De Oratione

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


VENIAT quoque REGNUM (??)UM ad pertinet, quo et Fiat voluntas tua, in nobis scilicet. Nam deus quando non regnat, in cuius manu cor omnium regum est? Sed quicquid nobis optamus, in i(??)um augaramur, et illi deputamus quod ab i(??)o expect(??). Itaque si ad dei voluntatem et ad nostram suspensionem pertinet regni deminici reprassentatie, quomodo quidam pertractum quendam in sa(??)cu(??)e postulant, cum regnum dei, quod ut adveniat oramus, ad consummationem saeculi tendat? Optamus maturius regnare, et non diutius servire. Etiamsi praefinitum in oratione non esset de postulando regni adventu, ultro eam vocem protulissemus, festinantes ad spei nostrae complexum. Clamant ad dominum invidia animae martyrum sub altari: Quonam usque non ulcisceris, domine, sanguinem nostrum de incolis terrae? Nam utique ultio illorum a saeculi fine dirigitur. Immo quam celeriter veniat, domine, regnum tuum votum Christianorum, confusio nationum, exultatio angelorum, propter quod conflictamur, immo potius propter quod oramus.

venio quoque regnum um ad pertineo quo et fio voluntas tuus in nos scilicet nam deus quando non regno in qui manus cor omnis rex sum sed quisquis nos opto in eo um augaramur et ille deputamus qui ab eo o expect itaque si ad deus voluntas et ad noster suspensio pertineo regnum deminici reprassentatie quomodo quidam pertraho quidam in sa cu e postulo cum regnum deus qui ut advenio oro ad consummatio saeculis tendo opto maturus regno et non diu servio etiamsi praefinio in oratio non sum de postulo regnum advenio ultro is voco protulissemus festino ad spes noster complector clamo ad dominus invidia anima martyrum sub altare quonam usque non ulciscor dominus sanguis nos de incolo terra nam utique ultio ille ab saeculis finis dirigo immo quam celer venio dominus regnum tuus voveo christianorum confusio natio exultatio angelus propter qui conflicto immo potis propter qui oro


Adiecit ad plenitudinem tam expeditae orationis, ut non de remittendis tantum, sed etiam de avertendis in totum delictis supplicaremus: NE NOS INDUCAS IN TEMPTATIONEM, id est, ne nos patiaris induci, ab eo utique qui temptat. Ceterum absit ut dominus temptare videatur, quasi aut ignoret fidem cuiusque aut deicere sit gestiens. Diaboli est et infirmitas et malitia. Nam et Abraham non temptandae fidei gratia sacrificare de filio iusserat, sed probandae, ut per eum faceret exemplum praecepto suo, quo mox praecepturus erat, ne quae pignora deo cariora haberet. Ipse a diabolo temptatus praesidem et artificem temptationis demonstravit. Hunc locum posterioribus confirmat, Orate, dicens, ne temptemini. Adeo temptati sunt dominum deserendo, quia somno potius indulserant quam orationi. Ergo respondet clausula, interpretans quid sit, Ne nos deducas in temptationem. Hoc est enim: SED DEVEHE NOS A MALO.

adiicio ad plenitudo tam expedio oratio ut non de remittendis tantus sed etiam de averto in totus delinquo supplicaremus ne nos induco in temptatio is sum ne nos patior induco ab is utique qui tento ceterum absum ut dominus tento video quasi aut ignoro fides quisque aut deicio sum gestio diabolus sum et infirmitas et malitia nam et abraham non tento fides gratia sacrificaris de filius iubeo sed probo ut per is facio exemplum praeceptum suus quo mox praecipio sum ne qui pignus deus carus habeo ipse ab diabolus tento praesidem et artifex temptatio demonstro hic locus posterus confirmo oro dico ne tento adeo temptas sum dominus desero quia somnus potis indulserant quam oratio ergo respondeo clausula interpretor quis sum ne nos deduco in temptatio hic sum enim sed devehe nos ab malus


Consequens erat, ut observata dei liberalitate etiam clementiam eius precaremur. Quid enim alimenta proderunt, si illis reputamur revera quasi taurus ad victimam? Sciebat dominus se solum sine delicto esse. Docet itaque Petamus DIMITTI NOBIS DEBITA NOSTRA. Exomologesis est petitio veniae, quia qui petit veniam delictum confitetur. Sic et paenitentia demonstratur acceptabilis deo, qui mavult eam quam mortem peccatoris. Debitum autem in scripturis delicti figura est, quod perinde iudicio debeatur et ab eo exigatur, nec evadat iustitiam exactionis, nisi donetur exactio; sicut illi servo dominus debitum remisit. Huc enim spectat exemplum parabolae totius. Nam et quod idem servus a domino liberatus non perinde parcit debitori suo ac propterea delatus penes dominum tortori delegatur ad solvendum novissimum quadrantem, id est modicum usque delictum, eo competit, quod remittere nos quoque profitemur debitoribus nostris. Iam et alibi ex hac specie orationis: Remittite, inquit, et remittetur vobis. Et cum interrogasset Petrus, si septies remittendum esset fratri, Immo, inquit, septuagies septies; ut legem in melius reformaret, quod in Genesi de Cain septies, de Lamech autem septuagies septies ultio reputata est.

consequor sum ut observo deus liberalitas etiam clementia is preco quis enim alimentum prosum si ille reputamur revero quasi taurus ad victima scio dominus sui solus sine delinquo sum doceo itaque peto dimitto nos debeo noster exomologesis sum petitio venia quia qui peto venio delinquo confiteor sic et paenitentia demonstro acceptabilis deus qui malo is quam mors peccator debeo autem in scribo delictum figuro sum qui perinde iudicium debeo et ab is exigo neque evado iustitia exactio nisi dono exactio sicut ille servo dominus debeo remitto huc enim specto exemplum parabola totus nam et qui idem servus ab dominus libero non perinde parco debitor suus atque propterea defero penis dominus tortor delego ad solvo novus quadrans is sum modicus usque delinquo is competo qui remitto nos quoque profiteor debitor noster iam et alibi ex hic species oratio remitto inquam et remitto tu et cum interrogo petrus si septies remitto sum frater immo inquam septuagies septies ut lex in bonus reformo qui in genesis de cain septies de lamech autem septuagies septies ultio reputo sum


Similiter et de stationum diebus non putant plerique sacrificiorum orationibus interveniendum, quod statie solvenda sit accepto corpore domini. Ergo devotum deo obsequium eucharistia resolvit, an magis deo obligat? Nonne sollemnior erit statio tua, si et ad aram dei steteris? Accepto corpore domini et reservato utrumque salvum est, et participatio sacrificii et executio officii. Si statio de militari exemplo nomen accepit (nam et militia dei sumus), utique nulla laetitia sive tristitia obveniens castris stationes militum resci(??)dit. Nam laetitia libentius, tristitia sollicitius administrabit disciplinam.

similis et de statio dies non puto plerusque sacrificus oratio interveniendum qui statie solvo sum accipio corpus dominus ergo devoveo deus obsequium eucharistia resolvo an magis deus obligo nonne sollemnior sum statio tuus si et ad ara deus sto accipio corpus dominus et reservo uterque salvus sum et participatio sacrificium et exsecutio officium si statio de militaris exemplum nomen accipio nam et militia deus sum utique nullus laetitia sive tristitia obveniens castrum statio miles rescio dit nam laetitia libet tristitia sollicitus administro disciplina


Dei spiritus et dei sermo et dei ratio, sermo rationis et ratio sermonis et spiritus, utrumque Iesus Christus dominus noster nobis discipulis Novi Testamenti novam orationis formam determinavit. Oportebat enim in hac quoque specie novum vinum novis utribus recondi et novam plagulam novo adsui vestimento. Ceterum quicquid retro fuerat, aut demutatum est, ut circumcisio, aut suppletum, ut reliqua lex, aut impletum, ut prophetia, aut perfectum, ut fides ipsa. Omnia de carnalibus in spiritalia renovavit nova dei gratia, superducto evangelio, expunctore totius retro vetustatis, in quo et dei spiritus et dei sermo et dei ratio approbatus est dominus noster Iesus Christus, spiritus quo valuit, sermo quo docuit, ratio qua venit. Sic oratio a Christo constituta ex tribus constituta est. Ex sermone, quo enuntiatur, ex spiritu, quo tantum potest, docuerat et Iohannes discipulos suos adorare; sed omnia Iohannis Christo praestruebantur, donec ipso aucto (sicut idem Iohannes praenuntiabat illum augeri oportere, se vero deminui) totum praeministri opus cum ipso spiritu transiret ad dominum. Ideo nec extat, in quae verba docuerit Iohannes adorare, quod terrena caelestibus cesserint. Qui de terra est, inquit, terrena fatur, et qui de caelis adest, quae vidit, ea loquitur. Et quid non caeleste quod domini Christi est, ut haec quoque orandi disciplina? Consideremus itaque, benedicti, caelestem eius sophiam, inprimis de praecepto secrete adorandi, quo et fidem hominis exigebat, ut dei omnipotentis et conspectum et auditum sub tectis et in abditum etiam adesse confideret, et modestiam fidei desiderabat, ut, quem ubique audire et videre fideret, ei soli religionem suam offerret. Sequente sophia in sequenti praecepto proinde pertineat ad fidem et modestiam fidei, si non agmine verborum adeundum putemus ad dominum, quem ultro suis prospicere certi sumus. Et tamen brevitas ista, quod ad tertium sophiae gradum faciat, magnae ac beatae interpretationis substantia fulta est, quantumque substringitur verbis, tantum diffunditur sensibus. Neque enim propria tantum orationis officia complexa est, vel venerationem dei aut hominis petitionem, sed omnem paene sermonem domini, omnem commemorationem disciplinae, ut revera in oratione breviarium totius evangelii comprehendatur.

deus spiritus et deus sermo et deus ratio sermo ratio et ratio sermo et spiritus uterque iesus christus dominus noster nos discipulis novius testamentum novus oratio forma determino oportet enim in hic quoque species novus vinum novus uter recondo et novus plagula novo adsui vestimentum ceterum quisquis retro sum aut demutas sum ut circumcisio aut suppleo ut reliquus lex aut impleo ut prophetia aut perficio ut fides ipse omnis de carnal in spiritalis renovo novo deus gratia superducto evangelium expunctor totus retro vetustas in quo et deus spiritus et deus sermo et deus ratio approbatus sum dominus noster iesus christus spiritus quo valeo sermo quo doceo ratio qui venio sic oratio ab christus constituo ex tres constituo sum ex sermo quo enuntio ex spiritus quo tantus possum doceo et iohannes discipulus suus adoro sed omnis iohannis christus praestruebantur donec ipse augeo sicut idem iohannes praenuntiabat ille augeo oportet sui verus deminuo totus praeministri opus cum ipse spiritus transeo ad dominus ideo neque extat in qui verbum doceo iohannes adoro qui terrenus caelestis cedo qui de terra sum inquam terrenus for et qui de caelis adsum qui video is loquor et quis non caelestis qui dominus christus sum ut hic quoque oro disciplina considero itaque benedico caelestis is sophia imprimis de praeceptum secerno adoro quo et fides homo exigo ut deus omnipotens et conspectus et audio sub tectum et in abdo etiam adsum confido et modestia fides desidero ut qui ubique audio et video fido is solus religio suus offertor sequor sophia in sequor praeceptum proinde pertineo ad fides et modestia fides si non agmen verbum adeo puto ad dominus qui ultro suus prospicio certus sum et tamen brevitas iste qui ad tertius sophia gradus facio magnus atque beatus interpretatio substantia fulcio sum quantus substringo verbum tantus diffundo sensus neque enim proprius tantus oratio officium complector sum vel veneratio deus aut homo petitio sed omnis paene sermo dominus omnis commemoratio disciplina ut revero in oratio breviarius totus evangelium comprehendo


Diligentiores in orando subiungere in orationibus Alleluia solent et hoc genus psa(??)os quorum clau(??)lis respondeant qui simul sunt. Et est optimum utique institutum omne quod praeponendo et honorando deo conpetit saturatam orationem velut opimam hostiam admovere.

diligens in oro subjungo in oratio alleluia soleo et hic genus psa os qui clau lis respondeo qui simul sum et sum bonus utique institus omnis qui praeponendo et honoro deus conpeto saturo oratio velut opimus hostio admoveo


Haec est enim hostia spiritalis quae pristina sacrificia delevit. Quo mihi, inquit, multitudinem sacrificiorum vestrorum? Plenus sum holocaustomatum arietum, et adipem agnorum et s(??)guimem taurorum et hircorum nolo. Quis enim requisivit ista de manibus vestris? Quae ergo quaesierit deus evangelium decet. Veniet hora, inquit, cum veri adoratores adorabunt patrem in spiritu et veritate. Deus enim spiritus est, et adoratores itaque tales requirit. Nos sumus veri adoratores et veri sacerdotes, qui spiritu orantes spiritu sacrificamus orationem hostiam dei propriam et acceptabilem, quam scilicet requisivit, quam sibi prospexit. Hanc de toto corde devotam, fide pastam, veritate curatam, innocentia integram, castitate mundam, agape ceronatam cum pompa operum bonorum inter psalmos et hymnos deducere ad dei altare debemus, omnis nobis a deo impetraturam.

hic sum enim hostia spirital qui pristinus sacrificium deleo quo ego inquam multitudo sacrificus vester plenus sum holocaustomatum aries et adipem agnus et senatus guimem taurus et hircorum nolo quis enim requaero iste de manus vester qui ergo quaero deus evangelium decet venio hora inquam cum verus adorator adoro pater in spiritus et veritas deus enim spiritus sum et adorator itaque talis requiro nos sum verus adorator et verus sacerdos qui spiritus oro spiritus sacrifico oratio hostio deus proprius et acceptabilis quam scilicet requaero quam sui prospicio hic de totus cor devoveo fides pastam veritas curo innocens integer castitas mundus agape ceronatam cum pompa opus bonus inter psalmus et hymnus deduco ad deus altare debeo omnis nos ab deus impetro


Compendiis pauculorum verborum quot attinguntur edicta prophetarum, evangeliorum, apostolorum, sermones domini, parabolae, exempla, praecepta! quot simul expunguntur officia! Dei honor in patre, fidei testimonium in nomine, oblatio obsequii in voluntate, commemoratio spei in regno, petitio vitae in pane, exomologesis debitorum in deprecatione, sollicitudo temptationum in postulatione tutelae. Quid mirum? Deus solus docere potuit, quomodo se vellet orari. Ab ipso igitur ordinata religio orationis, et de spiritu ipsius iam tunc, cum ex ore divino ferretur, animata, suo privilegio ascendit in caelum, commendans patri quae filius docuit.

compendium pauculus verbum quot attingo edico propheta evangeliorum apostolus sermo dominus parabola exemplum praecipio quot simul expunguntur officium deus honor in pater fides testimonium in nomen oblatio obsequium in voluntas commemoratio spes in regnum petitio vita in panis exomologesis debitor in deprecatio sollicitudo temptatio in postulatio tutela quis mirus deus solus doceo possum quomodo sui volo oraris ab ipse igitur ordino religio oratio et de spiritus ipse iam tunc cum ex os divino fero animo suus privilegium ascendo in caelum commendo pater qui filius doceo


De genu quoque ponendo varietatem observationis patitur oratio per pauculos quosdam qui sabbato abstinent genibus. Quae dissensio cum maxime apud ecclesias causam dicit, dominus dabit gratiam suam, ut aut cedant, aut sine alierum scandale sententia s(??)a utantur. Nos vero, sicut accepi(??)us, solo die dominicae resurrectionis non ab isto tantum, sed omni auxietatis habitu et officie cavere debemus, differentes etiam negotia; ne quem diabolo locum demus. Tantundem et spatio Pentecostes, quod eadem exultationis sollemnitate dispungimus. Ceterum omni die quis dubitet prosternere se deo vel prima saltem oratione qua lucem ingredimur? Ieiuniis autem et stationibus nulla oratio sine genu et reliquo humilitatis more celebranda est. Non enim oramus tantum, sed et deprecamur, et satisfacimus deo domino nostro. De temporibus orationis nihil omnino praescriptum est, nisi plane omni in tempore et loco orare.

de genu quoque pono varietas observatio patior oratio per pauculus quidam qui sabbatum abstineo genu qui dissensio cum magnus apud ecclesia causa dico dominus do gratia suus ut aut cedo aut sine alierum scandal sententia senatus ab utor nos verus sicut accipio us solum dies dominicus resurrectio non ab iste tantus sed omnis auxietas habitus et officie caveo debeo differo etiam negotium ne qui diabolus locus do tantus et spatium pentecostes qui idem exultatio sollemnitas dispungimus ceterum omnis dies quis dubito prosterno sui deus vel primus saltem oratio qui lux ingredior jejunium autem et statio nullus oratio sine genu et reliquus humilitas mos celebro sum non enim oro tantus sed et deprecor et satisfacimus deus dominus noster de tempus oratio nihil omnino praescribo sum nisi planus omnis in tempus et locus oro


Sed quoniam unum aliquod attigimus vacuae observationis, non pigebit cetera quoque denotare, quibus merito vanitas exprobranda est, siquidem sine ullius aut dominici aut apostolici praecepti auctoritate fiunt. Huiusmodi enim non religioni, sed superstitioni deputantur, affectata et coacta et curiosi potius quam rationalis officii, certe vel eo coercenda, quod gentilibus adaequent. Ut est quorundam expositis paenulis orationem facere; sic enim adeunt ad idola nationes. Quod utique si fieri oporteret, apostoli, qui de habitu orandi docent, comprehendissent; nisi si qui putant Paulum paenulam suam in oratione penes Carpum reliquisse. Deus scilicet non audiat paenulatos, qui tres sanctos in fornace Babylonii regis orantes cum sarabaris et tiaris suis exaudivit.

sed quoniam unus aliqui attingo vacuus observatio non pigeo ceterus quoque denotaris qui mereo vanitas exprobro sum siquidem sine ullus aut dominicus aut apostolici praecipio auctoritas fio huiusmodi enim non religio sed superstitio deputo affecto et cogo et curiosus potis quam rational officium certus vel is coerceo qui gentilis adaequent ut sum quidam expono paenulis oratio facio sic enim adeo ad idolum natio qui utique si fio oportet apostolus qui de habitus oro doceo comprehendo nisi si qui puto paulis paenula suus in oratio penis carpus relinquo deus scilicet non audio paenulatus qui tres sancio in fornace babylonius rex oro cum sarabaris et tiaris suus exaudio


De habitu vero dumtaxat feminarum varietas observationis efficit post sanctissimum apostolum nos vel maxime nullius loci homines impudenter retractare, nisi quod non impudenter, si secundum apostolum retractemus. De modestia quidam cultus et ornatus aperta praescriptio est etiam Petri, cohibentis eodem ore, quia eodem et spiritu, quo Paulus, et vestium gloriam et auri superbiam et crinium lenonem operositatem.

de habitus verus dumtaxat femina varietas observatio efficio post sancio apostolus nos vel magnus nullus locus homo impudens retractaris nisi qui non impudens si secundus apostolus retracto de modestia quidam cultus et orno apertus praescriptio sum etiam petri cohibeo idem os quia idem et spiritus quo paulus et vestis gloria et aurum superbia et crinis leno operositas


Qui ita concedunt, recogitare debent de statu vocabuli ipsius, quid est mulier a primis quidem literis sanctorum commentariorum. Nam inveniunt sexus esse nomen, non gradum sexus; siquidem Evam nondum virum expertam deus mulierem et feminam cognominavit, feminam, qua sexus generaliter, mulierem, qua gradus sexus specialiter. Ita quoniam tunc innupta adhuc Eva mulieris vocabulo fuit, commune id vocabulum et virgini factum est. Nec mirum, si apostolus eodem utique spiritu actus, quo cum omnis scriptura divina, tum et illa Genesis digesta est, eadem voce usus est mulierem ponendo, quae exemplo Evae innuptae et virgini competat. Cetera denique consonant. Nam et hoc ipso, quod virgines non nominavit, sicut alio in loco, ubi de nubendo docet, satis praedicat de omni muliere et de toto sexu dictum, nec distinctum esse inter virginem, cum omnino non nominat. Qui enim alibi distinguere meminit, ubi scilicet differentia postulat (distinguit autem utramque speciem suis vocabulis designans), ubi non distinguit, dum utramque non nominat, nullam vult differentiam intellegi. Quid? quod Graeco sermone, quo litteras apostolus fecit, usui est mulieres vocare quam feminas, id est γυναῖκας, quam θηλείας. Igitur si pro sexus nomine vocabulum istud frequentatur, quod est interpretatione pro eo quod est femina, sexum nominavit, dicens γυναῖκα. In sexu autem et virgo contingitur. Sed et manifesta pronuntiatio est: Omnis, inquit, mulier adorans, et prophetans intecto capite dedecorat caput suum. Quid est omnis mulier, nisi omnis aetatis, omnis ordinis, omnis condicionis? Nihil mulieris excipit dicendo Omnis, sicut nec viri nec velandi; proinde enim Omnis vir inquit. Sicut ergo in masculino sexu sub viri nomine etiam investis velari vetatur, ita et in feminino sub nomine mulieris etiam virgo velari iubetur. Aequaliter in utroque sexu minor aetas maioris sequatur disciplinam, aut velentur et virgines masculi, si non velantur et virgines feminae, quia nec isti nominatim tenentur; aliud sit vir et investis, si aliud est mulier et virgo. Nempe propter angelos ait velari oportere, quod angeli propter filias hominum desciverunt a deo. Quis ergo contendat solas mulieres, id est nuptas iam et virginitate defunctas, concupiscentiae, nisi si non licet et virgines specie praestare et amatores invenire? Immo videamus, ne virgines solas concupierint, cum dicat scriptura filias hominum, quia potuit uxores hominum nominasse vel feminas indifferenter. Etiam quod ait, Et acceperunt sibi in uxores, eo facit, quod accipiuntur in uxores quae vacant scilicet. De non vacantibus autem aliter enuntiasset. Itaque vacant tam viduitate quam et virginitate. Adeo sexum nominando generaliter filias et species in genere commiscuit. Item cum dicit naturam ipsam docere velandum feminis esse, quae capillum pro tegumento et ornamento mulieribus assignarit, nonne idem tegumentum et idem honor capitis virginibus quoque asscriptus est? Si mulieri turpe est radi, et virgini proinde. In quibus ergo una condicio capitis deputatur, una et disciplina capitis exigitur, etiam ad eas virgines, quas pueritia defendit; a primo enim femina nominata est. Sic denique et Israël observat. Sed si non observaret, nostra lex ampliata atque suppleta defenderet sihi adiectionem. Virginibus quoque iniciens velamentum excusetur. Nuncaetas, quae sexum suum ignorat, simplicitatis privilegium teneat. Nam et Eva et Adam, ubi eis contigit sapere, texerunt statim quod agnoverant. Certe in quibus iam pueritia mutavit, sicut naturae, ita et disciplinae debet aetas esse munifica. Nam et membris et officiis mulieribus resignantur. Nulla virgo est ex quo potest nubere, quoniam aetas iam in ea nupsit suo viro, id est tempori. Sed aliqua se deo vovit. Iam et crinem exinde transfigurat, et omnem habitum ad mulieris convertit. Totum ergo asseveret, et totum virginis praestet: quod propter deum abscondit, plane obumbret. Interest nostra quod dei gratia exerceat solius dei conscientiae commendare, ne, quod a deo speramus, ab homine compensemus. Quid denudas ante deum quod ante homines tegis? Verecundior eris in publico quam in ecclesia? Si dei gratia est, et accepisti, quid gloriaris, inquit, quasi non acceperis? Quid alias ostensione tui iudicas? An alias gloria tua ad bonum invitas? Atqui et ipsa periclitaris amittere, si gloriaris, et alias ad eadem pericula cogis. Facile eliditur quod affectione gloriae assumitur. Velare virgo, si virgo es; debes enim erubescere. Si virgo es, plures oculos pati noli. Nemo miretur in tuam faciem; nemo mendacium tuum sentiat. Bene mentiris nuptam, si caput veles. Immo mentiri non videris; nupsisti enim Christo. Illi carnem tuam tradidisti, age pro mariti tui disciplina. Si nuptas alienas velari iubet, suas utique multo magis. Sed non putet institutionem unusquisque antecessoris commovendam. Multi alienae consuetudini prudentiam suam et constantiam eius addicunt. Ne compellantur velari, certe voluntarias prohiberi non oportet; quae se etiam virgines negare non possunt, contentae abuti fama sua conscientiae apud deum securitate. De illis tamen, quae sponsis dicantur, constanter super meum modulum pronuntiare contestarique pessum velandas ex. ea die esse qua ad primum viri corpus (??)sculo et A(??)stera expaverint. Omnia enim in his praenupserunt, et aetas per m(??)turitatem, et caro per aetatem, et spiritus per conscientiam, et pudor per osculi experimentum, et spes per exspectationem, et mens per voluntatem. Satisque nobis exemplo Rebecca est, quae sponso demonstrato tantum notitia eius nubendo velata est.

qui ita concedo recogitaris debeo de status vocabulis ipse quis sum mulier ab primus quidem lito sancio commentarius nam invenio sexus sum nomen non gradus sexus siquidem eva nondum vir experior deus mulier et femina cognomino femina qui sexus generalis mulier qui gradus sexus specialis ita quoniam tunc innubo adhuc eva mulier vocabulum sum communis is vocabulis et virgo facio sum neque mirus si apostolus idem utique spiritus ago quo cum omnis scribo divino tum et ille genesis digero sum idem vox utor sum mulier pono qui exemplum evae innubo et virgo competo ceterus denique consono nam et hic ipse qui virgo non nomino sicut alius in locus ubi de nubo doceo satis praedico de omnis mulier et de totus sexu dico neque distinguo sum inter virgo cum omnino non nomino qui enim alibi distinguo memini ubi scilicet differentia postulo distinguo autem uter species suus vocabulis designo ubi non distinguo dum uter non nomino nullus volo differentia intellego quis qui graecum sermo quo littera apostolus facio usus sum mulier vocaris quam femina is sum quam igitur si pro sexus nomen vocabulis iste frequento qui sum interpretatio pro is qui sum femina sexus nomino dico in sexu autem et virgo contingo sed et manifestus pronuntiatio sum omnis inquam mulier adoro et prophetans intego caput dedecoro caput suus quis sum omnis mulier nisi omnis aetas omnis ordo omnis condicio nihil mulier excipio dico omnis sicut neque vir neque velandi proinde enim omnis vir inquam sicut ergo in masculinus sexu sub vir nomen etiam investis velaris veto ita et in femininus sub nomen mulier etiam virgo velaris jubeo aequalis in uterque sexu paruus aetas magnus sequor disciplina aut velo et virgo masculis si non velo et virgo femina quia neque iste nominatim teneo alius sum vir et investis si alius sum mulier et virgo nempe propter angelus aio velaris oportet qui angelus propter filia homo descio ab deus quis ergo contendo solo mulier is sum nubo iam et virginitas defungor concupiscentia nisi si non licet et virgo species praesto et amator invenio immo video ne virgo solo concupio cum dico scribo filia homo quia possum uxor homo nomino vel femina indifferens etiam qui aio et accipio sui in uxor is facio qui accipio in uxor qui vaco scilicet de non vacantibus autem aliter enuntio itaque vaco tam viduitas quam et virginitas adeo sexus nomino generalis filia et species in genus commisceo item cum dico natura ipse doceo velo femina sum qui capillus pro tegumentum et ornamentum mulier assignarit nonne idem tegumentum et idem honor capio virgo quoque asscriptus sum si mulier turpis sum rado et virgo proinde in qui ergo unus condicio capio deputo unus et disciplina capio exigo etiam ad is virgo qui pueritia defendo ab primus enim femina nomino sum sic denique et israel observo sed si non observo noster lex amplio atque suppleo defendo sihi adiectio virgo quoque inicio velamentum excuso nuncaetas qui sexus suus ignoro simplicitas privilegium teneo nam et eva et adam ubi is contingo sapio tego statim qui agnoverant certus in qui iam pueritia muto sicut natura ita et disciplina debeo aetas sum munificus nam et membrum et officium mulier resigno nullus virgo sum ex quo possum nubo quoniam aetas iam in is nubo suus vir is sum tempus sed aliqui sui deus voveo iam et crinis exinde transfiguro et omnis habitus ad mulier converto totus ergo asseveret et totus virgo praesto qui propter deus abscondo planus obumbro intersum noster qui deus gratia exerceo solus deus conscientia commendaris ne qui ab deus spero ab homo compensemus quis denudo ante deus qui ante homo tego verecundus sum in publicus quam in ecclesia si deus gratia sum et accipio quis gloriaris inquam quasi non accipio quis alius ostensio tuus iudico an alius gloria tuus ad bonus invito atqui et ipse periclitaris amitto si gloriaris et alius ad idem periculum cogo facilis elido qui affectio gloria assumo velaris virgo si virgo sum debeo enim erubesco si virgo sum multus oculus patior nolo nemo miro in tuus facies nemo mendacium tuus sentio bene mentior nupta si caput velis immo mentior non video nubo enim christus ille caro tuus trado ago pro maritus tuus disciplina si nubo alienus velaris iubeo suus utique multus magis sed non puto institutio unusquisque antecessor commoveo multus alienus consuetudo prudentia suus et constantia is addico ne compello velaris certus voluntarius prohibeo non oportet qui sui etiam virgo nego non possum contineo abutor fama suus conscientia apud deus securitas de ille tamen qui sponsum dico consto super meus modulis pronuntiaris contestarique pessum velandas ex is dies sum qui ad primus vir corpus sculo et ab stera expaverint omnis enim in hic praenupserunt et aetas per m turitas et carus per aetas et spiritus per conscientia et pudor per osculis experimentum et spes per exspectatio et mens per voluntas sero nos exemplum rebecca sum qui sponsum demonstro tantus notitia is nubo velo sum


Sed quam eleganter divina sapientia ordinem orationis in- struxit, ut post caelestia, id est post dei nomen, dei voluntatem et dei regnum terrenis quoque necessitatibus petitioni locum faceret! Nam et edixerat dominus: Quaerite prius regnum, et tunc vobis etiam haec adicientur. Quanquam PANEM NOSTRUM QUOTIDIANUM DA NORIS RODIE spiritaliter potius intellegamus. Christus enim panis noster est, quia vita Christus et vita panis. Ego sum, inquit, panis vitae. Et paulo supra: Panis est sermo dei vivi, qui descendit de caelis. Tum quod et corpus eius in pane censetur: Hoc est corpus meum. Itaque petendo panem quotidianum perpetuitatem postulamus in Christo et individuitatem a corpore eius. Sed et quia carnaliter admittitur ista vox, non sine religione potest fieri et spiritalis disciplinae. Panem enim peti mandat, quod solum fidelibus necessarium est; cetera enim nationes requirunt. Ita et exemplis inculcat et parabolis retractat, cum dicit: Numqui(??) panem filiis pater aufert et canibus tradit? Item: Numquid filio panem poscenti lapidem tradit? Ostendit enim, quid a patre filii expectent. Sed et nocturnus ille pulsator panem pulsabat. Merite autem adiecit: Da nobis hodie, ut qui praemiserat: Nolite de crastino cogitare quid edatis. Cui rei parabolam quoque accommodavit illius hominis, qui provenientibus fructibus ampliationem horreorum et longae securitatis spatia cogitavit, is ipsa nocte moritur.

sed quam eleganter divino sapientia ordo oratio in struo ut post caelestis is sum post deus nomen deus voluntas et deus regnum terrenus quoque necessitas petitio locus facio nam et edico dominus quaero prior regnum et tunc tu etiam hic adicio quamquam panis nos quotidianum do nosco rodie spiritalis potis intellego christus enim panis noster sum quia vito christus et vito panis ego sum inquam panis vita et paulus supra panis sum sermo deus vivo qui descendo de caelis tum qui et corpus is in panis censeo hic sum corpus meus itaque peto panis quotidianum perpetuitas postulo in christus et individuitas ab corpus is sed et quia carnalis admitto iste vox non sine religio possum fio et spirital disciplina panis enim peto mando qui solus fidelis necessarius sum ceterus enim natio requiro ita et exemplum inculco et parabola retracto cum dico numqui panis filius pater aufero et canis trado item numquid filius panis posco lapis trado ostendo enim quis ab pater filius expecto sed et nocturnus ille pulsator panis pulso mereo autem adiicio do nos hodie ut qui praemitto nolo de crastinus cogito quis edo qui res parabola quoque accommodo ille homo qui provenientibus fructus ampliatio horreum et longus securitas spatior cogito is ipse nox morior


Quoniam tamen dominus prospector humanarum necessitatum seorsum post traditam orandi disciplinam, Petite, inquit, et accipietis, et sunt, quae petantur pro circumstantia cuiusque, praemissa legitima et ordinaria oratione quasi fundamento, accedentium desideriorum ius est superstruendi extrinsecus petitiones, cum memoria tamen praeceptorum.

quoniam tamen dominus prospecto humanus necessitas seorsus post trado oro disciplina peto inquam et accipio et sum qui peto pro circumsto quisque praemitto legitimus et ordinarius oratio quasi fundamentum accedo desiderium ius sum superstruendi extrinsecus petitio cum memoria tamen praeceptor


Sed quod promisce observatur per ecclesias quasi incer tum, id retractandum est, velarine debeant virgines, an non. Qui enim virginibus indulgent capitis immunitatem, hoc niti videntur, quod apostolus non virgines nominatim, sed mulieres designaverit velandas esse, nec sexum, ut diceret feminas, sed gradum sexus, dicendo mulieres. Nam si sexum nominasset, feminas dicendo, absolute definisset de omni muliere, at cum unum gradum sexus nominat, alium tacendo secernit. Potuit enim, inquiunt, aut et virgines nominare specialiter, aut compendio generaliter feminas.

sed qui promiscuus observo per ecclesia quasi incer tum is retracto sum velarine debeo virgo an non qui enim virgo indulgeo capio immunitas hic nitor video qui apostolus non virgo nominatim sed mulier designo velandas sum neque sexus ut dico femina sed gradus sexus dico mulier nam si sexus nomino femina dico absolvo definio de omnis mulier at cum unus gradus sexus nomino alius taceo secerno possum enim inquam aut et virgo nominaris specialis aut compendium generalis femina


Item quod assignata oratione assidendi mos est quibusdam, non perspicio rationem, nisi quam pueri volunt. Quid enim, si Hermas ille, cuius scriptura fere PASTOR inscribitur, transacta oratione non super lectum assedisset, verum aliud quid fecisset, id quoque ad observationem vindicaremus? Utique non. Simpliciter enim et nunc positum est, Cum dorassem et assedissem super lectum, ad ordinem narrationis, non ad instar disciplinae. Alioquin nusquam erit adorandum, nisi ubi fuerit lectus. Immo contra scripturam fecerit, si quis in cathedra aut subsellio sederit. Porro cum perinde faciant nationes, vel adoratis sigillaribus suis residendo, vel propterea in nobis reprehendi meretur quod apud idola celebratur. Eo apponitur et inreverentiae crimen, etiam ipsis nationibus, si quid saperent, intellegendum. Si quidem inreverens est assidere sub conspectu contraque conspectum eius quem cum maxime reverearis ac venereris, quanto magis sub conspectu dei vivi, angelo adhuc orationis adstante, factum istud inreligiosissimum est? Nisi exprobramus deo, quod nos oratio fatigaverit.

item qui assigno oratio assidendi mos sum quidam non perspicio ratio nisi quam puer volo quis enim si hermes ille qui scribo fere pastor inscribo transigo oratio non super lectus adsedeo verus alius quis facio is quoque ad observatio vindico utique non simplex enim et nunc pono sum cos dorassem et assedissem super lectus ad ordo narratio non ad instar disciplina alioqui nusquam sum adoro nisi ubi sum lego immo contra scribo facio si quis in cathedra aut subsellium sedeo porro cum perinde facio natio vel adoro sigillaris suus resideo vel propterea in nos reprehendo mereo qui apud idolum celebro eos appono et inreverentiae crimen etiam ipse natio si quis sapio intellego si quidem inreverens sum assideo sub conspectus contra conspectus is qui cum magnus reverearis atque venereris quantus magis sub conspectus deus vivo angelus adhuc oratio asto facio iste inreligiosissimum sum nisus exprobramus deus qui nos oratio fatigo


Incipit a testimonia dei et merito fidei, cum dicimus, P(??)TER QUI IN CAELIS ES. Nam et deum eramus et fidem commendamus, cuius meritum est haec appellatio. Scriptum est, Qui in eum crediderint, dedit eis potestatem, at filii dei vocentur. Quamquam frequentissime dominus patrem nobis pronuntiavit deum, immo et praecepit, ne quem in terris patrem vocemus, nisi quem habemus in caelis. Itaque sic adorantes etiam praeceptum obimus. Felices, qui patrem agnoscunt. Hoc est quod Israëli exprobratur, quod caelum ac terram spiritus contestatur, Filios, dicens, genui, et illi me non agnoverunt. Dicendo autem patrem deum quoque cognominamus. Appellatio ista et pietatis et potestatis est. Item in patre filius invocatur. Ego enim, inquit, et pater unum sumus. Ne mater quidem ecclesia praeteritur. Siquidem in filio et patre mater recognescitur, de qua con(??) et patris et (??)lii nomen. Une igitur genere aut vocabulo et deum cum suis honoramus et praecepti meminimus et oblitos patris denotamus.

incipio ab testimonium deus et mereo fides cum dico p ter qui in caelis sum nam et deus sum et fides commendo qui mereo sum hic appellatio scribo sum qui in is credo do is potestas at filius deus voco quamquam frequens dominus pater nos pronuntio deus immo et praecipio ne qui in terra pater voco nisi qui habeo in caelis itaque sic adoro etiam praeceptum obeo felix qui pater agnosco hic sum qui israeli exprobro qui caelum atque terra spiritus contestor filius dico gigno et ille ego non anosco dico autem pater deus quoque cognominamus appellatio iste et pietas et potestas sum item in pater filius invoco ego enim inquam et pater unus sum ne mater quidem ecclesia praetereo siquidem in filius et pater mater recognescitur de qui continuo et pater et lii nomen une igitur genus aut vocabulum et deus cum suus honoramus et praecipio memini et obliuiscor pater denotamus


De tempore vero non erit otiosa extrinsecus observatio etiam horarum quarundam, istarum dico communium quae diei interspatia signant, tertia, sexta, nona, quas sollemniores in scripturis invenire est. Primus spiritus sanctus congregatis discipulis hora tertia infusus est. Petrus, qua die visionem communitatis omnis in illo vasculo expertus est, sexta hora orandi gratia ascenderat in superiora. Idem cum Iohanne ad nonam in templum adibat, ubi paralyticum sanitati reformavit suae. Etsi simpliciter se habent sine ullius observationis praecepto, bonum tamen sit aliquam constituere praesumptionem, quae et orandi admonitionem constringat et quasi lege ad tale munus extorqueat a negotiis interdum, ut, quod Danieli quoque legimus observatum utique ex Israëlis disciplina, ne minus ter die saltem adoremus, debitores trium Patris et Filii et Spiritus Sancti; exceptis utique legitimis orationibus, quae sine ulla admonitione debentur ingressu lucis et noctis. Sed et cibum non prius sumere, et lavacrum non prius adire quam interposita oratione fideles decet. Priora enim habenda sunt spiritus refrigeria et pabula quam carnis, et priora caelestia quam terrena.

de tempus verus non sum otiosus extrinsecus observatio etiam hora quarundam istaris dico communis qui dies interspatia signo tertius sextus nonus qui sollemniores in scribo invenio sum primus spiritus sancio congrego discipulis hora tertius infundo sum petrus qui dies visio communitas omnis in ille vasculum experior sum sextus hora oro gratia ascenderat in superus idem cum iohanne ad nona in templum adeo ubi paralyticus sanitas reformo suus etsi simplex sui habeo sine ullus observatio praeceptum bonus tamen sum aliqui constituo praesumptio qui et oro admonitio constringo et quasi lex ad talis munus extorqueo ab negotium interdum ut qui danielis quoque lego observo utique ex israelis disciplina ne paruus ter dies saltem adoro debitor tres patrae et filius et spiritus sanctus excipio utique legitimus oratio qui sine ullus admonitio debeo ingredior lucus et nox sed et cibus non prior sumo et lavacrum non prior adeo quam interpono oratio fidelis decet prior enim habeo sum spiritus refrigeria et pabulum quam caro et prior caelestis quam terrenus


Fratrem domum tuam introgressum ne sine oratione dimiseris (Vidisti, inquit, fratrem, vidisti dominum tuum), maxime advenam, ne angelus forte sit. Sed nec ipse a fratribus exceptus (??) fecerit refrigeria terrena caclestibus. Statim enim iudicabitur fides tua. Aut quomodo secundum praeceptum pax huic domni dices, nisi et eis qui in domo sunt pacem mutuam reddas?

frater domus tuus introgressum ne sine oratio dimitto video inquam frater video dominus tuus magnus advena ne angelus fors sum sed neque ipse ab frater excipio facio refrigeria terrenus caclestibus statim enim judico fides tuus aut quomodo secundus praeceptum pax hic domni dico nisi et is qui in domus sum pax mutuus reddo


Nomen dei patris nomini proditum fuerat. Etiam qui de ip(??)o interrogaverat Moyses, aliud quidem nomen (??)dierat. Nobis revelatum est in filio. Iam enim filius novum patris nomen est. Ego veni, inquit, in nomine patris; et r(??)rsus Pater, glorifica nomen tu(??); et apertius: Nomen tuum manifestavi hominibus. Id ergo ut SANCTIFICETUR postulamus. Non quod deceat homines bene deo optare, quasi sit et alius de quo ei possit optari aut laboret, nisi optemus. Plane benedici deum omni loco ae tempore condecet ob debitam semper memoriam beneficiorum eius ab omni homine. Sed et hoc benedictionis vice fungitur. Ceterum quando non sanctum et sanctificatum est per semetipsum nomen dei, cum ceteros sanctificet ex semetipso? Cui illa angelorum circumstantia non cessant dicere: Sanctus, Sanctus, Sanctus. Proinde igitur et nos angelorum, si meruerimus, candidati, iam hine caelestem illam in deum vocem et officium futurae claritatis ediscimus. Hoc quantum ad gloriam dei. Alioquin quantum ad nostram petitionem, cum dicimus: SANCTIFICETUR NOMEN TUUM, id petimus, ut sanctificetur in nobis, qui in illo sumus, simul et in ceteris, quos adhuc gratia dei expectat, ut et huic praecepto pareamus, orando pro omnibus, etiam pro inimicis nostris. Ideoque suspensa enuntiatione non dicentes, Sanctificetur in nobis, in omnibus dicimus.

nomen deus pater nomen prodeo sum etiam qui de ip o interrogo moyses alius quidem nomen dierat nos revelo sum in filius iam enim filius novus pater nomen sum ego venio inquam in nomen pater et romanus rsus pater glorifico nomen tu et aperio nomen tuus manifesto homo is ergo ut sanctifico postulo non qui decet homo bene deus optaris quasi sum et alius de quo is possum optaris aut laboro nisi opto planus benedici deus omnis locus ae tempus condecet ob debeo semper memoria beneficus is ab omnis homo sed et hic benedictio vicus fungor ceterum quando non sancio et sanctifico sum per semetipsum nomen deus cum ceterus sanctifico ex semetipso qui ille angelus circumsto non cesso dico sancio sancio sancio proinde igitur et nos angelus si mereo candidatus iam hic caelestis ille in deus voco et officium sum claritas edisco hic quantus ad gloria deus alioqui quantus ad noster petitio cum dico sanctifico nomen tuus is peto ut sanctifico in nos qui in ille sum simul et in ceterus qui adhuc gratia deus expecto ut et hic praeceptum pareo oro pro omnis etiam pro inimicus noster ideo suspendo enuntiatio non dico sanctifico in nos in omnis dico


Alia iam consuetudo invaluit. Ieiunantes habita oratione cum fratribus subtrahunt osculum pacis, quod est signaculum orationis. Quando autem magis conferenda cum fratribus pax est, nisi cum operationis tempore oratio commendabilior ascendit, ut ipsi de nostra operatione participent, qua maduerint de sua pace fratri transigendo? Quae oratio cum divortio sancti osculi integra? Quem domino officium facientem impedit pax? Quale sacrificium est a quo sine pace receditur? Quaecumque oratio sit, non erit potior praecepti observatione, quo iubemur ieiunia nostra celare. Iam enim de abstinentia osculi agnoscimur ieiunantes. Sed et si qua ratio est, ne tamen huic praecepto reus sis, potes domi, si forte, inter quos latere ieiunium in totum non datur, differre pacem. Ubicumque autem alibi operationem tuam abscondere potes, debes meminisse praecepti; ita et disciplinae foris et consuetudini domi satisfacies. Sic et die Paschae, quo communis et quasi publica ieiunii religio est, merito deponimus osculum, nihil curantes de occultando quod cum omnibus faciamus.

alius iam consuetudo invalesco jejuno habeo oratio cum frater subtraho osculis pax qui sum signaculis oratio quando autem magis confero cum frater pax sum nisi cum operatio tempus oratio commendabilior ascendo ut ipse de noster operatio participent qui madeo de suus pax frater transigendo qui oratio cum divortium sanctus osculis integer qui dominus officium facio impedio pax qual sacrificium sum ab quo sine pax receditur quicumque oratio sum non sum potis praecipio observatio quo iubeo ieiunium noster celaris iam enim de abstinentia osculis agnoscimur jejuno sed et si qui ratio sum ne tamen hic praeceptum reus sum possum domus si fors inter qui lateo ieiunium in totus non do differo pax ubius autem alibi operatio tuus abscondo possum debeo memini praecipio ita et disciplina foris et consuetudo domus satisfacies sic et dies pascha quo communis et quasi publicus jejunium religio sum mereo depono osculis nihil curo de occulto qui cum omnis facio


Sed quomodo omni loco, cum prohibeamur in publico? Omni, inquit, loco, quem opportunitas aut etiam necessitas importarit. Neque enim contra praeceptum reputatur ab apostolis factum, qui in carcere audientibus custodiis orabant et canebant deo, apud Paulum, qui in navi coram omnibus eucharistiam fecit.

sed quomodo omnis locus cum prohibeo in publicus omnis inquam locus qui opportunitas aut etiam necessitas importarit neque enim contra praeceptum reputo ab apostolus facio qui in carcer audio custodia oro et caneo deus apud paulis qui in no coram omnis eucharistiam facio


Ceterum quae ratio est, manibus quidem ablutis, spiritu vero sordente orationem obire, quanto et ipsis manibus spiritales munditiae sint necessariae, ut a falso, a caede, a saevitia, a veneficiis, ab idololatria ceterisque maculis, quae spiritu conceptae manuum opera transiguntur, purae alleventur? Hae sunt verae munditiae, non quas plerique superstitiose curant, ad omnem orationem, etiam cum a lavacro totius corporis veniunt, aquam sumentes. Id cum scrupulosius percontarer et rationem requirerem, comperi commemorationem esse in domini deditionem. Nos dominum adoramus, non dedimus, immo et adversari debemus deditoris exemplo, nec propterea manus abluere. Nisi quod conversationis humanae inquinamentum conscientiae causa, ceterum satis mundae sunt manus, quas cum toto corpore in Christo semel lavimus.

ceterum qui ratio sum manus quidem ablutis spiritus verus sordente oratio obeo quantus et ipse manus spirital munditia sum necessaria ut ab fallo ab caedes ab saevitia ab veneficium ab idololatria ceter maculis qui spiritus concipio manus opus transigo purus alleventur hic sum verus munditia non qui plerusque superstitiosus curo ad omnis oratio etiam cum ab lavacrum totus corpus venio aqua sumo is cum scrupulosus perconto et ratio requiro comperio commemoratio sum in dominus deditio nos dominus adoro non do immo et adversaris debeo deditor exemplum neque propterea manus abluo nisus qui conversatio humanus inquinamentum conscientia causa ceterum satis mundus sum manus qui cum totus corpus in christus semel lavo


Atqui cum modestia et humilitate adorantes magis commendamus deo preces nostras, ne ipsis quidem manibus sublimius elatis, sed temperate ac probe elatis, ne vultu quidem in audaciam erecto. Nam ille publicanus, qui non tantum prece, sed et vultu humiliatus atque deiectus orabat, iustificatior pharisaeo procacissimo discessit. Sonos etiam vocis subiectos esse oportet, aut quantis arteriis opus est, si pro sono audiamur? Deus autem non vocis, sed cordis auditor est, sicut conspector. Daemonium oraculi Pythii, Et mutum, inquit, intellego et non loquentem exandio. Dei aures sonum expectant? Quomodo ergo oratio Ionae de imo ventre ceti per tantae bestiae viscera ab ipsis abyssis per tantam aequoris molem ad caelum potuit evadere? Quid amplius referent isti qui clarius adorant, nisi quod proximis obstrepunt? Immo prodendo petitiones suas quid minus faciunt, quam si in publico orent?

atqui cum modestia et humilitas adoro magis commendo deus prex noster ne ipse quidem manus sublimis effero sed tempero atque probus effero ne vultus quidem in audacia erigo nam ille publicanus qui non tantus prex sed et vultus humilio atque deicio oro iustificatior pharisaeo procacissimo discedo sonus etiam vox subicio sum oportet aut quantus arteria opus sum si pro sonus audio deus autem non vox sed chordus auditor sum sicut conspector daemonium oraculis pythius et mutus inquam intellego et non loquor exandio deus auris sonus expecto quomodo ergo oratio ionas de imus venter cetus per tantus bestia viscera ab ipse abyssus per tantus aequor moles ad caelum possum evado quis amplus refero iste qui clarus adoro nisi qui propior obstrepo immo prodo petitio suus quis paruus facio quam si in publicus oro


Nec ab ira solummodo, sed omni omnino confusione animi libera esse debet orationis intentio, de tali spiritu emissa, qualis est spiritus ad quem mittitur. Neque enim agnosci poterit spiritu sancto spiritus inquinatus, aut tristis a laeto, aut impeditus a libero. Nemo adversarium recipit, nemo nisi comparem suum admittit.

neque ab ira solummodo sed omnis omnino confusio animus liber sum debeo oratio intentio de talis spiritus emitto qualis sum spiritus ad qui mitto neque enim agnosco possum spiritus sancio spiritus inquino aut tristis ab laeto aut impedio ab liber nemo adversarius recipio nemo nisi comparis suus admitto


Quid enim orationi de spiritu et veritate venienti negavit deus, qui eam exigit? Legimus et audimus et eredimus quanta documenta efficaciae eius. Vetus quidem oratio et ab ignibus et a bestiis et ab inedia liberabat, et tamen non a Christo acceperat formam. Ceterum quanto amplius operatur oratio Christiana! Non roris angelum in mediis ignibus sistit, nec ora leonibus obstruit, nec esurientibus rusticorum prandium transfert, nullum sensum passionis delegata gratia avertit, sed patientes et sentientes et dolentes sufferentia instruit, virtute ampliat gratiam, ut sciat fides quid a domino consequatur, intelligens quid pro dei nomine patiatur. Sed et retro oratio plagas irrogabat, fundebat hostium exercitus, imbrium utilia prohibebat. Nunc vero oratio iustitiae omnem iram dei avertit, pro inimicis excubat, pro persequentibus supplicat. Mirum si aquas caelestes extorquere novit, quae potuit et ignes impetrare? Sola est oratio quae deum vincit; sed Christus eam nihil mali voluit operari. Omnem illi virtutem de bono contulit. Itaque nihil novit, nisi defunctorum animas de ipso mortis itinere revocare, debiles reformare, aegros remediare, daemoniacos expiare, claustra carceris aperire, vincula innocentium solvere. Eadem diluit delicta, temptationes repellit, persecutiones extinguit, pusillanimos consolatur, magnanimos oblectat, peregrinantes deducit, fluctus mitigat, latrones obstupefacit, alit pauperes, regit divites, lapsos erigit, cadentes suspendit, stantes continet. Oratio murus est fidei, arma et tela nostra adversus hostem, qui nos undique observat. Itaque nunquam inermes incedamus. Die stationis, nocte vigiliae meminerimus. Sub armis orationis signum nostri imperatoris custodiamus, tubam angeli exspectemus orantes. Orant etiam angeli omnes, orat omnis creatura, orant pecudes et ferae et genua declinant, et egredientes de stabulis ac speluncis ad caelum non otioso ore suspiciunt, vibrantes spiritum suo more. Sed et aves nido exurgentes eriguntur ad caelum, et alarum crucem pro manibus expandunt, et dicunt aliquid quod oratio videatur. Quid ergo amplius de officio orationis? Etiam ipse dominus oravit, cui sit honor et virtus in secula seculorum.

quis enim oratio de spiritus et veritas venio nego deus qui is exigo lego et audio et eredimus quantus documentum efficacia is vetus quidem oratio et ab ignis et ab bestia et ab inedia libero et tamen non ab christus accipio forma ceterum quantus amplus opero oratio christianus non roris angelus in medius ignis sisto neque os leo obstruo neque exsurio rusticus prandium transfero nullus sensus passio delego gratia averto sed patior et sentio et doleo suffero instruo virtus amplio gratia ut scio fides quis ab dominus consequor intelligens quis pro deus nomen patior sed et retro oratio plaga irrogabat fundo hostis exercitus imbrium utilis prohibeo nunc verus oratio justitia omnis ira deus averto pro inimicus excubo pro persequor supplico mirus si aqua caelestis extorqueo nosco qui possum et ignis impetro solus sum oratio qui deus vincio sed christus is nihil malus volo operaris omnis ille virtus de bonus confero itaque nihil nosco nisi defunctor anima de ipse mors iter revocaris debilis reformaris aeger remediaris daemoniacos expiaris claustra carcer aperio vinculum innocens solvo idem diluo delictum temptatio repello persecutio extinguit pusillanimos consolo magnanimus oblecto peregrinor deduco fluctus mitigo latro obstupefacit alo pauper rego dives labor erigo cado suspendo sto contineo oratio murus sum fides arma et telum noster adverro hostis qui nos undique observo itaque numquam inermis incedamus dies statio nox vigilia memini sub arma oratio signum noster imperator custodio tuba angelus exspecto oro oro etiam angelus omnis oro omnis creo oro pecus et fera et genu declino et egredior de stabulis atque spelunca ad caelum non otiosus os suspicio vibro spiritus suus mos sed et aveo nidus exurgeo erigo ad caelum et ala crux pro manus expando et dico aliquis qui oratio video quis ergo amplus de officium oratio etiam ipse dominus oro qui sum honor et virtus in secula seculorum


Ne quantum a praeceptis, tantum ab auribus dei longe simus, memoria praeceptorum viam orationibus sternit ad caelum; quorum praecipuum est, ne prius ascendamus ad altare dei, quam, si quid discordiae vel offensae cum fratribus contraxerimus, resolvamus. Quale est enim ad pacem dei accedere sine pace? ad remissionem debitorum cum retentione? Quomodo placabit patrem iratus in fratrem, cum omnis ira ab initio interdicta sit nobis? Nam et Ioseph dimittens fratres suos ad perducendum patrem, Et ne, inquit, irascamini in via. Nos scilicet monuit (alias enim via cognominatur disciplina nostra), tum ne in via orationis constituti ad patrem cum ira incedamus. Exinde aperte dominus amplians legem iram in fratrem homicidio superponit. Ne verbo quidem malo permittit expungi; etiam si irascendum est, non ultra solis receptum, ut Apostolus admonet. Quam autem temerarium est aut diem sine oratione transigere, dum cessas fratri satisfacere, aut orationem perseverante iracundia perdere?

ne quantus ab praecipio tantus ab auris deus longus sum memoria praeceptor via oratio sterno ad caelum qui praecipuus sum ne prior ascendo ad altare deus quam si quis discordia vel offendo cum frater contraho resolvamus qual sum enim ad pax deus accedo sine pax ad remissio debitor cum retentio quomodo placo pater irascor in frater cum omnis ira ab initium interdico sum nos nam et ioseph dimitto frater suus ad perduco pater et ne inquam irasco in via nos scilicet moneo alius enim via cognomino disciplina noster tum ne in via oratio constituo ad pater cum ira incedamus exinde apertus dominus amplians lex ira in frater homicidium superpono ne verbum quidem malus permitto expungi etiam si irasco sum non ultra sol recipio ut apostolus admoneo quam autem temerarius sum aut dies sine oratio transigo dum cesso frater satisfacere aut oratio persevero iracundia perdo


Omnibus licet membris lavet quotidie Israël, nunquam tamen mundus est. Certe manus eius semper immundae, sanguine prophetarum et ipsius domini cruentatae in aeternum; et ideo conscientia patrum haereditarii rei nec attollere eas ad dominum audent, ne exclamet aliquis Esaias, ne exhorreat Christus. Nos vero non attollimus tantum, sed etiam expandimus, et de dominica passione modulati et orantes confitemur Christo.

omnis licet membrum lavo quotidie israel numquam tamen mundus sum certus manus is semper immundus sanguis propheta et ipse dominus cruentatae in aeternus et ideo conscientia pater haereditarii res neque attollo is ad dominus audeo ne exclamo aliquis esaias ne exhorreo christus nos verus non attollo tantus sed etiam expando et de dominicus passio modulor et oro confiteor christus


Secundum hanc formam subiungimus: FIAT VOLUNTAS TUA IN CAELIS ET IN TERRA, non quod aliquis obsistat, quo minus voluntas dei fiat, et ei successum voluntatis suae oremus, sed in omnibus petimus fieri voluntatem eius. Ex interpretatione enim figurata carnis et spiritus nos sumus caelum(??)et terra. Quamquam, etsi simpliciter intellegendum est, idem tamen est sensus petitionis, ut in nobis fiat voluntas dei in terris, ut possit scilicet fieri et in caelis. Quid autem deus vult quam incedere nos secundum suam disciplinam? Petimus ergo substantiam et facultatem voluntatis suae subministret nobis, ut salvi simus et in caelis et in terris, quia summa est voluntatis eius salus eorum quos adoptavit. Est et illa dei voluntas, quam dominus administravit praedicando, operando, sustinendo. Si enim ipse pronuntiavit non suam, sed patris facere se voluntatem, sine dubio, quae faciebat, ea erant voluntas patris, ad quae nunc nos velut ad exemplaria provocamur, ut et praedicemus et operemur et sustineamus ad mortem usque. Quae ut implere possimus, opus est dei voluntate. Item dicentes, Fiat voluntas tua, vel eo nobis bene optamus, quod nihil mali sit in dei voluntate, etiam si quid pro meritis cuiusque secus inrogatur. Iam hoc dicto ad sufferentiam nosmetipsos praemonemus. Dominus quoque cum substantia passionis infirmitatem carnis demonstrare iam in sua carne voluisset, Pater, inquit, transfer poculum istud; et recordatus, Nisi quod mea non, sed tua fiat voluntas. Ipse erat voluntas et potestas patris, et tamen ad demonstrationem sufferentiae debitae voluntati se patris tradidit.

secundus hic forma subjungo fio voluntas tuus in caelis et in terra non qui aliquis obsisto quo paruus voluntas deus fio et is successus voluntas suus oro sed in omnis peto fio voluntas is ex interpretatio enim figuro caro et spiritus nos sum caelum et terra quamquam etsi simplex intellego sum idem tamen sum sensus petitio ut in nos fio voluntas deus in terra ut possum scilicet fio et in caelis quis autem deus volo quam incedo nos secundus suus disciplina peto ergo substantia et facultas voluntas suus subministro nos ut salvus sum et in caelis et in terra quia summus sum voluntas is salus is qui adopto sum et ille deus voluntas quam dominus administro praedico opero sustineo si enim ipse pronuntio non suus sed pater facio sui voluntas sine dubius qui facio is sum voluntas pater ad qui nunc nos velut ad exemplaris provocamur ut et praedico et opero et sustineo ad mors usque qui ut impleo possum opus sum deus voluntas item dico fio voluntas tuus vel is nos bene opto qui nihil malus sum in deus voluntas etiam si quis pro meritum quisque secus inrogo iam hic dico ad sufferentia nosmetipsos praemonemus dominus quoque cum substantia passio infirmitas caro demonstro iam in suus carnis volo pater inquam transfero poculum iste et recordor nisus qui meus non sed tuus fio voluntas ipse sum voluntas et potestas pater et tamen ad demonstratio sufferentiae debeo voluntas sui pater trado