1. ἄλφι · alphi — Beekes
ἄλφι [n.] ‘barley-groats’ (h. Cer. 208). <1E? *h,elb’i ‘barley’> VAR Plur. ἄλφιτα (1].), from which the sing. ἄλφιτον, in Hom. only in ἀλφίτου ἀκτή. *DER ἀλφιτηρός (Antiph., Herod.), ἀλφιτεύς ‘miller’ (Hyp.), ἀλφιτεύω ‘to grind barley’ (Hippon.), dAgiteia (Hyp., Poll.) and ᾿ἀλφιτεῖον (Poll, AB). Further ἀλφιτισμός ‘mixing with barley groats’ (inscr. Delos) as if from "ἀλφιτίζειν; ἀλφιτηδόν (Dsc.). *ETYM One … — [Beekes, s.v. ἄλφι, p. 124]
2. ἄλφι · alphi — Chantraine
ἄλφι : n. « gruau » surtout d'orge (H. Dem. 208), chez Hom. plur. ἄλφιτα associé et opposé à ἀλείατα (Od. 0,108, Schwyzer 725, Miletj; on en saupoudrait peut-être la viande (11. 18,560, Od. 14,77 et 429) ; le mot est fréquent # jonien-attique (opposé à ἄλευρα, Hdt. 7,119). Le singulier thématique secondaire ἄλφιτον ne se lit que chez Hom. dans l'expression ἀλφίτου ἄκτην (IL. 11,631, Od. 2955; 14,429) et chez les … — [Chantraine, s.v. ἄλφι, p. 81]
3. ἄλφι · alphi — Frisk
ἄλφι n. “Gerstengraupen, Gerstenmehl” (A. C’er. 208), Pl. ἄλφιτα (seit Il.), woraus ein neuer Sing. ἄλφιτον, bei Hom. nur im Ausdruck ἀλφίτου ἀκτή. Ursprünglicher Plural vielleicht Ἐἄλφατα als i-n-Stamm wie aind. asth-i, asth-n-äs "Knochen’, vgl. ἀλίφατα" ἄλφιτα ἢ ἄλευρα H. — Ableitungen: ἀλφιτηρός (Antiph., Herod.), ἀλφιτεύς “Müller” (Hyp.), ἀλφιτεύω ‘Gerste mahlen’ (Hippon.) mit ἀλφιτεία (Hyp., Poll.) und … — [Frisk, s.v. ἄλφι, p. 111]
4. ἄλφι · alphi — Frisk
ἄλφι. Zur Bed. “Schrot, grobes Mehl’ Renehan Glotta 49 (1971) 69. — Die Nebenform ἀλίφατα (H.) wohl = ἀλήφατα von ἀλέω nach μυλήφατος, 5. Latte s.v. m. Lit. und Chantr. 5. ἀλήφατα. — [Frisk, s.v. ἄλφι, p. 2153]