1. βουτάνη · boutanē — Beekes
βουτάνη [f.] A: - (2) μέρος τι τῆς μακρᾶς νεώς ‘part of a long ship’; (2) ἢ μάστιξ ‘a whip’, ἢ (3) τάνυσις τῆς βοείας ‘force of an ox’. (4) μέρος δὲ τῆς νεώς, πρὸς ὃ τὸ πηδάλιον δεσμεύεται ‘part of the ship to which the rudder is tied’. (5) δηλοῖ δὲ καὶ μάχην ‘a battle’. (6) ἀηδίαν ‘nausea’. < PG(Vv)> VAR Cf. B: βουστάνιγ βοοστασία, ἡ τῶν βοῶν στάσις ‘cowshed’. (2) ἢ μάστιξ ‘whip’, (3) καὶ πληγή ‘blow’. *ETYM … — [Beekes, s.v. βουτάνη, p. 280]