De Patientia

CC BY 4.0 (estate-derived fields); included text keeps its per-record source license

Reuse requires the attribution line above (CC BY 4.0). Text records carry their own license_id; only open-display licenses appear in this file.

Licensed lexica and citation-only authorities are excluded from bulk dumps by construction — cite the authority, never reprint it.


Post has principales impatientiae materias ut potuimus regestas quid inter ceteras evagemur, quae domi, quae foris? Lata atque diffusa est operatio Mali, multiplicia spiritus incitamenta iaculantis, et modo parvula, modo maxima. Sed parvula de sua mediocritate contemnas, maximis pro sua exuperantia cedas. Ubi minor iniuria, ibi nulla necessitas impatientiae, At ubi mairo iniuria, ibi nulla necessitas impatientiae. At ubi maior iniuria, ibi necessarior iniuriae medela, patientia. Certemus igitur quae a Malo infliguntur sustinere, ut hostis studium aemulatio nostrae aequanimitatis eludat. Si vero quaedam ipsi in nos aut imprudentia aut sponte etiam superducimus, aeque patienter obeamus quae nobis imputamus. Quodsi a domino nonnulla credimus incuti, cui magis patientiam quam domino praebeamus? Quin insuper gratulari et gaudere nos docet dignatione divinae castigationis. Ego, inquit, quos diligo, castigo. O servum illum beatum, cuius emendationi dominus instat, cui dignatur irasci, quem admonendi dissimulatione non decipit! Undique igitur adstricti sumus officio patientiae administrandae, quaqua ex parte aut erroribus nostris aut Mali insidiis admonitionibus domini intervenimus. Eius officii magna merces, felicitas scilicet. Quos enim felices dominus nisi patientes nuncupavit, dicendo: Beati pauperes spiritu, illorum est enim regnum caelorum? Nullus profecto spiritu pauper nisi humilis. Quis enim humilis nisi patiens? quia nemo subicere sese potest sine prima patientia subiectionis ipsius. Beati, inquit, flentes atque lugentes. Quis talia sine patientia tolerat? Itaque talibus et advocatio et risus promittitur. Beati mites. Hoc quidem vocabulo impatientes non licet omnino censeri. Item cum pacificos eodem titulo felicitatis notat et filios dei nuncupat, numquid impatientes pacis adfines? Stultus hoc senserit. Cum vero, Gaudete et exultate, dicit, quotiens vos maledicent et persequentur, merces enim vestra plurima in caelo, id utique non exultationis impatientiae pollicetur, quia nemo in adversis exultabit, nisi ante ea contempserit. Nemo contemnet, nisi patientiam gesserit.

post hic principal impatientiae materio ut possum regestas quis inter ceterus evagemur qui domus qui foris fero atque diffundo sum operatio mal multiplicia spiritus incitamentum jaculor et modo parvulus modo maximus sed parvulus de suus mediocritas contemno magnus pro suus exuperantia cedo ubius paruus iniuria ibi nullus necessitas impatientiae at ubi mairo iniuria ibi nullus necessitas impatientiae at ubi magnus iniuria ibi necessarior iniuria medela patientia certo igitur qui ab malus infligo sustineo ut hostis studium aemulatio noster aequanimitas eludo si verus quidam ipse in nos aut imprudens aut sponte etiam superducimus aequus patienter obeo qui nos imputamus quodsi ab dominus nonnullus credo incutio qui magis patientia quam dominus praebeo quin insuper gratularis et gaudeo nos doceo dignatio divina castigatio ego inquam qui diligo castigo o servus ille beatus qui emendatio dominus insto qui digno irascor qui admoneo dissimulatio non decipio undique igitur adstringo sum officium patientia administro quisquis ex pars aut error noster aut mal insidiae admonitio dominus intervenio is officium magnus merces felicitas scilicet qui enim felix dominus nisi patior nuncupo dico beati pauper spiritus ille sum enim regnum caelum nullus profecto spiritus pauper nisi humilis quis enim humilis nisi patior quia nemo subicio sui possum sine primus patientia subiectio ipse beati inquam fleo atque lugeo quis talis sine patientia tolero itaque talis et advocatio et rideo promitto beati mitis hic quidem vocabulum impatiens non licet omnino censeo item cum pacificos idem titulus felicitas noto et filius deus nuncupo numquid impatiens pax affinis stultus hic sentio cos verus gaudeo et exultas dico quotiens tu maledico et persequor merces enim vester multus in caelum is utique non exultatio impatientiae polliceor quia nemo in adverro exulto nisi ante is contemno nemo contemno nisi patientia gero


His patientiae viribus secatur Esaias et de domino non tacet, lapidatur Stephanus et veniam hostibus suis postulat. O felicissimum illum quoque, qui omnem patientiae speciem adversus omnem diaboli vim expunxit! quem non abacti greges, non illae in pecore divitiae, non filii uno ruinae impetu adempti, non ipsius denique corporis in vulnere cruciatus a patientia et fide domino dedita exclusit, quem diabolus totis viribus frustra cecidit. Neque enim a respectu dei tot doloribus avocatus ille est, sed constitit nobis in exemplum et testimonium tam spiritu quam carne, tam animo quam corpore, patientiae perpetrandae, ut neque damnis saecularium, nec amissionibus carissmorum, nec corporis quidem confliontationibus succidamus. Quale in illo viro feretrum deus diabolo extruxit? Quale vexillum de inimico gloriae suae extulit, cum ille homo ad omnem acerbum nuntium nihil ex ore promeret. nisi Deo gratias, cum uxorem iam malis delassatam et ad prava remedia suadentem execraretur? Quid ridebat deus, quid dissecabatur Malus, cum Iob immundam ulceris sui redundantiam magna aequanimitate destringeret, cum erumpentes bestiolas inde in eosdem specus et pastus refossae carnis ludendo revocare? Itaque operarius ille victoriae dei retusis omnibus iaculis temptationum lorica clypeoque patientiae et integritatem mox corporis a deo recuperavit, et quae amiserat conduplicata possedit. Et si filios quoque restitui voluisset, pater iterum vocaretur. Sed maluit in illo die reddi sibi. Tantum gaudii, securus sic de domino, distulit, Sustinuit iam voluntariam orbitatem, ne sine aliqua patientia viveret.

hic patientia vis seco esaias et de dominus non taceo lapidatur stephanus et venio hostis suus postulo o felix ille quoque qui omnis patientia species adverro omnis diabolus vis expunxit qui non abigo grex non ille in pecus divitiae non filius unus ruina impetus adimo non ipse denique corpus in vulnus cruciatus ab patientia et fides dominus dedo excludo qui diabolus totus vis frustra cado neque enim ab respicio deus tot dolor avoco ille sum sed consto nos in exemplum et testimonium tam spiritus quam carnis tam animus quam corpus patientia perpetrandae ut neque damnum saecularis neque amissio carissmorum neque corpus quidem confliontatio succidamus qual in ille vir feretrum deus diabolus exstruo qual vexillum de inimicus gloria suus effero cum ille homo ad omnis acerbus nuntius nihil ex os promo nisi deus gratia cum uxor iam malus delassatam et ad pravus remedio suadeo execraretur quis rideo deus quis dissecabatur malus cum iob immundam ulcus suus redundantia magnus aequanimitas destringo cum erumpo bestiola inde in idem specus et pasco refodio caro ludo revocaris itaque operarius ille victoria deus retundo omnis iaculis temptatio lorica clypeoque patientia et integritas mox corpus ab deus recipero et qui amitto conduplicata possedo et si filius quoque restituo volo pater iterum voco sed malo in ille dies reddo sui tantus gaudium securus sic de dominus differo sustineo iam voluntarius orbitas ne sine aliqui patientia vivo


Ipsa adeo est quae fidem et subsequitur et antecedit. Denique Abraham deo credidit et iustitiae deputatus ab illo est; sed fidem eius patientia probavit, cum filium immolare iussus est ad fidei, non temptationem dixerim, sed typicam contestationem. Ceterum deus quem iustitiae deputasset sciebat. Tam grave praeceptum, quod nec domino perfici placebat, patienter et audivit et, si deus voluisset, implesset. Merito ergo benedictus, quia et fidelis; merito fidelis, quia et patiens. Ita fides patientia illuminata, cum in nationes seminaretur per semen Abrahae, quod est Christus, et gratiam legi superduceret, ampliandae adimplendaeque legi adiutricem suam patientiam praefecit, quod ea sola ad iustitiae doctrinam retro defuisset. Nam olim et oculum pro oculo et dentem pro dente repetebant, et malum malo fenerabant. Nondum enim patientia in terris, quia nec fides. Scilicet interim impatientia occasionibus legis fruebatur. Facile erat absente domino patientiae et magistro. Qui postquam supervenit et gratiam fidei patientia composuit, iam nec verbo quidem lacessere nec fatue quidem dicere sine iudicii periculo licet. Prohibita ira, restricti animi, compressa petulantia manus, exemptum linguae venenum. Plus lex quam amisit invenit, dicente Christo, Diligite inimicos vestros, et maledicentibus benedicite, et orate pro persecutoribus vestris, ut filii sitis patris vestri caelestis. Vides quem nobis patrem patientia acquirat? Hoc principali praecepto universa patientiae disciplina succincta est, quando ne digne quidem malefacere concessum est.

ipse adeo sum qui fides et subsequor et antecedo denique abraham deus credo et justitia deputo ab ille sum sed fides is patientia probo cum filius immolaris iubeo sum ad fides non temptatio dico sed typicam contestatio ceterum deus qui justitia deputo scio tam gravis praeceptum qui neque dominus perficio placeo patienter et audio et si deus volo impleo mereo ergo benedico quia et fidelis mereo fidelis quia et patior ita fides patientia illuminata cum in natio seminaretur per semen abrahae qui sum christus et gratia lego superduco ampliandae adimplendaeque lego adiutrix suus patientia praeficio qui is solus ad justitia doctrina retro desum nam olim et oculus pro oculus et dens pro dens repeto et malus malus fenerabant nondum enim patientia in terra quia neque fides scilicet interim impatiens occasio lex fruor facilis sum absum dominus patientia et magister qui postquam supervenio et gratia fides patientia compono iam neque verbum quidem lacesso neque fatuus quidem dico sine iudicium periculum licet prohibeo ira restringo animus comprimo petulantia manus eximo lingua venenum multus lex quam amitto invenio dico christus diligo inimicus vester et maledico benedico et oro pro persecutor vester ut filius sum pater vester caelestis video qui nos pater patientia acquiro hic principal praeceptum universus patientia disciplina succingo sum quando ne dignus quidem malefacio concedo sum


Ipsam animam ipsum qui corpus in saeculo isto expositum omnium ad iniuriam gerimus eiusque iniuriae patientiam subimus minorum delibatione laedemur? Absit a servo Christi tale inquinamentum, ut patientia maioribus temptationibus praeparata in frivolis excidat. Si manu quis temptaverit provocare, praesto est dominica monela: Verberanti te, inquit, in faciem etiam alteram genam obverte. Fatigetur improbitas patientia tua. Quivis ictus ille sit dolere et contumelia constrictus, gravius a domino vapulat. Plus improbum illum caedis sustinendo. Ab eo enim vapulabit cuius gratia sustines. Si linguae amaritudo maledicto sive convitio eruperit, respice dictum: Cum vos maledixerint, gaudete. Dominus ipse maledictus in lege est, et tamen solus est benedictus. Igitur dominum servi consequamur et maledicamur patienter, ut benedicti esse possimus. Si parum aequanimiter audiam dictum aliquod in me protervum aut nequam, reddam et ipse amaritudinis vicem necesse est, aut cruciabor impatientia muta. Cum ergo percussero maledictus, quomodo sectus inveniar doctrinam domini, qua traditum est non vasculorum inquinamentis, sed eorum quae ex ore promuntur hominem communicari? Item: Manere nos omnis vani et supervacui dicti reatum. Sequitur ergo ut a quo nos dominus arcet, idem ab alio aequanimiter pati admoneat. Adiciam de patientiae voluptate. Nam omnis iniuria, seu lingua seu manu incussa, cum patientiam offenderit, eodem exitu dispungetur, quo telum aliquod in petra constantissimae duritiae libratum et obtusum. Concidet enim ibidem inrita opera et infructuosa, et nonnunquam repercussum in eum qui emisit reciproco impetu saeviet. Nempe idcirco quis te laedit, ut doleas, quia fructus laedentis in dolore laesi est. Ergo cum fructum eius everteris non dolendo, ipse doleat necesse est amissione fructus sui. Tunc tu non modo illaesus abis, quod etiam solum tibi sufficit, sed insuper adversarii tui et frustratione oblectatus et dolore defensus. Haec est patientiae utilitas et voluptas.

ipse anima ipse qui corpus in saeculum iste expono omnis ad iniuria gero is iniuria patientia subeo paruus delibatio laedemur absum ab servo christus talis inquinamentum ut patientia magnus temptatio praeparo in frivolus excido si manus quis tento provocaris praesto sum dominicus monela verberanti tu inquam in facies etiam alter gena obverte fatigo improbitas patientia tuus quivis iacio ille sum doleo et contumelia constringo gravis ab dominus vapulo multus improbus ille caedes sustineo ab is enim vapulo qui gratia sustineo si lingua amaritudo maledico sive convicium erumpo respicio dico cos tu maledixerint gaudeo dominus ipse maledico in lex sum et tamen solus sum benedico igitur dominus servio consequor et maledicamur patienter ut benedico sum possum si parum aequanimiter audio dico aliqui in ego protervus aut nequam reddo et ipse amaritudo vicis necesse sum aut crucio impatiens muto cos ergo percutio maledico quomodo seco invenio doctrina dominus qui trado sum non vasculorum inquinamentum sed is qui ex os promo homo communicaris item maneo nos omnis vanus et supervacuus dictum reatus sequor ergo ut ab quo nos dominus arceo idem ab alius aequanimiter patior admoneo adicio de patientia voluptas nam omnis iniuria seu lingua seu manus incutio cum patientia offendo idem exeo dispungetur quo telis aliqui in petra consto duritia libro et obtundo concaedes enim ibidem irrito opus et infructuosus et nonnunquam repercutio in is qui emitto reciproco impetus saevio nempe idcirco quis tu laedo ut doleo quia fructus laedentis in dolor laedo sum ergo cum fructus is everto non doleo ipse doleo necesse sum amissio fructus suus tunc tu non modo illaesus abeo qui etiam solus tu sufficio sed insuper adversarius tuus et frustratio oblectatus et dolor defendo hic sum patientia utilitas et voluptas


Quod pacis gratissimae deo attinet disciplinam, quis omnino impatientiae natus vel semel ignoscet fratri suo, non dicam septies, sed septuagies septies? Quis iudicium adversario suo dirigens negotium convenientia solvet, nisi prius iam dolorem, duritiam, amaritudinem, venena scilicet impatientiae amputarit? Quomodo remittes et remittetur tibi, si tenax iniuriae per absentiam patientiae fueris? Nemo convulsus animum in fratrem suum munus apud altare perficiet, nisi prius reconciliando fratri reversus ad patientiam fuerit. Sol super iram nostram si occiderit, periclitamur. Non licet nobis una die sine patientia manere. At enim cum omnem speciem salutaris disciplinae gubernet, quid mirum, quod etiam paenitentiae ministrat, solitae lapsis subvenire, cum disiuncto matrimonio (ex ea tamen causa qua licet seu viro seu feminae ad viduitatis perseverantiam sustineri) haec exspectat, haec exoptat, haec exorat paenitentiam quandoque inituris salutem? Quantum boni utrique confert! Alterum adulterum non facit, alterum emendat. Sic et illis dominicarum similitudinum exemplis de patientia sanctis adest. Erroneam ovem patientia pastoris requirit et invenit. Nam impatientia unam facile contemneret. Sed laborem inquisitionis patientia suscipit, et humeris insuper advehit baiulus patiens peccatricem derelictam. Illum quoque prodigum filium patientia patris et recipit et vestit et pascit et apud impatientiam irati fratris excusat. Salvus est igitur qui perierat, quia paenitentiam iniit. Paenitentia non perit. quia patientiam invenit. Nam dilectio summum fidei sacramentum, Christiani nominis thesaurus, quam apostolus totis viribus sancti spiritus commendat, cuius nisi patientiae disciplinis eruditur? Dilectio, inquit, magnanimis est: ita patientiam sumit. Benefica est: malum patientis non facit. Non aemulatur: id quidem patientiae proprium est. Nec protervum sapit: modestiam de patientia traxit. Non inflatur, non proterit: non enim ad patientiam pertinet. Nec sua requirit, si offert sua, dum alteri prosit. Nec incitatur: ceterum quid impatientiae reliquisset? Ideo, inquit, dilectio omnia sustinet, omnia tolerat, utique quia patiens. Merito ergo numquam excidet; nam cetera evacuabuntur, consummabuntur. Exhauriuntur linguae, scientiae, prophetiae: permanent fides, spes, dilectio: fides, quam Christi patientia induxit, spes, quam hominis patientia expectat, dilectio, quam deo magistro patientia comitatur.

qui pax gratus deus attineo disciplina quis omnino impatientiae nascor vel semel ignosco frater suus non dico septies sed septuagies septies quis iudicium adversarius suus dirigo negotium convenio solvo nisi prior iam dolor duritia amaritudo veneno scilicet impatientiae amputarit quomodo remitto et remitto tu si tenax iniuria per absentia patientia sum nemo convulsus animus in frater suus munus apud altare perficio nisi prior reconcilio frater revorto ad patientia sum sol super ira noster si occido periclitor non licet nos unus dies sine patientia maneo at enim cum omnis species salutaris disciplina guberno quis mirus qui etiam paenitentia ministro soleo labor subvenio cum disiuncto matrimonium ex is tamen causa qui licet seu vir seu femina ad viduitas perseverantia sustineo hic exspecto hic exopto hic exoro paenitentia quandoque ineo salus quantus bonus uterque confero alter adulter non facio alter emendo sic et ille dominicaris similitudo exemplum de patientia sanctus adsum erroneam ovo patientia pastor requiro et invenio nam impatiens unus facilis contemno sed labor inquisitio patientia suscipio et humo insuper adveho bajulus patior peccatrix derelinquo ille quoque prodigus filius patientia pater et recipio et vestio et pasco et apud impatientia irascor frater excuso salvus sum igitur qui pereo quia paenitentia ineo paenitentia non pereo quia patientia invenio nam dilectio superus fides sacramentum christianus nomen thesaurus quam apostolus totus vis sanctus spiritus commendo qui nisi patientia disciplina erudio dilectio inquam magnanimus sum ita patientia sumo beneficus sum malus patior non facio non aemulo is quidem patientia proprius sum neque protervus sapio modestia de patientia traho non inflo non protero non enim ad patientia pertineo neque suus requiro si offero suus dum alter prosum neque incito ceterum quis impatientiae relinquo ideo inquam dilectio omnis sustineo omnis tolero utique quia patior mereo ergo numquam excido nam ceterus evacuo consummo exhaurio lingua scientia prophetia permaneo fides spes dilectio fides quam christus patientia induco spes quam homo patientia expecto dilectio quam deus magister patientia comito


Nobis exercendae patientiae auctoritatem non adfectatio humana caninae acquanimitatis stupore formata, sed vivae ac caelestis disciplinae divina dispositio delegat, deum ipsum ostendens patientiae exemplum iam primum, qui florem lucis huius super iustos et iniustos aequaliter spargit, qui temporum officia, elementorum servitia, totius geniturae tributa dignis simul et indignis patitur occurrere, sustinens ingratissimas nationes, ludibria artium et opera manuum suarum adorantes, nomen cum familia ipsius persequentes, luxuriam, avaritiam, iniquitatem, malignitatem quotidie insolescentem, ut sua sibi patientia detrahat. Plures enim dominum idcirco non credunt, quia saeculo iratum tamdiu nesciunt.

nos exerceo patientia auctoritas non affectatio humanus canina acquanimitas stupor formo sed vivus atque caelestis disciplina divino dispositio delego deus ipse ostendo patientia exemplum iam primus qui flos lucus hic super iustus et injustus aequalis spargo qui tempus officium elementor servitium totus gigno tribuo dignus simul et indignus patior occurro sustineo ingratissimas natio ludibrium ars et opus manus suus adoro nomen cum familia ipse persequor luxuria avaritia iniquitas malignitas quotidie insolescentem ut suus sui patientia detraho multus enim dominus idcirco non credo quia saeculum irascor tamdiu nescio


Iam vero percurrentibus nobis causas impatientiae cetera quoque praecepta suis locis respondebunt. Si detrimento rei familiaris animus concitatur, omni paene in loco contemnendo saeculo scripturis dominicis commonetur; nec maior ad pecuniae contemptum exhortatio subiacet, quam quod ipse dominus in nullis divitiis invenitur. Semper pauperes iustificat, divites praedamnat. Ita detrimentum patientiae, fastidium opulentiae praeministravit, demonstrans per abiectionem divitiarum laesuras quoque earum computandas non esse. Quod ergo nobis appetere minime opus est, quia nec dominus appetivit, detruncatum vel etiam ademptum non aegre sustinere debemus. Cupiditatem omnium malorum radicem spiritus domini per apostolum pronuntiavit. Eam non in concupiscentia alieni tantum constitutam interpretemur: nam et quod nostrum videtur, alienum est; nihil enim nostrum, quoniam dei omnia, cuius ipsi quoque nos. Itaque si damno affecti impatienter senserimus, non de nostro amissum dolentes, adfines cupiditatis deprehendemur. Alienum quaerimus cum alienum amissum aegre sustinemus. Qui damni impatientia concitatur terrena caelestibus anteponendo, de proximo in deum peccat. Spiritum enim, quem a domino sumpsit, saecularis rei gratia concutit. Libenter igitur terrena amittamus, caelestia tueamur. Totum licet saeculum pereat, dum patientiam lucrifaciam. Iam qui minutum sibi aliquid aut furto aut vi aut etiam ignavia non constanter sustinere constituit, nescio an facile vel ex animo ipse rei suae manum inferre posset in causa eleemosynae. Quis enim ab alio secari omnino non sustinens ipse ferrum in corpore suo ducit? Patientia in detrimentis exercitatio est largiendi et communicandi. Non piget donare eum qui non timet perdere. Alioquin quomodo duas habens tunicas alteram earum nudo dabit, nisi idem sit qui auferenti tunicam etiam pallium offerre possit? Quomodo amicos de mammona fabricabimus nobis, si eum in tantum amaverimus, ut amissum non sufferamus? Peribimus cum perdito. Quid hic invenimus ubi habemus amittere? Gentilium est omnibus detrimentis impatientiam adhibere, qui rem pecuniariam fortasse animae anteponant. Nam et faciunt cum lucri cupiditatibus quaestuosa pericula mercimoniorum in mari exercent, cum pecuniae causa etiam in foro nihil damnationi timendum aggredi dubitant, cum denique ludo et castris sese locant, cum per viam in morem bestiarum latrocinantur. Nos vero secundum diversitatem, qua cum illis sumus, non animam pro pecunia, sed pecuniam pro anima deponere convenit, seu sponte in largiendo seu patienter in amittendo.

iam verus percurrentibus nos causa impatientiae ceterus quoque praecipio suus locus respondeo si detrimentum res familiaris animus concito omnis paene in locus contemno saeculum scribo dominicus commoneo neque magnus ad pecunia contemno exhortatio subjaceo quam qui ipse dominus in nullus divitiae invenio semper pauper justifico dives praedamnat ita detrimentum patientia fastidium opulentia praeministravit demonstro per abiectio divitiaris laesuras quoque is computo non sum qui ergo nos appeto paruus opus sum quia neque dominus appeto detruncatum vel etiam adimo non aeger sustineo debeo cupiditas omnis malus radix spiritus dominus per apostolus pronuntio is non in concupisco alienus tantus constituo interpretor nam et qui nos video alienus sum nihil enim nos quoniam deus omnis qui ipse quoque nos itaque si damnum afficio impatiens sentio non de noster amitto doleo affinis cupiditas deprehendemur alienus quaero cum alienus amitto aeger sustineo qui damnum impatiens concito terrenus caelestis antepono de propior in deus pecco spiritus enim qui ab dominus sumo saecularis res gratia concutio libet igitur terrenus amitto caelestis tueor totus licet saeculis pereo dum patientia lucrifaciam iam qui minuo sui aliquis aut furtum aut vis aut etiam ignavia non consto sustineo constituo nescio an facilis vel ex animus ipse res suus manus infero possum in causa eleemosynae quis enim ab alius secaris omnino non sustineo ipse ferrum in corpus suus duco patientia in detrimentum exercitatio sum largior et communico non pigeo donaris is qui non timeo perdo alioqui quomodo duo habeo tunica alter is nudus do nisi idem sum qui aufero tunica etiam pallium offero possum quomodo amicus de mammona fabrico nos si is in tantus amaverimus ut amitto non suffero pereo cum perdo quis hic invenio ubi habeo amitto gentilis sum omnis detrimentum impatientia adhibeo qui res pecuniarius fortasse anima antepono nam et facio cum lucrum cupiditas quaestuosus periculum mercimoniorum in mare exerceo cum pecunia causa etiam in forum nihil damnatio timeo aggredio dubito cum denique ludo et castrum sui loco cum per via in mos bestia latrocinor nos verus secundus diversitas qui cum ille sum non anima pro pecunia sed pecunia pro anima depono convenio seu sponte in largior seu patienter in amitto


Usque huc de patientia tandem simplici et uniformi et tantum in animo constituta, cum eandem etiam in corpore demerendo domino multipliciter adlaborem, utpote quae ab ipso domino in corporis quoque virtute edita est, siquidem rector animus facile communicat spiritus invecta cum habitaculo suo. Quae igitur negotiatio patientiae in corpore? Inprimis adflictatio carnis, hostia domino placatoria per humiliationis sacrificium, cum sordes cum angustia victus domino libat, contenta simplici pabulo puroque aquae potu, cum ieiunia coniungit, cum cineri et sacco inolescit. Haec patientia corporis precationes commendat, deprecationes affirmat; haec aures Christi dei aperit, severitatem dispergit, clementiam elicit. Sic ille rex Babylonius offenso domino cum squalore et paedore septenni ab humana forma exulasset, immolata patientia corporis sui et regnum recuperavit et, quod optabilius homini est, satis deo fecit. Iam si altiores et feliciores gradus corporalis patientiae digeramus, eadem sanctitati quoque procurat continentiam carnis. Haec et viduam tenet, et virginem adsignat, et voluntarium spadonem ad regna caeli levat. Quod de virtute animi venit, in carne perficitur, carnis patientia in persecutionibus denique proeliatur. Si fuga urgeat, ad incommoda fugae caro militat. Si et carcer praeveniat, caro in vinculis, caro in ligno, caro in solo, et in illa paupertate lucis, et in illa patientia mundi. Cum vero producitur ad experimentum felicitatis, ad occasionem secundae intinctionis, ad ipsum divinae sedis ascensum, nulla plus illic quam patientia corporis. Si spiritus promptus, sed caro sine patientia infirma, ubi salus spiritus et carnis ipsius? At cum hoc dominus de carne dicit, infirmam pronuntians, quid ei firmandae opus sit, ostendit, patientia scilicet adversus omnem sub vertendae fidei vel puniendae paraturam, ut verbera, ut ignem, ut crucem, bestias, gladium constantissime toleret, quae prophetae, quae apostoli sustinendo vicerunt.

usque huc de patientia tandem simplex et uniformi et tantus in animus constituo cum idem etiam in corpus demereo dominus multipliciter adlaborem utpote qui ab ipse dominus in corpus quoque virtus edo sum siquidem rector animus facilis communico spiritus inveho cum habitaculum suus qui igitur negotiatio patientia in corpus imprimis afflictatio caro hostia dominus placatoria per humiliatio sacrificium cum sordeo cum angustio vinco dominus libo contineo simplex pabulum purus aqua potus cum ieiunium conjungo cum cinis et saccus inolescit hic patientia corpus precatio commendo deprecatio affirmo hic auris christus deus aperio severitas dispergo clementia elicio sic ille rex babylonius offendo dominus cum squalor et paedor septenni ab humanus forma exulasset immolo patientia corpus suus et regnum recipero et qui optabilis homo sum satis deus facio iam si alo et felix gradus corporal patientia digero idem sanctitas quoque procuro continentia caro hic et vidua teneo et virgo adsigno et voluntarius spado ad regnum caelum levo qui de virtus animus venio in carnis perficio caro patientia in persecutio denique proelio si fuga urgeo ad incommodus fuga carus milito si et carcer praevenio carus in vinculis carus in lignum carus in solum et in ille paupertas lucus et in ille patientia mundus cos verus produco ad experimentum felicitas ad occasio secundus intinctio ad ipse divina sedes ascensus nullus multus illic quam patientia corpus si spiritus promptus sed carus sine patientia infirmo ubi salus spiritus et caro ipse at cum hic dominus de carnis dico infirmus pronuntio quis is firmo opus sum ostendo patientia scilicet adverro omnis sub vertendae fides vel puniendae paro ut verbero ut ignis ut crux bestia gladius consto tolero qui propheta qui apostolus sustineo vinco


Veruntamen procedere disputationem de necessariis fidei non est otiosum, quia nec infructuosum. Loquacitas in aedificatione nulla turpis, si quando turpis. Itaque si de aliquo bono sermo est, res postulat contrarium quoque boni recensere. Quid enim sectandum sit, magis illuminabis, si quod vitandum sit proinde digesseris. Consideremus igitur de impatientia, an sicut patientia in deo, ita adversaria eius in adversario nostro nata atque comperta sit, ut ex isto appareat quam principaliter fidei adversetur. Nam quod ab aemulo dei conceptum est, utique non est amicum dei rebus. Eadem discordia est rerum quae et auctorum. Porro cum deus optimus, diabolus e contrario pessimus, ipsa sui diversitate testantur neutrum alteri facere, ut nobis non magis a malo aliquid boni quam a bono aliquid mali editum videri possit. Igitur natales impatientiae in ipso diabolo deprehendo, iam tunc cum dominum deum universa opera, quae fecisset, imagini suae, id est homini, subiecisse impatienter tulit. Nec enim doluisset, si sustinuisset, nec invidisset homini, si non doluisset. Adeo decepit eum, quia inviderat; inviderat autem, quia doluerat; doluerat, quia patienter utique non tulerat. Quid primum fuerit ille angelus perditionis, malus an impatiens, contemno quaerere, palam cum sit aut impatientiam cum malitia aut malitiam ab impatientia auspicatam deinde inter se conspirasse et individuas in uno patris sinu adolevisse. At enim quam primus senserat, per quam primus delinquere intraverat, de suo experimento quid ad peccandum adiutaret instructus eandem impingendo in crimen homini advocavit. Conventa statim illi mulier, non temere dixerim, per colloquium ipsum eius afflata est spiritu impatientia infecto. Usque adeo numquam omnino pecasset, si divino interdicto patientiam perservasset. Quid? quod non sustinuit sola conventa, sed apud Adam nondum maritum, nondum aures sibi debentem, impatiens etiam tacendi est, ac traducem illum eius, quod a malo hauserat, facit. Perit igitur et alius homo per impatientiam alterius; perit mox et ipse per impatientiam suam utrobique commissam et circa dei praemonitionem et circa diaboli circumscriptionem, illam servare, hanc refutare non sustinens. Hinc prima iudicii, unde delicti origo; hinc deus irasci exorsus, unde offendere homo inductus. Inde in deo prima patientia, unde indignatio prima, qui tunc maledictione sola contentus ab animadversionis impetu in diabolo temperavit. Aut quod crimen ante istud impatientiae admissum homini imputatur? Innocens erat et deo de proximo amicus et paradisi colonus. At ubi semel succidit impatientiae, desivit deo sapere, desivit caelestia sustinere posse. Exinde homo terrae datus et ab oculis dei ciectus facile usurpari ab impatientia coepit in omne quod deum offenderet. Nam statim illa semine diaboli concepta malitiae fecunditate iram filium procreavit, editum suis artibus erudivit. Quod enim ipsum Adam et Evam morti immerserat, docuit et filium ab homicidio incipere. Frustra istud impatientiae adscripserim, si Cain ille primus homicida et primus fratricida oblationes suas a domino recusatas aequanimiter nec impatienter tulit, si iratus fratri suo non est, si neminem denique interemit. Cum ergo nec occidere potuerit nisi iratus, nec irasci nisi impatiens, demonstrat quod per iram gessit ad eam referendum a qua ira suggesta est per haec impatientiae tunc infantis quodammodo incunabula. Ceterum quanta mox incrementa? Nec mirum. Si prima deliquit, consequens est, ut, quia prima, idcirco et sola sit matrix in omne delictum, defundens de suo fonte varias criminum venas. De homicidio quidem dictum est. Sed ira editum a primordio etiam quascunque postmodum causas sibi invenit ad impatientiam ut ad originem sui confert. Sive enim quis inimicitiis sive praedae gratia id scelus conficit, prius est ut aut odii aut avaritiae fiat impatiens. Quicquid compellit, sine impatientia sui non est ut perfici possit. Quis adulterium sine libidinis impatientia subiit? Quod et si pretio in feminis cogitur venditio illa pudicitiae, utique impatientia contemnendi lucri ordinatur. Haec ut principalia penes dominum delicta. Nam ut compendio dictum sit, omne peccatum impatientiae adscribendum. Malum impatientia est boni. Nemo impudicus non impatiens pudicitiae, et improbus probitatis, et impius pietatis, et inquietus quietis. Ut malus unusquisque fiat, bonus perseverare non poterit. Talis, igitur excetra delictorum cur non dominum offendat improbatorem malorum? An non ipsum quoque Israël per impatientiam semper in deum deliquisse manifestum est? Exinde cum oblitus brachii caelestis, quo Aegyptiis af(??)ciationibus furerat extractus, de Aaron deos sibi duces postulat, cum in idolum auri sui collationes defundit; tam necessarias enim Moysis cum domino congredientis impatienter exceperat moras. Post mannae escatilem pluviam, post petrae aquatilem sequelam desperant de domino, tridui sitim non sustinendo. Nam haec quoque illis impatientia a domino exprobratur. Ac ne singula pervagemur, nunquam non per impatientiam delinquendo perierunt. Quomodo autem manus prophetis intulerunt, nisi per impatientiam audiendi? domino autem ipsi, per impatientiam etiam videndi. Quodsi patientiam inissent, liberarentur.

veruntamen procedo disputatio de necessarius fides non sum otiosus quia neque infructuosus loquacitas in aedificatio nullus turpis si quando turpis itaque si de aliquis bonus sermo sum res postulo contrarius quoque bonus recenseo quis enim sectandum sum magis illumino si qui vito sum proinde digesseris considero igitur de impatiens an sicut patientia in deus ita adversarius is in adversarius noster nata atque comperio sum ut ex iste appareo quam principalis fides adverso nam qui ab aemulo deus concipio sum utique non sum amicus deus res idem discordia sum res qui et auctor porro cum deus bonus diabolus e contrarius malus ipse suus diversitas testo neuter alter facio ut nos non magis ab malus aliquis bonus quam ab bonus aliquis malus edo video possum igitur natalis impatientiae in ipse diabolus deprehendo iam tunc cum dominus deus universus opus qui facio imago suus is sum homo subjacio impatiens fero neque enim doleo si sustineo neque invideo homo si non doleo adeo decipio is quia inviderat inviderat autem quia doleo doleo quia patienter utique non fero quis primus sum ille angelus perditio malus an impatiens contemno quaero palam cum sum aut impatientia cum malitia aut malitia ab impatiens auspico deinde inter sui conspiro et individuas in unus pater sinus adolesco at enim quam primus sentio per quam primus delinquo intro de suus experimentum quis ad pecco adjuto instruo idem impingendo in crimen homo advoco convenio statim ille mulier non temere dico per colloquium ipse is afflo sum spiritus impatiens inficio usque adeo numquam omnino pecasset si divino interdictum patientia perservasset quis qui non sustineo solus convenio sed apud adam nondum maritus nondum auris sui debeo impatiens etiam taceo sum atque traducem ille is qui ab malus haurio facio pereo igitur et alius homo per impatientia alter pereo mox et ipse per impatientia suus utrobique committo et circa deus praemonitio et circa diabolus circumscriptio ille servaris hic refutaris non sustineo hinc primus iudicium unde delictum origo hinc deus irascor exordior unde offendo homo induco indus in deus primus patientia unde indignatio primus qui tunc maledictio solus contineo ab animadversio impetus in diabolus tempero aut qui crimen ante iste impatientiae admitto homo imputo innocens sum et deus de propior amicus et paradisus colonus at ubi semel succido impatientiae desino deus sapio desino caelestis sustineo possum exinde homo terra do et ab oculus deus ciectus facilis usurparis ab impatiens coepio in omnis qui deus offendo nam statim ille semen diabolus concipio malitia fecunditas ira filius procreo edo suus ars erudio qui enim ipse adam et eva mors immergo doceo et filius ab homicidium incipio frustra iste impatientiae adscribo si cain ille primus homicida et primus fratricida oblatio suus ab dominus recusatas aequanimiter neque impatiens fero si irascor frater suus non sum si nemo denique interimo cos ergo neque occaedes possum nisi irascor neque irascor nisi impatiens demonstro qui per ira gero ad is refero ab qui ira suggero sum per hic impatientiae tunc infer quodammodo incunabula ceterum quantus mox incrementum neque mirus si primus delinquo consequor sum ut quia primus idcirco et solus sum matrix in omnis delinquo defundo de suus fons vario crimen vena de homicidium quidem dico sum sed ira edo ab primordius etiam quicumque postmodum causa sui invenio ad impatientia ut ad origo suus confero sive enim quis inimicitia sive praeda gratia is scelus confacio prior sum ut aut odium aut avaritia fio impatiens quisquis compello sine impatiens suus non sum ut perficio possum quis adulterium sine libido impatiens subeo qui et si pretium in femina cogo venditio ille pudicitia utique impatiens contemno lucrum ordino hic ut principalis penis dominus delictum nam ut compendium dico sum omnis peccatum impatientiae adscribo mal impatiens sum bonus nemo impudicus non impatiens pudicitia et improbus probitas et impius pietas et inquietus quiesco ut malus unusquisque fio bonus perseveraris non possum tal igitur excetra delictum cur non dominus offendo improbator malus an non ipse quoque israel per impatientia semper in deus delinquo manifestus sum exinde cum obliuiscor bracchium caelestis quo aegyptius af ciatio furerat extraho de aaro deus sui dux postulo cum in idolum aurum suus collatio defundo tam necessaria enim moses cum dominus congredior impatiens excipio mora post manna escatilis pluvia post petra aquatilis sequelam despero de dominus triduum sitis non sustineo nam hic quoque ille impatiens ab dominus exprobro atque ne singulus pervagemur numquam non per impatientia delinquo pereo quomodo autem manus propheta infero nisi per impatientia audio dominus autem ipse per impatientia etiam video quodsi patientia ineo libero


Est et alius summus impatientiae stimulus, ultionis libido, negotium curans aut gloriae aut malitiae. Sed et gloria ubique vana et malitia nunquam non domino odiosa, hoc quidem loco maxime, cum alterius malitia provocata superiorem se in exsequenda ultione constituit et remunerans nequam duplicat quod semel factum est. Ultio penes errorem solatium videtur doloris, penes veritatem contra redarguitur malignitatis. Quid enim refert inter provocantem et provocatum, nisi quod ille prior in maleficio deprehenditur, at ille posterior? Tamen uterque laesi hominis domino reus est, qui omne nequam et prohibet et damnat. Nulla in maleficio ordinis ratio est, nec locus secernit quod similitudo coniungit. Absolute itaque praecipitur malum malo non repen- dendum. Par factum par habet meritum. Quomodo id observabimus, si fastidientes in fastidio ultionis non erimus? Quem autem honorem litabimus domino deo, si nobis arbitrium defensionis arrogaverimus? Nos putres, vasa fictilia. Servulis nostris adsumentibus sibi de conservis ultionem graviter offendimur, eosque qui nobis patientiam obtulerint suam, ut memores humilitatis, servitutis, ius dominici honoris diligentes, non probamus modo, sed ampliorem quam ipsi sibi praesumpsissent satisfactionem facimus. Id nobis in domino tam iusto ad aestimandum, tam potenti ad perficiendum periclitatur? Quid ergo credimus iudicem illum, si non et ultorem? Hoc se nobis repromittit dicens; Vindictam mihi, et ego vindicabo, id est, Patientiam mihi, et ego patientiam remunerabo. Cum enim dicit, Nolite iudicare, ne iudicemini. nonne patientiam flagitat? Quis enim non iudicabit alium, nisi qui patiens erit non defendendi? Quis idcirco iudicat, ut ignoscat? Ac si ignoscet, tamen iudicantis impatientiam cavit, et honorem unici iudicis, id est dei, abstulit. Quantos vero casus huiusmodi impatientia incursare consueverat? Quotiens paenituit defensionem? Quotiens instantia eius deterior inventa est causis suis? Quoniam nihil impatientia susceptum sine impetu transigi novit, nihil impetu actum non aut offendit aut corruit aut praeceps abiit. Iam si levius defendaris, insanies, si uberius, oneraberis. Quid mihi cum ultione, cuius modum regere non possum per impatientiam doloris? Quodsi patientiae incubabe, non dolebo, si non dolebo, ulcisci non desiderabo.

sum et alius summus impatientiae stimulus ultio libido negotium curo aut gloria aut malitia sed et gloria ubique vanus et malitia numquam non dominus odiosus hic quidem locus magnus cum alter malitia provoco superus sui in exsequor ultio constituo et remunero nequam duplico qui semel facio sum ultio penis error solacium video dolor penis veritas contra redarguo malignitas quis enim refero inter provoco et provoco nisi qui ille prior in maleficium deprehendo at ille posterus tamen uterque laedo homo dominus reus sum qui omnis nequam et prohibeo et damno nullus in maleficium ordo ratio sum neque locus secerno qui similitudo conjungo absolvo itaque praecipio malus malus non repen dendum par facio par habeo mereo quomodo is observo si fastidientes in fastidium ultio non sum qui autem honor lito dominus deus si nos arbitrium defensio arrogaverimus nos putreo vasum fictilia servulis noster adsumentibus sui de conservus ultio gravis offendo is qui nos patientia offertor suus ut memor humilitas servitus ius dominicus honor diligo non probo modo sed amplus quam ipse sui praesumpsissent satisfactio facio is nos in dominus tam justus ad aestimo tam potens ad perficio periclitor quis ergo credo judico ille si non et ultor hic sui nos repromitto dico vindicta ego et ego vindico is sum patientia ego et ego patientia remunero cos enim dico nolo iudicaris ne judico nonne patientia flagito quis enim non iudico alius nisi qui patior sum non defendo quis idcirco iudico ut ignosco atque si ignosco tamen judico impatientia caveo et honor unicus judex is sum deus aufero quantus verus casus huiusmodi impatiens incursaris consuesco quotiens paeniteo defensio quotiens insto is deterior invenio sum causa suus quoniam nihil impatiens suscipio sine impetus transigo nosco nihil impetus ago non aut offendo aut corruo aut praeceps abeo iam si levis defendaris insanies si uber oneraberis quis ego cum ultio qui modus rego non possum per impatientia dolor quodsi patientia incubabe non doleo si non doleo ulciscor non desidero


Adeo satis idoneus patientiae sequester deus. Si iniuriam deposueris penes eum, ultor est: si damnum, restitutor est: si dolorem, medicus est: si mortem, resuscitator est. Quantum patientiae licet, ut deum habeat debitorem? Nec immerito. Omnia enim placita eius tuetur, omnibus mandatis eius intervenit. Fidem munit, pacem gubernat, dilectionem adiuvat, humilitatem instruit, paenitentiam expectat, exomologesin adsignat, carnem regit, spiritum servat, linguam frenat, manum continet, temptationes inculcat, scandala pellit, martyria consummat, pauperem consolatur, divitem temperat, infirmum non extendit, valentem non consumit, fidelem delectat, gentilem invitat, servum domino, dominum deo commendat, feminam exornat, virum approbat; amatur in puero, laudatar in iuvene, suspicitur in sene; in omni sexu, in omni aetate formosa est. Age iam si et effigiem habitumque eius eius comprehendamus. Vultus illi tranquillus et placidus, frons pura, nulla moeroris aut irae rugositate contracta; remissa aeque in laetum modum supercilia, oculis humilitate, non infelicitate deiectis; os taciturnitatis honore signatum; color, qualis securis et innoxiis; motus frequens capitis in diabolum et minax risus; ceterum amictus circum pectora candidus, et corpori impressus, ut qui nec inflatur nec inquietatur. Sedet enim in throno spiritus eius mitissimi et mansuetissimi, qui non turbine glomeratur, non nubilo livet, sed est tenerae serenitatis, apertus et simplex, quem tertio vidit Helias. Nam ubi deus, ibidem et alumna eius, patientia scilicet. Cum ergo spiritus dei descendit, individua patientia comitatur eum. Si non cum spiritu admiserimus, in nobis morabitur semper? Immo nescio an diutius perseveret. Sine sua comite ac ministra omni loco ac tempore angatur necesse est. Quodcunque inimicus eius inflixerit, solus sustinere non poterit, carens instrumento sustinendi.

adeo satis idoneus patientia sequester deus si iniuria depono penis is ultor sum si damnum restitutor sum si dolor medicus sum si mors resuscitator sum quantus patientia licet ut deus habeo debitor neque immeritus omnis enim placeo is tueor omnis mandatum is intervenio fides munio pax guberno dilectio adjuvo humilitas instruo paenitentia expecto exomologesis adsigno caro rego spiritus servo lingua freno manus contineo temptatio inculco scandalum pello martyrium consummo paupero consolo dives tempero infirmus non extendo valeo non consumo fidelis delecto gentilis invito servus dominus dominus deus commendo femina exorno vir approbo amo in puer laudatar in juvenis suspicio in seni in omnis sexu in omnis aetas formosus sum ago iam si et effigies habeo is is comprehendo vultus ille tranquillus et placidus frons purus nullus moeroris aut ira rugositas contraho remitto aequus in laetus modus supercilium oculus humilitas non infelicitas deicio os taciturnitas honor signo color qualis securis et innoxius moueo frequens capio in diabolus et minax rideo ceterum amicio circum pectus candidus et corpus imprimo ut qui neque inflo neque inquieto sedeo enim in thronus spiritus is mitis et mansuetissimi qui non turbo glomero non nubilus liveo sed sum tener serenitas aperio et simplex qui tertius video helias nam ubi deus ibidem et alumnus is patientia scilicet cos ergo spiritus deus descendo individuus patientia comito is si non cum spiritus admiserimus in nos moror semper immo nescio an diu persevero sinis suus comes atque ministro omnis locus atque tempus ango necesse sum quicumque inimicus is infligo solus sustineo non possum careo instrumentum sustineo


Confiteor ad dominum deum satis temere me, si non etiam impudenter, de patientia componere ausum, cui praestandae idoneus omnino non sum, ut homo nullius boni, quando oporteat demonstrationem et commendationem alicuius rei adortos ipsos prius in administratione eius rei deprehendi et constantiam commonendi propriae conversationis auctoritate dirigere, ne dicta factis deficientibus erubescant. Atque utinam erubescere istud remedium ferat, uti pudor non exhibendi quod aliis suggestum imus exhibendi fiat magisterium, nisi quod bonorum quorundam sicuti et malorum intolerabilis magnitudo est, ut ad capienda et praestanda ea sola gratia divinae inspirationis operetur. Nam quod maxime bonum, id maxime penes deum, nec alius id quam qui possidet dispensat, ut cuique dignatur. Itaque velut solatium erit disputare super eo quod frui non datur, vice languentium, qui, cum vacent a sanitate, de bonis eius tacere non norunt. Ita miserrimus ego, semper aeger caloribus impatientiae, quam non obtineo patientiae sanitatem et suspirem et invocem et perorem necesse est, cum recordor et in meae imbecillitatis contemplatione digero bonam fidei valitudinem et dominicae disciplinae sanitatem non facile cuiquam, nisi patientia adsideat, provenire. Ita praeposita dei rebus est, ut nullum praeceptum obire quis, nullum opus domino complacitum perpetrare extraneus a patientia possit. Bonum eius etiam qui extra eam vivunt summae virtutis appellatione honorant. Philosophi quidem, qui alicuius sapientiae animalia deputantur, tantum illi subsignant, ut cum inter sese variis sectarum libidinibus et sententiarum aemulationibus discordent, solius tamen patientiae in commune memores huic uni studiorum suorum commiserint pacem. In eam conspirant, in eam foederantur, illam in adfectatione virtutis unanimiter student, omnem sapientiae ostentationem de patientia praeferunt. Grande testimonium eius est, cum etiam vanas saeculi disciplinas ad laudem et gloriam promovet. Aut numquid potius iniuria, cum divina res in saecularibus artibus volutatur? Sed viderint illi quos mox sapientiae suae cum saeculo destructae ac dedecoratae pudebit.

confiteor ad dominus deus satis temere ego si non etiam impudens de patientia compono audeo qui praesto idoneus omnino non sum ut homo nullus bonus quando oportet demonstratio et commendatio aliquis res adorior ipse prior in administratio is res deprehendo et constantia commoneo proprius conversatio auctoritas dirigo ne dictum facio deficio erubesco atque utinam erubesco iste remedium fero uti pudor non exhibeo qui alius suggero imus exhibeo fio magisterius nisi qui bonus quidam sicut et malus intolerabilis magnitudo sum ut ad capio et praesto is solus gratia divina inspiratio opero nam qui magnus bonus is magnus penis deus neque alius is quam qui possideo dispenso ut quisque digno itaque velut solacium sum disputaris super is qui fruor non do vicus langueo qui cum vaco ab sanitas de bonus is taceo non nosco ita miser ego semper aeger calor impatientiae quam non obtineo patientia sanitas et suspiro et invoco et peroro necesse sum cum recordor et in meus imbecillitas contemplatio digero bonus fides valitudo et dominicus disciplina sanitas non facilis quisquam nisi patientia assideo provenio ita praepono deus res sum ut nullus praeceptum obeo quis nullus opus dominus conplaceo perpetraris extraneus ab patientia possum bonus is etiam qui extra is vivo summa virtus appellatio honoro philosophus quidem qui aliquis sapientia animal deputo tantus ille subsignant ut cum inter sui varius sectaris libido et sententiaris aemulatio discordent solus tamen patientia in communis memor hic unus studium suus committo pax in is conspiro in is foederantur ille in adfectatio virtus unanimiter studeo omnis sapientia ostentatio de patientia praefero grandis testimonium is sum cum etiam vanus saeculis disciplina ad laus et gloria promoveo aut numquid potis iniuria cum divino res in saecularis ars voluto sed video ille qui mox sapientia suus cum saeculum destruo atque dedecoratae pudeo


Igitur si probos quosque servos et bonae mentis pro ingenio dominico conversari videmus (siquidem artificium promerendi obsequium est, obsequii vero disciplina morigera subiectio est), quanto magis nos secundum dominum moratos inveniri oportet, servos scilicet dei vivi, cuius iudicium in suos non in compede aut pileo vertitur, sed in aeternitate aut poenae aut salutis? Cui severitati declinandae vel liberalitati invitandae tanta obsequii diligentia opus est quanta sunt ipsa quae aut severitas comminatur aut liberalitas pollicetur. Et tamen nos non de hominibus modo servitute subnixis vel quolibet alio iure debitoribus obsequii, verum etiam de pecudibus, etiam de bestiis obedientiam exprimimus, intellegentes usibus nostris eas a domino provisas traditasque. Meliora ergo nobis erunt in obsequii disciplina quae nobis deus subdit? Agnoscunt denique, quae obediunt. Nos, cui soli subditi sumus, domino scilicet, auscultare dubitamus? At quam iniustum est, quam etiam ingratum, quod per alterius indulgentiam de aliis consequaris, idem illi per quem consequeris de temetipso non rependere! Nec pluribus de obsequii exhibitione debita a nobis domino deo. Satis enim agnitio dei quid sibi incumbat intellegit. Ne tamen ut extraneum de obsequio videamur interiecisse, ipsum quoque obsequium de patientia trahitur. Numquam impatiens obsequitur aut patiens quis non oblectatur. Quam ergo dominus omnium bonorum et demonstrator et acceptor deus in semetipso circumtulit, quis de bono eius late retractet? Cui item dubium sit omne bonum, quia ad deum pertineat, pertinentibus ad deum tota mente sectandum? Per quae in expedito et quasi in praescriptionis compendio et commendatio et exhortatio de patientia constituta est.

igitur si probus quisque servus et bonus mens pro ingenium dominicus conversaris video siquidem artificium promereo obsequium sum obsequium verus disciplina morigerus subjectio sum quantus magis nos secundus dominus moror invenio oportet servus scilicet deus vivo qui iudicium in suus non in compedes aut pileo verto sed in aeternitas aut poena aut salus qui severitas declinandae vel liberalitas invitandae tantus obsequium diligentia opus sum quantus sum ipse qui aut severitas commino aut liberalitas polliceor et tamen nos non de homo modo servitus subnixus vel quilibet alius ius debitor obsequium verus etiam de pecus etiam de bestia obedientiam exprimo intellego usus noster is ab dominus provisas traditasque bonus ergo nos sum in obsequium disciplina qui nos deus subdo agnosco denique qui obediunt nos qui solus subdo sum dominus scilicet auscultaris dubito at quam iniustus sum quam etiam ingratus qui per alter indulgentia de alius consequaris idem ille per qui consequor de temetipso non rependo neque multus de obsequium exhibitio debeo ab nos dominus deus satis enim agnitio deus quis sui incumbo intellego ne tamen ut extraneus de obsequium video interiecisse ipse quoque obsequium de patientia traho numquam impatiens obsequor aut patior quis non oblecto quam ergo dominus omnis bonus et demonstrator et accepto deus in semetipso circumfero quis de bonus is latus retracto qui item dubius sum omnis bonus quia ad deus pertineo pertineo ad deus totus mens sectandum per qui in expedio et quasi in praescriptio compendium et commendatio et exhortatio de patientia constituo sum


Ne illa quidem impatientiae species excusatur in amissione nostrorum, ubi aliqua doloris patrocinatur assertio. Praeponendus est enim respectus denuntiationis apostoli, qui ait: Ne contristemini dormitione cuiusquam, sicut nationes, quae spe carent, Et merito. Credentes enim resurrectionem Christi in nostram quoque credimus, propter quos ille et obiit et resurrexit. Ergo cum constet de resurrectione mortuorum, vacat dolor mortis, vacat et impatientia doloris. Cur enim doleas, si perisse non credis? Cur impatienter feras subductum interim quem credis reversurum? Profectio est quam putas mortem. Non est lugendus qui antecedit, sed plane desiderandus. Id quoque desiderium patientia temperandum. Cur enim immoderate feras abisse quem mox subsequeris? Ceterum impatientia in huiusmodi et spei nostrae male ominatur et fidem praevaricatur. Et Christum laedimus cum evocatos quosque ab illo quasi miserandos non aequanimiter accipimus. Cupio, inquit apostolus, recipi iam et esse cum Christo. Quanto melius ostendit votum? Christianorum ergo votum si alios consecutos impatienter dolemus, ipsi consequi nolumus.

ne ille quidem impatientiae species excuso in amissio noster ubi aliqui dolor patrocinor assertio praepono sum enim respicio denuntiatio apostolus qui aio ne contristo dormitio quisquam sicut natio qui spes careo et mereo credo enim resurrectio christus in noster quoque credo propter qui ille et obeo et resurgo ergo cum consto de resurrectio morior vaco dolor mors vaco et impatiens dolor cur enim doleo si pereo non credo cur impatiens ferus subduco interim qui credo revorto profectio sum quam puto mors non sum lugeo qui antecedo sed planus desidero is quoque desiderium patientia tempero cur enim immoderatus ferus abeo qui mox subsequeris ceterum impatiens in huiusmodi et spes noster malus ominor et fides praevarico et christus laedo cum evoco quisque ab ille quasi misero non aequanimiter accipio cupio inquam apostolus recipio iam et sum cum christus quantus bonus ostendo voveo christianorum ergo voveo si alius consequor impatiens doleo ipse consequor nolo


Et haec quidem divinae patientiae species, quasi de l(??)nginquo, fors ut de supernis aestimetur. Quid illa autem, quae inter homines palam in terris quodammodo manu apprehensa eat? Nasci se deus in utero patitur matris et exspectat, et natus adolescere sustinet, et adultus non gestit agnosci, sed contumeliosus insuper sibi est et a servo suo tinguitur; et temptatoris congressus solis verbis repellit, cum de domino fit magister docens hominem evadere n(??)tem, abse(??) scilicet veniam offens(??) pationtiae eruditus. Non contendit, non reclamavit, nec quisquam in plateis vocem eius audivit; arundinem quassatam non fregit, li(??)um fumigans non restinxit. Nec enim mentitus fuerat propheta, immo ipsius dei contestatio, spiritum suum in filio cum tota patientia collocantis. Nullum volentem sibi adhaerere non suscepit, nullius mensam tectumve despexit, atquin ipse lavandis discipulorum pedibus ministravit; non peccatores, non publicanos aspernatus est, non illi saltim civitati, quae eum recipere noluerat, iratus est, cum etiam discipuli tam contumelioso oppido caelestes ignes repraesentari voluissent; ingratos curavit, insidiatoribus cessit. Parum hoc, si non etiam proditorem suum secum habuit, nec constanter denotavit. Cum vero traditur, cum adducitur, ut pecus ad victimam (sic enim non magis aperit os quam agnus sub tondentis potestate), ille, cui legiones angelorum, si voluisset, uno dicto de caelis affuissent, ne unius quidem discentis gladium ultorem probavit. Patientia domini in Malcho vulnerata est. Itaque et gladii opera maledixit in posterum, et sanitatis restitutione ei, quem non ipse vexaverat, satisfecit, per patientiam, misericordiae matrem. Taceo quod figitur; in hoc enim venerat. Numquid tamen subeundae morti etiam contumeliis opus fuerat? Sed saginari voluptate patientiae discessurus volebat. Despuitur, verberatur, deridetur, foedis vestitur, foedioribus coronatur. Mira aequanimitatis fides. Qui in hominis figura proposuerat latere, nihil de impatientia hominis imitatus est. Hinc vel maxime Pharisaei dominum agnoscere debuistis; patientiam huiusmodi nemo hominum perpetraret. Talia tantaque documenta, quorum magnitudo penes nationes quidem detrectatio fidei est, penes nos vero ratio et structio, satis aperte non sermonibus modo in praecipiendo, sed etiam passionibus domini in sustinendo probant his quibus credere datum est, patientiam dei esse naturam, effectum et praestantiam ingenitae cuiusdam proprietatis.

et hic quidem divina patientia species quasi de l nginquo fors ut de supernus aestimo quis ille autem qui inter homo palam in terra quodammodo manus apprehendo eo nascor sui deus in uterus patior mater et exspecto et nascor adolesco sustineo et adoleo non gestio agnosco sed contumeliosus insuper sui sum et ab servo suus tinguitur et temptator congredior sol verbum repello cum de dominus fio magister doceo homo evado n tem abse scilicet venio offens pationtiae erudio non contendo non reclamavit neque quisquam in platea voco is audio arundo quasso non frango li um fumigo non restinguo neque enim mentior sum propheta immo ipse deus contestatio spiritus suus in filius cum totus patientia collocantis nullus volo sui adhaereo non suscipio nullus mensa tectumve despicio atqui ipse lavo discipulus pes ministro non peccator non publicanus aspernor sum non ille saltem civitas qui is recipio nolo irascor sum cum etiam discipulis tam contumeliosus oppidum caelestis ignis repraesentaris volo ingratus curo insidiator cedo paris hic si non etiam proditor suus sui habeo neque consto denoto cos verus trado cum adduco ut pecus ad victima sic enim non magis aperio os quam agnus sub tondeo potestas ille qui legio angelus si volo unus dico de caelis affuissent ne unus quidem disco gladius ultor probo patientia dominus in malcho vulnero sum itaque et gladius opus maledixit in posterus et sanitas restitutio is qui non ipse vexaverat satisfecit per patientia misericordia mater taceo qui figo in hic enim venio numquid tamen subeo mors etiam contumelia opus sum sed saginaris voluptas patientia discedo volo despuitur verbero derideo foedus vestio foedioribus corono mirus aequanimitas fides qui in homo figuro propono lateo nihil de impatiens homo imitor sum hinc vel magnus pharisaeus dominus agnosco debeo patientia huiusmodi nemo homo perpetro talis tantus documentum qui magnitudo penis natio quidem detrectatio fides sum penis nos verus ratio et structio satis apertus non sermo modo in praecipio sed etiam passio dominus in sustineo probo hic qui credo do sum patientia deus sum natura efficio et praestantia ingenitus quidam proprietas


Haec patientiae ratio, haec disciplina, haec opera caelestis et verae, scilicet Christianae, non ut illa patientia gentium terrae, falsa, probrosa. Nam ut in isto quoque domino diabolus aemularetur, quasi plane ex pari (nisi quod ipsa diversitas mali et boni aequaliter magnitudine par est) docuit et suos patientiam propriam, illam dico, quae maritos dote venales aut lenociniis ne- gotiantes uxorum potestatibus subicit, quae aucupandis orbitatibus omnem coacti obsequii laborem mentitis adfectionibus tolerat, quae ventris operarios contumeliosis patrociniis subiectione libertatis gulae addicit. Talia nationes patientiae studia noverunt, et tanti boni nomen foedis operationibus occupant; patientes rivalium et divitum et invitatorum, impatientes solius dei vivunt. Sed viderint sua et sui prasesidis patientia, quam subter ignis expectat. Ceterum nos amemus patientiam dei, patientiam Christi: rependamus illi quam pro nobis ipse dependit. Offeramus patientiam spiritus, patientiam carnis, qui in resurrectionem carnis et spiritus credimus.

hic patientia ratio hic disciplina hic opus caelestis et verus scilicet christianus non ut ille patientia gens terra fallo probrosus nam ut in iste quoque dominus diabolus aemulo quasi planus ex par nisi qui ipse diversitas malus et bonus aequalis magnitudo par sum doceo et suus patientia proprius ille dico qui maritus dos venal aut lenocinium ne gotiantes uxor potestas subicio qui aucupo orbitas omnis cogo obsequium labor mentior adfectio tolero qui venter operarius contumeliosus patrocinium subiectio libertas gula addico talis natio patientia studium nosco et tantus bonus nomen foedus operatio occupo patior rivalis et dives et invitator impatiens solus deus vivo sed video suus et suus prasesidis patientia quam subter ignis expecto ceterum nos amo patientia deus patientia christus rependamus ille quam pro nos ipse dependo offertor patientia spiritus patientia caro qui in resurrectio caro et spiritus credo