Eadem igitur forma cetera quoque ad martyrii statum pertinere defendimus. Qui pluris, inquit, fecerit etiam animam suam quam me, non est me dignus, id est qui maluerit vivere me negando quam mori confitendo, et, Qui animam suam invenerit, perdet illam, qui vero perdiderit mei causa, inveniet illam. Proinde enim invenit eam qui negat lucri faciendo vitam. sed perdet in gehennam qui se putat negando lucri facere eam. Perdet autem eam ad praesens qui confessus occiditur, sed et inventurus eam in vitam aeternam. tuam! dicunt, et, Noli animam tuam perdere! Quomodo loqueretur Christus, nisi quomodo tractaretur Christianus? Sed cum prohibet meditari responsionem ad tribunal, famulos suos instruit, spiritum sanctum responsurum repromittit, et cum in carcerem fratrem vult visitari, confessuris imperat curam, et cum deum vindictam facturum electorum suorum affirmat, passiones consolatur illorum, etiam in parabola sermonis post cespitem arefacti in persecutionum figurat ardorem. Haec si non ita accipiuntur quemadmodum pronuntiantur, sine dubio praeter quam sonant sapiunt, et aliud in vocibus erit, aliud in sensibus, ut allegoriae, ut parabolae, ut aenigmata. Quemcunque igitur conceperint ventum argumentationis scorpii isti, quoeunque se acumine inpegerint, una iam linea est, ad ipsas res provocabuntur, an secundum scripturas transigantur. Siquidem tunc aliud significabitur in scripturis, si non id ipsum reperiatur in rebus. Quod enim scriptum est, hoc evenire oportebit. Porro tunc eveniet quod est scriptum, si non aliud eveniet. Ecce autem et odio habemur ab omnibus hominibus nominis causa, quomodo scriptum est, et tradimur etiam a proximis, quomodo scriptum est, et perducimur ad potestates, et interrogamur, et torquemur, et confitemur, et trucidamur, quomodo scriptum est. Sic do- minus edixit. Si aliter edixit haec, cur non aliter eveniunt quam edixit, id est quemadmodum edixit? Atquin non aliter eveniunt quam edixit; ergo sicut eveniunt, ita edixit, et sicut edixit, ita eveniunt. Nam nec licuisset aliter evenire quam edixit, nec ipse aliter edixisset quam evenire voluisset. Ita non aliud significabunt scripturae istae quam in rebus recognoscimus, aut, si nondum aguntur illa quae praedicantur, quomodo aguntur quae praedicata non sunt? Non sunt enim haec praedicata quae aguntur, si alia sunt quae praedicantur, et non haec quae aguntur. At nunc quia ipsa sunt in rebus quae in vocibus aliter dicta creduntur, quid fieret, si aliter facta invenirentur? Sed haec erit perversitas fidei, probata non credere, non probata praesumere. Cui perversitati illud quoque opponam, ut, si haec quae sic aguntur quemadmodum scripta sunt, non erunt ipsa quae praedicantur, illa quoque non debeant sic agi quemadmodum scripta sunt, ne et ipsa horum exemplo periclitentur excludi, siquidem aliud in vocibus, aliud in rebus est, et relinquitur nec praedicata videri, cum evenerint, si aliter praedicantur, quam evenire habent. Et quomodo credentur quae non erunt praedicata quomodo eveniunt? Ita haeretici quae praedicantur non ut probata sunt credendo ea quae nec praedicata sunt credunt.

idem igitur forma ceterus quoque ad martyrium status pertineo defendo qui multus inquam facio etiam anima suus quam ego non sum ego dignus is sum qui malo vivo ego nego quam morior confiteor et qui anima suus invenio perdo ille qui verus perdo meus causa invenio ille proinde enim invenio is qui nego lucrum facio vita sed perdo in gehenna qui sui puto nego lucrum facio is perdo autem is ad praesens qui confiteor occaedes sed et invenio is in vita aeternus tuus dico et nolo anima tuus perdo quomodo loquor christus nisi quomodo tracto christianus sed cum prohibeo meditaris responsio ad tribunal famulus suus instruo spiritus sancio respondeo repromitto et cum in carcer frater volo visitaris confessuris impero cura et cum deus vindicta facio elector suus affirmo passio consolo ille etiam in parabola sermo post caespes arefacio in persecutio figuro ardor hic si non ita accipio quemadmodum pronuntio sine dubius praeter quam sono sapio et alius in vox sum alius in sensus ut allegoria ut parabola ut aenigma quicumque igitur concapit venio argumentatio scorpius iste quoeunque sui acumen inpegerint unus iam lineus sum ad ipse res provoco an secundus scribo transigo siquidem tunc alius significo in scribo si non is ipse reperio in res qui enim scribo sum hic evenio oportet porro tunc evenio qui sum scribo si non alius evenio ecce autem et odium habeo ab omnis homo nomen causa quomodo scribo sum et trado etiam ab propior quomodo scribo sum et perduco ad potestas et interrogamur et torqueo et confiteor et trucido quomodo scribo sum sic do paruus edico si aliter edico hic cur non aliter evenio quam edico is sum quemadmodum edico atqui non aliter evenio quam edico ergo sicut evenio ita edico et sicut edico ita evenio nam neque licet aliter evenio quam edico neque ipse aliter edico quam evenio volo ita non alius significo scribo iste quam in res recognosco aut si nondum ago ille qui praedico quomodo ago qui praedico non sum non sum enim hic praedico qui ago si alius sum qui praedico et non hic qui ago at nunc quia ipse sum in res qui in vox aliter dictum credo quis fio si aliter facio invenio sed hic sum perversitas fides probo non credo non probo praesumo qui perversitas ille quoque oppono ut si hic qui sic ago quemadmodum scribo sum non sum ipse qui praedico ille quoque non debeo sic ago quemadmodum scribo sum ne et ipse hic exemplum periclitor excludo siquidem alius in vox alius in res sum et relinquo neque praedico video cum evenio si aliter praedico quam evenio habeo et quomodo credo qui non sum praedico quomodo evenio ita haeretici qui praedico non ut probo sum credo is qui neque praedico sum credo