αἰρό-πινον

αἰρόπινον [n.] ‘sieve’ (Ar. fr. 480). eVAR Cf. αἰρόπινον- σκοτεινόν, καὶ κόσκινον ἐν ᾧ πυροὶ σήθονται ‘dark, also a sieve through which wheat is sieved’; An. ΒΚ. 359, 24 continues with ὑπὲρ τοῦ τὰς aipag διελθεῖν “because it passes through the rye-grass’; also αἰρόπινον: τὸ ἀραιὸν κόσκινον' παρὰ TO τὰς alpag ποιεῖν ἀπεῖναι καὶ χωρίζειν ἢ διὰ τὸ αἴρειν τὸν πίνον 6 ἐστι τὸν ῥύπον ‘a porous sieve, after its … — [Beekes, s.v. αἰρόπινον, p. 89]

αἰρόπινον : Ar. fr. 480 : ὥσπερ αἱρόπινον κόσκινον ᾿ τέτρηται (cf. Poll. 10,114), le mot semble être un adjectif. Hsch. glose : aœipérivov ‘ σχοτεινόν, καὶ τὸ κόσκινον ἐν ᾧ πυροὶ σήθονται. En outre : œipémivoy * oxoretvév, καὶ κόσκινον ἐν ᾧ πυροὶ σήθονται ὑπὲρ: τοῦ τὰς αἴρας διελθεῖν (An. ΒΚ. 359,24) et αἱρόπινον " τὸ ἀραιὸν κόσκινον * παρὰ τὸ τὰς αἴρας ποιεῖν ἀπεῖναι καὶ χωρίζειν ἢ διὰ τὸ αἴρειν τὸν πίνον 6 ἐστι … — [Chantraine, s.v. αἰρόπινον, p. 52]

44 αἱρόπινον --- αἴσακος beziehen (spät); αἱρετής “"Erwähler” (Vett. Val.), auch Titel eines Bibliotheksbeamten (Pap.) ; καϑαιρέτης "Zerstörer’ schon Th.; fem. eigeris f. “Erwählerin” (LXX), wohl retrograde Bildung von αἱρετίξω “auserwählen’ (hell. und spät), das als Denominativum von aigerös verständlich ist (Schwyzer 706:4). Von αἱρετίξω wiederum αἱρετιστής “Erwähler, Parteigänger’ (Plb., D.L. usw.). — Zum … — [Frisk, s.v. αἱρόπινον, p. 74]

αἰρόπινον bei Chantr. s.v.: von αἴρω “wegnehmen” und πίνος ‘Schmutz’. aiga. Nach Deroy Ant. class. 26 (1957) 404-410 zu etrusk. ais- ‘Gottheit’; abzulehnen (vgl. Leumann Glotta 42 [1964] 105). — Zu αἶσα gegenüber μοῖρα Devoto Studi in onore di U.E. Paoli (Firenze 1955) 253-258. — [Frisk, s.v. αἰρόπινον, p. 2149]