What it meant
1. βροτός · brotos — Beekes
βροτός [m., f.] ‘Cmortal) man’, also ‘mortal’ (I1.). 41Ὲ *mr-t6- “dead, mortal’> *COMP φαεσίμβροτος ‘shining on mortals’, BpotoAotydc ‘ruining mortals’ (II.), etc. Note ἄβροτος ‘without men’ (A. Pr. 2). eDER βρότεος (τ 545, etc.), βρότειος (Archil.) ‘mortal, human’ (cf. Wackernagel 1916: 69', S. Schmid 1950: 28f.); βροτήσιος ‘id’ (Hes.), after Ἰθακήσιος, φιλοτήσιος, etc., see Chantraine 1933: 41f Bpotai- γυναῖκες … — [Beekes, s.v. βροτός, p. 289]
2. βρότος · brotos — Beekes
βρότος [m.] mostly interpreted as ‘clotted blood’ (I1.). Except for μέλανα Bpdtov ‘dark blood’ (w 189) only at verse end in the formula βρότον αἱματόεντα ‘red blood’ (H 425). <2> eDER βροτόεις ‘bloody’ in ἔναρα βροτόεντα (Z 480, etc.) and Bpotéevt’ ἀνδράγρια (E 509); further the hapax BeBpotwpéva τεύχεα (A 41 = Q. S. 1, 717; after this Stesich. 42 δράκων. ... κάρα βεβροτωμένος), *ETYM Perhaps Aeolic (with retracted … — [Beekes, s.v. βρότος, p. 290]
3. βροτός · brotos — Chantraine
βροτός (A.R., Lyc.) repose sur un rapprochement avec βιδρώσχω, et doit être une faute de la tradition plutôt qu'une graphie alexandrine. Seule forme nominale BpéyBos «gorge, gorgée » (Hp., Théoc., AP, etc.), le suffixe -0oç figure notamment dans des noms de parties du corps, cf. γνάθος, ete. ; adj. dérivé βροχθώδης « peu profond » (Nic. Th. 366, EM 206,28) : qui peut être avalé d'une gorgée selon le sch. de Nic. ; … — [Chantraine, s.v. βροτός, p. 211]
4. βροτός · brotos — Chantraine
βροτός : m. f. «mortel» par opposition à &u6porog, ἀθάνατος ou θεός. (Hom., poètes), généralement employé comme substantif. Dérivés : βρότεος (Od. 19,545, Pi., EÉmp., Æsch.) ou βρότειος (Archil., Emp., Æsch., E.) « de nature humaine », le suffixe est proprement le suffixe de matière, cf. Wackernagel, Spr. Unt. 69, n. 1, S. Schmid, -60c und -etoc 28 sq., et pour le sens ἀνδρόμεος : ; βροτήσιος (Hés., Pi., E., pap.) … — [Chantraine, s.v. βροτός, p. 211]
5. βροτός · brotos — Chantraine
βροτός. — 198 -- de possibilité «mortel», alors que skr. mrid- signifie «mort : il semble que le sens de « mortel » est issu du composé ἄμδροτος “immortel ». La forme βροτός en toui cas est une forme à vocalisme éolien (ou « achéen ») pour Ἐρρατός. Le mot se retrouve dans l'arm. mard « mortel » ; en outre avec fonction de participe skr. mrtd-, av. moraia- «mort»; lat. moriuus, v. sl. mrüälvü aver des finales … — [Chantraine, s.v. βροτός, p. 212]
6. βροτός · brotos — Frisk
βροτός m. f. “Mensch’ als sterbliches Wesen aufgefaßt, “der Sterbliche’, auch ‘sterblich’ (poet. seit Il.). — Davon βρότεος (τ 545 usw.), βρότειος (Archil., A. usw.) ‘zu den Sterblichen gehörig, menschlich’ (vgl. Wackernagel Unt. 69 A. I, Schmid eos und -eıog 28f.); βροτήσιος “ds. (Hes., Pi. usw.; nach Tdaxnoros, φιλοτήσιος usw., vgl. Chantraine Formation 4lf.; unrichtig Fraenkel Nom. ag. 2, 161 nach Schulze: zu … — [Frisk, s.v. βροτός, p. 302]
7. βροτός · brotos — Frisk
βροτός, äolisch für *ßeards, ist mit arm. mard "Mensch’ formal und begrifflich identisch (idg. *myt6-s); dazu, der Form nach übereinstimmend, aber durch die partizipielle Funktion semantisch abweichend, aind. mrtd-, aw. marata- ‘tot’, wozu noch lat. mortuus, aksl. mrstva ‘tot’ (Suffix nach vivus, Zivs); das negierte Oppositum in aind. a-mfta-, aw. a-maSa- “unsterblich” = ἄ-μβροτος, aber auch “nicht tot, lebendig’; … — [Frisk, s.v. βροτός, p. 303]
8. βρότος · brotos — Frisk
βρότος m. bis auf μέλανα βρότον (w 189) nur am Versende in der Formel βρότον αἱματόεντα (FH 425 usw.), gewöhnlich als “geronnenes Blut’ erklärt. Davon, ebenfalls formelhaft, βροτόεις in ἔναρα βροτόεντα (Z 480 usw.) und βροτόεντ᾽ ἀνδράγρια (E 509); außerdem das einmalige βεβροτωμένα τεύχεα (A 41 = Q.S. 1, 717; danach Stesich. 42 δράκων ... κάρα Beßoorwμένος). Wahrscheinlich äolisch (in Lautgebung und Akzent) für … — [Frisk, s.v. βρότος, p. 303]
9. βροτός · brotos — Frisk
βροτός. Zu βροτήσιος bei Pind. usw. Forssman Unt. 101ff. Über Βροτο- in PN O. Masson Rev. de phil. 3. ser. 37 (1963) 222f. — Zu ἄμβροτος, ἀμβροσίη: wie Thieme urteilt auch Schmitt Dichtung u. Dichterspr. 48-50. — Ausführlich über μορτός und die damit gebildeten zahlreichen PN O.Masson 8.0. 218ff. m. reicher Lit. Zu den PN auf -μβροτος und -μορτὸς noch Arena Acme 23 (1970) 7-15. — [Frisk, s.v. βροτός, p. 2183]
10. βροτός · brotos — LSJ
mortal manmortal man, opp. ἀθάνατος or θεός, in Hom. usu. Subst., οἷοι νῦν βροτοί εἰσι Il. 5.304, al.; βροτὸς εἰς θεόν E. Andr. 1196 (lyr.); λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ A. Supp. 295; θεοῦ δὲ πληγὴν οὐχ ὑπερπηδᾷ βροτός S. Fr. 961; βροτοί,opp. νεκροί, Id. Ant. 850 (lyr.); but β. ἀνήρ Il. 5.361; and so β. ἔθνος Pi. P. 10.28: as fem., β. αὐδήεσσα Od. 5.334; β. οὖσαν AP 9.89 (Phil.); but βροταί· γυναῖκες, Hsch. (s.v.l.): freq. in gen. pl., after πολλοί B. 1.42, S. OT 981, etc.; after τίς ib. 437, etc.; βροτο
II deadof the dead, A. Ch. 129 (v.l. νεκροῖς Sch.). (From Μροτός (cf. ἄ-μβροτος, μορτός), Skt. mṛtás ‘dead’, Lat. morior, etc.)
11. βρω-τός · brō-tos — LSJ
to be eatento be eaten, Archestr. Fr. 28; φάρμακον, opp. ποτόν, Porph. Abst. 1.27.
II meatβρωτόν, τό (τὸν β. Bull.Soc.Alex. 6.45), meat, opp. ποτόν, X. Mem. 2.1.1; βρωτοῖσι καὶ ποτοῖσι E. Supp. 1110, cf. LXX 1 Es. 5.54, Aristeas 128, PSI 1.64.21 (ii A. D.).