De ieiunio adversus psychicos

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Processimus itaque iam ad exempla, uti revolvamus utilitatis efficacia potestates istius officii quod etiam iratum deum homini reconciliat. Deliquerat Israël in aquatione apud Maspha congregatus a Samuele, sed ita statim delictum ieiunio diluit, ut periculum proelii simul fuderit. Cum maxime Samuel offerebat holocaustum (in nullo magis procuratam audimus dei clementiam quam abstinentia populi), et allophyli proelio admovebant, ibidem dominus intonuit voce magna super allophylos, et confusi sunt et corruerunt in conspectu Israëlis, et processerunt viri Israël ex Maspha et persecuti sunt allophylos et usque Bethor ceciderunt, pastos impasti, armatos inermes. Hae erunt vires ieiunantium deo. Caelum pro eiusmodi militat. Habes formam praesidii etiam spiritalibus bellis necessariam. Proinde cum rex Assyriorum Sennacherib compuribus iam civitatibus captis Israëli per Rapsacen blasphemias et minas intentaret, nihil aliud illum a proposito in Aethiopias avertit. Dehinc quid aliud centum octoginta quatuor milia de exercitu eius per angelum absumpsit quam Ezechiae regis humiliatio? Siquidem duritia hostis adnunciata vestem scidit, saccum induit, eodemque habitu seniores sacerdotum ad deum per Esaiam adire iussit, utique ieiunio preces prosequente. Neque enim cibi tempus in periculo, nec saturitatis cultus in sacco. Semper inedia maeroris sequela est, sicut laetitia accessio saginae. Per hanc maeroris sequelam et inediam etiam civitas illa peccatrix Ninive de exitio praedicato liberatur. Satis enim paenitentia scelerum commendaverat ieiunium triduo functa,etiam pecudibus enectis, quibus iratus deus non erat. Sodoma quoque et Gomorra evasissent, si ieiunassent. Hoc remedium agnoscit et Achab. Cum illi post transgressionem et idololatriam et necem Nabuthae propter vineam interempti a Iezabel exprobrasset Helias, Qualiter occidisti et haereditatem possedisti: in loco quo sanguinem Nabuthae canes delinxerant, tuum quoque delinguent,—destituit semetipsum et saccum carni suae imposuit et ieiunavit et dormivit in sacco. Et tunc sermo domini ad Heliam, Vidisti, ut reveritus sit Achab a facie mea: pro eo, quod reveritus est, non superducam laesuram in diebus ipsius, sed in diebus filii eius superducam eam, qui non erat ieiunaturus. Ita ieiunium in deum reverentiae opus est, per quod Anna quoque ambiens uxor Helcanae retro sterilis impetravit facile a deo inanem cibo ventrem filio implere, et quidem propheta. Sed non modo naturae mutationem aut periculorum aversionem aut delictorum obliterationem, verum etiam sacramentorum agnitionem ieiunia de deo merebuntur. Aspice Danielis exemplum. Circa somnium regis Rabylonis omnes turbantur sophistae, negant ultro de praestantia humana posse cognosci. Solus Daniel deo fidens, et sciens quid ad demerendam dei gratiam faceret, spatium tridui postulat, cum sua fraternitate ieiunat, atque ita orationibus commendatis et ordinem et significationem somnii per omnia instruitur, tyranni sophistis parcitur, deus glorificatur, Daniel honoratur, non minorem dei gratiam et postea quoque relaturus anno primo regis Darii, cum ex recogitatu praedicatorum temporum ab Hieremia dedit faciem suam deo in ieiuniis et sacco et cinere. Nam et angelus missus ad eum hanc statim professus est causam divinae dignationis: Veni, inquit, demonstrare tibi, quatenus miserabilis es, ieiunando scilicet. Si deo miserabilis, leonibus in lacu fuerat horribilis, ubi quidem illi sex diebus ieiunanti prandium angelus procuravit.

procedo itaque iam ad exemplum uti revolvamus utilitas efficacia potestas iste officium qui etiam irascor deus homo reconcilio delinquo israel in aquatio apud maspha congrego ab samuelis sed ita statim delinquo jejunium diluo ut periculum proelium simul fundo cos magnus samuel offero holocaustum in nullus magis procuro audio deus clementia quam abstinentia populus et allophyli proelium admoveo ibidem dominus intono vox magnus super allophylos et confundo sum et conruo in conspectus israelis et procedo vir israel ex maspha et persequor sum allophylos et usque bethor cado pasco impascor armatus inermis hic sum vireo ieiunantium deus caelis pro eiusmodi milito habeo forma praesidium etiam spirital bellum necessaria proinde cum rex assyrius sennacherib compuribus iam civitas capio israeli per rapsacen blasphemia et minae intentaret nihil alius ille ab propono in aethiopia averto dehinc quis alius centum octoginta quattuor mille de exercitus is per angelus absumo quam ezechiae rex humiliatio siquidem duritia hostis adnunciata vestis scidit saccus induo idem habitus senex sacerdos ad deus per esaias adeo iubeo utique jejunium prex prosequor neque enim cibus tempus in periculum neque saturitas cultus in saccus semper inedia maeror sequela sum sicut laetitia accessio sagina per hic maeror sequelam et inedia etiam civitas ille peccatrix ninive de exitium praedicato libero satis enim paenitentia scelus commendo ieiunium triduum fungor etiam pecus eneco qui irascor deus non sum sodoma quoque et gomorra evado si ieiunassent hic remedium agnosco et achab cos ille post transgressio et idololatriam et nex nabuthae propter vinea interimo ab iezabel exprobro helias qualis occido et haereditas possedisti in locus quo sanguis nabuthae canis delinxerant tuus quoque delinguent destituo semetipsum et saccus caro suus impono et jejuno et dormio in saccus et tunc sermo dominus ad heliam video ut reverendus sum achab ab facies meus pro is qui reverendus sum non superducam laesuram in dies ipse sed in dies filius is superducam is qui non sum ieiunaturus ita ieiunium in deus reverentia opus sum per qui anna quoque ambeo uxor helcanae retro sterilis impetro facilis ab deus inanis cibus venter filius impleo et quidem propheta sed non modo natura mutatio aut periculum aversio aut delictum obliteratio verus etiam sacramentor agnitio ieiunium de deus mereo aspicio danielis exemplum circe somnium rex rabylonis omnis turbo sophistes nego ultro de praesto humanus possum cognosco solus daniel deus fido et scio quis ad demerendam deus gratia facio spatium triduum postulo cum suus fraternitas jejuno atque ita oratio commendo et ordo et significatio somnium per omnis instruo tyrannus sophistis parco deus glorifico daniel honoro non paruus deus gratia et postea quoque refero annus primus rex dareus cum ex recogitatu praedicator tempus ab hieremias do facies suus deus in jejunium et saccus et cinis nam et angelus mitto ad is hic statim profiteor sum causa divina dignatio venio inquam demonstro tu quatenus miserabilis sum ieiunando scilicet si deus miserabilis leo in lacus sum horribilis ubi quidem ille sex dies ieiunanti prandium angelus procuro


Reddimus et cetera. Ad nova enim nunc documenta properamus. In limine evangelii Anna prophetis, filia Phanuelis, quae infantem dominum et agnovit et multa super eo praedicavit expectantibus redemptionem Israëlis, post egregium titulum veteris et univirae viduitatis ieiuniorum quoque testimonio augetur, ostendens in quibus officiis adsideri ecclesiae debeat, et a nullis magis intellegi Christum quam semel nuptis et saepe ieiunis. Ipse mox dominus baptisma suum, et in suo omnium, ieiuniis dedicavit, habens efficere panes ex lapidibus, etiam Iordanem vino fortasse manare, si ita vorator et potator fuisset. Immo novum hominem in veteris sugillationem virtute fastidiendi cibi initiabat, ut eum diabolo rursus per escam tentare quaerenti fortiorem fame tota ostentaret. Praestituit exinde ieiuniis legem sine tristitia transigendis. Cur enim triste quod salutare? Docuit etiam adversus diriora daemonia ieiuniis proeliandum. Quid enim mirum, si eadem operatione spiritus iniquus educitur qua sanctus inducitur? Denique, ut in centurionem Cornelium necdum tinctum dignatio spiritus sancti cum charismate insuper prophetiae festinasset, ieiunia eius legimus exaudita. Puto autem et apostolus in secunda Corinthiorum inter labores suos et pericula et incommoda post famem ac sitim ieiunia quoque plurima enumerat.

reddo et ceterus ad novo enim nunc documentum propero in limen evangelium anna propheta filia phanuelis qui infer dominus et anosco et multus super is praedico exspecto redemptio israelis post egregius titulis veto et univirae viduitas ieiuniorum quoque testimonium augeo ostendo in qui officium adsideri ecclesia debeo et ab nullus magis intellego christus quam semel nubo et saepe jejunus ipse mox dominus baptisma suus et in suus omnis jejunium dedico habeo efficio panis ex lapis etiam jordanes vinum fortasse manaris si ita vorator et potator sum immo novus homo in veto sugillatio virtus fastidio cibus initiabat ut is diabolus rursus per esca tentaris quaero fortis fames totus ostento praestituo exinde jejunium lex sine tristitia transigendis cur enim tristis qui salutaris doceo etiam adverro diriora daemonium jejunium proelio quis enim mirus si idem operatio spiritus iniquus educo qui sancio induco denique ut in centurio cornelius necdum tingo dignatio spiritus sanctus cum charisma insuper prophetia festino ieiunium is lego exaudio puto autem et apostolus in secundus corinthii inter labor suus et periculum et incommodus post fames atque sitis ieiunium quoque multus enumero


Mirarer psychicos, si sola luxuria tenerentur, qua saepius nubunt, si non etiam ingluvie lacerarentur, qua ieiunia oderunt. Monstrum scilicet haberetur libido sine gula, cum duo haec tam unita atque concreta sint, ut si disiungi omnino potuissent, ipsi prius ventri pudenda non adhaererent. Specta corpus, et una regio est. Denique pro dispositione membrorum ordo vitiorum. Prior venter, et statim cetera saginae substructa lascivia est; per edacitatem salacitas transit. Agnosco igitur animalem fidem studio carnis, qua tota constat, tam multivorantiae quam multinubentiae pronam, ut merito spiritalem disciplinam pro substantia aemulam in hac quoque specie continentiae accuset, proinde gulae frenos induentem per nullas interdum vel seras vel aridas escas, quemadmodum et libidini per unicas nuptias. Piget iam cum talibus congredi, pudet iam de eis altercari quorum nec defensio verecunda est. Quomodo enim protegam castitatem et sobrietatem sine taxatione adversariorum? Quinam isti sint semel nominab: exteriores et interiores botuli psychicorum. Hi paracleto controversiam faciunt; propter hoc novae prophetiae recusantur; non quod alium deum praedicent Montanus et Priscilla et Maximilla, nec quod Iesum Christum solvant, nec quod aliquam fidei aut spei regulam evertant, sed quod plane doceant saepius ieiunare quam nubere. De modo quidem nubendi iam edidmus monogamiae defensionem. Nunc de castigatione victus secundae vel magis primae continentiae pugna est. Arguunt nos, quod ieiunia propria custodiamus, quod stationes plerumque in vesperam producamus, quod etiam xerophagias observemus, siccantes cibum ab omni carne et omni iurulentia et uvidioribus quibusque pomis, nec quid vinositatis vel edamus vel potemus; lavacri quoque abstinentiam, congruentem arido victui. Novitatem igitur obiectant, de cuius inlicito praescribant aut haeresin iudicandam si humana praesumptio est, aut pseudoprophetiam pronuntiandam si spiritalis indictio est, dum quaque ex parte anathema audiamus qui aliter adnuntiamus.

miro psychicos si solus luxuria teneo qui saepis nubo si non etiam ingluvies lacerarentur qui ieiunium odi monstrum scilicet habeo libido sine gula cum duo hic tam unita atque concretum sum ut si disjungo omnino possum ipse prior venter pudeo non adhaereo specto corpus et unus regius sum denique pro dispositio membrum ordo vitium prior venter et statim ceterus sagina substruo lascivia sum per edacitas salacitas transeo agnosco igitur animal fides studium caro qui totus consto tam multivorantiae quam multinubentiae pronus ut mereo spirital disciplina pro substantia aemulus in hic quoque species continentia accuso proinde gula freni induo per nullus interdum vel serus vel aridus esca quemadmodum et libido per unicus nuptiae pigeo iam cum talis congredior pudeo iam de is altercaris qui neque defensio verecundus sum quomodo enim protego castitas et sobrietas sine taxatio adversarius quisnam iste sum semel nominab exter et interior botulis psychicorum hic paracleto controversia facio propter hic novus prophetia recusantur non qui alius deus praedico montanus et priscilla et maximilla neque qui iesus christus solvo neque qui aliqui fides aut spes regula everto sed qui planus doceo saepis ieiunaris quam nubo de modo quidem nubo iam edidmus monogamiae defensio nunc de castigatio vinco secundus vel magis primus continentia pugno sum arguo nos qui ieiunium proprius custodio qui statio plerusque in vespera produco qui etiam xerophagias observo sicco cibus ab omnis carnis et omnis iurulentia et uvidioribus quisque pomum neque quis vinositas vel edo vel potemus lavacrum quoque abstinentia congruo aridus victus novitas igitur objecto de qui illicitus praescribant aut haeresin judico si humanus praesumptio sum aut pseudoprophetiam pronuntio si spirital indictio sum dum quisque ex pars anathema audio qui aliter adnuntio


Aeque stationes nostras ut indictas, quidam vero et in serum constitutas, novitatis nomine incusant, hoc quoque munus et ex arbitrio obeundum esse dicentes et non ultra nonam detinendum, de suo scilicet more. Sed quod pertineat ad indictionis quaestionem, semel pro omnibus causis respondebo. Nunc ad proprium huius speciei articulum, de modo temporis dico, de ipsis prius expostulandum, unde hanc formam nona dirimendis stationibus praescribant. Si, quia Petrus et qui cum eo ad horam nonam orationis templum introgressi leguntur, quis mihi probabit illos ea die statione functos, ut horam nonam ad clausulam et expunctionem stationis interpretetur? Atqui facilius invenias Petrum hora sexta capiendi cibi causa prius in superiora ad orandum ascendisse, quo magis sexta diei finiri officio huic possit, quae illud absolutura post orationem videbatur. Porro cum in eodem commentario Lucae et tertia hora orationis demonstretur, sub qua spiritu sancto initiati pro ebriis habehantur, et sexta, qua Petrus ascendit in superiora, et nona, qua templum sunt introgressi, cur non intellegamus salva plane indifferentia semper et ubique et omni tempore orandum, tamen tres istas horas ut insigniores in rebus humanis, quae diem distribuunt, quae negotia distinguunt, quae publice resonant, ita et sollemniores fuisse in orationibus divinis? Quod etiam suadet Danielis quoque argumentum ter die orantis, utique per aliquarum horarum exceptionem, non aliarum autem quam insigniorum, exinde apostolicarum, tertiae, sextae, nonae. Hinc itaque et Petrum dicam ex vetere potius usu nonam observasse tertio orantem supremae orationis munere. Haec autem propter illos qui se putant ex forma Petri agere, quam ignorant; non quasi respuamus nonam, cui et quarta sabbati et sexta plurimum fungimur, sed quia eorum quae ex traditione observantur tanto magis dignam rationem adferre debemus, quanto carent scripturae auctoritate, donec aliquo caelesti charismate aut confirmentur aut corrigantur. Et si qua, inquit, ignoratis, dominus vobis revelabit. Itaque seposito confirmatore omnium istorum paracleto, duce universae veritatis, an dignior apud nos ratio adferatur in nonam observandi require, ut etiam Petro ea ratio deputanda sit, si statione tunc functus est. Venit enim de exitu domini, quem etsi semper commemorari oportet sine differentia horarum, impressius sius tamen tum ei secundum ipsum stationis vocabulum addicimur. Nam et milites nunquam immemores sacramenti magis stationibus parent. Itaque in eam usque horam celebranda pressura est in qua a sexta contenebratus orbis defuncto domino lugubre fecit officium, ut tunc et nos revertamur ad iocunditatem cum et mundus recepit claritatem. Hoc si magis ad religionem sapit Christianam, dum magis Christi gloriam celebrat, possum aeque serae stationis ex eodem rei ordine statum figere, ut ieiunemus ad serum, expectantes tempus dominicae sepulturae, cum Ioseph postulatum detulit corpus et condidit. Inde et irreligiosum est ante famulorum carnem refrigerare quam domini. Sed hactenus haec ex argumentationum provocatione commiserim, coniecturas coniecturis, et tamen, puto, fidelioribus repercutiens. Videamus, an aliquid tale nobis de vetustatibus quoque patrocinetur. In Exodo habitus ille Moysis adversus Amalech orationibus proeliantis usque in occasum perseverans nonne statio fuit sera? Iesum Nave debellantem Amorrhaeos prandisse illa die existimamus qua ipsis elementis stationem imperavit? Stetit sol in Gabaon et luna in Aialon, stetit sol et luna in statione, donec ultus est populus de inimicis suis, et stetit sol medio caelo. Ut autem accedebat in occasum et finem diei unius, non fuit dies talis retro et in novissimo, utique tam prolixus, ut, inquit, exaudiret deus hominem, parem scilicet solis, instantem tam diu in officio, stationem etiam sera longiorem. Certe Saul et ipse in proelio constitutus manifeste munus istud indixit: Maledictus homo, qui ederit panem ad vesperam usque, dum ulciscar de inimico meo, et non gustavit totus populus eius, et tota terra prandebat. Tantam autem deus praestitit auctoritatem edicto stationis illius, ut Ionathan, filius Saulis, quamquam ignarus ieiunationis in serum definitae gustum mellis admiserat, et sorte mox de delicto sit traductus, et vix per precem populi periculo exemptus. Gulae enim, licet simplicis, reus fuerat. Sed et Daniel anno primo regis Darii, cum ieiunus in sacco et cinere exomologesin deo ageret, Et adhuc, inquit, loquente me in oratione. ecce vir, quem videram in somnis initio, velociter volans appropinquavit mihi quasi hora vespertini sacrificii. Haec erit statio sera quae ad vesperam ieiunans pinguiorem orationem deo immolat.

aequus statio noster ut indico quidam verus et in serus constituo novitas nomen incuso hic quoque munus et ex arbitrium obeo sum dico et non ultra nona detineo de suus scilicet mos sed qui pertineo ad indictio quaestio semel pro omnis causa respondeo nunc ad proprius hic species articulis de modo tempus dico de ipse prior expostulo unde hic forma nonus dirimo statio praescribant si quia petrus et qui cum is ad hora nona oratio templum introgressi lego quis ego probo ille is dies statio fungor ut hora nona ad clausula et expunctio statio interpretor atqui facilis invenio petrum hora sextus capio cibus causa prior in superus ad oro ascendisse quo magis sextus dies finio officium hic possum qui ille absolutura post oratio video porro cum in idem commentarius luca et tertius hora oratio demonstro sub qui spiritus sancio initio pro ebrius habehantur et sextus qui petrus ascendo in superus et nonus qui templum sum introgressi cur non intellego salvo planus indifferens semper et ubique et omnis tempus oro tamen tres iste hora ut insignis in res humanus qui dies distribuo qui negotium distinguo qui publicus resono ita et sollemniores sum in oratio divinus qui etiam suadeo danielis quoque argumentum ter dies oro utique per aliquaris hora exceptio non alius autem quam insigniorum exinde apostolicaris tertius sextus nona hinc itaque et petrum dico ex veto potis usus nona observo tertius oro superus oratio munus hic autem propter ille qui sui puto ex forma petri ago quam ignoro non quasi respuamus nona qui et quartus sabbatum et sextus multus fungor sed quia is qui ex traditio observo tantus magis dignus ratio affero debeo quantus careo scribo auctoritas donec aliquis caelestis charisma aut confirmo aut corrigo et si qui inquam ignoro dominus tu revelo itaque sepono confirmator omnis iste paracleto dux universus veritas an dignus apud nos ratio affero in nona observo requiro ut etiam petro is ratio deputanda sum si statio tunc fungor sum venio enim de exeo dominus qui etsi semper commemoraris oportet sine differentia hora impressius sius tamen tum is secundus ipse statio vocabulis addicimur nam et miles numquam immemor sacramentum magis statio pareo itaque in is usque hora celebro premo sum in qui ab sextus contenebratus orbis defungor dominus lugubris facio officium ut tunc et nos revorto ad iocunditas cum et mundus recipio claritas hic si magis ad religio sapio christianus dum magis christus gloria celebro possum aequus sera statio ex idem res ordo status figo ut ieiunemus ad serus exspecto tempus dominicus sepultura cum ioseph postulo defero corpus et condo indus et irreligiosum sum ante famulus caro refrigeraris quam dominus sed hactenus hic ex argumentatio provocatio committo conicio conicio et tamen puto fidelis repercutiens video an aliquis talis nos de vetustas quoque patrocinor in exodus habitus ille moses adverro amalech oratio proelio usque in occasus persevero nonne statio sum serus iesus navus debellantem amorrhaeos prandeo ille dies existimo qui ipse elementum statio impero sto sol in gabaon et luna in aialon sto sol et luna in statio donec ulciscor sum populus de inimicus suus et sto sol medium caelum ut autem accedo in occasus et finis dies unus non sum dies talis retro et in novus utique tam prolixus ut inquam exaudio deus homo par scilicet sol insto tam diu in officium statio etiam serus longus certus saul et ipse in proelium constituo manifestus munus iste indico maledico homo qui edo panis ad vespera usque dum ulciscor de inimicus meus et non gusto totus populus is et totus terra prandeo tantus autem deus praesto auctoritas edictum statio ille ut ionathan filius saulis quamquam ignarus ieiunatio in serus definio gustus mel admitto et sors mox de delinquo sum traduco et vix per preco populus periculum eximo gula enim licet simplex reus sum sed et daniel annus primus rex dareus cum jejunus in saccus et cinis exomologesis deus ago et adhuc inquam loquor ego in oratio ecce vir qui video in somnus initium velociter volo appropinquo ego quasi hora vespertinus sacrificium hic sum statio serus qui ad vespera jejuno pinguis oratio deus immolo


Vetus es, vera si velimus dicere, tu qui tantum gulae indulges, et merito te priorem iactitas; semper agnosco sapere Esau venatorem ferarum; ita passim indagandis turdis studes, ita de campo laxissimae disciplinae tuae venis, ita spiritu deficis. Si tibi lenticulam defruto inrufatam obtulero, statim totos primatus tuos vendes; apud te agape in caccabis fervet, fides in culinis calet, spes in ferculis iacet. Sed maioris est agape, quia per hanc adulescentes tui cum sororibus dormiunt. Appendices scilicet gulae lascivia atque luxuria est. Quam societatem et apostolus sciens, cum praemisisset, Non in ebrietatibus nec in comessationibus, adiunxit, Nec in cubilibus et libidinibus. Ad elogium gulae tuae pertinet, quod duplex apud te praesidentibus honor binis partibus deputatur, cum apostolus duplicem honorem dederit, ut et fratribus et praepositis. Quis sanctior inter vos, nisi convivandi frequentior, nisi obsonandi pollucibilior, nisi calicibus instructior? Merito homines solius animae et carnis spiritalia recusatis. Talibus si placerent prophetae, mei non erant. Cur ergo non constanter praedicatis, Manducemus et bibamus, cras enim moriemur? Sicuti nos non dubitamus exerte mandare, Ieiunemus fratres et sorores, ne forte cras moriamur. Palam disciplinas nostras vindicemus. Nos certi sumus eos qui in carne sunt deo placere non posse, non utique substatia carnis, sed in cura, sed in affectione, sed in operatione, sed in voluntate. Macies non displicet nobis; neque enim ad pondus deus carnem tribuit, sicut nec spiritum ad mensuram. Facilius, si forte, per angustam salutis ianuam introbit caro exilior; citius resuscitabitur caro levior, diutius in sepultura durabit caro aridior. Saginentur pugiles et pyctae Olympici. Illis ambitio corporis competit quibus et vires necessariae, et tamen illi quoque xerophagiis invalescunt. Sed nostra alia robora aliaeque vires, sicut et alia certamina, quibus non est luctatio adversus carnem et sanguinem, sed adversus mundi potestates, adversus spiritalia malitiae. Adversus haec non carne et sanguine, sed fide et spiritu robusto oportet adsistere. Ceterum saginatior Christianus ursis et leonibus forte quam deo erit necessarius, nisi quod et adversus bestias maciem exercere debebit.

vetus sum verus si volo dico tu qui tantus gula indulgeo et mereo tu prior iactitas semper agnosco sapio esau venator ferus ita passim indagandis turdus studeo ita de campus laxissimae disciplina tuus venio ita spiritus deficio si tu lenticula defruto inrufatam obtulero statim totus primatus tuus vendo apud tu agape in cacco ferveo fides in culina caleo spes in ferculis iaceo sed magnus sum agape quia per hic adulescens tuus cum soror dormio appendices scilicet gula lascivia atque luxuria sum quam societas et apostolus scio cum praemitto non in ebrietas neque in comessatio adjungo neque in cubilis et libido ad elogium gula tuus pertineo qui duplex apud tu praesideo honor bini pars deputo cum apostolus duplico honor do ut et frater et praepono quis sancio inter tu nisi convivandi frequens nisi obsonandi pollucibilior nisi calix instruo mereo homo solus anima et caro spiritalis recuso tal si placeo propheta meus non sum cur ergo non consto praedico manduco et bibo creo enim morior sicut nos non dubito exserte mando ieiunemus frater et soror ne fors creo morior palam disciplina noster vindico nos certus sum is qui in carnis sum deus placeo non possum non utique substatia caro sed in cura sed in affectio sed in operatio sed in voluntas macies non displiceo nos neque enim ad pondus deus caro tribuo sicut neque spiritus ad mensura facilis si fors per angustus salus ianua introbit carus exilis cieo resuscito carus levis diu in sepelio duro carus aridus sagino pugil et pycta olympicus ille ambitio corpus competo qui et vireo necessaria et tamen ille quoque xerophagiis invalescunt sed noster alius robur alius vireo sicut et alius certamen qui non sum luctatio adverro caro et sanguis sed adverro mundus potestas adverro spiritalis malitia adverro hic non carnis et sanguis sed fides et spiritus robustus oportet assisto ceterum saginatior christianus ursus et leo fors quam deus sum necessarius nisi qui et adverro bestia macies exerceo debeo


Nunc si temere rationes castigati a deo victus et castigandi propfer deum a nobis ad primordiorum experimenta revocavimus, conscientiam communem consulamus. Ipsa natura enuntiabit quales nos ante pabulum et potum in virgine adhuc saliva exhibere consuerit rebus duntaxat sensu agendis, quo divina tractantur, si multo pollentioris mentis, si multo vivacioris cordis, quam cum totum illud domicilium interioris hominis escis stipatum, vinis inundatum, decoquendis iam stercoribus aestuans praemeditatorium efficitur latrinarum, in quo plane nihil tam in proximo supersit quam ad lasciviam sapere. Manducavit populus et bibit, et surrexerunt ludere. Intellege sanctae scripturae verecundiam lusum nisi impudicum non denotasset. Ceterum quotusquisque meminerit religionis, occupatis memoriae locis, impeditis sapientiae membris? Nemo ita ut decet, ita ut par est, ita ut utile est, recordabitur dei in eo tempore quo ipsum sibi hominem excidere sollemne est. Omnem disciplinam victus aut occidit aut vulnerat. Mentior, si non dominus ipse oblivionem sui exprobrans Israëli causam plenitudini reputat. Incrassatus est dilectus et pinguefactus et dilatatus est, et dereliquit deum, qui fecit eum, et abscessit a domino salutificatore suo. Denique in eodem Deuteronomio eandem causam praecaveri iubens, Ne, inquit, cum manducaveris et biberis et domos optimas aedificaveris, ovibus et bubus tuis multiplicatis et argento et auro extollatur cor tuum et obliviscaris domini dei tui. Praeposuit corruptelae divitiarum edacitatis enormitatem, cui ipsae divitiae procurant. Per illas scilicet incrassatum erat cor populi, ne oculis videret et auribus audiret et corde coniceret adipibus obstructo, quas nominatim esui abstulit, dedocens hominem saginae studere. Ceterum cui cor erectum potius inveniebatur quam impinguatum, pinguatum, qui quadraginta diebus totidemque noctibus supra humanae naturae facultatem ieiunium perennavit spiritali fide virtutem subministrante, et vidit oculis dei gloriam et audivit auribus dei vocem et corde coniecit dei legem iam tunc docentis non in solo pane vivere hominem, sed in omni verbo dei, cum quidem nec ipsum Moysen deo pastum inediamque eius nomine saginatam constanter contemplari valeret pinguior populus. Merito igitur etiam in carne se dominus ei ostendit collegae ieiuniorum suorum, non minus et Heliae. Nam et Helias hoc primum, quod famem fuerat imprecatus, satis iam se ieiuniis voverat. Vivit, inquit, dominus, cui adsisto in conspectu eius, si erit ros istis annis et imber. Dehinc minantem lezabel fugiens post unicum pabulum et potum, quem ab angelo expergefactus invenerat, et ipse quadraginta diebus et noctibus vacuo ventre arido ore pervenit in montem Choreb, ubi cum in spelunca devertisset, quam familiari congressu dei exceptus est! Quid tu Helia hic? multo amicior ista vox quam, Adam ubi es? Illa enim pasto homini minabatur, ista ieiuno blandiebatur. Tanta est circumscripti victus praerogativa, ut deum praestet homini contubernalem, parem revera pari. Si enim deus aeternus non esuriet, ut testatur per Esaiam, hoc erit tempus quo homo deo adaequetur, cum sine pabulo vivit.

nunc si temere ratio castigo ab deus vinco et castigo propfer deus ab nos ad primordiorum experimentum revocavimus conscientia communis consulo ipse natura enuntio qualis nos ante pabulis et potus in virgo adhuc salivo exhibeo consuo res dumtaxat sentio ago quo divino tracto si multus pollentioris mens si multus vivacioris chordus quam cum totus ille domicilium interior homo esca stipo vinum inundo decoquendis iam stercus aestuo praemeditatorium efficio latrinaris in quo planus nihil tam in propior supersum quam ad lascivia sapio manduco populus et bibo et surgo ludo intellego sancio scribo verecundia lusus nisi impudicus non denotasset ceterum quotusquisque memini religio occupo memoria locus impedio sapientia membrum nemo ita ut decet ita ut par sum ita ut utilis sum recordor deus in is tempus quo ipse sui homo excido sollemnis sum omnis disciplina vinco aut occido aut vulnero mentior si non dominus ipse oblivio suus exprobro israeli causa plenitudo reputo incrasso sum delectus et pinguefactus et dilato sum et derelinquo deus qui facio is et abscedo ab dominus salutificator suus denique in idem deuteronomium idem causa praecaveo jubeo ne inquam cum manducaveris et bibo et domus bonus aedifico ovis et bos tuus multiplico et argentum et aurum extollo cor tuus et obliviscaris dominus deus tuus praepono corruptela divitiaris edacitas enormitas qui ipse divitiae procuro per ille scilicet incrasso sum cor populus ne oculus video et auris audio et cor conicio adipibus obstruo qui nominatim esus aufero dedocens homo sagina studeo ceterum qui cor erigo potis invenio quam impinguatum pinguatum qui quadraginta dies totidem nox supra humanus natura facultas ieiunium perennavit spirital fides virtus subministro et video oculus deus gloria et audio auris deus voco et cor conicio deus lex iam tunc doceo non in solum panis vivo homo sed in omnis verbum deus cum quidem neque ipse moysen deus pasco inedia is nomen sagino consto contemplaris valeo pinguis populus mereo igitur etiam in carnis sui dominus is ostendo collega ieiuniorum suus non paruus et heliae nam et helias hic primus qui fames sum imprecor satis iam sui jejunium voveo vivo inquam dominus qui assisto in conspectus is si sum rus iste annus et imber dehinc mino lezabel fugio post unicus pabulis et potus qui ab angelus expergefacio invenio et ipse quadraginta dies et nox vacuus venter aridus os pervenio in mons choreb ubi cum in spelunca deverto quam familiaris congredior deus excipio sum quis tu helia hic multus amicus iste vox quam adam ubi sum ille enim pasco homo mino iste jejuno blandio tantus sum circumscribo vinco praerogativa ut deus praesto homo contubernalis par revero par si enim deus aeternus non exsurio ut testor per esaias hic sum tempus quo homo deus adaequo cum sine pabulum vivo


Omnia autem ista credo ignota eis qui ad nostra turbantur, aut sola forsitan lectione non etiam intentione comperta, secundum maiorem vim imperitorum apud gloriosissimam scilicet multitudinem psychicorum. Propterea per singulas direximus species ieiunationum, xerophagiarum, stationum, ut, dum recensemus secundum utriusque testamenti paraturam quantum proficiant recusati vel recisi vel retardati pabuli officia, eos retundamus qui haec velut vacantia infirmant, item dum pariter ostendimus quo semper in ordine fuerint religionis, eos revincamus qui haec ut nova accusant; nec novum enim quod semper, nec vacuum quod utile. Sed et illud in medio est, quaedam ex his officiis a deo homini imperata legem constituisse, quaedam ab homine deo oblata votum expunxisse. Tamen et votum, cum a deo acceptatum est, legem in posterum facit per auctoritatem acceptatoris; exinde enim faciendum mandavit qui factum comprobavit. Itaque et hinc in alia specie altercatio diversae partis obducitur, cum dicunt, Aut pseudoprophetia est, si spiritalis vox sollemnia ista constituit, aut haeresis, si humana praesumptio adinvenit, Eam enim formam. reprehendentes qua et vetera decucurrerunt, et ex ea retorquentes quae et adversarii veterum adversus illa poterunt retractare, aut et illa recusare debebunt aut exerta ista suscipere; necessarie, maxime cum et ista, a quocunque institutore sunt, sive spiritali sive tantum fideli, eidem deo currant cui et vetera. Indubitate enim et haeresis et psendoprophetia divinitatis diversitate iudicabuntur apud nos omnes unici dei creatoris et Christi eius antistites, adeoque indifferenter hanc partem defendo, illis offerens in quo velint gradum figere. Spiritus diaboli est, dicis, o psychice. Et quomodo dei nostri officia indicit nec alii offerenda quam deo nostro? Aut contende diabolum cum deo facere nostro, aut satanas paracletus habeatur. Sed hominem antichristum adfirmas; hoc enim vocantur haeretici nomine penes Ioannem. Et quomodo quisquis ille est in Christo nostro haec erga dominum nostrum officia disposuit, cum et antichristi erga deum, adversum nostrum processerint Christum? Quo itaque putas laterum confirmatum apud nos spiritum, cum imperat an cum probat quae deus noster et imperavit semper et probavit? Sed rursus palos terminales figitis deo, sicut de gratia, ita de disciplina, sicut de charismatibus ita et de solleminbus, ut proinde officia cessaverint, quemadmodum et beneficia eius, atque ita negetis usque adhuc eum munia imponere, quia et hic Lex et prophetae usque ad Ioannem. Superest ut totum auferatis quantum in vobis tam otiosum.

omnis autem iste credo ignotus is qui ad noster turbo aut solus forsitan lectio non etiam intentio comperio secundus magnus vis imperitor apud gloriosus scilicet multitudo psychicorum propterea per singulus dirigo species ieiunatio xerophagiaris statio ut dum recensemus secundus uterque testamentum paro quantus proficio recuso vel recido vel retardo pabulum officium is retundo qui hic velut vaco infirmo item dum pariter ostendo quo semper in ordo sum religio is revincamus qui hic ut novo accuso neque novus enim qui semper neque vacuus qui utilis sed et ille in medium sum quidam ex hic officium ab deus homo impero lex constituo quidam ab homo deus offertor voveo expunxisse tamen et voveo cum ab deus acceptas sum lex in posterus facio per auctoritas acceptator exinde enim facio mando qui facio comprobo itaque et hinc in alius species altercatio diverto pars obduco cum dico aut pseudoprophetia sum si spirital vox sollemne iste constituo aut haeresis si humanus praesumptio adinvenio is enim forma reprehendo qui et vetero decurro et ex is retorquentes qui et adversarius vetus adverro ille possum retractaris aut et ille recusaris debeo aut exerta iste suscipio necessarius magnus cum et iste ab quocunque institutor sum sive spirital sive tantus fidelis idem deus curro qui et vetero indubitas enim et haeresis et psendoprophetia divinitas diversitas judico apud nos omnis unicus deus creator et christus is antistes adeo indifferens hic pars defendo ille offertor in quo volo gradus figo spiritus diabolus sum dico o psychice et quomodo deus noster officium indico neque alius offertor quam deus noster aut contendo diabolus cum deus facio noster aut satanas paracletus habeo sed homo antichristum adfirmo hic enim voco haeretici nomen penis ioannem et quomodo quisquis ille sum in christus noster hic erga dominus nos officium dispono cum et antichristi erga deus adverro nos procedo christus quo itaque puto latus confirmo apud nos spiritus cum impero an cum probo qui deus noster et impero semper et probo sed rursus palus terminal figitis deus sicut de gratia ita de disciplina sicut de charismatibus ita et de solleminbus ut proinde officium cessaverint quemadmodum et beneficium is atque ita nego usque adhuc is munia impono quia et hic lex et propheta usque ad ioannem supersum ut totus aufero quantus in tu tam otiosus


Principalis haec species in castigatione victus potest iam de interioribus quoque abstinentiae operationibus praeiudicare, ut et ipsis pro modo utilibus aut necessariis. Nam exceptio eduliorum quorundam portionale ieiunium est. Inspiciamus igitur et xerophagiarum novitatem aut vanitatem, si non et in his tam antiquissimae quam efficacissimae religionis operatio est. Redeo ad Danielem et fratres eius leguminum pabulum et aquae potum ferculis et oenophoris regiis praeferentes atque exinde formosiores, ne quis de specie quoque corpusculi metuat, ceterum spiritu insuper cultos. Dedit enim deus adolescentulis scientiam et intellegentiam in omni litteratura et Danieli in omni verbo et in somniis et in omni sophia, qua hoc ipsum quoque saperet, quibus modis de deo impetraretur agnitio sacramentorum. Anno denique tertio Cyri regis Persarum cum in recogitatum incidisset visionis, aliam formam bumiliationis prospexit. In illis, inquit, diebus ego Daniel eram lugens per tres hebdomadas, panem suavem non edi, caro et vinum non introierunt in os meum, oleo unctus non sum, donec consummarentur tres hebdomades, quibus transactis angelus emissus est taliter alloquens: Daniel, homo es miserabilis, ne timueris, quoniam ex die prima qua dedisti animam tuam recogitatui et humiliationi coram deo exauditum est verbum tuum, et ego introivi verbo tuo. Ita xerophagiarum miseratio et humiliatio metum expellunt et aures dei advertunt et occultorum compotes faciunt. Revertor etiam ad Heliam. Cum corvi illum pane et carne saturare consuessent, cur postmodum apud Bersabe Iudaeae excitato ei de somno quidam ille angelus sine dubio panem solum et aquam obtulit? Defecerant corvi, qui eum liberalius pascerent, an difficile angelo fuerat aliquem alicunde de convivio regis ministrum cum instructissimo ferculo raptum ad Heliam transferre, sicut Danieli in lacum leonum esurienti prandium metentium exhibitum est? Sed constitui oportebat exemplum docens in tempore pressurae et persecutionis et cuiuscunque circumstantiae xerophagiis esse vivendum. Tali victu David exomologesin suam expressit, cinerem quidem edens velut panem, id est panem velut cinerem aridum et sordidum, potum vero fletu miscens, utique pro vino. Habet enim et abstinentia vini suos titulos, quae et Samuelem deo voverat et Aaronom consecrarat. Nam de Samuele mater, Et vinum, inquit, et ebriamen non bibet; talis enim et ipsa deum orabat. Et dominus ad Aaron: Vinum et siceram non bibetis, tu et filius t(??)us post te, si quando ingrediemini tabernaculum, vel ascendetis ad altare, et non moriemini. Adeo morientur qui non sobrii in ecclesia ministraverint. Sic et Israëli proximo exprobrat: Et potum dabatis sanctificatis meis vinum. Et haec autem strictura potus xerophgiae portio est. Quanquam ubi abstinentia vini aut a deo exigitur aut ab homine vovetur, illic intellegatur etiam pabuli pressura formam praestruens potui. Qualis enim esus, talis et potus. Verisimile non est, ut quis dimidiam gulam deo immolet, aquis sobrius et cibis ebrius. An autem et apostolus xerophagias norit, qui maiora celebraverat, sitim et famem et multa ieiunia, qui ebrietates et comessationes recusaverat, vel de discipulo Timotheo argumenti satis est, quem propter stomachum et adsiduas imbecillitates modico vino monens uti, quo ille non ex institutione, sed ex devotione abstinebat (ceterum stomacho magis consuetudo prodesset), hoc ipso abstinentiam vini dignam deo suasit, quam ex necessitate dissuasit.

principal hic species in castigatio vinco possum iam de interior quoque abstinentia operatio praeiudicaris ut et ipse pro modo utilis aut necessarius nam exceptio eduliorum quidam portional ieiunium sum inspicio igitur et xerophagiaris novitas aut vanitas si non et in hic tam antiquus quam efficax religio operatio sum redeo ad danielis et frater is legumen pabulis et aqua potus ferculis et oenophorum regius praefero atque exinde formosiores ne quis de species quoque corpusculis metuo ceterum spiritus insuper colo do enim deus adolescentulis scientia et intellegentia in omnis litteratura et danielis in omnis verbum et in somnium et in omnis sophia qui hic ipse quoque sapio qui modus de deus impetro agnitio sacramentor annus denique tertius cyrus rex persaris cum in recogitas incido visio alius forma bumiliatio prospicio in ille inquam dies ego daniel sum lugeo per tres hebdomada panis suavis non edo carus et vinum non introeo in os meus oleum ungo non sum donec consummo tres hebdomas qui transigo angelus emitto sum talis alloquens daniel homo sum miserabilis ne timeo quoniam ex dies primus qui do anima tuus recogitatui et humiliatio coram deus exauditum sum verbum tuus et ego introivi verbum tuus ita xerophagiaris miseratio et humiliatio metus expello et auris deus adverto et occultor compotor facio revorto etiam ad heliam cos corvus ille panis et carnis saturaris consuesco cur postmodum apud bersabe judaea excito is de somnus quidam ille angelus sine dubius panis solus et aqua offero deficio corvus qui is liberalis pasco an difficilis angelus sum aliquis alicunde de convivium rex minister cum instruo ferculum rapio ad heliam transfero sicut danielis in lacus leo exsurio prandium meto exhibeo sum sed constituo oportet exemplum doceo in tempus premo et persecutio et quicumque circumstantia xerophagiis sum vivo tal vinco david exomologesis suus exprimo cinis quidem edo velut panis is sum panis velut cinis aridus et sordidus potus verus fleo misceo utique pro vinum habeo enim et abstinentia vinum suus titulus qui et samuelis deus voveo et aaronom consecro nam de samuelis mater et vinum inquam et ebriamen non bibo talis enim et ipse deus oro et dominus ad aaro vinum et siceram non bibo tu et filius t us post tu si quando ingredior tabernaculum vel ascendo ad altare et non morior adeo morior qui non sobrius in ecclesia ministro sic et israeli propior exprobro et potus do sanctifico meus vinum et hic autem stringo potus xerophgiae portio sum quamquam ubi abstinentia vinum aut ab deus exigo aut ab homo vovetur illic intellego etiam pabulum premo forma praestruens possum qual enim edo talis et potus verisimilis non sum ut quis dimidia gula deus immolo aqua sobrius et cibus ebrius an autem et apostolus xerophagias nosco qui magnus celebro sitis et fames et multus ieiunium qui ebrietas et comessatio recuso vel de discipulus timotheus argumentum satis sum qui propter stomachus et assiduus imbecillitas modicus vinum moneo uti quo ille non ex institutio sed ex devotio abstineo ceterum stomachus magis consuetudo prosum hic ipse abstinentia vinum dignus deus suadeo quam ex necessitas dissuadeo


Nam et si mavult opera iustitiae, non tamen sine sacrificio, quod est anima conflictata ieiuniis. Ille certe deus, cui nec populus incontinens gulae placuit, nec sacerdos, nec prophetes. Manent adhuc monumenta concupiscentiae, ubi sepultus est populus carnis avidissimus usque ad choleram ortygometras cruditando. Etiditur pro templi foribus senior Heli, filii eius in acie ruunt, nurus expirat in partu. Hanc enim meruerat a deo plagam domus impudens, sacrificiorum carnalium defraudatrix. Sameas, homo dei, cum exitum prophetasset idololatriae introductae a rege Hieroboam, post manum eius regis arefactam et statim restitutam, post altare diffusum, ob haec signa de satisfactione invitatus a rege plane excusavit (prohibitus enim a deo fuerat) illic cibum in totum attingere; sed ab alio mox sene mentito prophetam temere pastus, secundum verbum dei ibidem factum super mensam, non est in paternis sepultus. Leonis enim in via occursu prostratus et apud exteros conditus poenam deserti ieiunii luit. Haec erunt exempla et populo et episcopis, etiam spiritalibus, si quam incontinentiam gulae admiserint. Sed nec apud inferos admonitio cessavit, ubi in divite epulone quidem convivia cruciantur, in paupere vero ieiunia recreantur, habentia praeceptores Moysen et prophetas. Nam et Iohel exclamavit, Sanctificate ieiunium et curationem, prospiciens iam tunc et alios apostolos et prophetas sancituros ieiunium et praedicuturos officia curantia deum. Unde et qui in idolis comendis et in sacro ornandis et ad singulas horas salutandis adulantur, curationem facere dicuntur. Sed et omnem ταπεινοφρόνησιν ethnici agnoscunt. Cum stupet caelum et aret annus, nudipedalia denuntiantur, magistratus purpuras ponunt, fasces retro avertunt, precem indigitant, hostiam instaurant. Apud quasdam vero colonias praeterea annuo ritu saccis velati et cinere conspersi idolis suis invidiam supplicem obiciunt, balnea et tabernacula in nonam usque cluduntur. Unus in publico ignis apud aras, aquae nec in lancibus. Niniviticum credo iustitium. Iudaicum certe ieiunium ubique celebratur, cum omissis templis per omne litus quocunque in aperto aliquando iam precem ad caelum mittunt. Et licet cultu et ornatu maeroris munus infament, tamen fidem abstinentiae adfectant et stellae auctoritatem demorantis suspirant. Sed bene quod tu nostris xerophagiis blasphemias ingerens casto Isidis et Cyheles eas adaequas. Admitto testimonialem comparationem. Hinc divina constabit, quam diabolus divinorum aemulator imitatur. Ex veritate mendacium struitur, ex religione superstitio compingitur. Hinc tu eo inreligiosior quanto ethnicus paratior. Ille denique deo idolo gulam suam mactat, tu deo non vis. Deus enim tibi venter est, et pulmo templum, et aqualiculus altare, et sacerdos cocus, et sanctus spiritus nidor, et condimenta charismata, et ructus prophetia.

nam et si malo opus justitia non tamen sine sacrificium qui sum anima conflicto jejunium ille certus deus qui neque populus incontinens gula placeo neque sacerdos neque prophetes maneo adhuc monumentum concupiscentia ubi sepelio sum populus caro avidus usque ad cholera ortygometras cruditando etiditur pro templum foris senex helis filius is in acies ruo nurus expirat in partus hic enim mereo ab deus plaga domus impudens sacrificus carnalis defraudatrix sameas homo deus cum exitus prophetasset idololatriae introduco ab rex hieroboam post manus is rex arefacio et statim restituo post altare diffundo ob hic signum de satisfactio invito ab rex planus excuso prohibeo enim ab deus sum illic cibus in totus attingo sed ab alius mox seni mentior propheta temere pasco secundus verbum deus ibidem facio super mensa non sum in paternus sepelio leo enim in via occurro prosterno et apud exter condio poena desero jejunium luo hic sum exemplum et populus et episcopus etiam spirital si quam incontinentia gula admitto sed neque apud inferi admonitio cesso ubi in dives epulone quidem convivium crucio in pauper verus ieiunium recreo habeo praeceptor moysen et propheta nam et iohel exclamo sanctifico ieiunium et curatio prospicio iam tunc et alius apostolus et propheta sancituros ieiunium et praedicuturos officium curo deus unde et qui in idolum comendis et in sacro orno et ad singulus hora salutandis adulo curatio facio dico sed et omnis ethnicus agnosco cos stupeo caelum et aro annus nudipedalia denuntio magistratus purpuro pono fascis retro averto preco indigitant hostio instauro apud quidam verus colonia praeterea annuo ritus saccus velo et cinis conspergo idolum suus invidia supplex obicio balneum et tabernaculum in nona usque cluduntur unus in publicus ignis apud ara aqua neque in lanx niniviticum credo justitium judaicus certus ieiunium ubique celebro cum omitto templum per omnis litus quocunque in aperio aliquando iam preco ad caelum mitto et licet cultus et orno maeror munus infamo tamen fides abstinentia adfectant et stella auctoritas demorantis suspiro sed bene qui tu noster xerophagiis blasphemia ingero castus isidis et cyhelis is adaequas admitto testimonial comparatio hinc divino consto quam diabolus divinus aemulator imito ex veritas mendacium struo ex religio superstitio compingo hinc tu is inreligiosior quantus ethnicus paro ille denique deus idolum gula suus macto tu deus non volo deus enim tu venter sum et pulmo templum et aqualiculus altare et sacerdos coquus et sancio spiritus nidor et condimentum charisma et ructus prophetia


Nam quod ad ieiunia pertineat, certos dies a deo constitutos opponunt, ut cum in Levitico praecipit dominus Moysi decimam mensis septimi diem placationis, Sancta, inquiens, erit vobis dies, et vexabitis animas vestras, et omnis anima, quae vexata non fuerit in illa die, exterminabitur de populo suo. Certe in evangelio illos dies ieiuniis determinatos putant in quibus ablatus est sponsus, et hos esse iam solos legitimos ieiuniorum Christianorum, abolitis legalibus et propheticis vetustatibus. Ubi volunt enim, adgnoscunt quid sapiat, Lex et prophetae usque ad Ioannem. Itaque de cetero indifferenter ieiunandum ex arbitrio, non ex imperio, novae disciplinae pro temporibus et causis uniuscuiusque; sic et apostolos observasse, nullum aliud imponentes iugum certorum et in commune omnibus obeundorum ieiuniorum, proinde nec stationum, quae et ipsae suos quidem dies habeant quartae feriae et sextae, passive tamen currant, neque sub lege praecepti neque ultra supremam diei, quando et orationes fere hora nona concludat, de Petri exemplo, quod Actis refertur. Xerophagias vero novum affectati officii nomen et proximum ethnicae superstitioni, quales castimoniae Apim, Isidem et Magnam Matrem certorum eduliorum exceptione purificant, cum fides libera in Christo ne Iudaicae quidem legi abstinentiam quorundam ciborum debeat, semel in totum macellum ab apostolo admissa, detestatore eorum qui sicut nubere prohibeant, ita iubeant cibis abstinere a deo conditis. Et ideo nos esse iam tunc praenotatos in novissimis temporibus abscedentes a fide, intendentes spiritibus mundi seductoribus, doctrinis mendaciloquorum inustam habentes conscientiam. Quibus, oro te. ignibus? Credo, quibus nuptias saepe deducimus et coenas quotidie coquimus? Sic et cum Galatis nos quoque percuti aiunt. observatores dierum et mensium et annorum. Iaculantur interea et Esaiam pronuntiasse, Non tale ieiunium dominus elegit, id est non abstinentiam cibi, sed opera iustitiae quae subtexit; et ipsum dominum in evangelio ad omnem circa victum scrupulositatem compendio respondisse, non his communicari hominem quae in os inferantur, sed quae ex ore proferantur, cum et ipse manducaret et biberet usque in notationem: Ecce homo vorator et potator! sic et apostolum docere, quod esca nos deo non commendet, neque abundantes, si edamus, neque deficientes, si non edamus. His et huiusmodi sensibus eo iam subtiliter tendunt, ut unusquisque pronior ventri possit supervacua nec adeo necessaria existimare sublati vel deminuti vel demorati cibi officia, praeponente scilicet deo iustitiae et innocentiae opera. Et scimus quales sint carnalium commodorum suasoriae, quam facile dicatur, Opus est de totis praecordiis credam, diligam deum et proximum tanquam me. In his enim duobus praeceptis tota lex pendet et prophetae, non in pulmonum et intestinorum meorum inanitate.

nam qui ad ieiunium pertineo certus dies ab deus constituo oppono ut cum in levitico praecipio dominus moysi decimus mensis septimus dies placatio sancio inquiens sum tu dies et vexo anima vester et omnis anima qui vexo non sum in ille dies extermino de populus suus certus in evangelium ille dies jejunium determinatos puto in qui aufero sum sponsus et hic sum iam solus legitimus ieiuniorum christianorum abolitis legal et propheticis vetustas ubius volo enim agnosco quis sapio lex et propheta usque ad ioannem itaque de ceterus indifferens ieiunandum ex arbitrium non ex imperium novus disciplina pro tempus et causa uniuscuiusque sic et apostolus observo nullus alius imponentes iugum certor et in communis omnis obeundorum ieiuniorum proinde neque statio qui et ipse suus quidem dies habeo quarta feriae et sextus passivus tamen curro neque sub lex praecipio neque ultra superus dies quando et oratio fere hora nonus concludo de petri exemplum qui acte refero xerophagias verus novus affectas officium nomen et propior ethnicae superstitio qualis castimonia apis isis et magnus mater certor eduliorum exceptio purifico cum fides liber in christus ne judaicus quidem lego abstinentia quidam cibus debeo semel in totus macellum ab apostolus admitto detestator is qui sicut nubo prohibeo ita jubeo cibus abstineo ab deus condio et ideo nos sum iam tunc praenoto in novus tempus abscedo ab fides intendo spiritus mundus seductor doctrina mendaciloquorum inuro habeo conscientia qui oro tu ignis credo qui nuptiae saepe deduco et coenas quotidie coquo sic et cum galatae nos quoque percutio aio observator dies et mensis et annus jaculor interea et esaias pronuntio non talis ieiunium dominus eligo is sum non abstinentia cibus sed opus justitia qui subtexo et ipse dominus in evangelium ad omnis circa vinco scrupulositas compendium respondeo non hic communicaris homo qui in os infero sed qui ex os profero cum et ipse manduco et bibo usque in notatio ecce homo vorator et potator sic et apostolus doceo qui esca nos deus non commendo neque abundo si edo neque deficio si non edo hic et huiusmodi sensus is iam subtilis tendo ut unusquisque pronus venter possum supervacuus neque adeo necessarius existimaris suffero vel deminuo vel demoror cibus officium praeponente scilicet deus justitia et innocentia opus et scio qualis sum carnalis commodus suasoria quam facilis dico opus sum de totus praecordia credo diligo deus et propior tamquam ego in hic enim duo praecipio totus lex pendeo et propheta non in pulmo et intestinum meus inanitas


Iam enim et in ista specie ditati saturatique regnatis, non delicta incursantes, quae ieiuniis elimentur, nec revelationum scientia indigentes, quae xerophagiis extorqueantur, nec bella propria metuentes, quae stationibus discutiantur. Ut ab Ioanne paracletus obmutuisset, ipsi nobis prophetae in hanc maxime causam extitissemus, iam non dico ad exorandam dei iram, nec ad impetrandam tutelam eius aut gratiam, sed ad praemuniendam per nosmet ipsos novissimorum temporum condicionem, indicentes omnem ταπεινοφρόνησιν, cum carcer ediscendus, et fames ac sitis exercendae, et tam inediae quam anxii victus tolerantia usurpanda sit, ut in carcerem talis introeat Christianus qualis inde prodisset, non poenam illic passurus, sed disciplinam, nec saeculi tormenta, sed sua officia, eoque fidentior processurus ad certamen e custodia abusus nihil habens carnis, sic ut nec habeant tormenta materiam, cum sola et arida sit cute loricatus, et contra ungulas corneus, praemisso iam sanguinis succo tanquam animae impedimentis, properante iam et ipsa, quae iam saepe ieiunans mortem de proximo norit. Plane vestrum est in carceribus popinas exhibere martyribus incertis, ne consuetudinem quaerant, ne taedeat vitae, ne nova abstinentiae disciplina scandalizentur, quam nec ille Pristinus vester non Christianus martyr adtigerat, quem ex facultate custodiae liberae aliquamdiu farsum, omnibus balneis quasi baptismate melioribus, et omnibus luxuriae secessibus quasi ecclesiae secretioribus, et omnibus vitae istius inlecebris quasi aeternae dignioribus hoc, puto, obligatum, ne mori vellet, postremo ipso tribunalis die luce summa condito mero tanquam antidoto praemedicatum ita enervastis, ut paucis ungulis titillatus (hoc enim ebrietas sentiebat) quem dominum confiteretur interroganti praesidi respondere non potuerit amplius, atque ita de hoc iam extortus, cum singultus et ructus solos haberet, in ipsa negatione discessit. Ideo sobrietatis disciplinam qui praedicant pseudoprophetae, ideo haeretici qui observant. Quid ergo cessatis paracletum, quem in Montano negatis, in Apicio credere?

iam enim et in iste species ditas saturatique regno non delictum incurso qui jejunium elimentur neque revelatio scientia indigeo qui xerophagiis extorqueo neque bellum proprius metuo qui statio discutio ut ab ioanne paracletus obmutesco ipse nos propheta in hic magnus causa extitissemus iam non dico ad exorandam deus ira neque ad impetro tutela is aut gratia sed ad praemuniendam per nos ipse novus tempus condicio indico omnis cum carcer edisco et fames atque sum exerceo et tam inedia quam anxius vinco tolero usurpo sum ut in carcer talis introeat christianus qualis inde prodeo non poena illic patior sed disciplina neque saeculis tormentum sed suus officium eo fido procedo ad certamen e custodia abutor nihil habeo caro sic ut neque habeo tormentum materia cum solus et aridus sum cutis lorico et contra ungula corneus praemitto iam sanguis succo tamquam anima impedimentum propero iam et ipse qui iam saepe jejuno mors de propior nosco planus vester sum in carcer popina exhibeo martyribus incertus ne consuetudo quaero ne taedet vita ne novo abstinentia disciplina scandalizentur quam neque ille pristinus vester non christianus martyr adtigerat qui ex facultas custodia liber aliquamdiu farsum omnis balnea quasi baptisma bonus et omnis luxuria secessus quasi ecclesia secerno et omnis vita iste illecebra quasi aeternus dignus hic puto obligo ne morior volo postremo ipse tribunal dies lux summus condio merus tamquam antidotum praemedicatum ita enervastis ut paucus ungulis titillatus hic enim ebrietas sentio qui dominus confiteor interrogo praesidium respondeo non possum amplus atque ita de hic iam extorqueo cum singultus et ructus solus habeo in ipse negatio discedo ideo sobrietas disciplina qui praedico pseudopropheta ideo haeretici qui observo quis ergo cesso paracletus qui in montanus nego in apicius credo


Denique ubi iam et familiaris populus allegi deo coepit et restitutio hominis imbui potuit, tunc leges disciplinaeque omnes impositae etiam quae decerperent victum, ademptis quibusdam veluti immundis, quo facilius aliquando ieiunia toleraret homo perpetua in quibusdam abstinentia usus. Nam et primus populus primi hominis resculpserat crimen, pronior ventri quam deo deprehensus, cum de duritia Aegyptiae servitutis valida manu dei et sublimi brachio ereptus dominus eius visus est, terrae lacte et melle mananti destinatus, statim autem solitudinis incopiosae circumspectu scandalizatus, saturitatis Aegyptiae detrimenta suspirans in Moysen et Aaron mussitavit: Utinam obiissemus percussi a domino in terra Aegypti, quando super ollas carnium sedebamus et panes in plenitudinem comedebamus. Quomodo eduxisti nos in haec deserta ad interficiendam synagogam istam fame? Eadem ventris praelatione deploraturus erat eosdem duces suos et dei arbitros, quos desiderio carnis et recordatu Aegyptiarum copiarum exacerbabat. Quis nos vescet carne? venerunt in mentem nobis pisces, quos in Aegypto edebamus gratis, et cucumeres et pepones et porri et cepe et allia. At nunc anima nostra arida, nihil nisi manna vident oculi nostri. Ita et illis xerophagiae panes angelici displicebant, allium potius et cepe quam caelum fragrare malebant. Et ideo tam ingratis gratiora et esculentiora quaeque detracta sunt, puniendae simul gulae et exercendae continentiae causa, ut illa damnaretur, ista erudiretur.

denique ubi iam et familiaris populus adlego deus coepio et restitutio homo imbuo possum tunc lex disciplina omnis impono etiam qui decerpo vinco adimo quidam velut immundus quo facilis aliquando ieiunium tolero homo perpetuus in quidam abstinentia utor nam et primus populus primus homo resculpserat crimen pronus venter quam deus deprehendo cum de duritia aegyptius servitus validus manus deus et sublimis bracchium eripio dominus is video sum terra lac et mel mano destino statim autem solitudo incopiosae circumspicio scandalizo saturitas aegyptius detrimentum suspiro in moysen et aaro mussitavit utinam obiissemus percutio ab dominus in terra aegyptius quando super ille caro sedeo et panis in plenitudo comedeor quomodo educo nos in hic desero ad interfacio synagoga iste fames idem venter praelatio deploraturus sum idem dux suus et deus arbiter qui desiderium caro et recordatu aegyptiaris copia exacerbo quis nos vescet carnis venio in mens nos piscis qui in aegyptus edebamus gratus et cucumis et pepones et porrus et cepe et allium at nunc anima noster aridus nihil nisi manna video oculus noster ita et ille xerophagia panis angelici displiceo allium potis et cepe quam caelum fragraris malo et ideo tam ingratus gratus et esculentiora quisque detraho sum puniendae simul gula et exerceo continentia causa ut ille damno iste erudio


Praescribitis constituta esse sollemnia huic fidei scripturis vel traditione maiorum, nihilque observationis amplius adiciendum ob illicitum innovationis. State in isto gradu, si potestis. Ecce enim convenio vos et praeter pascha ieiunantes citra illos dies quibus ablatus est sponsus et stationum semiieiunia interponentes, et vos interdum pane et aqua victitantes, ut cuique visum est. Denique respondetis haec ex arbitrie agenda, non ex imperio. Movistis igitur gradum excedendo traditionem, cum quae non sunt constituta obitis. Quale est autem, ut tuo arbitrio permittas quod imperio dei non das? Plus humanae licebit voluntati quam divinae potestati? Ego me saeculo, non deo liberum memini. Sic meum est ultro officium facere domino, sic indicere illius est. Non tantum obsequi ei debeo, sed et adulari; illud enim imperio eius, hoc arbitrio meo praesto. Bene autem, quod et episcopi universae plebi mandare ieiunia adsolent, non dico de industria stipium conferendarum, ut vestrae capturae est, sed interdum et ex aliqua sollicitudinis ecclesiasticae causa. Itaque si et ex bominis edicto et in unum omnes ταπεινοφρόνησιν agitatis, quomodo in nobis ipsam quoque unitatem ieiunationum et xerophagiarum et stationum denotatis? nisi forte in senatus consulta et in principum mandata coitionibus opposita delinquimus. Spiritus sanctus, cum in quibus vellet terris et per quos vellet praedicaret, ex providentia imminentium sive ecclesiasticarum tentationum sive mundialium plagarum, qua paracletus, id est advocatus ad exorandum iudicem, huiusmodi officiorum remedia mandabat, puta, nunc ad exercendam sobrietatis et abstinentiae disciplinam; hunc qui recipimus, necessario etiam quae tunc constituit observamus. Aspice ad Iudaicos fastos, et invenies nihil novum, si quae patribus sunt praecepta omnis deinceps posteritas haereditaria religione custodit. Aguntur praeterea per Graecias illa certis in locis concilia ex universis ecclesiis, per quae et altiora quaeque in commune tractantur, et ipsa repraesentatio totius nominis Christiani magna veneratione celebratur. Et hoc quam dignum fide auspicante congregari undique ad Christum! Vide, quam bonum et quam iucundum habitare fratres in unum! Hoc tu psallere non facile nosti, nisi quo tempore cum compluribus coenas. Conventus autem illi stationibus prius et ieiunationibus operati dolere cum dolentibus, et ita demum congaudere gaudentibus norunt. Si et ista sollemnia, quibus tunc praesens patrocinatus est sermo, nos quoque in diversis provinciis fungimur in spiritu invicem repraesentati, lex est sacramenti.

praescribitis constituo sum sollemne hic fides scribo vel traditio magnus nihil observatio amplus adicio ob illicitus innovatio stas in iste gradus si possum ecce enim convenio tu et praeter pascha jejuno citer ille dies qui aufero sum sponsus et statio semiieiunia interpono et tu interdum panis et aqua victitantes ut quisque video sum denique respondeo hic ex arbitrie ago non ex imperium moveo igitur gradus excedo traditio cum qui non sum constituo obeo qual sum autem ut tuus arbitrium permitto qui imperium deus non do multus humanus liceo voluntas quam divina potestas ego ego saeculum non deus liber memini sic meus sum ultro officium facio dominus sic indico ille sum non tantus obsequor is debeo sed et adularis ille enim imperium is hic arbitrium meus praesto bene autem qui et episcopus universus plebs mando ieiunium assoleo non dico de industria stipium conferendaris ut vester capio sum sed interdum et ex aliqui sollicitudo ecclesiasticae causa itaque si et ex bominis edictum et in unus omnis agitas quomodo in nos ipse quoque unitas ieiunatio et xerophagiaris et statio denotas nisi fors in senatus consulo et in princeps mandatum coitio oppono delinquo spiritus sancio cum in qui volo terra et per qui volo praedico ex provideo immineo sive ecclesiasticaris tentatio sive mundialium plagaris qui paracletus is sum advoco ad exoro judico huiusmodi officium remedio mando puto nunc ad exerceo sobrietas et abstinentia disciplina hic qui recipio necessarius etiam qui tunc constituo observo aspicio ad iudaicos fasti et invenio nihil novus si qui pater sum praecipio omnis deinceps posteritas haereditaria religio custodio ago praeterea per graecias ille certus in locus concilio ex universus ecclesia per qui et alo quisque in communis tracto et ipse repraesentatio totus nomen christianus magnus veneratio celebro et hic quam dignus fides auspico congregaris undique ad christus video quam bonus et quam iucundus habito frater in unus hic tu psallo non facilis nosco nisi quo tempus cum complures coenas convenio autem ille statio prior et ieiunatio opero doleo cum doleo et ita demum congaudere gaudeo nosco si et iste sollemne qui tunc praesens patrocinatus sum sermo nos quoque in diverto provincia fungor in spiritus invicem repraesentas lex sum sacramentum


Ho(??)m igitur tempora observantes et dies et menses et annos galaticamur. Plane, si Iudaicarum caeremoniarum, si legalium sollemnitatum observantes sumus; illas enim apostolus dedocet compescens veteris testamenti in Christo sepulti perseverantiam et novi sistens. Quod si nova conditio in Christo, nova et sollemnia esse debebunt: aut si omnem in totum devotionem temporum et dierum et mensium et annorum erasit apostolus, cur pascha celebramus annuo circulo in mense primo? cur quinquaginta exinde diebus in omni exultatione decurrimus? cur stationibus quartam et sextam sabbati dicamus et ieiuniis parasceuen? Quamquam vos etiam sabbatum, si quando, continuatis, nunquam nisi in pascha ieiunandum secundum rationem alibi redditam. Nobis certe omnis dies etiam vulgata consecratione celebratur. Nec ergo apud apostolum differentiae ratio, distinguentem nova et vetera. Sed et hic inaequalitas vestra ridebitur, cum vetustatum formam nobis exprobratis in quo causam novitatis accusatis.

ho m igitur tempus observo et dies et mensis et annus galaticamur planus si iudaicaris caeremoniaris si legalis sollemnitas observo sum ille enim apostolus dedoceo compesco veto testamentum in christus sepelio perseverantia et nosco sisto qui si novo condicio in christus novo et sollemne sum debeo aut si omnis in totus devotio tempus et dies et mensis et annus erado apostolus cur pascha celebro annuo circulus in mensis primus cur quinquaginta exinde dies in omnis exultatio decurro cur statio quartus et sextus sabbatum dico et jejunium parasceuen quamquam tu etiam sabbata si quando continuo numquam nisi in pascha ieiunandum secundus ratio alibi reddo nos certus omnis dies etiam vulgo consecratio celebro neque ergo apud apostolus differentia ratio distinguo novo et vetero sed et hic inaequalitas vester rideo cum vetustas forma nos exprobro in quo causa novitas accuso


Reprobat etiam illos qui iubeant cibis abstinere, sed de providentia spiritus sancti, praedamnans iam haereticos perpetuam abstinentiam praecepturos ad destruenda et despicienda opera creatoris, quales inveniam apud Marcionem, apud Tatianum, apud Iovem, hodiernum de Pythagora haereticum, non apud paracletum. Quantula est enim apud nos interdictio ciborum? Duas in anno hebdomadas xerophagiarum, nec totas, exceptis scilicet sabbatis et dominicis, offerimus deo, abstinentes ab eis quae non reicimus, sed differimus. Atqui ad Romanos scribens vos nunc compungit retractatores huius officii, Ne propter pabulum solveritis, inquit, opus dei. Quod opus? De quo ait, Bonum est carnem non edere et vinum non potare. Nam qui in istis servit, placabilis et propitiabilis deo nostro est. Quidam credit omnia manducanda esse, quidam autem infirmus olera vescitur; qui manducat, ne nullificet non manducantem. Tu quis es, qui alienum servum iudicas? Et qui manducat, et qui non manducat, deo agit gratias. Cum autem humano arbitrio vetet controversiam fieri, quanto magis divino? Ita sciebat quosdam. castigatores et interdictores victus incusare, qui ex fastidio, non qui ex officio abstinerent, probare vero qui in honorem, non qui in convicium creatoris. Et si claves macelli tibi tradidit permittens esui omnia ad constituendam idolothytorum exceptionem, non tamen in macello regnum dei inclusit, Nec enim, inquit, esus aut potus est dei regnum, et, Esca nos deo non commendat, non ut de arida dictum putes, sed potius de uncta et accurata, siquidem subiciens, Nec si manducaverimus, abundabimus, nec si non manducaverimus, deficiemus, tibi magis insonat qui abundare te existimas si edas, et deficere si non edas, et ideo ista detractas. Dominum quoque quam indigne ad tuam libidinem interpretaris passim manducantem et bibentem, sed puto, quod etiam ieiunarit qui beatos non saturatos, sed esurientes et sitientes pronuntiarit, qui escam profitebatur, non quam discipuli existimarant, sed paterni operis perfectionem, docens operari escam quae permanet in vitam aeternam, in ordinaria etiam oratione panem mandans postulandum, non et Attalicas divitias. Sic et Esaias non negavit deum elegisse ieiunium, sed quale non elegerit enumeravit. In diebus enim, inquit, ieiuniorum vestrorum inveniuntur voluntates vestrae, et omnes subiectos vobis succutitis, aut ad convicia et lites ieiunatis et caeditis pugnis. Non tale ieiunium ego elegi, sed quale subiecit, et subiciendo non abstutit, sed confirmavit.

reprobo etiam ille qui jubeo cibus abstineo sed de provideo spiritus sanctus praedamnans iam haereticos perpetuus abstinentia praecepturos ad destruo et despicio opus creator qualis invenio apud marcio apud tatianum apud iuppiter hodiernus de pythagoras haereticum non apud paracletus quantulus sum enim apud nos interdictio cibus duo in annus hebdomada xerophagiaris neque totus excipio scilicet sabbata et dominicus offertor deus abstineo ab is qui non reicimus sed differo atqui ad romanus scribo tu nunc compungo retractator hic officium ne propter pabulis solvo inquam opus deus qui opus de quo aio bonus sum caro non edo et vinum non poto nam qui in iste servio placabilis et propitiabilis deus noster sum quidam credo omnis manducanda sum quidam autem infirmus olera vesco qui manduco ne nullificet non manduco tu quis sum qui alienus servus iudico et qui manduco et qui non manduco deus ago gratia cos autem humanus arbitrium veto controversia fio quantus magis divino ita scio quidam castigator et interdictor vinco incuso qui ex fastidium non qui ex officium abstineo probaris verus qui in honor non qui in convicium creator et si clavo macellum tu trado permitto esus omnis ad constituo idolothytor exceptio non tamen in macellum regnum deus includo neque enim inquam edo aut potus sum deus regnum et esca nos deus non commendo non ut de aridus dico puto sed potis de unctus et accuro siquidem subicio neque si manduco abundo neque si non manduco deficio tu magis insono qui abundaris tu existimo si edo et deficio si non edo et ideo iste detraho dominus quoque quam indignus ad tuus libido interpretaris passim manduco et bibo sed puto qui etiam ieiunarit qui beatus non saturo sed exsurio et sitio pronuntio qui esca profiteor non quam discipulis existimo sed paternus opus perfectio doceo operaris esca qui permaneo in vita aeternus in ordinarius etiam oratio panis mando postulo non et attalicus divitiae sic et esaias non nego deus eligo ieiunium sed qualis non eligo enumero in dies enim inquam ieiuniorum vester invenio voluntas vester et omnis subicio tu succutitis aut ad convicior et lis jejuno et caeditis pugna non talis ieiunium ego eligo sed qualis subicio et subicio non abstutit sed confirmo


Haec ratio servabatur apud providentiam dei, pro temporibus omnia modulantis, ne quis ex diverso ad deiciendam propositionem nostram, Cur ergo, dicat, non statim deus aliquam victus constituit castigationem, quinimmo et auxit permissionem? Nam in primordio quidem herbidum solummodo et arboreum homini pabulum addixerat: Ecce dedi vobis omne foenum sementivum seminans semen quod est super terram, et omne lignum quod habet in semetipso fructum seminis sementivi vobis erit in escam. Postea vero ad Noë enumerata subiectione omnium bestiarum terrae et volatilium caeli et moventium in terra et piscium maris et omnis serpentis, Erunt, inquit, vobis in escam: velut holera foeni dedi vobis universa, verum carnem in sanguine animae suae non edetis. Nam et hoc ipso, quod eam solam carnem esui eximit cuius anima non per sanguinem effunditur, omnis reliquae carnis usum concessisse manifestum est. Ad haec respondemus non competisse onerari hominem aliqua adhuc abstinentiae lege, qui cum maxime tam levem interdictionem unius scilicet pomi tolerare non potuit; remissum itaque illum libertate ipsa corroborandum. Aeque post diluvium in reformatione generis humani suffecisse unam interim legem a sanguine abstinendi, permisso usu ceterorum. Iam enim iudicium dominus ostenderat per diluvium, adhuc etiam comminatus fuerat per exquisitionem sanguinis de manu fratris et de manu bestiae omnis. Itaque iustitiam iudicii praeministrans materiam libertatis emisit per veniam supparans disciplinam, permittens omnia, ut demeret quaedam, plus exacturus, si plus commisisset, abstinentiam imperaturus, cum indulgentiam praemisisset, quo magis, ut diximus, primordiale delictum expiaretur maioris abstinentiae operatione in maioris licentiae occasione.

hic ratio servo apud providentia deus pro tempus omnis modulantis ne quis ex diverto ad deiciendam propositio noster cur ergo dico non statim deus aliqui vinco constituo castigatio quinimmo et augeo permissio nam in primordius quidem herbidus solummodo et arboreus homo pabulis addico ecce do tu omnis faenum sementivus semino semen qui sum super terra et omnis lignum qui habeo in semetipso fructus semen sementivi tu sum in esca postea verus ad noe enumero subiectio omnis bestia terra et volatile caelum et moveo in terra et piscis mare et omnis serpens sum inquam tu in esca velut holus faenum do tu universus verus caro in sanguis anima suus non edo nam et hic ipse qui is solus caro esus eximo qui anima non per sanguis effundo omnis reliquus caro usus concedo manifestus sum ad hic respondeo non competo oneraris homo aliqui adhuc abstinentia lex qui cum magnus tam levo interdictio unus scilicet pomum tolero non possum remitto itaque ille libertas ipse corroboro aequus post diluvium in reformatio genus humanus sufficio unus interim lex ab sanguis abstineo permitto usus ceterus iam enim iudicium dominus ostendo per diluvium adhuc etiam commino sum per exquisitio sanguis de manus frater et de manus bestia omnis itaque iustitia iudicium praeministrans materia libertas emitto per venio supparans disciplina permitto omnis ut demo quidam multus exigo si multus committo abstinentia impero cum indulgentia praemitto quo magis ut dico primordial delinquo expio magnus abstinentia operatio in magnus licentia occasio


Itaque nos hoc prius affirmare debemus quod occulte subrui periclitatur, quantum valeat apud deum inanitas ista, et ante omnia, unde ratio ipsa processerit hoc modo promerendi deum. Tunc enim agnoscetur observationis necessitas, cum eluxerit rationis auctoritas a primordio recensendae. Acceperat Adam a deo legem non gustandi de arbore agnitionis boni et mali, moriturus si gustasset. Verum et ipse tunc in psychicum reversus post ecstasin spiritalem, in qua magnum illud sacramentum in Christum et ecclesiam prophetaverat, nec iam capiens quae erant spiritus, facilius ventri quam deo cessit, pabulo potius quam praecepto annuit, salutem gula vendidit. Manducavit denique et periit, salvus alioquin si uni arbusculae ieiunare maluisset; ut iam hinc animalis fides semen suum recognoscat, exinde deducens carnalium adpetitionem et spiritalium recusationem. Teneo igitur a primordio homicidam gulam tormentis atque suppliciis inediae puniendam, etiamsi deus nulla ieiunia praecepisset. Ostendens tamen, unde sit occisus Adam, mihi reliquerat intellegenda remedia offensae, qui offensam demonstrarat. Ultro cibum, quibus modis quibusque temporibus potuissem, pro veneno deputarem et antidotum famem sumerem, per quam purgarem mortis a primordio causam in me quoque cum ipso genere transductam, certus hoc deum velle cuius contrarium noluit, satisque confidens placituram illi continentiae curam a quo damnatam comperissem incontinentiae culpam. Porro, cum et ipse ieiunium mandet et animam conquassatam proprie utique cibi angustiis sacrificium appellet, quis iam dubitabit omnium erga victum macerationum hanc fuisse rationem, qua rursus interdicto cibo et observato praecepto primordiale iam delictum expiaretur, ut homo per eandem materiam causae satis deo faciat per quam offenderat, id est per cibi interdictionem, atque ita salutem aemulo modo redaccenderet inedia, sicut extinxerat sagina, pro unico inlicito plura licita contemnens?

itaque nos hic prior affirmaris debeo qui occulte surruo periclitor quantus valeo apud deus inanio iste et ante omnis unde ratio ipse procedo hic modo promereo deus tunc enim agnosco observatio necessitas cum eluxerit ratio auctoritas ab primordius recensendae accipio adam ab deus lex non gusto de arbor agnitio bonus et malus morior si gusto verus et ipse tunc in psychicum revorto post ecstasin spirital in qui magnus ille sacramentum in christus et ecclesia prophetaverat neque iam capio qui sum spiritus facilis venter quam deus cedo pabulum potis quam praeceptum annuo salus gula vendo manduco denique et pereo salvus alioqui si unus arbuscula ieiunaris malo ut iam hinc animal fides semen suus recognosco exinde deduco carnalis adpetitio et spiritalis recusatio teneo igitur ab primordius homicida gula tormentum atque supplicium inedia punior etiamsi deus nullus ieiunium praecipio ostendo tamen unde sum occido adam ego relinquo intellego remedio offendo qui offendo demonstro ultro cibus qui modus quisque tempus possum pro veneno deputaris et antidotum fames sumo per quam purgaris mors ab primordius causa in ego quoque cum ipse genus transductam certus hic deus volo qui contrarius nolo sero confido placeo ille continentia cura ab quo damno comperio incontinentiae culpa porro cum et ipse ieiunium mando et anima conquasso proprius utique cibus angustia sacrificium appello quis iam dubito omnis erga vinco maceratio hic sum ratio qui rursus interdictum cibus et observo praeceptum primordial iam delinquo expio ut homo per idem materia causa satis deus facio per quam offendo is sum per cibus interdictio atque ita salus aemulo modo redaccenderet inedia sicut extingo sagino pro unicus illicitus multus liceo contemno