praesumis et salvum magis fieri, quo minus fugias, sicut negaturum te praesumis, ut fugias? Iam nunc aut in nobis est utrumque aut totum in deo. Si in nobis est confiteri aut negare, cur non id praesumimus, quod est melius, id est confessuros nos? Nisi si vis confiteri, pati non vis; nolle autem confiteri negare est. Si vero in deo totum est, cur non totum relinquimus arbitrio eius agnoscentes virtutem et potestatem, quod possit nos sicut fugientes reducere in medium, ita et non fugientes, immo et in medio populo conversantes obumbrare? Quale est, ut ad fugiendum deo honorem reddas, qui possit te etiam fugientem producere in medium, ad contestandum autem inhonores illum desperans potentiam protectionis ab illo? Quare non magis ex hac parte constantiae et fiduciae in deum dicis: Ego quod meum est facio; non discedo; deus, si voluerit, ipse me proteget? Hoc potius nostrum est, stare sub dei arbitrio, quam fugere sub nostre. Rutilius sanctissimus martyr, cum totiens fugisset persecutionem de loco in locum, etiam periculum, ut putabat, nummis redemisset, post totam securitatem, quam sibi prospexerat, ex inopinato apprehensus et praesidi oblatus tormentis dissipatus, credo pro fugae castigatione, dehinc ignibus datus passionem, quam vitarat, misericordiae dei retulit. Quid aliud voluit dominus nobis demonstrare hoc documento, quam fugiendum non esse, quia nihil fuga prosit, si deus nolit?

sed qui meus sum inquam fugio ne pereo si nego ille sum si volo etiam fugio ego reduco in medius hic ego prior respondeo certus sum tu nego si non fugio an incertus si enim certus iam nego quia praesumo tu nego is despopondisti de quo praesumpsisti et vanus iam fugio ne nego qui si nego sum iam nego si verus incertus sum cur non ex aequalitas incertus metus inter uterque evenio etiam confiteor tu possum praesumo et salvus magis fio quo paruus fugio sicut nego tu praesumo ut fugio iam nunc aut in nos sum uterque aut totus in deus si in nos sum confiteor aut nego cur non is praesumo qui sum bonus is sum confessuros nos nisus si volo confiteor patior non volo nolo autem confiteor nego sum si verus in deus totus sum cur non totus relinquo arbitrium is agnosco virtus et potestas qui possum nos sicut fugio reduco in medius ita et non fugio immo et in medium populus conversantes obumbraris qual sum ut ad fugio deus honor reddo qui possum tu etiam fugio produco in medius ad contestandum autem inhonores ille despero potentia protectio ab ille quaris non magis ex hic pars constantia et fiducia in deus dico ego qui meus sum facio non discedo deus si volo ipse ego protego hic potis nos sum sto sub deus arbitrium quam fugio sub nostre rutilus sancio martyr cum totiens fugio persecutio de locus in locus etiam periculum ut puto nummus reemo post totus securitas quam sui prospicio ex inopinor apprehensus et praesidium offertor tormentum dissipatus credo pro fuga castigatio dehinc ignis do passio quam vito misericordia deus refero quis alius volo dominus nos demonstro hic documentum quam fugio non sum quia nihil fuga prosum si deus nolo


Sed omissis quidam divinis exhortationibus illum magis Graecum versiculum saecularis sententiae sibi adhibent: Qui fugiebat, rursus proeliabitur; ut et rursus forsitan fugiat. Et quando vincet qui, cum fugerit, victus est? Bonum militem Christo imperatori suo praestat qui tam plene ab apostole armatus tuba persecutionis audita diem deserit persecutionis. Respondebo et ego de saeculo aliquid: Usque adeone mori miserum est? Moriatur quoquo modo aut victus aut victor. Nam etsi negando ceciderit, cum tormentis tamen proeliatus. Malo miserandum quam erubescendum. Pulchrior est miles in pugna pilo transmissus quam in fuga salvus. Times hominem, Christiane, quem timeri oportet ab angelis, siquidem angelos iudicaturus es: quem timeri oportet a daemoniis, siquidem et in daemonas accepisti potestatem: quem timeri oportet ab universo mundo, siquidem et in te mundus iudicatur? Christum indutus es, siquidem in Christum tinctus es, qui fugis diabolum. Depretiasti Christum, qui in te est, fugitivum cum diabolo te reddidisti. Sed dominum fugiens exprobras omnibus fugitivis sui vanitatem consilii. Fugerat et quidam animosus prophetes dominum, traiecerat ab Ioppe Tarsum, quasi et a deo transfretaret, sed illum non dico in mari et in terra, verum in uterum etiam bestiae invenio, in quo nec mori per triduum potuit nec vel sic deum evadere. Quanto melius qui sive inimicum dei timens non fugit eum, sed potius contemnit, confidens scilicet de tutela domini, sive deum reformidat quanto magis sub oculis eius astitit, dicens: Dominus est, potens est. Omnia illius sunt; ubi fuero, in manu eius sum; faciat quod vult, non discedo, et si perire me volet, ipse me perdat, dum me ego servo illi. Malo invidiam ei facere per voluntatem ipsius pereundo, quam bilem per meam evadendo.

sed omitto quidam divinus exhortatio ille magis graecus versiculis saecularis sententia sui adhibeo qui fugio rursus proelio ut et rursus forsitan fugio et quando vinco qui cum fugio vinco sum bonus miles christus imperator suus praesto qui tam plenus ab apostole armo tuba persecutio audio dies desero persecutio respondeo et ego de saeculum aliquis usque adeo morior miser sum morior quisquis modo aut vinco aut victor nam etsi nego caedo cum tormentum tamen proelio malus misero quam erubesco pulcher sum miles in pugno pilo transmitto quam in fuga salvus timeo homo christianus qui timeo oportet ab angelus siquidem angelus judico sum qui timeo oportet ab daemonium siquidem et in daemonas accipio potestas qui timeo oportet ab universus mundus siquidem et in tu mundus judico christus induo sum siquidem in christus tingo sum qui fugio diabolus depretiasti christus qui in tu sum fugitivus cum diabolus tu reddo sed dominus fugio exprobro omnis fugitivus suus vanitas consilium fugio et quidam animosus prophetes dominus transjacio ab joppe tarsus quasi et ab deus transfretaret sed ille non dico in mare et in terra verus in uterus etiam bestia invenio in quo neque morior per triduum possum neque vel sic deus evado quantus bonus qui sive inimicus deus timeo non fugio is sed potis contemno confido scilicet de tutela dominus sive deus reformido quantus magis sub oculus is asto dico dominus sum possum sum omnis ille sum ubi sum in manus is sum facio qui volo non discedo et si pereo ego volo ipse ego perdo dum ego ego servo ille malus invidia is facio per voluntas ipse pereo quam bilis per meus evado


Sed et omni petenti me dabo in causa eleemesynae, non in coneussurae. Petenti inquit. Porro qui concutit, non petit. Qui comminatur, si non acceperit, non postulat, sed exterquet. Non eleemesynam expectat qui non miserandus, sed timendus vanit. Da(??)o igitur misericordiae, non timiditatis meae nomine, ubi qui accepit deum honorat et benedictionem mihi reddit, non ubi amplius et benefactum praestitisse se credit et praedam suam aspiciens dicit: De reatu. Irascar et in inimicum? Sed inimicitiae et alios habent titulos. Non tamen dixit traditorem aut persecutorem aut concussorem. Nam huic quanto magis carbones acervabo super caput, si me non redemero? Proinde, inquit, qui tibi tunicam sustulerit, vel etiam pallium concede. Ad eum pertinet, qui rem, non qui fidem meam eripere quaesierit. Concedam et pallium non minanti traditionem. Si minatus fuerit, etiam tunicam reposcam. Omnium iam nunc domini sententiarum suae sunt et causae et regulae. Termini non in infinitum nec ad omnia spectant. Atque adeo omni petenti dari iubet, ipse signum petentibus non dat. Alioquin si omnibus passim petentibus dandum putas, tu mihi videris, non dico vinum febricitanti, sed etiam venenum aut gladium mor(??)m desideranti daturus. Facite autem vobis amicos de mammona, quomodo intellegendum sit, parabola praemissa te doceat. Ad populum Iudaicum dictum, qui, commissam sibi rationem demini cum male administrasset, deberet de mammonae hominibus, quod nos eramus, amicos sibi potius prospicere quam inimicos, et relevare nos a debitis peccatorum, quibus deo detinebamur, si nobis id dominica ratione conferrent, ut, cum coepisset ab his deficere gratia, ad nostram fidem refugientes reciperentur in tabernacula aeterna. Quamvis nunc puta aliam interpretationem parabolae et sententiae istius, dum scias verisimile non esse, ut concussores nostri in amicitiam redacti per mammonam recipiant tunc nos in tabernacula aeterna. Sed quid non timiditas persuadebit? Quasi et fugere scriptum permittat et redimere praecipiat. Parum denique est, si unus aut alius ita eruitur. Massaliter totae ecclesiae tributum sibi irrogaverunt. Nescio dolendum an crubescendum sit, cum in matricibus beneficiariorum et curiosorum inter tabernarios et (??)ianeos et fures balnearum et aleones et lenones Christiani quoque vectigales continentur. Hanc episcopatui formam apostoli providentius condiderunt, ut regno suo securi frui possent, sub obtentu procurandi(??)? Scilicet enim talem pacem Christus ad patrem regrediens mandavit a militibus per Saturnalia redimendam!

sed et omnis peto ego do in causa eleemesynae non in coneussurae peto inquam porro qui concutio non peto qui commino si non accipio non postulo sed exterquet non eleemesynam expecto qui non misero sed timeo vanit do o igitur misericordia non timiditas meus nomen ubi qui accipio deus honoro et benedictio ego reddo non ubi amplus et benefacio praesto sui credo et praeda suus aspicio dico de reatus irasco et in inimicus sed inimicitia et alius habeo titulus non tamen dico traditor aut persecutor aut concussor nam hic quantus magis carbo acervo super caput si ego non reemo proinde inquam qui tu tunica tollo vel etiam pallium concedo ad is pertineo qui res non qui fides meus eripio quaero concedo et pallium non mino traditio si mino sum etiam tunica reposco omnis iam nunc dominus sententiaris suus sum et causa et regula terminus non in infinitus neque ad omnis specto atque adeo omnis peto do iubeo ipse signum peto non do alioqui si omnis passim peto do puto tu ego video non dico vinum febricito sed etiam venenum aut gladius mor m desidero do facio autem tu amicus de mammona quomodo intellego sum parabola praemitto tu doceo ad populus judaicus dico qui committo sui ratio do cum malus administro debeo de mammonae homo qui nos sum amicus sui potis prospicio quam inimicus et relevaris nos ab debeo peccator qui deus detineo si nos is dominicus ratio confero ut cum coepio ab hic deficio gratia ad noster fides refugio recipio in tabernaculum aeternus quivis nunc puto alius interpretatio parabola et sententia iste dum scio verisimilis non sum ut concussor noster in amicitia redigo per mammonam recipio tunc nos in tabernaculum aeternus sed quis non timiditas persuadeo quasi et fugio scribo permitto et redimo praecipio paris denique sum si unus aut alius ita eruo massaliter totus ecclesia tribuo sui irrogaverunt nescio doleo an crubescendum sum cum in matrix beneficiariorum et curiosor inter tabernarii et ianeos et furo balnearis et aleo et leno christianus quoque vectigal contineo hic episcopatui forma apostolus provideo condo ut regnum suus securus fruor possum sub obtendo procuro scilicet enim talis pax christus ad pater regredior mando ab miles per saturnalis redimo


Quaesisti proxime, Fabi frater, fugiendum necne sit in persecutione, quod nescio quid annuntiaretur. Ibidem ego oblocutus aliquid pro loco ac tempore et quarundam personarum importunitate semitractatam materiam abstuli mecum plenius eam de stilo nunc renuntiaturus, utpote quam mihi tua consultatio commendarat et condicio temporum suo iam nomine iniunxerat. Quanto enim frequentiores imminent persecutiones, tanto examinatio procuranda est, quomodo eas excipere fides debeat. Procuranda autem examinatio penes vos, qui, si forte, paracletum non recipiendo deductorem omnis veritatis merito adhuc etiam aliis quaestionibus obnixi estis. Igitur consultationi tuae ordinem quoque induimus, animadvertentes ante determinari oportere de statu ipsius persecutionis, utrum a deo obveniat, an a diabolo, quo facilius de obitu eius constare possit. Omnis enim rei inspectio auctore cognito planior. Satis est quidem praescribere nihil fieri sine dei voluntate. Sed non statim hac sententia ceteris retractatibus locum dabimus, ne a praesenti articulo avocemur, si qui responderit: Ergo et malum a deo et delictum a deo, nihil iam in diabolo, nihil etiam in nobis ipsis. De persecutione nunc quaeritur. Circa hanc interim dixerim nihil fieri sine dei voluntate, respiciens eam inprimis dignam deo esse et, ut ita dixerim, necessariam, ad probationem scilicet servorum eius sive reprobationem. Quis est enim exitus persecutionis, quis effectus alius, nisi probatio et reprobatio fidei, qua suos utique dominus examinabit? Hoc domini iudicium est persecutio, per quam quis aut probatus aut reprobatus iudicatur. Porro iudicium soli deo competit. Haec pala illa, quae et nunc dominicam aream purgat, ecclesiam scilicet, confusum acervum fidelium eventilans et discernens frumentum martyrum et paleas negatorum, et haec etiam scalae, quas somniat Iacob, aliis ascensum in superiora, aliis descensum ad inferiora demonstrantes. Sic et agonem intellegi capit persecutionem. A quo certamen edicitur, nisi a quo corona et praemia proponuntur? Legis edictum agonis istius in Apocalypsi, quibus praemiis ad victoriam invitet vel maxime illos qui proprie vicerint in persecutione, vincendo luctati revera non adversus carnem et sanguinem, sed adversus spiritalia nequitiae. Ita agnosces ad eundem agonothetam pertinere certaminis arbitrium qui invitat ad praemium. Totum quod agitur in persecutione gloria dei est, probantis et reprobantis, imponentis et deponentis. Quod autem ad gloriam dei pertinet, utique ex voluntate illius eveniet. Sed quando deus magis creditur, nisi cum magis timetur? nisi in tempore persecutionis? Ecclesia in attonito est. Tunc et fides in expeditione sollicitior et disciplinatior in ieiuniis et stationibus et orationibus et humilitate, in alterutra diligentia et dilectione, in sanctitate et sobrietate. Non enim vacatur nisi timori et spei. Adeo et ex hoc ipso ostenditur nobis non posse diabolo deputari eam quae meliores efficit dei servos.

quaero propior fabius frater fugio necne sum in persecutio qui nescio quis annuntiaretur ibidem ego oblocutus aliquis pro locus atque tempus et quarundam personaris importunitas semitractatam materia abstulis ego plenus is de stilus nunc renuntio utpote quam ego tuus consultatio commendo et condicio tempus suus iam nomen injungo quantus enim frequens immineo persecutio tantus examinatio procuro sum quomodo is excipio fides debeo procuro autem examinatio penis tu qui si fors paracletus non recipio deductor omnis veritas mereo adhuc etiam alius quaestio obnitor sum igitur consultatio tuus ordo quoque induo animadvertentes ante determinaris oportet de status ipse persecutio utrum ab deus obvenio an ab diabolus quo facilis de obeo is constaris possum omnis enim res inspectio auctor cognosco planus satis sum quidem praescribo nihil fio sine deus voluntas sed non statim hic sententia ceterus retractas locus do ne ab praesens articulus avocemur si qui respondeo ergo et malus ab deus et delinquo ab deus nihil iam in diabolus nihil etiam in nos ipse de persecutio nunc quaero circe hic interim dico nihil fio sine deus voluntas respicio is imprimis dignus deus sum et ut ita dico necessaria ad probatio scilicet servus is sive reprobatio quis sum enim exitus persecutio quis efficio alius nisi probatio et reprobatio fides qui suus utique dominus examino hic dominus iudicium sum persecutio per quam quis aut probo aut reprobo judico porro iudicium solus deus competo hic palo ille qui et nunc dominicus areo purgo ecclesia scilicet confundo acervus fidelis eventilans et discerno frumentum martyrum et palea negator et hic etiam scala qui somnio jacob alius ascensus in superus alius descendo ad inferus demonstro sic et agon intellego capio persecutio ab quo certamen edico nisi ab quo corona et praemium propono lex edictum agon iste in apocalypsis qui praemium ad victoria invito vel magnus ille qui proprius vinco in persecutio vinco luctas revero non adverro caro et sanguis sed adverro spiritalis nequitia ita agnosco ad idem agonothetam pertineo certamen arbitrium qui invito ad praemium totus qui ago in persecutio gloria deus sum probo et reprobantis imponentis et depono qui autem ad gloria deus pertineo utique ex voluntas ille evenio sed quando deus magis credo nisi cum magis timeo nisi in tempus persecutio ecclesia in attono sum tunc et fides in expeditio sollicitus et disciplinatior in jejunium et statio et oratio et humilitas in alteruter diligentia et dilectio in sanctitas et sobrietas non enim vacatur nisi timor et spes adeo et ex hic ipse ostendo nos non possum diabolus deputaris is qui bonus efficio deus servus


Si, quod iniquitas a deo non est, sed a diabolo, persecutio autem ex iniquitate consistit (quid enim iniquius, quam veri dei antistites, omnes sectatores veritatis nocentissimorum more tractari?), ideo videtur persecutio a diabolo evenire, a quo iniquitas agitur ex qua constat persecutio, scire debemus, quatinus nec persecutio est sine iniquitate diaboli nec probatio fidei sine persecutione, propter probationem fidei necessariam iniquitatem non patrocinium praestare persecutioni, sed ministerium; praecedere enim dei voluntatem circa fidei probationem, quae est ratio persecutionis, sequi autem diaboli iniquitatem ad instrumentum persecutionis, quae ratio est probationis. Nam et alias in quantum iustitiae iniquitas aemula est, in tantum materia est ad testimonia eius, cuius est aemula, ut sic iustitia in iniquitate perficiatur, quomodo virtus in infirmitate perficitur. Nam infirma mundi electa sunt a deo, ut confundantur fortia, et stulta eius, ut confundatur sapientia. Ita et iniquitas adhibetur, ut iustitia probetur confundens iniquitatem. Igitur quod ministerium non est arbitrii, sed servitii (arbitrium enim domini persecutio propter fidei probationem, ministerium autem iniquitas diaboli propter persecutionis instructionem), ita eam per diabolum, si forte, non a diabolo evenire credimus. Nihil satanae in servos dei vivi licebit, nisi permiserit dominus, ut aut ipsum destruat per fidem electorum in temptatione victricem, aut homines eius fuisse traducat qui defecerint ad illum. Habes exemplum Iob, cui diabolus nullam potuit incutere temptationem, nisi a deo accepisset potestatem, nec in substantiam quidem eius, nisi dominus, Ecce, dixisset, omnia quae sunt ei, in manu tua do, in ipsum autem ne extenderis manum. Denique nec extendit, nisi posteaquam et hoc postulanti dominus, Ecce, dixisset, trado tibi illum, tantum animam eius custodi. Sic et in apostolos facultatem temptationis postulavit non habens eam nisi ex permissu, siquidem dominus in evangelio ad Petrum, Ecce, inquit, postulavit satanas, ut cerneret vos velut frumentum, verum ego rogavi pro te, ne deficeret fides tua, id est, ne tantum diabolo permitteretur, ut fides periclitaretur. Quo ostenditur utrumque apud deum esse, et concussionem fidei et protectionem, cum utrumque ab eo petitur, concussio a diabolo, protectio a filio. Et utique cum filius dei protectionem fidei habet in sua potestate, quam a patre postulat, a quo omnem accipit potestatem in caelis et in terris, quale est, ut concussionem fidei diabolus in manu sua habeat? Sed in legitima oratione, cum dicimus ad patrem, Ne nos inducas in temptationem (quae autem maior temptatio, quam persecutio?), ab eo illam profitemur accidere a quo veniam eius deprecamur. Hoc est enim quod sequitur, Sed erue nos a maligno, id est, ne nos induxeris in temptationem, permittendo nos maligno. Tunc enim eruimur diaboli manibus, cum illi non tradimur in temptationem. Nec in porcorum gregem diaboli legio habuit potestatem, nisi eam de deo impetrasset; tantum potestatem abest ut in oves dei habeat. Possum dicere porcorum quoque setas tunc numeratas apud deum fuisse, nedum capillos sanctorum. Habere videtur diabolus propriam iam potestatem, si forte, in eos qui ad deum non pertinent, semel in stillam situlae et in pulverem areae et in salivam nationibus deputatis a deo ac per hoc diabolo expositis in vacuam quodammodo possessionem. Ceterum in domesticos dei nihil illi licet ex propria potestate, quia, quando liceat, id est ex quibus causis, exempla in scripturis signata demonstrant. Aut enim ex causa probationis conceditur ei ius temptationis provocato vel provocanti, ut in superioribus, aut ex causa reprobationis traditur ei peccator, quasi carnifici in poenam, ut Saul (Et abscessit, inquit, spiritus domini a Saule, et concutiebat eum spiritus nequam a domino et suffocabat eum), aut ex causa cohibitionis, ut apostolus refert datum sibi sudem angelum satanae, ut colaphizaretur; nec hanc speciem permitti diabolo in sanctos humiliandos per carnis vexationem, nisi simul ut et virtus tolerantiae scilicet in infirmitate perfici possit. Nam et ipse apostolus Phygellum et Hermogenem tradidit satanae, uti emendentur, ne blasphement. Vides iam et a servis dei facilius diabolum accipere potestatem; tanto abest, ut eam ex proprietate possideat.

si qui iniquitas ab deus non sum sed ab diabolus persecutio autem ex iniquitas consisto quis enim iniquus quam verus deus antistes omnis sectator veritas noceo mos tractaris ideo video persecutio ab diabolus evenio ab quo iniquitas ago ex qui consto persecutio scio debeo quatenus neque persecutio sum sine iniquitas diabolus neque probatio fides sine persecutio propter probatio fides necessaria iniquitas non patrocinium praesto persecutio sed ministerium praecedo enim deus voluntas circa fides probatio qui sum ratio persecutio sequor autem diabolus iniquitas ad instrumentum persecutio qui ratio sum probatio nam et alius in quantus justitia iniquitas aemulo sum in tantus materia sum ad testimonium is qui sum aemulo ut sic iustitia in iniquitas perficio quomodo virtus in infirmitas perficio nam infirmo mundus eligo sum ab deus ut confundo fortis et stultus is ut confundo sapientia ita et iniquitas adhibeo ut iustitia probo confundo iniquitas igitur qui ministerium non sum arbitrium sed servitium arbitrium enim dominus persecutio propter fides probatio ministerium autem iniquitas diabolus propter persecutio instructio ita is per diabolus si fors non ab diabolus evenio credo nihil satanas in servus deus vivo liceo nisi permitto dominus ut aut ipse destruo per fides elector in temptatio victrix aut homo is sum traduco qui deficio ad ille habeo exemplum iob qui diabolus nullus possum incutio temptatio nisi ab deus accipio potestas neque in substantia quidem is nisi dominus ecce dico omnis qui sum is in manus tuus do in ipse autem ne extendo manus denique neque extendo nisi posteaquam et hic postulo dominus ecce dico trado tu ille tantus anima is custos sic et in apostolus facultas temptatio postulo non habeo is nisi ex permitto siquidem dominus in evangelium ad petrum ecce inquam postulo satanas ut cerno tu velut frumentum verus ego rogo pro tu ne deficio fides tuus is sum ne tantus diabolus permitto ut fides periclitor quo ostendo uterque apud deus sum et concussio fides et protectio cum uterque ab is peto concussio ab diabolus protectio ab filius et utique cum filius deus protectio fides habeo in suus potestas quam ab pater postulo ab quo omnis accipio potestas in caelis et in terra qualis sum ut concussio fides diabolus in manus suus habeo sed in legitimus oratio cum dico ad pater ne nos induco in temptatio qui autem magnus temptatio quam persecutio ab is ille profiteor accido ab quo venio is deprecor hic sum enim qui sequor sed eruo nos ab malignus is sum ne nos induco in temptatio permitto nos malignus tunc enim eruimur diabolus manus cum ille non trado in temptatio neque in porcus grex diabolus legio habeo potestas nisi is de deus impetro tantus potestas absum ut in ovo deus habeo possum dico porcus quoque setas tunc numeratas apud deus sum nedum capillus sancio habeo video diabolus proprius iam potestas si fors in is qui ad deus non pertineo semel in stilla situla et in pulvis areae et in saliva natio deputas ab deus atque per hic diabolus expono in vacuus quodammodo possessio ceterum in domesticus deus nihil ille licet ex proprius potestas quia quando licet is sum ex qui causa exemplum in scribo signo demonstro aut enim ex causa probatio concedo is ius temptatio provoco vel provoco ut in superus aut ex causa reprobatio trado is peccator quasi carnifex in poena ut saul et abscedo inquam spiritus dominus ab saulis et concutiebat is spiritus nequam ab dominus et suffoco is aut ex causa cohibitio ut apostolus refero do sui sudo angelus satanas ut colaphizaretur neque hic species permitto diabolus in sancio humiliandos per caro vexatio nisi simul ut et virtus tolerantia scilicet in infirmitas perficio possum nam et ipse apostolus phygellum et hermogenes trado satanas uti emendo ne blasphement video iam et ab servio deus facilis diabolus accipio potestas tantus absum ut is ex proprietas possideo


Cum ergo et haec exempla magis in persecutionibus eveniant, siquidem magis tunc probamur vel reprobamur, et magis tunc humiliamur vel emendamur, ab eo permittatur vel imperetur necesse est catholice fieri haec a quo et ex parte, scilicet ab illo qui dicit, Ego sum qui facio pacem et condo mala, id est bellum; hoc est enim contrarium paci. Nostrae autem paci quod est bellum quam persecutio? Si persecutionis vel maxime exitus aut vitam afferunt aut mortem, aut plagam aut sanationem, habes auctorem eiusdem: Ego percutiam et sanabo, ego vivificabo et mortificabo. Uram, inquit, illos sicut uritur aurum, et probabo, inquit, illos sicut probatur argentum. Cum enim exurimur persecutionis ardore, tunc probamur de fidei tenore. Haec erunt ignea iacula diaboli, per quae fidei ustio et conflatio administratur, ex dei tamen voluntate. De isto quis dubitare possit, ignoro, nisi plane frivola et frigida fides, deprehendens eos qui timide conveniunt in ecclesiam. Dicitis enim, quoniam incondite convenimus et simul convenimus et complures concurrimus in ecclesiam, quaerimur a nationibus et timemus, ne turbentur nationes. Annon scitis, quod deus omnium sit dominus? Et si velut deus, tunc persecutionem patieris, si vero noluerit, silebunt nationes. Credas utique, si tamen in eum deum credis, sine cuius voluntate nec passer unius assis cadit in terram. Nos autem, puto, multis passeribus antistamus.

cos ergo et hic exemplum magis in persecutio evenio siquidem magis tunc probo vel reprobamur et magis tunc humiliamur vel emendamur ab is permitto vel impero necesse sum catholice fio hic ab quo et ex pars scilicet ab ille qui dico ego sum qui facio pax et condo malus is sum bellum hic sum enim contrarius pax noster autem pax qui sum bellum quam persecutio si persecutio vel magnus exitus aut vita affero aut mors aut plaga aut sanatio habeo auctor idem ego percutio et sano ego vivifico et mortifico uro inquam ille sicut uro aurum et probo inquam ille sicut probo argentum cos enim exurimur persecutio ardor tunc probo de fides tenor hic sum igneus jaculus diabolus per qui fides ustio et conflatio administro ex deus tamen voluntas de iste quis dubitaris possum ignoro nisi planus frivolus et frigidus fides deprehendens is qui timidus convenio in ecclesia dico enim quoniam inconditus convenio et simul convenio et complures concurro in ecclesia quaerimur ab natio et timeo ne turbo natio adnato scio qui deus omnis sum dominus et si velut deus tunc persecutio patior si verus nolo sileo natio credo utique si tamen in is deus credo sine qui voluntas neque passer unus adsum cado in terra nos autem puto multus passer antistamus


Videamus nunc, an et cetera domini edicta congruant perpetuo fugae praecepto. Primo quidem, si a deo persecutio est, quale est, ut idem fugiendam eam mandet, qui et infert? Quam si evadi vellet, melius non immitteret, ne voluntatem suam alia voluntate praevaricari videretur. Aut pati enim nos voluit persecutionem aut fugere. Si fugere, quomodo pati? si pati, quomodo fugere? Iam vero quanta inaequalitas sententiarum iubentis fugere et invitantis ad passionem contrariam fugae. Qui confessus fuerit me et ego confitebor illum coram patre meo. Quomodo confitebitur fugiens? quomodo fugiet confitens? Qui mei confusus fuerit, et ego confundar eius coram patre. Si devito passionem, confundor confessionem. Felices qui persecutionem passi fuerint causa nominis mei. Infelices ergo qui fugiendo ex praecepto non erunt passi. Qui sustinuerit in finem, iste salvabitur. Quid ergo me iubens fugere vis in finem sustinere? Tanta diversitas sententiarum si non congruit divinae gravitati, apparet ex his quoque praeceptum fugae suam tunc habuisse rationem, quam ostendimus. Sed infirmitatem, inquit, quorundam prospiciens dominus pro sua humanitate nihilominus et portum fugae demonstravit. Non enim idoneus erat etiam sine fuga tam turpi et indigno et servili praesidio salvos facere in persecutione quos sciret infirmos. Atquin non fovet, sed recusat semper infirmos, primum docens non fugiendos esse persecutors, sed potius non timendos. Nolite timere eos qui corpus occidere possunt, animae autem nihil valent facere, sed timete eum qui et corpus et animam perdere potest in gehennam. Atque exinde quae timidis praefinit? Qui pluris fecerit animam suam quam me, non est me dignus, et qui non tollit crucem suam et sequitur me, non potest esse meus discipulus. Postremo in Apocalypsi non fugam timidis offert, sed inter ceteros reprobos particulam in stagnum sulphuris et ignis, quod est mors secunda.

video nunc an et ceterus dominus edico congruo perpetuus fuga praeceptum primus quidem si ab deus persecutio sum qualis sum ut idem fugio is mando qui et infero quam si evado volo bonus non immitto ne voluntas suus alius voluntas praevaricaris video aut patior enim nos volo persecutio aut fugio si fugio quomodo patior si patior quomodo fugio iam verus quantus inaequalitas sententiaris jubeo fugio et invito ad passio contrarius fuga qui confiteor sum ego et ego confiteor ille coram pater meus quomodo confiteor fugio quomodo fugio confiteor qui meus confundo sum et ego confundo is coram pater si devito passio confundo confessio felix qui persecutio patior sum causa nomen meus infelix ergo qui fugio ex praeceptum non sum patior qui sustineo in finis iste salvo quis ergo ego jubeo fugio volo in finis sustineo tantus diversitas sententiaris si non congruo divina gravitas appareo ex hic quoque praeceptum fuga suus tunc habeo ratio quam ostendo sed infirmitas inquam quidam prospicio dominus pro suus humanitas nihilominus et portus fuga demonstro non enim idoneus sum etiam sine fuga tam turpis et indignus et servilis praesidium salvus facio in persecutio qui scio infirmus atqui non foveo sed recuso semper infirmus primus doceo non fugio sum persecutors sed potis non timeo nolo timeo is qui corpus occaedes possum anima autem nihil valeo facio sed timeo is qui et corpus et anima perdo possum in gehenna atque exinde qui timidus praefinio qui multus facio anima suus quam ego non sum ego dignus et qui non tollo crux suus et sequor ego non possum sum meus discipulus postremo in apocalypsis non fuga timidus offero sed inter ceterus reprobus particula in stagnum sulphuris et ignis qui sum mors secundus


Refugit et ipse vim interdum, sed eadem ratione qua apostolis fugere praeceperat, donec scilicet doctrinam suam impleret, qua consummata, non dico stetit, sed nec auxilium a patre angelorum exercituum desideravit, increpito etiam Petri gladio. Professus quidem et ipse est animam anxiam usque ad mortem et carnem infirmam, ut tibi ostenderet primo in se utramque substantiam humanam fuisse ex proprietate anxietatis animae et imbecillitatis carnis, ne aliam, ut quidam nunc induxerunt, aut carnem aut animam Christi interpretareris, dehinc ut demonstratis conditionibus earum scires illas nihil valere per semetipsas sine spiritu. Et ideo praeponit spiritus promptus, ut utramque conditionem substantiae utriusque respiciens intellegas in te esse etiam fortitudipem spiritus, quomodo et infirmitatem carnis, ac iam hinc scias quid unde facias et quid cui subicias, infirmum scilicet forti, ne, ut nunc facis, de carnis quidem infirmitate causeris, de spiritus autem firmitate dissimules. Postulavit et ipse a patre, si fieri posset, transiret ab illo calix passionis. Postula et tu, sed stans ut ille, sed postulans tantum, sed subiungens et reliqua, Verum non quod ego volo, sed quod tu. Fugiens autem quomodo hoc postulabis, ipse tibi praestans calicis translationem, nec quod pater vult faciens, sed quod tu?

refugio et ipse vis interdum sed idem ratio qui apostolus fugio praecipio donec scilicet doctrina suus impleo qui consummo non dico sto sed neque auxilium ab pater angelus exercitus desidero increpo etiam petri gladius profiteor quidem et ipse sum anima anxius usque ad mors et caro infirmus ut tu ostendo primus in sui uter substantia humanus sum ex proprietas anxietas anima et imbecillitas caro ne alius ut quidam nunc induco aut caro aut anima christus interpretareris dehinc ut demonstro conditio is scio ille nihil valeo per semetipsas sine spiritus et ideo praepono spiritus promptus ut uter conditio substantia uterque respicio intellego in tu sum etiam fortitudipem spiritus quomodo et infirmitas caro atque iam hinc scio quis unde facio et quis qui subicio infirmus scilicet fortis ne ut nunc facio de caro quidem infirmitas causor de spiritus autem firmitas dissimulis postulo et ipse ab pater si fio possum transeo ab ille calix passio postulo et tu sed sto ut ille sed postulo tantus sed subiungens et reliquus verus non qui ego volo sed qui tu fugio autem quomodo hic postulo ipse tu praesto calix translatio neque qui pater volo facio sed qui tu


Quod pertineat, frater, ad tuum problema, habes sententiae nostrae responsionem et exhortationem. Porro qui quaerit, an persecutio fugienda sit, sequentem quaestionem quoque iam prospiciat necesse est, an, si fugienda non est, redimenda certe sit. Ultro igitur et de hoc tibi suggeram, definiens persecutionem, quam constat non esse fugiendam, proinde nec redimendam. Pretium interest; ceterum sicut fuga redemptio gratuita est, ita redemptio nummaria fuga est. Certe et huius timiditatis consilium est. Quod times, redimis, ergo fugis. Pedibus stetisti, curristi nummis. Hoc ipso, quod stetisti, ex redemptione fugisti. Ut autem redimas hominem tu nummis, quem sanguine suo redemit Christus, quam indignum deo et dispositionibus eius, qui filio suo non pepercit pro te, ut fieret maledictum pro nobis, quia maledictus qui pependerit in ligno, qui tamquam ovis ad victimam ductus est et tamquam agnus ante tondentem, sic non aperuit os, sed posuit dorsum suum in flagella, maxillas autem in palmas, et faciem non avertit a sputaminibus, et inter iniquos deputatus est, et traditus est in mortem, mortem autem crucis. Totum hoc, ut nos a peccatis lucraretur. Sol cessit diem emptionis nostrae. Apud inferos remancipatio nostra est et stipulatio nostra in caelis. Sublevatas sunt portae sempiternae, ut introiret rex gloriae, dominus virtutum, hominem de terris, immo ab inferis mercatus in caelos. Quis est nunc, qui adversus illum reluctatur, immo depr(??)tiat mercem eius tam magno comparatam, pretiosissime scilicet sanguine, et commaculat? Iam ergo melius fugere quam fieri viliorem, si non tanto(??)sihi constabit homo, quanti constitit domino. Et dominus quidem illum redemit ab angelis munditenentibus potestatibus, a spiritualibus nequitiae, a tenebris huius aevi, a iudicio aeterne, a morte perpetua. Tu autem pro eo pacisceris cum delatore vel milite vel furunculo aliquo praeside sub tunica et sinu, quod aiunt, ut furtivo, quem ceram toto mundo Christus emit, immo et manumisit. Hunc ergo liberum pretio aestimabis et pretio possidebis, nisi eodem, quanto, ut diximus, domino constitit, sanguine sue scilicet? Ut quid ergo de homine Christum redimis in homine, in quo Christus est? Non aliter et Simon facere temptavit, cum pecuniam apostolis obtulit pro spiritu Christi. Audict ergo et iste, qui se redimens Christi spiritum redemit: Pecunia tua tecum sit in interitum, quoniam gratiam dei pretio consequendam putasti. Quis tamen abnegatorem spernat? Quid enim dicit ille concussor? Da mihi pecuniam. Certe ne eum tradat, siquidem non aliud venditat, quam quod praestaturus est praemio tuo. Cum das, utique ne tradaris voluisti. Non traditus autem traduci habebas? Ergo dum nolendo tradi non vis traduci, nolendo negasti, quod te esse traduci noluisti. Immo, inquis, dum nolo traduci quod sum, sum confessus id esse quod nolo traduci, id est Christianum. Potest itaque te martyrem vindicare constanter ostendisse Christus? Redimens non ostendit. Apud unum, si forte, confessus es, ergo et apud plures nolendo confiteri negasti. Ipsa salus iudicabit hominem excidisse, dum evadit. Excidit ergo qui maluit evasisse. Negatio est etiam martyrii recusatio. Christianus pecunia salvus est, et in hoc nummos habet, ne patiatur, dum adversus deum erit dives. At enim Christus sanguine fuit dives pro illo. Felices itaque pauperes, quia illorum est, inquit, regnum caelorum, qui animam solam in confiscate habent. Si non possumus deo servire et mammonae, possumus et a deo redimi et a mammona? Quis enim magis serviet mammonae quam quem mammonas redemit? Postremo quo exemplo uteris in redemptionem traditionis? Apostoll tractantes persecutionibus agitati quando se pecunia liberaverunt? Quae illis utique non deerat ex praediorum pretiis ad pedes eorum depositis, certe multis locupletibus credentibus viris ac feminis, qui his etiam refrigeria subministrabant. Quando One- siphorus aut Aquila aut Stephanus hoc modo eis in persecutione succurrerunt? Paulus quidem, cum Felix praeses pecunias accepturum se pro eo a discipulis sperasset, de quo et ipse in secreto tractavit cum ipso, neque ipse pro se neque discipuli pro eo numeraverunt. Illi utique discipuli, qui flentes, quod aeque Hierosolymam tendere perseveraret et persecutiones praedicatas illic non praecaveret, postremo inquiunt: Fiat voluntas dei. Quae ista voluntas? Utique ut pateretur pro nomine domini, non ut redimeretur. Oportet enim, quomodo Christus animam suam posuit pro nobis, ita fieri pro eo et a nobis, nec tantum pro ipso, immo etiam pro fratribus propter ipsum. Quod Ioannes docens non et pro fratribus numerandum, sed moriendum potius pronuntiavit. Nihil interest, si quem Christianum redimere non debeas aut emere. Et adeo voluntas dei sic est. Aspice regnorum et imperiorum utique a deo dispositum statum, in cuius manu cor regis, tanta cotidie aerario augendo prospiciuntur remedia censuum, vectigalium, collationum, stipendiorum, nec umquam usque adhuc ex Christianis tale aliquid prospectum est sub aliqua redemptione capitis et sectae redigendis, cum tantae multitudinis nemini ignotae fructus ingens meti posset. Sanguine empti, sanguine numerati nullum nummum pro capite debemus, quia caput nostrum Christus est. Non decet Christum pecunia constare. Quomodo et martyria fieri possent in gloriam domini, si tribute licentiam sectae compensaremus? Itaque qui eam praemio paciscitur, dispositioni divinae adversatur. Cum igitur nihil nobis Caesar indixerit in hunc modum stipendiariae sectae, sed nec indici umquam tale quid possit, antichristo iam instante et in sanguinem, non in pecunias hiante Christianorum, quomodo mihi proponere potest scripturam esse, Reddite quae sunt Caesaris Caesari? Miles me vel delator vel inimicus concutit, nihil Caesari exigens, immo contra faciens, cum Christianum, legibus humanis reum, mercede dimittit. Alius est denarius quem Caesari debeo, qui ad eum pertinet, de quo tunc agebatur, tributarius, a tributariis scilicet, non a liberis debitus. Aut quomodo reddam quae sunt dei deo, utique proinde imaginem et monetam ipsius inscriptam nomine eius, id est hominem Christianum? Quid autem deo debeo, sicut denarium Caesari, nisi sanguinem quem pro me filius fudit ipsius? Quodsi deo quidem hominem et sanguinem meum debeo, nunc vero in eo sum tempore, ut quod deo debeo expostuler, utique fraudem deo facio id agens, ne quod debeo solvam. Bene observavi praeceptum Caesari reddens quae sunt Caesaris, deo vero quae sunt dei abnegans.

qui pertineo frater ad tuus problema habeo sententia noster responsio et exhortatio porro qui quaero an persecutio fugio sum sequor quaestio quoque iam prospicio necesse sum an si fugio non sum redimo certus sum ultro igitur et de hic tu suggero definio persecutio quam consto non sum fugio proinde neque redimo pretium intersum ceterum sicut fuga redemptio gratuitus sum ita redemptio nummarius fuga sum certus et hic timiditas consilium sum qui timeo redimo ergo fugio pes sto curristi nummus hic ipse qui sto ex redemptio fugio ut autem redimo homo tu nummus qui sanguis suus redimo christus quam indignus deus et dispositio is qui filius suus non parco pro tu ut fio maledico pro nos quia maledico qui pendeo in lignum qui tamquam ovum ad victima duco sum et tamquam agnus ante tondentem sic non aperio os sed pono dorsum suus in flagello maxilla autem in palmo et facies non averto ab sputaminibus et inter iniquus deputo sum et trado sum in mors mors autem crux totus hic ut nos ab peccatum lucror sol cedo dies emptio noster apud inferi remancipatio noster sum et stipulatio noster in caelis sublevatas sum porta sempiternus ut introeo rex gloria dominus virtus homo de terra immo ab inferi mercor in caelus quis sum nunc qui adverro ille reluctor immo depr tiat merx is tam magnus comparo pretiosissime scilicet sanguis et commaculo iam ergo bonus fugio quam fio vilis si non tantus sihi consto homo quantus consto dominus et dominus quidem ille redimo ab angelus munditenentibus potestas ab spiritual nequitia ab tenebrae hic aevum ab iudicium aeternus ab mors perpetuus tu autem pro is pacisco cum delator vel miles vel furunculus aliquis praeses sub tunica et sinus qui aio ut furtivus qui cera totus mundus christus emo immo et manumitto hic ergo liber pretium aestimo et pretium possideo nisi idem quantus ut dico dominus consto sanguis sus scilicet ut quis ergo de homo christus redimo in homo in quo christus sum non aliter et simon facio tento cum pecunia apostolus offero pro spiritus christus audict ergo et iste qui sui redimo christus spiritus redimo pecunia tuus tu sum in interitus quoniam gratia deus pretium consequor puto quis tamen abnegator sperno quis enim dico ille concussor do ego pecunia certus ne is trado siquidem non alius vendito quam qui praesto sum praemium tuus cos do utique ne tradaris volo non trado autem traduco habeo ergo dum nolendo trado non volo traduco nolendo nego qui tu sum traduco nolo immo inquam dum nolo traduco qui sum sum confiteor is sum qui nolo traduco is sum christianus possum itaque tu martyrem vindicaris consto ostendo christus redimo non ostendo apud unus si fors confiteor sum ergo et apud multus nolendo confiteor nego ipse salus iudico homo excido dum evado excido ergo qui malo evado negatio sum etiam martyrium recusatio christianus pecunia salvus sum et in hic nummus habeo ne patior dum adverro deus sum dives at enim christus sanguis sum dives pro ille felix itaque pauper quia ille sum inquam regnum caelum qui anima solus in confiscate habeo si non possum deus servio et mammonae possum et ab deus redimo et ab mammona quis enim magis servio mammonae quam qui mammonas redimo postremo quo exemplum uto in redemptio traditio apostoll tracto persecutio agitas quando sui pecunia libero qui ille utique non desum ex praedium pretium ad pes is depono certus multus locupletibus credo vis atque femina qui hic etiam refrigeria subministro quando o siphorus aut aquila aut stephanus hic modo is in persecutio succurrerunt paulus quidem cum felix praeses pecunia accipio sui pro is ab discipulis spero de quo et ipse in secretum tracto cum ipse neque ipse pro sui neque discipulis pro is numero ille utique discipulis qui fleo qui aequus hierosolymam tendo persevero et persecutio praedicatas illic non praecaveo postremo inquam fio voluntas deus qui iste voluntas utique ut pateo pro nomen dominus non ut redimo oportet enim quomodo christus anima suus pono pro nos ita fio pro is et ab nos neque tantus pro ipse immo etiam pro frater propter ipse qui joannis doceo non et pro frater numero sed morior potis pronuntio nihil intersum si qui christianus redimo non debeo aut emo et adeo voluntas deus sic sum aspicio regnum et imperium utique ab deus dispono status in qui manus cor rex tantus cottidie aerarius augeo prospiciuntur remedio census vectigalis collatio stipendium neque umquam usque adhuc ex christianus talis aliquis prospicio sum sub aliqui redemptio capio et secta redigo cum tantus multitudo nemo ignosco fructus ingens metior possum sanguis emo sanguis numero nullus nummus pro caput debeo quia caput nos christus sum non decet christus pecunia constaris quomodo et martyrium fio possum in gloria dominus si tribute licentia secta compensaremus itaque qui is praemium pacisco dispositio divina adverso cos igitur nihil nos caesar indico in hic modus stipendiarius secta sed neque indico umquam talis quis possum antichristo iam insto et in sanguis non in pecunia hio christianorum quomodo ego propono possum scribo sum reddo qui sum caesar caesaris milis ego vel delator vel inimicus concutio nihil caesaris exigo immo contra facio cum christianus lex humanus reus merces dimitto alius sum denarius qui caesaris debeo qui ad is pertineo de quo tunc ago tributarius ab tributarius scilicet non ab liber debeo aut quomodo reddo qui sum deus deus utique proinde imago et monetam ipse inscribo nomen is is sum homo christianus quis autem deus debeo sicut denarius caesaris nisi sanguis qui pro ego filius fundo ipse quodsi deus quidem homo et sanguis meus debeo nunc verus in is sum tempus ut qui deus debeo expostuler utique fraudo deus facio is ago ne qui debeo solvo bene observo praeceptum caesaris reddo qui sum caesar deus verus qui sum deus abnegans


Igitur si constat a quo persecutio eventiat, possumus iam consultationem tuam inducere et determinare ex hoc ipso praetractatu fugiendum in persecutione non esse. Si enim persecutio a deo evenit, nullo modo fugiendum erit, quod a deo evenit; sicut duplex ratio defendit, quia neque debeat devitari neque possit evadi quod a deo evenit. Non debet devitari, quia bonum; necesse est enim bonum esse omne quod deo visum est. Et numquid ideo in Genesi sic positum est, Et vidit deus quia bonum est, non quod ignoraret bonum esse, nisi vidisset, sed ut hoc sono portenderet bonum esse quod deo visum est? Multa quidem sunt, quae a deo eveniant et alicuius malo eveniant. Immo bonum est ideo, quia a deo evenit, ut divinum, rationale. Quid enim divinum non rationale, non bonum? Quid bonum non divinum? Si autem sensui cuiusque videtur, non sensus hominis praeiudicat statui rerum, sed status sensui. Status enim unusquisque certum quid est et dat sensui legem ita sentiendi statum sicuti est. Si autem statu quidem bonum quod a deo venit (nihil enim a deo non bonum, quia divinum, quia rationale), sensui vero malum videtur, erit status in tuto, sensus in vitio. Statu optima res pudicitia et veritas et iustitia, quae a multorum sensu displicent. Numquid ideo status sensui addicitur? Ita et persecutio statu bona est, quia divina et rationalis dispositio, sensui eorum vero, quorum malo venit, displicet. Vides etiam illud malum rationale apud deum habere, cum quis in persecutione evertitur de salute, sicut et bonum illud ratione contingere, cum quis ex persecutione proficit in salute, Nisi si irrationaliter quis aut perit apud dominum aut salvus est, is non poterit persecutionem malum dicere, quae etiam in mali parte bonum est, dum ratione administratur. Ita si bonum persecutio quoquo modo, quia de statu constat, merito definimus quod bonum est vitari non oportere, quia delictum sit quod bonum est recusare, eo amplius, quod deo visum est, iam vero nec posse vitari, quia a deo evenit, cuius voluntas non poterit evadi. Igitur qui putant fugiendum aut malum exprobrant deo, si persecutionem uti malum fugiunt (bonum enim nemo devitat), aut fortiores se deo existimant, qui putant se evadere posse, si deus tale aliquid voluerit evenire.

igitur si consto ab quo persecutio eventiat possum iam consultatio tuus induco et determinaris ex hic ipse praetractatu fugio in persecutio non sum si enim persecutio ab deus evenio nullus modo fugio sum qui ab deus evenio sicut duplex ratio defendo quia neque debeo devitaris neque possum evado qui ab deus evenio non debeo devitaris quia bonus necesse sum enim bonus sum omnis qui deus video sum et numquid ideo in genesis sic pono sum et video deus quia bonus sum non qui ignoro bonus sum nisi video sed ut hic sonus portendo bonus sum qui deus video sum multus quidem sum qui ab deus evenio et aliquis malus evenio immo bonus sum ideo quia ab deus evenio ut divinus rational quis enim divinus non rational non bonus quis bonus non divinus si autem sensus quisque video non sensus homo praejudico statuo res sed status sensus status enim unusquisque certus quis sum et do sensus lex ita sentio status sicut sum si autem status quidem bonus qui ab deus venio nihil enim ab deus non bonus quia divinus quia rational sensus verus malus video sum status in tueor sensus in vitio status bonus res pudicitia et vereor et iustitia qui ab multus sentio displiceo numquid ideo status sensus addico ita et persecutio status bonus sum quia divino et rational dispositio sensus is verus qui malus venio displiceo video etiam ille malus rational apud deus habeo cum quis in persecutio everto de salus sicut et bonus ille ratio contingo cum quis ex persecutio proficio in salus nisus si irrationaliter quis aut pereo apud dominus aut salvus sum is non possum persecutio malus dico qui etiam in malus pars bonus sum dum ratio administro ita si bonus persecutio quisquis modo quia de status consto mereo definio qui bonus sum vitaris non oportet quia delinquo sum qui bonus sum recusaris is amplus qui deus video sum iam verus neque possum vitaris quia ab deus evenio qui voluntas non possum evado igitur qui puto fugio aut malus exprobro deus si persecutio uti malus fugio bonus enim nemo devito aut fortis sui deus existimo qui puto sui evado possum si deus talis aliquis volo evenio


Hoc sentire et facere omnem servum dei oportet, etiam minoris loci, ut maioris fieri possit, si quem gradum in persecutionis tolerantia ascenderit. Sed cum ipsi auctores, id est ipsi diaconi et presbyteri et episcopi fugiunt, quomodo laicus intellegere poterit, qua ratione dictum: Fugite de civitate in civitatem? Itaque cum duces fugiunt, quis de gregario numero sustinebit ad gradum in acie figendum suadere? Certe quidem honus pastor animan pro pecoribus ponit, ut Moyses non domino adhuc Christo revelato et iam in se figurato ait: Si perdis hunc populum, inquit, et me pariter cum eo disperde. Ceterum Christo confirmante figuras suas ma(??)us pastor est qui viso lupo fugit et pecora diripienda derelinquit. Proicietur de villa pastor huiusmodi, detinebuntur illi missionis suae mercedes in compensationem, immo et de priore peculio eius exigetur detrimenti domini(??)i restitutio. Etenim qui habet, dabitur ei, ab eo autem, qui non habet, etiam quod videtur habere auferetur. Sic Zacharias comminatur: Ex(??)ge (??)homphaea in pastores et evellite oves, et superdueam m(??)num meam in pastores. In quos et Ezechiel et Hieremias iisdem minis perorant, quod non tantum de pecoribus improbe vescantur pascentes potius semetipses, verum et dispersum gregem faciant et in praedam esse omnibus bestiis agri, dum non est pastor illis. Quod numquam magis fit, quam cum in persecutione destituitur ecclesia a clero. Si et spiritum quis agnoverit, audiet fugitivos denotantem. Porro si eos qui gregi praesunt fugere, cum lupi irruunt, nec decet, immo nec licet (qui enim talem pastorem malum pronuntiavit, utique damnavit, omne autem quod damnatur, illicitum factum est sine dubio), ideo praepositos ecclesiae in persecutione fugere non oportebit. Ceterum si grex fugere deberet, non deberet praepositus gregis stare, sine causa staturus ad tutelam gregis, quam grex non desideraret, ex licentia fugae scilicet.

hic sentio et facio omnis servus deus oportet etiam paruus locus ut magnus fio possum si qui gradus in persecutio tolero ascenderit sed cum ipse auctor is sum ipse diaconi et presbyterium et episcopus fugio quomodo laicus intellego possum qui ratio dico fugio de civitas in civitas itaque cum dux fugio quis de gregarius numerus sustineo ad gradus in acies figo suadeo certus quidem honus pastor animan pro pecus pono ut moyses non dominus adhuc christus revelo et iam in sui figuro aio si perdo hic populus inquam et ego pariter cum is disperdo ceterum christus confirmo figura suus ma us pastor sum qui video lupus fugio et pecus diripio derelinquo proicio de villa pastor huiusmodi detinebuntur ille missio suus merces in compensatio immo et de prior peculio is exigo detrimentum dominus eo restitutio etenim qui habeo do is ab is autem qui non habeo etiam qui video habeo aufero sic zacharias commino ex ge homphaea in pastor et evellite ovo et superdueam m num meus in pastor in qui et ezechiel et hieremias idem minae perorant qui non tantus de pecus improbus vesco pasco potis semetipses verus et dispermulceo grex facio et in praeda sum omnis bestia ager dum non sum pastor ille qui numquam magis fio quam cum in persecutio destituo ecclesia ab clero si et spiritus quis anosco audio fugitivus denotantem porro si is qui grex praesum fugio cum lupus irruunt neque decet immo neque licet qui enim talis pastor malus pronuntio utique damno omnis autem qui damno illicitus facio sum sine dubius ideo praepono ecclesia in persecutio fugio non oportet ceterum si grex fugio debeo non debeo praepono grex sto sine causa sto ad tutela grex quam grex non desidero ex licentia fuga scilicet


Sed quomodo colligemus, inquis, quomodo dominica sollemnia celebrabimus? Utique quomodo et apostoli, fide, non pecunia tuti, quae fides si montem transferre potest, multo magis militem. Esto sapientia, non praemio cautus. Neque enim statim et a populo eris tutus, si officia militaria redemeris. Una ergo tibi et fides et et sapientia ad tutelam opus est, quibus non adhibitis et redemptionem tuam potes perdere, adhibitis haud redemptionem desiderare. Postremo si colligere interdiu non potes, habes noctem, luce Christi luminosa adversus eam. Non potes discurrere per singulos. Sit tibi et in tribus ecclesia. Melius est, turbas tuas aliquando non videas, quam addicas. Serva Christo virginem sponsam; nemo quaestum de ea faciat. Haec tibi, frater, dura forsitan et intolerabilia videntur, sed recita deum dixisse, Qui capit, capiat, id est, Qui non capit, discedat. Non potest qui pati timet eius esse qui passus est. At qui pati non timet, iste perfectus erit in dilectione, utique dei. Perfecta enim dilectio foras mittit timorem. Et ideo multi vocati, pauci electi. Non quaeritur qui latam viam sequi paratus sit, sed qui angustam. Et ideo paracletus necessarius, deductor omnium veritatum, exhortator omnium tolerantiarum. Quem qui receperunt, neque fugere persecutionem neque redimere noverunt, habentes ipsum qui pro nobis erit, sicut locuturas in interrogatione, ita iuvaturus in passione.

sed quomodo colligo inquam quomodo dominicus sollemne celebro utique quomodo et apostolus fides non pecunia tueor qui fides si mons transfero possum multus magis miles sum sapientia non praemium caveo neque enim statim et ab populus sum tueor si officium militaris reemo unus ergo tu et fides et et sapientia ad tutela opus sum qui non adhibeo et redemptio tuus possum perdo adhibeo haud redemptio desideraris postremo si colligo interdiu non possum habeo nox lux christus luminosus adverro is non possum discurro per singuli sum tu et in tres ecclesia bonus sum turbo tuus aliquando non video quam addicas servo christus virgo sponsa nemo quaestus de is facio hic tu frater durus forsitan et intolerabilis video sed recito deus dico qui capio capio is sum qui non capio discedo non possum qui patior timeo is sum qui patior sum at qui patior non timeo iste perficio sum in dilectio utique deus perficio enim dilectio foras mitto timor et ideo multus voco paucus eligo non quaero qui fero via sequor paro sum sed qui angustus et ideo paracletus necessarius deductor omnis veritas exhortator omnis tolerantiaris qui qui recipio neque fugio persecutio neque redimo nosco habeo ipse qui pro nos sum sicut loquor in interrogatio ita iuvaturus in passio


Omnia apostoli secundum deum utique docuerunt, omnia evangelii revolverunt. Ubi illos ostendis praeceptum fugiendi de civitate in civitatem restaurasse? quia nec potuissent tale quid constituere tam contrarium exemplis suis, ut fugam mandarent, qui cummaxime de vinculis vel insulis, quibus ob confessionem, non ob fugam nominis continebantur, ad ecclesias scribebant. Infirmos sustinere iubet Paulus, utique enim non fugientes. Quomodo enim sustineantur absentes? An patientia? Dicit sustinendos, sicubi per infirmitatem fidei suae offenderint, sicut pusillanimes consolari, non tamen in fugam mitti. Sed cum admonet, ne locum malo demus, non fugae suggerit consilium, sed iracundiae docet temperamentum, et si redimendum tempus dicit, quia dies nequam sunt, non per fugam, per sapientiam conversationis lucrari nos vult commeatum. Ceterum qui lucere nos iubet velut filios lucis non iubet fuga abscondi ut filios tenebrarum. Stare immobiles praecipit, utique nec fuga mobiles, et accinctos, in fugam, an in occursum evangelii? Arma quoque demonstrat, quae fugituris non essent necessaria. Inter quae et clypeum, quo possitis tela diaboli extinguere, resistentes sine dubio et excipientes omnem vim illius. Proinde et Iohannes pro fratribus quoque animas ponendas docet, nedum pro domino. Hoc a fugientibus non potest adimpleri. Denique memor Apocalypsis suae, in qua timidorum exitum audierat, de suo sensu admonet et ipse timorem reiciendum: Timor, inquit, non est in dilectione. Sed enim perfecta dilectio foras mittit timorem, quia timor suppliciamentum habet, utique ignem stagni; qui autem timet, non est perfectus in dilectione, dei scilicet. Porro quis fugiet persecutionem, nisi qui timebit? Quis timebit, nisi qui non amavit? Spiritum vero si consulas, quid magis sermone illo spiritus probat? Namque omnes paene ad martyrium exhortatur, non ad fugam; ut et illius commemoremur: Publicaris, inquit, bonum tibi est; qui enim non publicatur in hominibus, publicatur in domino. Ne confundaris, iustitia te producit in medium. Quid confunderis laudem ferens? Potestas fit, cum conspiceris ab hominibus. Sic et alibi: Nolite in lectulis nec in aborsibus et febribus mollibus optare exire, sed in martyriis, uti glorificetur qui est passus pro vobis.

omnis apostolus secundus deus utique doceo omnis evangelium revolverunt ubius ille ostendo praeceptum fugio de civitas in civitas restaurasse quia neque possum talis quis constituo tam contrarius exemplum suus ut fuga mando qui cummaxime de vinculis vel insula qui ob confessio non ob fuga nomen contineo ad ecclesia scribo infirmus sustineo iubeo paulus utique enim non fugio quomodo enim sustineo absum an patientia dico sustineo sicubi per infirmitas fides suus offendo sicut pusillanimes consolaris non tamen in fuga mitto sed cum admoneo ne locus malus do non fuga suggero consilium sed iracundia doceo temperamentum et si redimo tempus dico quia dies nequam sum non per fuga per sapientia conversatio lucraris nos volo commeatus ceterum qui luceo nos iubeo velut filius lucus non iubeo fuga abscondo ut filius tenebraris staris immobilis praecipio utique neque fuga mobilis et accingo in fuga an in occurro evangelium arma quoque demonstro qui fugituris non sum necessarius inter qui et clipeus quo possum telum diabolus extinguere resisto sine dubius et excipio omnis vis ille proinde et iohannes pro frater quoque anima pono doceo nedum pro dominus hic ab fugio non possum adimpleri denique memor apocalypsis suus in qui timidorum exitus audio de suus sentio admoneo et ipse timor reicio timor inquam non sum in dilectio sed enim perficio dilectio foras mitto timor quia timor suppliciamentum habeo utique ignis stagnum qui autem timeo non sum perficio in dilectio deus scilicet porro quis fugio persecutio nisi qui timeo quis timeo nisi qui non amo spiritus verus si consulo quis magis sermo ille spiritus probo namque omnis paene ad martyrium exhortor non ad fuga ut et ille commemoremur publicaris inquam bonus tu sum qui enim non publico in homo publico in dominus ne confundaris iustitia tu produco in medius quis confundo laus fero potestas fio cum conspicio ab homo sic et alibi nolo in lectulis neque in aborsibus et febris mollis optaris exeo sed in martyriis uti glorifico qui sum patior pro tu