Sed quonam usque de Paulo, quando etiam Ioannes nescio quid diversae parti subplaudere videatur? quasi in Apocalypsi manifeste fornicationi posuerit paenitentiae auxilium, ubi ad angelum Thyatirenorum spiritus mandat habere se adversus eum, quod teneret mulierem Iezabel, quae se propheten dicit et docet, atque seducit servos meos ad fornicandum et edendum de idolothytis. Et largitus sum illi temporis spatium, ut paenitentiam iniret, nec vult eam inire nomine fornicationis. Ecce dabo eam in lectum et moechos eius cum ipsa in maximam pressuram, nisi paenitentiam egerint operum eius. Bene autem quod apostolis et fidei et disciplinae regulis convenit. Sive enim ego, inquit, sive illi, sic praedicamus. Totius itaque sacramenti interest nihil credere ab Ioanne concessum quod a Paulo sit denegatum. Hanc aequalitatem spiritus sancti qui observaverit, ab ipso deducetur in sensus eius. Haereticam enim feminam, quae quod didicerat a Nicolaitis docere susceperat, in ecclesiam latenter introducebat et merito ad paenitentiam urgebat. Cui enim dubium est haereticum institutione deceptum cognito postmodum casu et paenitentia expiato et veniam consequi et in ecclesiam redigi? Unde et apud nos, ut ethnico par, immo et super ethnicum, haereticus etiam per baptisma veritatis utroque homine purgatus admittitur. Aut si certus es mulierem illam post fidem vivam in haeresin postea exspirasse, ut non quasi haereticae, sed quasi fideli peccatrici veniam ex paenitentia vindices, sane agat paenitentiam, sed in finem moechiae, non tamen et restitutionem consecutura. Haec enim erit paenitenitia quam et nos deberi quidem agnoscimus multo magis, sed de venia deo reservamus. Denique ea Apoealypsis in posterioribus propudiosos et fornicatores, sicut timidos et incredulos et homicidas et veneficos et idololatras, qui tale quid in fide fuerint, in stagnum ignis sine ulla condicionali damnatione decrevit. Non enim de ethnicis videbitur sapere, cum de fidelibus pronuntiarit, Qui vicerint, haereditatem habebunt istam, et ero illis deus, et illi mihi in filios, et ita subiunxerit: Timidis autem et incredulis et propudiosis et fornicatoribus et homicidis et veneficis et idololatris particula in stagno ignis et sulphuris, quod est more secunda. Sic et rursus: Beati qui ex praeceptis agunt, ut in lignum vitae habeant potestatem, et in portas ad introëundum in sanctam civitatem. Canes venefici, fornicator, homicida, foras, utique qui non ex praeceptis agant. Illorum est enim foras dari qui intus fuerunt. Celerum quid mihi eos, qui foris sunt, iudicare? praecesserat. De epistola quoque Ioannis carpunt statim. Dictum est, Sanguis fil(??)eius emundat nos ab omni delicto. Semper ergo et omnifariam delinquemus, si semper et ab omni delicto emundat nos ille: aut si non semper, non etiam post fidem, et si non ab delicto, non etiam a fornicatione. Unde autem exorsus est? Lumen praedixerat deum, et tenebras non esse in illo, et mentiri nos, si dicamus nos communionem habere cum eo et in tenebris incedamus. Si vero, inquit, in lumine incedamus, communionem (??) eo habebimus, et sanguis Iesu Christi domini nostri emundat nos ab omni delicto. Ergo in lumine incedentes delinquimus, et in lumine delinquentes emundabimur? Nullo pacto. Qui enim delinquit, non in lumine est, sed in tenebris. Unde et ostendit, quomodo emundabimur a delicto, in lumine incedentes, in quo delictum agi non potest. Adeo sic emundari nos ait, non qua delinquamus, sed qua non delinquamus. Incedentes enim in lumine, tenebris vero non communicantes, emundati agemus, non deposito, sed non admisso delicto. Haec est enim vis dominici sanguinis ut quos iam delicto mundarit et exinde in lumine constituerit, mundos exinde praestet, si in lumine incedere perseveraverint. Sed subicit, inquis, Si dicamus nos delictum non habere, seducimus nosmetipsos, et veritas non est in nobis. Si confitemur delicta nostra, fidelis et iustus est, ut dimittat ea nobis et emunde(??) nos ab omni iniustitia. Numquid ab immunditia? Aut si ita est, ergo et ab idololaria. Sed aliud in sensu est. Ecce enim et rursus, Si dicamus, ait, nos non deliquisse, mendacem facimus illum, et sermo eius non est in nobis. Eo amplius, Filioli, haec scripsi vobis, ne delinquatis, et si deliqueritis, advocatum habemus apud deum patrem, Iesum Christum iustum, et ipse placatio est pro delictis nostris. Secundum haec, inquis, et delinquere nos et veniam habere constabit. Quid ergo fiet, cum procedens aliud invenio? Negat enim nos omnino delinquere, et in hoc plurimum tractat, ut nihil tale concedat, proponens semel a Christo delicta deleta, non habitura postea veniam, in quo nos sensus ad admonitionem castimoniae demandat. Omnis, inquit, qui habet spem istam, castificat semetipsum, quia et ille castus est. Omnis qui facit delictum, et iniquitatem facit, et delictum est iniquitas. Et scitis quod ille manifestatus sit, ut auferat delicta, utique hactenus admittenda. Siquidem subiungit, Omnis qui manet in illo, non delinquit. Omnis qui delinquit, neque vidit neque cognovit eum. Filioli, nemo vos seducat. Omnis qui facit iustitiam, iustus est, sicut et ille iustus est. Qui facit delictum, ex diabolo est, quoniam diabolus a primordio delinquit. In hoc enim manifestatus est filius Dei, ut solvat opera diaboli. Nam et solvit liberans hominem per lavacrum, donato ei chirographo mortis. Et ideo omnis qui ex deo nascitur, non facit delictum, quia semen dei manet in illo, et non potest delinquere, quia ex deo natus est. In hoc manifesti sunt filii dei et filii diaboli. In quo, nisi illi non delinquendo, ex quo de deo nati sunt, isti delinquendo, quia de diabolo sunt, proinde atque si nunquam sint ex deo nati? Quod si dicit, Qui non est iustus, ex deo non est, qui non pudicus, quomodo rursus ex deo fiet, qui iam esse desiit? Iuxta est igitur ut excidisse sibi dicamus Ioannem in primore quidem epistola negantem nos sine delicto esse, nunc vero praescribentem non delinquere omnino, et illic quidem aliquid de venia blandientem, hic vero districte negantem filios dei quicunque deliquerint. Sed absit. Nam nec ipsi excidimus a qua digressi sumus distinctione delictorum. Et hic enim illam Ioannes commendavit, quod sint quaedam delicta cotidianae incursionis, quibus omnes simus obiecti. Cui enim non accidet aut irasci inique, et ultra solis occasum, aut et ma(??) immittere, aut facile maledicere, aut temere iurare, aut fidem pac(??) destruere, aut verecundia aut necessitate mentiri? In nego(??) officiis, in quaestu, in victu, in visu, in auditu quanta tenta(??) ut si nulla sit venia istorum, nemini salus competat. Horum (??) erit venia per exoratorem patris Christum. Sunt autem et cont(??) istis, ut graviora et exitiosa, quae veniam non capiant, homicidi(??) idololatria, fraus, negatio, blasphemia, utique et moechia et (??) catio, et si qua alia violatio templi dei. Horum ultra exorator (??) erit Christus; haec non admittet omnino qui natus ex deo fu(??) non futurus dei filius, si admiserit. Ita Ioannis ratio cons(??) diversitatis, distinctionem delictorum disponentis, cum deli(??) filios dei nunc adnuit, nunc abnuit. Prospiciebat enim cla(??) litterarum suarum, et illi praestruebat hos sensus dicturus in (??) manifestius. Si quis scit fratrem suum delinquere delictum non (??) mortem, postulabit, et dabit ei vitam dominus qui non ad mort(??) delinquit. Est enim delictum ad mortem; non de eo dico, ut (??) postulet. Meminerat et ipse Hieremiam prohibitum a deo dep(??) pro populo mortalia delinquente. Omnis iniustitia delictam est, et est delictum ad mortem. Scimus autem, quod omnis qui (??) deo natus sit non delinquit, scilicet delictum quod ad morte(??) est. Ita nihil iam superest quam aut neges moechiam et fornication(??) mortalia esse delicta, aut inremissibilia fatearis, pro quibus (??) exorare permittitur.

sed quonam usque de paulus quando etiam joannis nescio quis diverto pario subplaudere video quasi in apocalypsis manifestus fornicatio pono paenitentia auxilium ubi ad angelus thyatireni spiritus mando habeo sui adverro is qui teneo mulier iezabel qui sui prophetes dico et doceo atque seduco servus meus ad fornicor et edo de idolothytus et largior sum ille tempus spatium ut paenitentia ineo neque volo is ineo nomen fornicatio ecce do is in lectus et moechus is cum ipse in maximus premo nisi paenitentia ago opus is bene autem qui apostolus et fides et disciplina regulis convenio sive enim ego inquam sive ille sic praedico totus itaque sacramentum intersum nihil credo ab ioanne concedo qui ab paulus sum denego hic aequalitas spiritus sanctus qui observo ab ipse deduco in sensus is haereticam enim femina qui qui disco ab nicolaitis doceo suscipio in ecclesia latenter introduco et mereo ad paenitentia urgeo qui enim dubius sum haereticum institutio decipio cognosco postmodum casus et paenitentia expio et venio consequor et in ecclesia redigo unde et apud nos ut ethnico par immo et super ethnicum haereticus etiam per baptisma veritas uterque homo purgo admitto aut si certus sum mulier ille post fides vivo in haeresin postea exspiro ut non quasi haereticae sed quasi fidelis peccatrix venio ex paenitentia vindico sanus ago paenitentia sed in finis moechiae non tamen et restitutio consequor hic enim sum paenitenitia quam et nos debeo quidem agnosco multus magis sed de venia deus reservamus denique is apoealypsis in posterus propudiosos et fornicator sicut timidus et incredulus et homicida et veneficus et idololatras qui talis quis in fides sum in stagnum ignis sine ullus condicional damnatio decerno non enim de ethnicis video sapio cum de fidelis pronuntio qui vinco haereditas habeo iste et sum ille deus et ille ego in filius et ita subiunxerit timidus autem et incredulus et propudiosis et fornicator et homicida et veneficus et idololatris particula in stagnum ignis et sulphuris qui sum mos secundus sic et rursus beati qui ex praecipio ago ut in lignum vita habeo potestas et in porta ad introeundum in sancio civitas canis veneficus fornicator homicida foras utique qui non ex praecipio ago ille sum enim foras do qui intus sum celerum quis ego is qui foris sum iudicaris praecedo de epistula quoque ioannis carpo statim dico sum sanguis fil is emundat nos ab omnis delinquo semper ergo et omnifarius delinquo si semper et ab omnis delinquo emundat nos ille aut si non semper non etiam post fides et si non ab delinquo non etiam ab fornicatio unde autem exordior sum lumen praedico deus et tenebrae non sum in ille et mentior nos si dico nos communio habeo cum is et in tenebrae incedamus si verus inquam in lumen incedamus communio is habeo et sanguis iesus christus dominus noster emundat nos ab omnis delinquo ergo in lumen incedo delinquo et in lumen delinquo emundabimur nullus pacisco qui enim delinquo non in lumen sum sed in tenebrae unde et ostendo quomodo emundabimur ab delinquo in lumen incedo in quo delinquo ago non possum adeo sic emundaris nos aio non qui delinquamus sed qui non delinquamus incedo enim in lumen tenebrae verus non communico emundati ago non depono sed non admitto delinquo hic sum enim volo dominicus sanguis ut qui iam delinquo mundarit et exinde in lumen constituo mundus exinde praesto si in lumen incedo persevero sed subicio inquam si dico nos delinquo non habeo seduco nosmetipsos et vereor non sum in nos si confiteor delictum noster fidelis et iustus sum ut dimitto is nos et emunde nos ab omnis injustitia numquid ab immunditia aut si ita sum ergo et ab idololaria sed alius in sentio sum ecce enim et rursus si dico aio nos non delinquo mendacem facio ille et sermo is non sum in nos eos amplus filiolus hic scribo tu ne delinquatis et si deliqueritis advoco habeo apud deus pater iesus christus iustus et ipse placatio sum pro delinquo noster secundus hic inquam et delinquo nos et venio habeo consto quis ergo fio cum procedo alius invenio nego enim nos omnino delinquo et in hic multus tracto ut nihil talis concedo propono semel ab christus delictum deleo non habeo postea venio in quo nos sensus ad admonitio castimonia demandat omnis inquam qui habeo spes iste castificat semetipsum quia et ille castus sum omnis qui facio delinquo et iniquitas facio et delinquo sum iniquitas et scio qui ille manifesto sum ut aufero delictum utique hactenus admitto siquidem subjungo omnis qui maneo in ille non delinquo omnis qui delinquo neque video neque cognosco is filiolus nemo tu seduco omnis qui facio iustitia iustus sum sicut et ille iustus sum qui facio delinquo ex diabolus sum quoniam diabolus ab primordius delinquo in hic enim manifesto sum filius deus ut solvo opus diabolus nam et solvo libero homo per lavacrum dono is chirographon mors et ideo omnis qui ex deus nascor non facio delinquo quia semen deus maneo in ille et non possum delinquo quia ex deus nascor sum in hic manifestus sum filius deus et filius diabolus in quo nisi ille non delinquo ex quo de deus nascor sum iste delinquo quia de diabolus sum proinde atque si numquam sum ex deus nascor qui si dico qui non sum iustus ex deus non sum qui non pudicus quomodo rursus ex deus fio qui iam sum desino iuxta sum igitur ut excido sui dico ioannem in primoris quidem epistula nego nos sine delinquo sum nunc verus praescribentem non delinquo omnino et illic quidem aliquis de venia blandio hic verus distringo nego filius deus quicumque delinquo sed absum nam neque ipse excido ab qui digredior sum distinctio delictum et hic enim ille joannis commendo qui sum quidam delictum cottidianus incursio qui omnis sum objacio qui enim non accido aut irascor iniquus et ultra sol occasus aut et ma immitto aut facilis maledico aut temere iuro aut fides pac destruo aut verecundia aut necessitas mentior in nego officium in quaestus in vinco in video in auditus quantus tento ut si nullus sum venia iste nemo salus competo horus sum venia per exorator pater christus sum autem et cont iste ut gravis et exitiosus qui venio non capio homicidi idololatria fraus negatio blasphemia utique et moechia et catio et si qui alius violatio templum deus horus ultra exorator sum christus hic non admitto omnino qui nascor ex deus fu non sum deus filius si admitto ita ioannis ratio cons diversitas distinctio delictum dispono cum delis filius deus nunc annuo nunc abnuo prospicio enim cla litteraris suus et ille praestruebat hic sensus dico in manifestius si quis scio frater suus delinquo delinquo non mors postulo et do is vita dominus qui non ad mort delinquo sum enim delinquo ad mors non de is dico ut postulo memini et ipse hieremias prohibeo ab deus dep pro populus mortalia delinquente omnis injustitia delictam sum et sum delinquo ad mors scio autem qui omnis qui deus nascor sum non delinquo scilicet delinquo qui ad mors sum ita nihil iam supersum quam aut nego moechiam et fornication mortalia sum delictum aut inremissibilia fatearis pro qui exoraris permitto


Plane, si ostendas, de quibus patrociniis exemplorum praeceptorumque caelestium soli moechiae et in ea fornicationi quoque ianuam paenitentiae expandas, ad hanc iam lineam dimicabit nostra congressio. Praescribam tamen tibi formam necesse est, ne ad vetera manum emittas, ne in terga respicias. Vetera enim transierunt secundum Esaiam, et novata est iam novatio secundum Hieremiam, et obliti posteriorum in priora porrigimur secundum apostolum, et lex et prophetae usque ad Ioannem secundum dominum. Nam et si cum maxime a lege coepimus demonstrando moechiam, merito ab eo statu legis quem Christus non dissolvit, sed implevit. Onera enim legis usque ad Ioannem, non remedia. Operum iuga reiecta sunt, non disciplinarum. Libertas in Christo non fecit innocentiae iniuriam. Manet lex tota pietatis, sanctitatis, humanitatis, veritatis, castitatis, iustitiae, misericordiae, benevolentiae, pudicitiae. In qua lege Beatus vir qui meditabitur die ac nocte. De qua idem David rursus: Lex Domini invituperabilis, convertens vertens animas; iura domini directa, oblectantia corda; praeceptum domini longe lucens(??), inluminans oculos. Sic et apostolus: Itaque lex quidem sancta est, et praeceptum sanctum et optimum; utique: Non moechaberis. Sed et supra: Legem ergo evacuamus per fidem? Absit, sed legem sistimus, scilicet in his quae et nunc novo testamento interdicta etiam cumulatiore praecepto prohibentur. Pro, Non moechaberis, Qui viderit ad concupiscentiam, iam moechatus est in corde suo, et pro, Non occides, Qui dixerit fratri suo Racha, reus erit gehennae. Quaere, an salva sit lex non moechandi, cui accessit nec concupiscendi. Ceterum si qua vobis exempla in sinu plaudent, non opponentur huic quam defendimus disciplinae. Frustra enim lex suprastructa est, origines quoque delictorum, id est concupiscentias et voluntates, non minus quam facta condemnans, si ideo hodie concedetur moechiae venia quia et aliquando concessa est. Cui emolumento hodie plenior disciplina coercetur, nisi ut a maiore forsitan lenocinio tuo indulgeatur? Dabis ergo et idololatrae et omni apostatae veniam, quia et populum ipsum totiens reum istorum totiens invenimus retro restitutum. Communicabis et homicidae, quia et Nabothae sanguinem Achab deprecatione delevit, et David Uriae caedem cum causa eius moechia confessione purgavit. Iam et incesta donabis propter Loth, et fornicationes cum incesto propter Iudam, et turpes de prostitutione nuptias propter Osee, et non tantum frequentatas, verum et semel plures, propter patres nostros. Utique enim dignum est peraequari nunc quoque gratiam circa omnia retro indulta, si de pristino aliquo exemplo venia moechiae vindicatur. Habemus quidem et nos eiusdem vetustatis exempla pro sententia nostra, non modo non indulti, verum etiam repraesentati iudicii fornicationis. Et utique sufficit tantum numerum XXIV milium populi fornicantis in filias Madian una plaga ruisse. Sed malo in gloriam Christi a Christo deducere disciplinam. Habuerint pristina tempora omnis impudicitiae, si volunt psychici, etiam potestatem. Luserit ante Christum caro, immo perierit antequam a domino suo requisita est: nondum erat digna dono salutis, nondum apta officio sanctitatis. Adhuc in Adam deputabatur cum suo vitio, facile quod speciosum viderat concupiscens, et ad inferiora respiciens, et de ficulneis foliis pruriginem retinens. Inhaerebat usquequaque libidinis virus (ex lacte sordes hoc habent), idoneae quod nec ipsae adhuc aquae laverant. At ubi sermo dei descendit in carnem, ne nuptiis quidem resignatam, et sermo caro factus est, ne nuptiis quidem resignanda, quae ad lignum non incontinentiae, sed tolerantiae accederet, quae non dulce aliquid, sed amarum aliquid inde gustaret, quae non ad inferos, sed ad caelum pertineret, quae non lasciviae frondibus, sed sanctimoniae floribus praecingeretur, quae munditias suas aquis traderet, exinde caro quaecunque in Christo reliquas sordes pristinas solvit, alia iam res est, nova emergit, iam non ex seminis limo, non ex concupiscentiae fimo, sed ex aqua pura et spiritu mundo. Quid itaque illam de pristino excusas? Non corpus Christi, non membra Christi, non templum dei vocabatur, cum veniam moechiae consequebatur. Itaque si exinde quo statum vertit et in Christum tincta induit Christum et magno redempta est, sanguine scilicet domini et agni, tenes aliquod exemplum sive praeceptum sive formam sive sententiam indultae sive indulgendae fornicationis atque moechiae, habes etiam temporis a nobis definitionem ex quo deputetur aetas quaestionis.

planus si ostendo de qui patrocinium exemplum praeceptorumque caelestis solus moechiae et in is fornicatio quoque ianua paenitentia expandas ad hic iam linea dimico noster congressio praescribo tamen tu forma necesse sum ne ad vetero manus emitto ne in tergum respicio vetero enim transeo secundus esaias et novo sum iam novatio secundus hieremias et obliuiscor posterus in prior porrigimur secundus apostolus et lex et propheta usque ad ioannem secundus dominus nam et si cum magnus ab lex coepio demonstro moechiam mereo ab is status lex qui christus non dissolvo sed impleo onus enim lex usque ad ioannem non remedio opus iugum rejecto sum non disciplinaris libertas in christus non facio innocentia iniuria maneo lex totus pietas sanctitas humanitas veritas castitas justitia misericordia benevolentia pudicitia in qui lex beatus vir qui meditor dies atque nox de qui idem david rursus lex dominus invituperabilis converto verto anima ius dominus dirigo oblectantia cor praeceptum dominus longus luceo inlumino oculus sic et apostolus itaque lex quidem sancio sum et praeceptum sancio et bonus utique non moechor sed et supra lex ergo evacuamus per fides absum sed lex sisto scilicet in hic qui et nunc novo testamentum interdico etiam cumulo praeceptum prohibeo pro non moechor qui video ad concupiscentia iam moechor sum in cor suus et pro non occaedes qui dico frater suus racha reus sum gehenna quaero an salvo sum lex non moechandi qui accedo neque concupisco ceterum si qui tu exemplum in sinus plaudo non opponentur hic quam defendo disciplina frustra enim lex suprastructa sum origo quoque delictum is sum concupiscentia et voluntas non paruus quam facio condemno si ideo hodie concedo moechiae venia quia et aliquando concedo sum qui emolumentum hodie plenus disciplina coerceo nisi ut ab magnus forsitan lenocinium tuus indulgeatur do ergo et idololatrae et omnis apostata venio quia et populus ipse totiens reus iste totiens invenio retro restitus communico et homicida quia et nabothae sanguis achab deprecatio deleo et david uriae caedes cum causa is moechia confessio purgo iam et incesto dono propter loth et fornicatio cum incesto propter judas et turpis de prostitutio nuptiae propter osee et non tantus frequento verus et semel multus propter pater noster utique enim dignus sum peraequaris nunc quoque gratia circa omnis retro indultum si de pristinus aliquis exemplum venia moechiae vindico habeo quidem et nos idem vetustas exemplum pro sententia noster non modo non indulti verus etiam repraesentas iudicium fornicatio et utique sufficio tantus numerus xxiv mille populus fornicantis in filia madian unus plaga ruo sed malus in gloria christus ab christus deduco disciplina habeo pristinus tempus omnis impudicitia si volo psychici etiam potestas ludo ante christus carus immo pereo antequam ab dominus suus requaero sum nondum sum dignus donum salus nondum apto officium sanctitas adhuc in adam deputo cum suus vitio facilis qui speciosus video concupisco et ad inferus respicio et de ficulnea folium prurigo retineo inhaereo usquequaque libido virus ex lac sordeo hic habeo idoneus qui neque ipse adhuc aqua laverant at ubi sermo deus descendo in caro ne nuptiae quidem resignatam et sermo carus facio sum ne nuptiae quidem resignanda qui ad lignum non incontinentiae sed tolerantia accedo qui non dulcis aliquis sed amaris aliquis inde gusto qui non ad inferi sed ad caelum pertineo qui non lascivia frons sed sanctimonia flos praecingeretur qui munditia suus aqua trado exinde carus quicumque in christus reliquus sordeo pristinus solvo alius iam res sum novo emergo iam non ex semen limus non ex concupiscentia fimum sed ex aqua purus et spiritus mundus quis itaque ille de pristinus excuso non corpus christus non membrum christus non templum deus voco cum venio moechiae consequor itaque si exinde quo status verto et in christus tingo induo christus et magnus redempto sum sanguis scilicet dominus et agnus teneo aliqui exemplum sive praeceptum sive forma sive sententia indultae sive indulgendae fornicatio atque moechiae habeo etiam tempus ab nos definitio ex quo deputo aetas quaestio


At tu iam et in martyras tuos effundis hanc potestatem. Ut quisque ex consensione vincula induit adhuc mollia in novo custodiae nomine, statim ambiunt moechi, statim adeunt fornicatores, iam preces circumsonant, iam lacrimae circumstagnant maculati cuiusque, nec ulli magis aditum carceris redimunt quam qui ecelesiam perdiderunt. Violantur viri ac feminae in tenebris plane ex usu libidinum notis, et pacem ab his quaerunt qui de sua periclitantur. Alii ad metalla confugiunt et inde communicatores revertuntur, ubi iam aliud martyrium necessarium est delictis post martyrium novis. Quis enim in terris et in carne sine culpa? Quis martyr saeculi incola, denariis supplex, medico obnoxius et feneratori? Puta nunc sub gladio iam capite librato, puta in patibulo iam corpore expanso, puta in stipite iam leone concesso, puta in axe iam incendio adstructo, in ipsa, dico, securitate et possessione martyrii, quis permittit homini donare quae deo reservanda sunt, a quo ea sine excusatione damnata sunt, quae nec apostoli, quod sciam, martyres et ipsi donabilia iudicaverunt? Denique iam ad bestias depugnaverat Paulus Ephesi, cum interitum decernit incesto. Sufficiat martyri propria delicta purgasse. Ingrati vel superbi est in alios quoque spargere quod pro magno fuerit consecutus. Quis alienam mortem sua solvit, nisi solus dei filius? Nam et in ipsa passione liberavit latronem, (??) hoc enim venerat, ut ipse a delicto purus et omnia sanctus pro peccatoribus obiret. Proinde qui illum aemularis donando delicta. si nil ipse deliquisti, plane patere pro me. Si vero peccator es, quomodo oleum faculae tuae sufficere et tibi et mihi poterit? Habeo etiam nunc quo probem Christum. Si propterea Christus in martyre est, ut moechos et fornicatores martyr absolvat, occulta cordis edicat, ut ita delicta concedat, et Christus est. Sic enim dominus Iesus Christus potestatem suam ostendit: Quid cogitatis nequam in cordibus vestris? Quid enim facilius est dicere paralytico, Dimittuntur tibi peccata, aut, Surge et ambula? Igitur at sciatis filium hominis habere dimittendorum peccatorum in te(??)s potestatem, tibi dico paralytice Surge et ambula. Si dominus tantum de potestatis suae probatione curavit, uti traduceret cogitatus et ita imperaret sanitatem, ne non crederetur posse delicta dimittere, non licet mihi eandem potestatem in aliquo sine eisdem probationibus credere. Cum tamen moechis et fornicatoribus a martyre expostulas veniam, ipse confiteris eiusmodi crimina non nisi proprio martyrio diluenda, qui praesumis alieno. Quod si est, iam et martyrium aliud erit baptisma. Habeo enim, inquit, et aliud baptisma. Unde et ex vulnere lateris dominici aqua et sanguis utriusque lavacri paratura manavit. Debeo ergo et primo lavacro alium liberare, si possum secundo, ingeramusque in sinum necesse est: Quaecunque auctoritas, quaecunque ratio moecho et fornicatori pacem ecclesiasticam reddit, eadem debebit et homicidae et idololatrae paenitentibus subvenire, certe negatori, et utique illi quem in proelio confessionis tormentis conluctatum saevitia deiecit. Ceterum indignum deo et illius misericordia qui paenitentiam peccatoris morti praevertit, ut facilius in ecclesiam redeant qui subando quam qui dimicando ceciderunt. Urget nos dicere indignitas. Contaminata potius corpora revocabis quam cruentata. Quae paenitentia miserabilior, titillatam prosternens carnem, an vero laniatam? Quae iustior venia in omnibus causis, quam voluntarius, an quam invitus peccator implorat? Nemo volens negare compellitur, nemo nolens fornicatur. Nulla ad libidinem vis est, nisi ipsa; nescit quodlibet cogi. Negationem porro quanta compellunt ingenia carnificis et genera poenarum? Quis magis negavit, qui Christum vexatus, an qui delectatus amisit? qui cum amitteteret doluit, an qui cum amitteret lusit? Et tamen illae cicatrices Christiano proelio insculptae, et utique invidiosae apud Christum, quia vicisse cupierunt, et sic quoque gloriosae, quia non vincendo cesserunt, in quas adhuc et diabolus ipse suspirat, cum sua infelicitate, sed casta, cum paenitentia maerente, sed non erubescente ad dominum de venia, denuo dimittentur eis, quia piaculariter negaverunt. Solis illis caro infirma est. Atquin nulla tam fortis caro quam quae spiritum elidit.

at tu iam et in martyras tuus effundo hic potestas ut quisque ex consensio vinculum induo adhuc mollis in novo custodia nomen statim ambiunt moechus statim adeo fornicator iam prex circumsono iam lacrima circumstagnant maculati quisque neque ullus magis aditus carcer redimo quam qui ecelesiam perdo violantur vir atque femina in tenebrae planus ex usus libido nosco et pax ab hic quaero qui de suus periclitor alius ad metallum confugio et inde communicator revorto ubi iam alius martyrium necessarius sum delinquo post martyrium novus quis enim in terra et in carnis sine culpa quis martyr saeculis incola denarius supplex medico obnoxius et fenerator puta nunc sub gladius iam caput libro puto in patibulus iam corpus expando puto in stipes iam leo concedo puto in axis iam incendium adstructo in ipse dico securitas et possessio martyrium quis permitto homo donaris qui deus reservanda sum ab quo is sine excusatio damno sum qui neque apostolus qui scio martyres et ipse donabilia judico denique iam ad bestia depugno paulus ephesus cum interitus decerno incesto sufficio martyri proprius delictum purgo ingratus vel superbus sum in alius quoque spargo qui pro magnus sum consequor quis alienus mors suus solvo nisi solus deus filius nam et in ipse passio libero latro hic enim venio ut ipse ab delinquo purus et omnis sancio pro peccator obeo proinde qui ille aemularis dono delictum si nihil ipse delinquo planus pateo pro ego si verus peccator sum quomodo oleum facula tuus sufficio et tu et ego possum habeo etiam nunc quo probo christus si propterea christus in martyre sum ut moechus et fornicator martyr absolvo occulo chordus edico ut ita delictum concedo et christus sum sic enim dominus iesus christus potestas suus ostendo quis cogitas nequam in cor vester quis enim facilis sum dico paralyticus dimitto tu pecco aut surgo et ambulo igitur at scio filius homo habeo dimittendorum peccator in tu senatus potestas tu dico paralyticus surgo et ambulo si dominus tantus de potestas suus probatio curo uti traduco cogito et ita impero sanitas ne non credo possum delictum dimitto non licet ego idem potestas in aliquis sine idem probatio credo cos tamen moechus et fornicator ab martyre expostulo venio ipse confiteor eiusmodi crimen non nisi proprius martyrio diluo qui praesumo alienus qui si sum iam et martyrium alius sum baptisma habeo enim inquam et alius baptisma unde et ex vulnus lateo dominicus aqua et sanguis uterque lavacrum paratura mano debeo ergo et primus lavacrum alius liberaris si possum secundus ingeramusque in sinum necesse sum quicumque auctoritas quicumque ratio moechus et fornicator pax ecclesiasticam reddo idem debeo et homicida et idololatrae paeniteo subvenio certus negator et utique ille qui in proelium confessio tormentum conluctas saevitia deicio ceterum indignus deus et ille misericordia qui paenitentia peccator mors praeverto ut facilis in ecclesia redeo qui subo quam qui dimico cado urgeo nos dico indignitas contamino potis corpus revoco quam cruento qui paenitentia miserabilis titillatam prosterno caro an verus laniatam qui justus venia in omnis causa quam voluntarius an quam invitus peccator imploro nemo volo nego compello nemo nolo fornicor nullus ad libido volo sum nisi ipse nescio qui cogo negatio porro quantus compello ingenium carnifex et genus poena quis magis nego qui christus vexo an qui delector amitto qui cum amitteteret doleo an qui cum amitto ludo et tamen ille cicatrix christianus proelium insculptae et utique invidiosus apud christus quia vinco cupio et sic quoque gloriosus quia non vinco cedo in qui adhuc et diabolus ipse suspiro cum suus infelicitas sed castus cum paenitentia maereo sed non erubesco ad dominus de venia denuo dimitto is quia piaculariter nego soli ille carus infirmo sum atqui nullus tam fortis carus quam qui spiritus elido


Si etiam sequentia illius epistolae ad intentationem apostoli extendas, nec ipsa comparabuntur ad obliterationem incesti, ne et hic suffundatur apostolus posteriorum incongruentia sensuum. Quale est enim, ut cum maxime incesto fornicatori postliminium largitus ecclesiasticae pacis statim ingesserit de aversatione immunditiarum, de amputatione macularum, de exhortatione sanctimoniarum, quasi nihil contrarium paulo ante decreverit? Compara denique, an eius sit dicere, Propterea habentes ministrationem istam, secundum quod misericordiam consecuti sumus, non deficimus, sed abdicamus occulta dedecoris, qui non dedecoris tantum, sed et sceleris manifestum dedamnaverit: an eiusdem sit excusare aliquam impudicitiam qui inter titulos laborum suorum post angustias atque pressuras, post ieiunia et vigilias castimoniam quoque praedicarit: an eiusdem sit recipere in communicationem reprobos quosque qui scribat, Quae enim societas iustitiae et iniquitati? quae autem communicatio luci et tenebris? quae consonantia Christo et Belial? aut quae pars fideli cum infideli? aut quis consensus templo dei et idolis? Nonne constanter audire debebit, Et quomodo discernis quae supra incesti restitutione iunxisti? Illo enim concorporato rursus ecclesiae et iustitia cum iniquitate sociatur et tenebrae cum luce communicant et Belial consonat Christo et infidelis cum fideli sacramenta participat. Et viderint idola, ipse templi dei vitiator in templum dei convenit. Nam et hic, Vos enim, inquit, estis templum dei vivi. Dicit enim, Quia inhabitabo in vobis, et inambulabo, et ero deus illorum, et illi erunt mihi populus. Propter quod discedite de medio eorum, separamini et immundum ne attigeritis. Hoc quoque evolvis, o apostole, ut cum maxime ipse tanto immunditiarum gurgiti manum tradis, immo et adhuc superdicis, Habentes igitur promissionem istam, dilecti, emundemus nos ab omni inquinamento carnis et spiritus, perficientes castimoniam in dei timore. Oro te, qui talia infigit mentibus nostris, revocaverat aliquem fornicatorem in ecclesiam? an ideo scribit, ne tibi nunc revocasse videatur? Haec sicuti et praeteritis praescribere, ita et sequentibus praeiudicare debebunt. In finem enim epistolae dicens, Ne rursus cum venero, humiliet me deus, et lugeam multos eorum qui ante deliquerunt et paenitentiam non egerunt super immunditia quam admiserunt, fornicatione et vilitate, non utique recipiendos constituit, si paenitentiam inissent, quos in ecclesia inventurus erat, sed lugendos et sine dubio eiciendos, ut paenitentiam perderent. Et ceterum non competit eum de communicatione aliquid hic ostendisse qui eam supra luci et tenebris, iustitiae et iniquitati negarat. Sed ignorant apostolum omnes isti qui aliquid contra naturam atque propositum hominis ipsius, contra formam et regulam doctrinarum eius intellegunt, ut sanctitatis omnis etiam ex semetipso magistrum, impuritatis omnis exsecratorem et expiatorem et ubique talem citius incesto quam alicui humaniori reo ecclesiam reddidisse praesumant.

si etiam sequor ille epistula ad intentatio apostolus extendo neque ipse comparo ad obliteratio incestus ne et hic suffundo apostolus posterus incongruentia sensus qual sum enim ut cum magnus incesto fornicator postliminium largior ecclesiasticae pax statim ingero de aversatio immunditiaris de amputatio macularis de exhortatio sanctimoniaris quasi nihil contrarius paulus ante decerno comparo denique an is sum dico propterea habeo ministratio iste secundus qui misericordia consequor sum non deficio sed abdico occulo dedecor qui non dedecor tantus sed et scelus manifestus dedamnaverit an idem sum excuso aliqui impudicitia qui inter titulus labor suus post angustiae atque pressuras post ieiunium et vigilia castimonia quoque praedicarit an idem sum recipio in communicatio reprobus quisque qui scribo qui enim societas justitia et iniquitas qui autem communicatio lucius et tenebrae qui consono christus et belial aut qui pars fidelis cum infidelis aut quis consentio templum deus et idolum nonne consto audio debeo et quomodo discerno qui supra incestus restitutio jungo ille enim concorporato rursus ecclesia et iustitia cum iniquitas socio et tenebra cum lux communico et belial consono christus et infidelis cum fidelis sacramentum participo et video idolum ipse templum deus vitiator in templum deus convenio nam et hic tu enim inquam sum templum deus vivo dico enim quia inhabito in tu et inambulo et sum deus ille et ille sum ego populus propter qui discedo de medium is separo et immundus ne attigeritis hic quoque evolvo o apostole ut cum magnus ipse tantus immunditiaris gurges manus trado immo et adhuc superdicis habeo igitur promissio iste diligo emundemus nos ab omnis inquinamentum caro et spiritus perficio castimonia in deus timor oro tu qui talis infigo mens noster revoco aliquis fornicator in ecclesia an ideo scribo ne tu nunc revoco video hic sicut et praetereo praescribo ita et sequor praeiudicaris debeo in finis enim epistula dico ne rursus cum venio humilio ego deus et lugeo multus is qui ante delinquo et paenitentia non egero super immunditia quam admitto fornicatio et vilitas non utique recipio constituo si paenitentia ineo qui in ecclesia invenio sum sed lugeo et sine dubius eiciendos ut paenitentia perdo et ceterum non competo is de communicatio aliquis hic ostendo qui is supra lucius et tenebrae justitia et iniquitas nego sed ignoro apostolus omnis iste qui aliquis contra natura atque propono homo ipse contra forma et regula doctrinaris is intellego ut sanctitas omnis etiam ex semetipso magister impuritas omnis exsecrator et expiator et ubique talis cieo incesto quam aliqui humanus reor ecclesia reddo praesumo


Sed haec, inquit, ad interdictionem pertinebunt omnis impudicitiae et addictionem omnis pudicitiae, salvo tamen loco veniae, quae non statim denegatur, si delicta damnantur, quando veniae tempus cum damnatione concurrat, quam excludit. Sequebatur et hoc psychicos sapere, et ideo reservavimus huic loco quae aperte ad communicationem eccelesiasticam causis eiusmodi negandam etiam antiquitus cauta sunt. Nam et in proverbiis Salomon, quae ΙΙΑΡΟΙΜΙΑΣ dicimus, specialiter de moecho nusquam expiabili, Moechus autem, inquit, per indigentiam sensuum perditionem animae suae adquirit, dolores et dehonestationes sustinet. Ignominia autem eius non abolebitur in aevum. Plena enim zeli indignatio viro non parcet in die iudicii. Hoc si de ethnico putaveris dictum, certe de fidelibus iam audisti per Esaiam: Excedite de medio eorum et separamini, et immundum ne tetigeritis. Habes statim in Psalmis, Beatum virum, qui non abierit in consilio impiorum, nec in via peccatorum steterit, et in cathedra pestilentiae non sederit. Cuius et postea vox: Non sedi cum consessu vanitatis, et cum inique agentibus non introibo (hoc de ecclesia male agentium), et cum impiis non sedebo, et, Lavabo cum innocentibus manus meas, et altare tuum circumdabo, domine, ut solus plures, quoniam quidem, Cum sancto sanctus eris: et cum viro innocente innocens eris, et cum electo electus eris, et cum perverso perversus eris. Et alibi: Peccatori autem dicit dominus, Ut quid tu exponis iustificationes meas, et adsumis testamentum meum per os tuum? Si videbas furem, currebas cum eo, et cum adulteris portionem tuam ponebas. Hinc igitur informatus et apostolus, Scripsi, inquit, vobis in epistola, non commisceri fornicatoribus, non utique fornicatoribus huius mundi, et reliqua. Ceterum oportebat vos exire de mundo. Nunc autem scribo vobis, si quis frater nominatur in vobis fornicator aut idololatres (quid enim tam coniunctum?) aut fraudator (quid enim tam propinquum?) et cetera, cum talibus ne cibum quidem sumere, nedum eucharistiam; quoniam scilicet et fermentum modicum totam desipit conspersionem. Item ad Timotheum: Manus nemini cito imponas, neque communices delictis alienis. Item ad Ephesios: Nolite ergo participes esse eorum; fuistis enim aliquando tenebrae. Et adhuc pressius: Nolite communicare operibus infructuosis tenebrarum, immo et revincite ea. Quae enim in occulto ab eis fiunt, turpe est edicere. Quid turpius impudicitiis? Si autem et ab otiose incedente fratre denuntiat subduci Thessalonicensibus, quanto magis et a fornicatore? Haec enim consultata sunt Christi ecclesiam diligentis, qui se pro ea tradidit, uti eam sanctificet, emundans lavacro aquae in verbo, ut sistat sibi ecclesiam gloriosam non habentem maculam aut rugam, utique post lavacrum, sed sit sancta et sine opprobrio, exinde scilicet sine ruga vetustatis ut virgo, sine macula fornicationis ut sponsa, sine probro vilitatis ut emundata. Quid, si et hic respondere concipias, adimi quidem peccatoribus vel maxime carne pollutis communicationem, sed ad praesens, restituendam scilicet ex paenitentiae ambitu, secundum illam elementiam dei quae mavult peccatoris paenitentiam quam mortem? Hoc enim fundamentum opinionis vestrae usquequaque pulsandum est. Dicimus itaque, clementiae divinae si cavisse competisset demonstrationem sui etiam post fidem lapsis, ita apostolus diceret, Nolite communicare operibus tenebrarum, nisi paenitentiam egerint, et, Cum talibus ne cibum quidem sumere, nisi posteaquam caligas fratrum volutando deterserint, et, Qui templ(??) dei vitiaverit, vitiabit illum deus, nisi omnium focorum cineres in ecclesia de capite suo excusserit. Debuerat enim quae dam(??)averat proinde determinasse, quonam usque et sub condicione damnasset, si temporali et condicionali et non perpetua severitate damnasset. Porro cum in omnibus epistolis et post fidem talem prohibeat admitti, et admissum a communicatione detrudat, (??) spe condicionis ullius aut temporis, nostrae magis sententiae adsistit, eam paenitentiam ostendens dominum malle quae ante fidem. quae ante baptisma morte peccatoris potior habeatur, semel diluendi per Christi gratiam, semel pro peccatis nostris morte functi. Nam hoc etiam in sua persona apostolus statuit. Adfirmans eni(??) Christum ad hoc venisse, ut peccatores salvos faceret, que(??) primus ipse fuisset, quid adicit? Et misericordiam sum conse(??)tus, quoniam ignorans feci in incredulitate. Ita clementia illa dei malentis paenitentiam peccatoris quam mortem ad ignorantes adb(??) et adhuc incredulos spectat, quorum causa liberandorum venera Christus, non qui iam deum norint et sacramentum didicerint (??) Quod si clementia dei ignorantibus adhuc et infidelibus competitutique et paenitentia ad se clementiam invitat, salva illa paenitentiae specie post fidem, quae aut levioribus delictis veniam (??) episcopo consequi poterit, aut maioribus et inremissibilibus (??) deo solo.

sed hic inquam ad interdictio pertineo omnis impudicitia et addictio omnis pudicitia salvo tamen locus venia qui non statim denego si delictum damno quando venia tempus cum damnatio concurro quam excludo sequor et hic psychicos sapio et ideo reservavimus hic locus qui apertus ad communicatio eccelesiasticam causa eiusmodi nego etiam antiquus caveo sum nam et in proverbium salomon qui dico specialis de moechus nusquam expiabilis moechus autem inquam per indigentia sensus perditio anima suus acquiro dolor et dehonestatio sustineo ignominia autem is non aboleo in aevum plenus enim zelis indignatio vir non parco in dies iudicium hic si de ethnico puto dico certus de fidelis iam audio per esaias excedite de medium is et separo et immundus ne tango habeo statim in psalmus beatus vir qui non abeo in consilium impii neque in via peccator sto et in cathedra pestilentia non sedeo qui et postea vox non sedeo cum consessus vanitas et cum iniquus ago non introeo hic de ecclesia malus ago et cum impius non sedeo et lavo cum innocens manus meus et altare tuus circumdo dominus ut solus multus quoniam quidem cos sancio sancio sum et cum vir innocens innocens sum et cum eligo eligo sum et cum perverto perverto sum et alibi peccator autem dico dominus ut quis tu expono iustificatio meus et adsumo testamentum meus per os tuus si video fur curro cum is et cum adulter portio tuus pono hinc igitur informo et apostolus scribo inquam tu in epistula non commisceo fornicator non utique fornicator hic mundus et reliquus ceterum oportet tu exeo de mundus nunc autem scribo tu si quis frater nomino in tu fornicator aut idololatres quis enim tam conjungo aut fraudator quis enim tam propinquus et ceterus cum talis ne cibus quidem sumo nedum eucharistiam quoniam scilicet et fermentum modicus totus desipio conspersio item ad timotheus manus nemo cito impono neque communico delinquo alienus item ad ephesii nolo ergo particeps sum is sum enim aliquando tenebra et adhuc premo nolo communicaris opus infructuosus tenebraris immo et revincite is qui enim in occulo ab is fio turpis sum edico quis turpis impudicitiis si autem et ab otiosus incedente frater denuntio subduco thessalonicenses quantus magis et ab fornicator hic enim consulto sum christus ecclesia diligo qui sui pro is trado uti is sanctifico emundo lavacrum aqua in verbum ut sisto sui ecclesia gloriosus non habeo macula aut ruga utique post lavacrum sed sum sancio et sine opprobrium exinde scilicet sine ruga vetustas ut virgo sine macula fornicatio ut sponsa sine probrum vilitas ut emundo quis si et hic respondeo concipio adimo quidem peccator vel magnus carnis polluo communicatio sed ad praesens restituo scilicet ex paenitentia ambitus secundus ille elementiam deus qui malo peccator paenitentia quam mors hic enim fundamentum opinio vester usquequaque pulso sum dico itaque clementia divina si caveo competisset demonstratio suus etiam post fides labor ita apostolus dico nolo communicaris opus tenebraris nisi paenitentia ago et cos talis ne cibus quidem sumo nisi posteaquam caliga frater volutando deterserint et qui templ deus vitio vitio ille deus nisi omnis focus cinis in ecclesia de caput suus excutio debeo enim qui dam avero proinde determinasse quonam usque et sub condicio damno si temporal et condicional et non perpetuus severitas damno porro cum in omnis epistula et post fides talis prohibeo admitto et admitto ab communicatio detrudo spes condicio ullus aut tempus noster magis sententia assisto is paenitentia ostendo dominus malo qui ante fides qui ante baptisma mors peccator potis habeo semel diluo per christus gratia semel pro peccatum noster mors fungor nam hic etiam in suus persono apostolus statuo adfirmo eni christus ad hic venio ut peccator salvus facio que primus ipse sum quis adicio et misericordia sum conse tus quoniam ignoro facio in incredulitas ita clemens ille deus malentis paenitentia peccator quam mors ad ignoro adb et adhuc incredulus specto qui causa libero venera christus non qui iam deus norint et sacramentum disco qui si clemens deus ignoro adhuc et infidelis competitutique et paenitentia ad sui clementia invito salvo ille paenitentia species post fides qui aut levis delinquo venio episcopo consequor possum aut magnus et inremissibilis deus solum


A parabolis licebit incipias, ubi est ovis perdita a domino requisita quisita et humeris eius revecta. Procedant ipsae picturae calicum vestrorum, si vel in illis perlucebit interpretatio pecudis illius, utrumne Christiano an ethnico peccatori de restitutione conlineet. Praescribimus enim ex naturae disciplina, ex lege auris et linguae, ex mentis sanitate ea semper responderi quae provocantur, id est ad ea quae provocant. Provocabat, ut opinor, quod pharisaei publicanos et peccatores ethnicos admittentem dominum et cum illis de victu communicatem indignati mussitabant. Ad hoc dominus pecudis perditae restitutionem cum figurasset, cui alii configurasse credendum est quam ethnico perdito, de quo agebatur, non de Christiano, qui adhuc nemo? aut quale est, ut dominus quasi cavillator responsionis, omissa specie praesenti quam repercutere deberet, de futura laboret? Sed ovis proprie Christianus, et grex domini ecclesiae populus, et pastor bonus Christus, et ideo Christianus in ove intellegendus, qui ab ecclesiae grege erraverit. Ergo nihil ad pharisaeorum mussitationem respondisse vis dominum, sed ad tuam praesumptionem. Et tamen ita eam vindicare debebis, ut neges in ethnicum competere quae in Christianum existimas convenire. Dic mihi, nonne omne hominum genus unus dei grex est? nonne universarum gentium idem deus et dominus et pastor est? Quis magis perit a deo quam ethnicus, quamdiu errat? Quis magis requiritur a deo quam ethnicus, quando revocatur a Christo? Denique antecedit hic ordo in ethnicis; siquidem non aliter Christiani ex ethnicis fiunt nisi prius perditi et a deo requisiti et a Christo reportati. Ita etiam hunc ordinem servari oportet, ut in eos tale aliquid interpretemur in quibus prius est. At tu, opinor, hoc velis, ut ovem non de grege perditam faceret, sed de arca vel armario. Sic etsi ethnicorum reliquum numerum iustum ait, non ideo Christianos esse ostendit, cum Iudaeis agens et illos cum maxime obtundens, quod indignarentur spei ethnicorum: sed ut exprimeret adversus livorem pharisaeorum suam gratiam et benevolentiam etiam circa unum ethnicum, praeposuit unius peccatoris salutem ex paenitentia quam illorum ex iustitia. Aut numquid non iusti Iudaei, et quibus paenitentia opus non esset, habentes gubernacula disciplinae et timoris instrumenta legem et prophetas? Posuit igitur illos in parabola, et si non quales erant, sed quales esse debuerant, quo magis suffunderentur, aliis et non sibi paenitentiam audientes necessariam. Proinde drachmae parabolam, ut ex eadem materia provocatam, aeque in ethnicum interpretamur, etsi in domo amissam, quasi in ecclesia, etsi ad lucernae lumen repertam, quasi ad dei verbum. Atquin totus hic mundus una omnium domus est, in quo magis ethnico gratia dei inlucet, qui in tenebris invenitur, quam Christiano, qui iam in dei luce est. Denique et ovi et drachmae unus error adscribitur. Nam si iam in Christianum peccatorem defingerentur, post fidem perditam et iterata amissio eorum et restitutio notaretur. Decedam nunc paulisper de gradu isto, quo magis eum etiam decedendo commendem, cum sic quoque obduxero diversae partis praesumptionem. Condico Christianum iam peccatorem in parabola utraque portendi, non tamen ideo eum adfirmandum qui de facinore moechiae et fornicationis restitui per paenitentiam possit. Licet enim perisse dicatur, erit et de perditionis genere retractare, quia et ovis non moriendo, sed errando, et drachma non interiendo, sed latitando perierunt. Ita licet dici perisse quod salvum est. Perit igitur et fidelis elapsus in spectaculum quadrigarii furoris et gladiatorii cruoris et scenicae foeditatis et xysticae vanitatis, aut si in lusus, in convivia saecularis sollemnitatis, in officium, in ministerium alienae idololatriae aliquas artes adhibuit curiositatis, si in verbum ancipitis negationis aut blasphemiae impegit. Ob tale quid extra gregem datus est, vel et ipse forte ira, tumore, aemulatione, quod denique saepe fit, dedignatione castigationis abrupit. Debet requiri atque revocari. Quod potest recuperari, non perit nisi foris perseveraverit. Bene interpretaberis parabolam viventem adhuc revocans peccatorem. Moechum vero et fornicatorem quis non mortuum statim admisso pronuntiavit? Quo ore mortuum restitues in gregem ex parabolae eius auctoritate quae non mortuum pecus revocat? Denique si meministi prophetarum, cum pastores increpantur, puto Ezechielis est vox: Pastores, ecce lac devoratis et lanis vestimini; quod forte est occidistis, quod infirmum est non curastis, quod comminutum est non ligastis, quod expulsum est non convertistis, quod periit non requisistis. Numquid et de mortuo exprobrat, quod non et illud in gregem reficere curaverint? Plane ingerit, quod perire oves fecerint et a bestiis agri comedi. Neque possunt nec perire in mortem nec comedi, si relinquantur. Non, ut perditae in mortem et comestae resumantur, iuxta drachmae quoque exemplum etiam intra domum dei ecclesiam licet esse aliqua delicta pro ipsius drachmae modulo ac pondere mediocria, quae ibidem delitescentia, mox ibidem et reperta, statim ibidem cum gaudio emendationis transigantur? Moechiae vero et fornicationis non drachma, sed talentum, quibus exquirendis non lucernae spiculo lumine, sed totius solis lancea opus est. Simul apparuit, statim homo de ecclesia expellitur, nec illic manet, nec gaudium confert repertrici ecclesiae, sed luctum, nec congratulationem advocat vicinarum, sed contristationem proximarum fraternitatum. Commissa itaque etiam hac nostra cum illorum interpretatione eo magis in ethnicum spectabunt et ovis et drachmae argumenta, quanto nec in eius delicti Christianum competere possunt propter quod in Christianum de diversa parte coguntur.

ab parabola liceo incipio ubi sum ovum perdo ab dominus requaero quisita et humo is reveho procedo ipse pingo calix vester si vel in ille perlucebit interpretatio pecus ille uter christianus an ethnico peccator de restitutio conlineet praescribo enim ex natura disciplina ex lex auris et lingua ex mens sanitas is semper respondeo qui provocantur is sum ad is qui provoco provoco ut opinor qui pharisaei publicanus et peccator ethnicos admittentem dominus et cum ille de vinco communicatem indignor mussitabant ad hic dominus pecus perdo restitutio cum figurasset qui alius configurasse credo sum quam ethnico perdo de quo ago non de christianus qui adhuc nemo aut qualis sum ut dominus quasi cavillator responsio omitto species praesens quam repercutere debeo de sum laboro sed ovum proprius christianus et grex dominus ecclesia populus et pastor bonus christus et ideo christianus in ovum intellego qui ab ecclesia grex erro ergo nihil ad pharisaeorum mussitatio respondeo volo dominus sed ad tuus praesumptio et tamen ita is vindicaris debeo ut nego in ethnicum competo qui in christianus existimo convenio dico ego nonne omnis homo genus unus deus grex sum nonne universaris gens idem deus et dominus et pastor sum quis magis pereo ab deus quam ethnicus quamdiu erro quis magis requiro ab deus quam ethnicus quando revoco ab christus denique antecedo hic ordo in ethnicis siquidem non aliter christianus ex ethnicis fio nisi prior perdo et ab deus requisiti et ab christus reportas ita etiam hic ordo servaris oportet ut in is talis aliquis interpretor in qui prior sum at tu opinor hic velis ut ovo non de grex perdo facio sed de arca vel armarium sic etsi ethnicorum reliquus numerus iustus aio non ideo christianus sum ostendo cum judaeus ago et ille cum magnus obtundo qui indignor spes ethnicorum sed ut exprimo adverro livor pharisaeorum suus gratia et benevolentia etiam circa unus ethnicum praepono unus peccator salus ex paenitentia quam ille ex iustitia aut numquid non justus judaeus et qui paenitentia opus non sum habeo gubernaculum disciplina et timor instrumentum lex et propheta pono igitur ille in parabola et si non qualis sum sed qualis sum debeo quo magis suffunderentur alius et non sui paenitentia audio necessaria proinde drachmae parabola ut ex idem materia provoco aequus in ethnicum interpretor etsi in domus amitto quasi in ecclesia etsi ad lucerna lumen reperio quasi ad deus verbum atqui totus hic mundus unus omnis domus sum in quo magis ethnico gratia deus inluceo qui in tenebrae invenio quam christianus qui iam in deus lux sum denique et ovum et drachmae unus error adscribo nam si iam in christianus peccator defingerentur post fides perdo et itero amissio is et restitutio noto decedo nunc paulisper de gradus iste quo magis is etiam decedo commendo cum sic quoque obduco diverto pars praesumptio condico christianus iam peccator in parabola uter portendo non tamen ideo is adfirmandum qui de facinus moechiae et fornicatio restituo per paenitentia possum licet enim pereo dico sum et de perditio genus retractaris quia et ovum non morior sed erro et drachma non interiendo sed latito pereo ita licet dico pereo qui salvus sum pereo igitur et fidelis elabor in spectaculum quadrigarius furor et gladiatorius cruor et scaenicus foeditas et xysticae vanitas aut si in lusus in convivium saecularis sollemnitas in officium in ministerium alienus idololatriae aliqui ars adhibeo curiositas si in verbum anceps negatio aut blasphemia impingo ob talis quis extra grex do sum vel et ipse fors ira tumor aemulatio qui denique saepe fio dedignatio castigatio abrumpo debeo requiro atque revocaris qui possum recuperaris non pereo nisi foris persevero bene interpretaberis parabola vivo adhuc revoco peccator moechus verus et fornicator quis non mortuus statim admitto pronuntio quo os mortuus restituo in grex ex parabola is auctoritas qui non mortuus pecus revoco denique si memini propheta cum pastor increpantur puto ezechielis sum vox pastor ecce lac devoro et lana vestimini qui fors sum occido qui infirmus sum non curastis qui comminuo sum non ligastis qui expello sum non converto qui pereo non requisistis numquid et de mortuus exprobro qui non et ille in grex reficio curo planus ingero qui pereo ovo facio et ab bestia ager comedo neque possum neque pereo in mors neque comedo si relinquo non ut perdo in mors et comestae resumantur iuxta drachmae quoque exemplum etiam intra domus deus ecclesia licet sum aliqui delictum pro ipse drachmae modulus atque pondus mediocris qui ibidem delitescentia mox ibidem et reperio statim ibidem cum gaudium emendatio transigo moechiae verus et fornicatio non drachma sed talentum qui exquiro non lucerna spiculum lumen sed totus sol lancea opus sum simul appareo statim homo de ecclesia expello neque illic maneo neque gaudium confero repertrix ecclesia sed luctus neque congratulatio advoco vicinaris sed contristatio proximaris fraternitas committo itaque etiam hic noster cum ille interpretatio is magis in ethnicum specto et ovum et drachmae argumentum quantus neque in is delictum christianus competo possum propter qui in christianus de diverto pars cogo


Et his itaque discussis, quae intercesserant, regredior ad secundam Corinthiorum, ut probem illud quoque apostoli dictum, Sufficiat eiusmodi homini increpatio ista quae a multis non in fornicatoris personam convenire. Si enim dedendum satanae pronuntiaverat in interitum carnis, utique damnaverat eum magis quam increpaverat. Alius ergo erat cui voluit sufficere increpationem; siquidem fornicator non increpationem de sententia eius retulerat, sed damnationem. Nam et hoc ipsum dispiciendum tibi offero, an fuerint in epistola prima et alii qui apostolum contristaverint incondite agentes, et contristati sint ab illo increpationem referentes iuxta sensum epistolae secundae, ex quibus in ea veniam aliquis potuerit adipisci. Animadvertamus autem totam epistolam primam, ut ita dixerim, non atramento, sed felle conscriptam, tumentem, indignantem, dedignantem, comminantem, invidiosam, et per singulas causas in quosdam quasi mancipes earum figuratam. Sic enim exegerant schismata et aemulationes et dissensiones et praesumptiones et elationes et contentiones, ut et invidia onerarentur et correptione retunderentur et superbia elimarentur et austeritate deterrerentur. Et qualis invidia humilitatis aculeus? Deo gratias ago, quod neminem vestrum tinxerim, nisi Crispum et Gaium, ne qui dicat, quod in nomine meo tinxerim. Nec enim iudicavi scire aliquid in vobis quam Iesum Christum, et hunc crucifixum. Et puto, nos deus apostolos novissimos elegit velut bestiarios, quoniam spectaculum facti sumus huic mundo et angelis et hominibus, et purgamenta huius mundi facti sumus, omnium peripsema: et, Non sum liber, non sum apostolus, non Christum Iesum dominum nostrum vidi? De quali contra supercilio pronuntiare compulsus est, Mihi autem in modico est, ut a vobis interroger, aut ab humano die; neque enim conscius mihi sum: et, Gloriam meam nemo inaniet. Non scitis quod angelos sumus iudicaturi? Ceterum libertas quam apertae obiurgationis, quam exerta acies machaerae spiritalis: Iam ditati estis, iam saturati estis, iam regnatis, et, Si quis se putat scire, nondum scit quemadmodum oporteat eum scire! Nonne et tunc in faciem alicuius impingens, Quis enim, inquit, te discernit? Quid autem habes quod non accepisti? Quid gloriaris, quasi non acceperis? Nonne et illos in os caedit? Quidam autem in conscientia usque nunc quasi idolothytum edunt. Sic autem delinquentes percutiendo conscientias fratrum infirmas in Christum delinquent. Iam vero et nominatim: Aut non habemus potestatem manducandi et bibendi et mulieres circumducendi, sicut et ceteri apostoli, et fratres domini et Cephas? et, Si alii de potestate vestra consequuntnr, non magis nos? Aeque et illos singulari stilo figit: Propterea qui se putat stare, videat ne cadat: et, Si quis contentiosus videtur, nos talem consuetudinem non habemus, neque ecclesia domini. Tali clausula maledicto detexta, Si quis non amat dominum Iesum, sit anathema maranatha, aliquem utique percussit. Sed illic magis stabo, ubi apostolus magis fervet, ubi ipse fornicator aliis quoque negotium fecit. Quasi non sim venturus ad vos, inflati sunt quidam. Veniam autem citius, si permiserit dominus, et cognoscam non sermonem eorum qui inflati sunt, sed virtutem. Non enim in sermone est regnum dei, sed in virtute. Et quid vultis? veniam ad vos in virga, an in spiritu lenitatis? Quid enim suberat? Auditur in vobis in totum fornicatio, et talis fornicatio, qualis nec in gentibus, ut uxorem patris sui quis habeat. Et vos inflati estis, et non luxistis potius, ut auferatur de medio vestrum qui tale facinus admisit? Pro quo lugerent? Utique pro mortuo. Ad quem lugerent? Utique ad dominum, ut quo modo auferatur de medio eorum, non utique ut extra ecclesiam detur. Hoc enim non a deo postularetur quod erat in praesidentis officio, sed ut per mortem hanc quoque communem et propriam carnis ipsius, quae iam cadaver, quae capulum esset immunditia inrecuperabili tabiosum, plenius de ecclesia deberet auferri. Et ideo, quomodo interim potuit auferri, iudicavit dedendum eiusmodi satanae in interitum carnis. Maledici enim eam sequebatur quae diabolo proiciebatur, ut sacramento benedictionis exauctoraretur, nunquam in castra ecclesiae reversura. Videmus itaque hoc in loco divisam apostoli severitatem in quendam inflatum et in quendam incestum, in alterum virga, in alterum sententia armatum. Virga, quam minabatur, sententia, quam exsequebatur; illam adhuc coruscantem, hanc statim fulminantem, qua increpabat, quaque damnabat. Certumque est exinde increpitum quidem sub intentatione virgae tremuisse, damnatum vero sub repraesentatione poenae perisse. Statim ille timens plagam abiit, ille luens poenam. Cum ad Corinthios eiusdem apostoli litterae iterantur, venia fit plane, sed incertum cui, quia nec persona nec causa proscribitur. Res cum sensibus conferam. Si incestus opponitur, ibidem erit et inflatus. Sane rei ratio satis habetur, cum inflatus increpitus est, incestus vero damnatus est. Inflato ignoscitur, sed increpito; incesto non videtur ignotum, ut damnato. Si ei ignoscebatur cui devoratio ex maerore nimio timebatur, devorari adhuc increpitus periclitabatur, deficiens ob comminationem et maerens ob increpationem; damnatus vero et culpa et sententia iam devoratus deputabatur, qui non maerere haberet, sed pati quod ante passionem maerere potuisset. Si idcirco ignoscebatur, ne fraudaremur a satana, in eo utique detrimentum praecavebatur quod nondum perisset. Nihil de transacto praecavetur, sed de adhuc salvo. Damnatus autem, et quidem in possessionem satanae, iam tunc perierat ecclesiae cum tale facinus admiserat, nedum cum et ab ipsa eierabatur. Quomodo vereretur fr(??)dem pati eius quem iam et ereptum amiserat et damnatum habere non potuerat? Postremo, quid iudicem indulgere conveniet, quod pronuntiatione deciderit, an quod interlocutione suspenderit? Et utique eum iudicem qui non solet ea quae destruxit reaedificare, ne transgressor habeatur. Age iam, si non tot personas prima epistola contristasset, si neminem increpuisset, neminem terruisset, si solum incestum cecidisset, si nullum in causam eius in pavorem misisset, inflatum consternasset, nonne melius suspicareris et fidelius argumentareris aliquem potius longe alium apud Corinthios tunc in eadem causa fuisse, ut increpitus et territus et maerore iam saucius propterea permittente modulo delicti veniam postea ceperit, quam ut eam incesto fornicatori interpretareris? Hoc enim legisse debueras, etsi non in epistola, sed in ipsa apostoli secta a pudore clarius quam stilo eius impressum, ne scilicet Paulum apostolum Christi, doctorem nationum in fide et veritate, vas electionis, ecclesiarum conditorem, censorem disciplinarum, tantae levitatis inficeres, ut aut damnaverit temere quem mox esset absoluturus, aut temere absolverit quem non temere damnasset, ob solam licet fornicationem simplicis impudicitiae, nedum ob incestas nuptias et impiam luxuriam et libidinem parricidalem, quam nec nationibus comparaverat, ne consuetudini deputaretur, quam absens iudicaret, ne spatium reus lucraretur. quam advocata etiam domini virtute damnaverat, ne humana sententia videretur. Lusit igitur et de suo spiritu et de ecclesiae angelo et de virtute domini, si quod de consilio eorum pronuntiaverat rescidit.

et hic itaque discutio qui intercedo regredior ad secundus corinthii ut probo ille quoque apostolus dico sufficio eiusmodi homo increpatio iste qui ab multus non in fornicator persona convenio si enim dedo satanas pronuntio in interitus caro utique damno is magis quam increpaverat alius ergo sum qui volo sufficio increpatio siquidem fornicator non increpatio de sententia is retulerat sed damnatio nam et hic ipse dispicio tu offertor an sum in epistula primus et alius qui apostolus contristaverint inconditus ago et contristas sum ab ille increpatio refero iuxta sensus epistula secundus ex qui in is venio aliquis possum adipisci animadverto autem totus epistula primus ut ita dico non atramentum sed felle conscribo tumeo indignor dedigno commino invidiosus et per singulus causa in quidam quasi mancipo is figuro sic enim exegerant schisma et aemulatio et dissensio et praesumptio et elatio et contentio ut et invidia onerarentur et correptio retunderentur et superbia elimarentur et austeritas deterreo et qualis invidia humilitas aculeus deus gratia ago qui nemo vester tinxerim nisi crispus et gaius ne qui dico qui in nomen meus tinxerim neque enim judico scio aliquis in tu quam iesus christus et hic crucifixum et puto nos deus apostolus novus eligo velut bestiarius quoniam spectaculum facio sum hic mundus et angelus et homo et purgamentum hic mundus facio sum omnis peripsema et non sum liber non sum apostolus non christus iesus dominus nos video de qual contra supercilium pronuntiaris compello sum ego autem in modicus sum ut ab tu interroger aut ab humanus dies neque enim conscius ego sum et gloria meus nemo inaniet non scio qui angelus sum judico ceterum libertas quam aperio obiurgatio quam exerta acies machaera spirital iam ditas sum iam saturo sum iam regno et si quis sui puto scio nondum scio quemadmodum oportet is scio nonne et tunc in facies aliquis impingens quis enim inquam tu discerno quis autem habeo qui non accipio quis gloriaris quasi non accipio nonne et ille in os caedo quidam autem in conscientia usque nunc quasi idolothytus edo sic autem delinquo percutio conscientias frater infirmo in christus delinquo iam verus et nominatim aut non habeo potestas manduco et bibo et mulier circumduco sicut et ceterus apostolus et frater dominus et cephas et si alius de potestas vester consequuntnr non magis nos aequus et ille singularis stilus figo propterea qui sui puto sto video ne cado et si quis contentiosus video nos talis consuetudo non habeo neque ecclesia dominus tal clausula maledico detexo si quis non amo dominus iesus sum anathema maranatha aliquis utique percutio sed illic magis sto ubi apostolus magis ferveo ubi ipse fornicator alius quoque negotium facio quasi non sum venio ad tu inflo sum quidam venio autem cieo si permitto dominus et cognosco non sermo is qui inflo sum sed virtus non enim in sermo sum regnum deus sed in virtus et quis volo venio ad tu in virga an in spiritus lenitas quis enim subsum audio in tu in totus fornicatio et talis fornicatio qualis neque in gens ut uxor pater suus quis habeo et tu inflo sum et non luxistis potis ut aufero de medium vester qui talis facinus admitto pro quo lugeo utique pro mortuus ad qui lugeo utique ad dominus ut quo modo aufero de medium is non utique ut extra ecclesia do hic enim non ab deus postulo qui sum in praesideo officium sed ut per mors hic quoque communis et proprius caro ipse qui iam cadaver qui capulus sum immunditia inrecuperabilis tabiosum plenus de ecclesia debeo aufero et ideo quomodo interim possum aufero judico dedo eiusmodi satanas in interitus caro maledico enim is sequor qui diabolus proicio ut sacramentum benedictio exauctoraretur numquam in castrum ecclesia revorto video itaque hic in locus divido apostolus severitas in quidam inflo et in quidam incestus in alter virga in alter sententia armo virga quam mino sententia quam exsequor ille adhuc corusco hic statim fulmino qui increpo quisque damno certus sum exinde increpo quidem sub intentatio virga tremo damno verus sub repraesentatio poena pereo statim ille timeo plaga abeo ille luo poena cos ad corinthii idem apostolus littera itero venia fio planus sed incertus qui quia neque persono neque causa proscribo res cum sensus confero si incestus oppono ibidem sum et inflo sanus res ratio satis habeo cum inflo increpo sum incestus verus damno sum inflo ignosco sed increpo incesto non video ignotus ut damno si is ignosco qui devoratio ex maeror nimius timeo devoraris adhuc increpo periclitor deficio ob comminatio et maereo ob increpatio damno verus et culpa et sententia iam devoro deputo qui non maereo habeo sed patior qui ante passio maereo possum si idcirco ignosco ne fraudaremur ab satana in is utique detrimentum praecavebatur qui nondum pereo nihil de transigo praecavetur sed de adhuc salvo damno autem et quidem in possessio satanas iam tunc pereo ecclesia cum talis facinus admitto nedum cum et ab ipse eierabatur quomodo vereor fr do patior is qui iam et eripio amitto et damno habeo non possum postremo quis judico indulgeo convenio qui pronuntiatio decido an qui interlocutio suspendo et utique is judico qui non soleo is qui destruo reaedificaris ne transgressor habeo ago iam si non tot persono primus epistula contristasset si nemo increpo nemo terreo si solus incestus cado si nullus in causa is in pavor mitto inflo consternasset nonne bonus suspicor et fidelis argumentareris aliquis potis longus alius apud corinthii tunc in idem causa sum ut increpo et terreo et maeror iam saucius propterea permitto modulus delictum venio postea capio quam ut is incesto fornicator interpretareris hic enim lego debeo etsi non in epistula sed in ipse apostolus seco ab pudor clarus quam stilus is imprimo ne scilicet paulis apostolus christus doctor natio in fides et veritas vas electio ecclesia conditor censor disciplinaris tantus levitas inficeres ut aut damno temere qui mox sum absoluturus aut temere absolvo qui non temere damno ob solus licet fornicatio simplex impudicitia nedum ob incesto nuptiae et impius luxuria et libido parricidal quam neque natio comparo ne consuetudo deputaretur quam absum iudico ne spatium reus lucror quam advoco etiam dominus virtus damno ne humanus sententia video ludo igitur et de suus spiritus et de ecclesia angelus et de virtus dominus si qui de consilium is pronuntio rescidit


Excusso igitur iugo in ethnicum disserendi parabolas istas, et semel dispecta vel recepta necessitate non aliter interpretandi quam materia propositi est, contendunt iam nec competere ethnicis paenitentiae denuntiationem, quorum delicta obnoxia ei non sint, ignorantiae scilicet imputanda, quam sola natura ream deo faciat. Porro nec remedia sapere quibus pericula ipsa non sapiant, illic autem paenitentiae constare rationem ubi conscientia et voluntate delinquitur, ubi et culpa sapiat et gratia, illum lugere, illum volutari, qui sciat et quid amiserit et quid sit recuperaturus, si paenitentiam deo immolarit, utique eam magis filiis offerenti quam extraneis. Num ergo et Ionas idcirco ethnicis Ninivitis non putabat paenitentiam (??)ecessariam, cum cavillaretur in praedicationis officio, an potius misericordiam dei providens etiam in extraneos profusam quasi destructuram praeconium verebatur? atque adeo propter civitatem profanam, nondum dei compotem, adhuc ignorantia delinquentem, paene periit prophetes? Nisi quod exemplum passus est dominicae passionis ethnicos quoque paenitentes redempturae. Bene quod et Ioannes domini vias sternens non minus militantibus et publicanis quam filiis Abraham paenitentiae erat praeco. Ipse dominus Sidoniis et Tyriis praesumpsit paenitentiam, tiam, si virtutum documenta vidissent. Atquin ego illam naturalibus magis peccatoribus competere contendam quam voluntariis. Magis enim merebitur fructum eius qui nondum eo usus est quam qui iam et abusus est, magisque sapient remedia prima quam exoleta. Nimirum dominus ingratis benignus magis quam ignaris, et citius reprobatis misericors quam nondum probatis, ut non magis irascatur contumeliis clementiae suae quam blandiatur, et non libentius extraneis eam impertiat quam in filiis perdidit, cum gentes sic adoptaverit, dum Iudaei de patientia ludunt. Sed hoc volunt psychici, ut deus iusti iudex eius peccatoris paenitentiam malit quam mortem qui mortem paenitentia maluit. Quod si ita est, peccando promeremur. Age tu funambule pudicitiae et castitatis et omnis circa sexum sanctitatis, qui tenuissimum filum disciplina eiusmodi veri avia pendente vestigio ingrederis, carnem spiritu librans, animam fide moderans, oculum metu temperans. Quid itaque in gradu totus es? Perge sane, si potueris, si volueris, dum tam securus et quasi in solido es. Nam si qua te carnis vacillatio, animi avocatio, oculi evagatio de tenore decusserit, deus bonus est. Suis, non ethnicis, sinum subicit; secunda te paenitentia excipiet; eris iterum de moecho Christianus. Haec tu mihi benignissime dei interpres. Sed cederem tibi, si scriptura Pastoris, quae sola moechos amat, divino instrumento meruisset incidi, si non ab omni concilio ecclesiarum etiam vestrarum inter apocrypha et falsa iudicaretur, adultera et ipsa et inde patrona sociorum, a qua et alias initiaris, cui ille, si forte, patrocinabitur pastor quem in calice depingis, prostitutorem et ipsum Christiani sacramenti, merito et ebrietatis idolum et moechiae asylum post calicem subsecuturae, de quo nihil libentius libas quam ovem paenitentiae secundae. At ego eius pastoris scripturas haurio qui non potest frangi. Hunc mihi statim Ioannes offert cum paenitentiae lavacro et officio dicentem, Facite dignos paenitentiae fructus, et ne dixeritis, Patrem habemus Abraham (ne scilicet rursum blandimenta delinquentiae de patrum resumerent gratia): Potest enim deus de lapidibus istis filios suscitare Abrahae. Sic et nos sequitur, ut eos qui hactenus delinquant, facientes dignum paenitentiae fructum. Quid enim ex paenitentia maturescit quam emendationis effectus! Sed etsi venia potius est paenitentiae fructus, hanc quoque consistere non licet sine cessatione delicti. Ita cessatio delicti radix est veniae, ut venia sit paenitentiae fructus.

excutio igitur iugum in ethnicum dissero parabola iste et semel dispicio vel recipio necessitas non aliter interpretor quam materia propono sum contendo iam neque competo ethnicis paenitentia denuntiatio qui delictum obnoxius is non sum ignorantia scilicet imputo quam solus natura reor deus facio porro neque remedio sapio qui periculum ipse non sapio illic autem paenitentia constaris ratio ubi conscientia et voluntas delinquo ubi et culpa sapio et gratia ille lugeo ille volutaris qui scio et quis amitto et quis sum recuperaturus si paenitentia deus immolo utique is magis filius offertor quam extraneus num ergo et ionas idcirco ethnicis ninivitis non puto paenitentia ecessariam cum cavillaretur in praedicatio officium an potis misericordia deus provideo etiam in extraneus profundo quasi destructuram praeconium vereor atque adeo propter civitas profanus nondum deus compos adhuc ignoro delinquentem paene pereo prophetes nisus qui exemplum patior sum dominicus passio ethnicos quoque paenitentes redempturae bene qui et joannis dominus via sterno non paruus milito et publicanus quam filius abraham paenitentia sum praeco ipse dominus sidonius et tyrius praesumo paenitentia tiam si virtus documentum video atqui ego ille natural magis peccator competo contendo quam voluntarius magis enim mereo fructus is qui nondum is utor sum quam qui iam et abutor sum magus sapio remedio primus quam exoletus nimirum dominus ingratus benignus magis quam ignaris et cieo reprobatis misericors quam nondum probo ut non magis irasco contumelia clementia suus quam blandio et non libet extraneus is impertio quam in filius perdo cum gens sic adoptaverit dum judaeus de patientia ludo sed hic volo psychici ut deus justus iudex is peccator paenitentia malo quam mors qui mors paenitentia malo qui si ita sum pecco promeremur ago tu funambulis pudicitia et castitas et omnis circa sexus sanctitas qui tenuis filis disciplina eiusmodi verus avia pendeo vestigium ingredior caro spiritus libro anima fides modero oculus metus tempero quis itaque in gradus totus sum pergus sanus si possum si volo dum tam securus et quasi in solidus sum nam si qui tu caro vacillatio animus avocatio oculus evagatio de tenor decutio deus bonus sum sue non ethnicis sinum subicio secundus tu paenitentia excipio sum iterum de moechus christianus hic tu ego benignus deus interpres sed cedo tu si scribo pastor qui solus moechus amo divino instrumentum mereo incido si non ab omnis concilio ecclesia etiam vestraris inter apocrypha et fallo judico adultero et ipse et inde patrona socius ab qui et alius initiaris qui ille si fors patrocinabitur pastor qui in calix depingis prostitutor et ipse christianus sacramentum mereo et ebrietas idolum et moechiae asylum post calix subsecuturae de quo nihil libet libo quam ovo paenitentia secundus at ego is pastor scribo haurio qui non possum frango hic ego statim joannis offero cum paenitentia lavacrum et officium dico facio dignus paenitentia fructus et ne dico pater habeo abraham ne scilicet rursum blandimentum delinquentiae de pater resumo gratia possum enim deus de lapis iste filius suscitaris abrahae sic et nos sequor ut is qui hactenus delinquo facio dignus paenitentia fructus quis enim ex paenitentia maturesco quam emendatio efficio sed etsi venia potis sum paenitentia fructus hic quoque consisto non licet sine cessatio delictum ita cessatio delictum radix sum venia ut venia sum paenitentia fructus


Sed enim plerosque interpretes parabolarum idem exitus decipit quem in vestibus purpura oculandis saepissime evenire est. Cum putaveris recte conciliasse temperamenta colorum et credideris comparationes eorum inter se animasse erudite, mox utroque corpore et luminibus expressis errorem omnem traducta diversitas evomet. Eadem itaque caligine circa filiorum quoque duorum parabolam quibusdam ad praesens concolorantibus figuris a vero lumine exorbitant eius comparationis quam parabolae materia praetexit. Duos enim populos in duobus filiis collocant, Iudaicum maiorem, Christianum minorem. Nec enim possunt exinde Christianum peccatorem in filio minore disponere veniam consecuturum, nisi in maiore Iudaicum expresserint. Porro si Iudaicum ostendero deficere a comparatione filii maioris, consequenter utique nec Christianus admittetur de configuratione filii minoris. Licet enim filius audiat et Iudaeus et maior, quia prior in adoptione, licet et Christiano reconciliationem dei patris invideat, quod vel maxime diversa pars carpit, sed non erit Iudaei dictum ad patrem: Ecce quot annis tibi servio, et praeceptum tuum nunquam praeterivi. Quando enim non transgressor legis Iudaeus, aure audiens et non audiens, odio habens traducentem in portis et aspernamento sermonem sanctum? Sic nec patris ad Iudaeum erit vox: Tu semper mecum es, et omnia mea tua sunt. Iudaei enim apostatae filii pronuntiantur, generati quidem et in altum elati, sed qui no(??) computaverint dominum, et qui dereliquerint dominum, et in iram provocaverint sanctum Israëlis. Omnia plane Iudaeo concessa di(??)mus, cui etiam conditio gratior quaeque de gula erepta est, nedum ipsa terra paternae promissionis. Atque adeo non minus hodie Iudaeus quam minor filius prodacta substantia dei in aliena regione mendicat, serviens usque adhuc principibus eius, id est saeculi huius. Quaerunt igitur alium Christiani suum fratrem; Iudaeum enim parabola non recipit. Multo aptius Christianum maiori et Iudaeum minori filio adaequassent secundum fidei comparationem, si ordo utriusque populi ab utero Rebeccae designatus permitteret demutationem. Nisi quod et clausula refragaretur. Christianum enim de restitutione Iudaei gaudere et non dolere conveniet, siquidem tota spes nostra cum reliqua Israëlis expectatione coniuncta est. Ita et si quaedam favent, sed aliis contra sapientibus interimitur exemplorum peraequatio. Quamquam, etsi omnia ad speculum respondere possint, unum sit praecipuum periculum interpretationum, ne aliorsum temperetur felicitas comparationum quam quo parabolae cuiusque materia mandavit. Meminimus enim et histriones, cum allegoricos gestus adcommodant canticis, alia longe a praesenti et fabula et scena et persona et tamen congruentissime exprimentes. Sed viderit ingenium extraordinarium. Nihil enim ad Andromacham. Sic et haeretici easdem parabolas quo volunt tribuunt, non quo debent aptissime excludunt. Quare aptissime? Quoniam a primordio secundum occasiones parabolarum ipsas materias confinxerunt doctrinarum. Vacuit scilicet illis solutis a regula veritatis ea conquirere atque componere quorum parabolae videntur.

sed enim plerus interpres parabolaris idem exitus decipio qui in vestis purpura oculandis saepis evenio sum cos puto rectus concilio temperamentum color et credo comparatio is inter sui animo erudio mox uterque corpus et lumen exprimo error omnis traduco diversitas evomo idem itaque caligo circa filius quoque duo parabola quidam ad praesens concolorantibus figura ab verus lumen exorbitant is comparatio quam parabola materia praetexo duo enim populus in duo filius colloco judaicus magnus christianus paruus neque enim possum exinde christianus peccator in filius paruus dispono venio consequor nisi in magnus judaicus exprimo porro si judaicus ostendo deficio ab comparatio filius magnus consequenter utique neque christianus admitto de configuratio filius paruus licet enim filius audio et judaeus et magnus quia prior in adoptio licet et christianus reconciliatio deus pater invideo qui vel magnus diverto pars carpo sed non sum judaeus dico ad pater ecce quot annus tu servio et praeceptum tuus numquam praetereo quando enim non transgressor lex judaeus auris audio et non audio odium habeo traducentem in porta et aspernamento sermo sancio sic neque pater ad judaeus sum vox tu semper ego sum et omnis meus tuus sum judaeus enim apostata filius pronuntio genero quidem et in altus effero sed qui no computaverint dominus et qui derelinquo dominus et in ira provocaverint sancio israelis omnis planus judaeus concedo deus mus qui etiam condicio gratus quisque de gula eripio sum nedum ipse terra paternus promissio atque adeo non paruus hodie judaeus quam paruus filius prodacta substantia deus in alienus regio mendico servio usque adhuc princeps is is sum saeculis hic quaero igitur alius christianus suus frater judaeus enim parabola non recipio multus aptus christianus magnus et judaeus parvus filius adaequassent secundus fides comparatio si ordo uterque populus ab uterus rebeccae designo permitto demutatio nisus qui et clausula refragor christianus enim de restitutio judaeus gaudeo et non doleo convenio siquidem totus spes noster cum reliquus israelis expectatio conjungo sum ita et si quidam faveo sed alius contra sapio interimo exemplum peraequatio quamquam etsi omnis ad speculum respondeo possum unus sum praecipuus periculum interpretatio ne aliorsum tempero felicitas comparatio quam quo parabola quisque materia mando memini enim et histrio cum allegoricus gero adcommodant canticus alius longus ab praesens et fabula et scena et persono et tamen congruentissime exprimo sed video ingenium extraordinarius nihil enim ad andromacha sic et haeretici idem parabola quo volo tribuo non quo debeo aptus excludo quaris aptus quoniam ab primordius secundus occasio parabolaris ipse materio confingo doctrinaris vacuit scilicet ille soluo ab regula veritas is conquiro atque compono qui parabola video