1. χραισμέω · chraismeō — Beekes
χραισμέω [v.] ‘to be of use, help, promote’ (IL). «ἡ» eVAR Ind. -μεῖ (Nic. Th. 914), fut. χραισμήσω, aor. -ῆσαι, often them. aor. ἔχραισμε, χραῖσμε, ipv. xpaiopete (A. R.), to which a subj. χραίσμῃ, probably also inf. -μεῖν (A. R). *DER Late epic nouns: back-formation χραίσμ-η [f.] ‘use, help, promotion’ (Nic.), -ἥεις ‘useful, promotive’ (Nic.), -ησις [f] = χραίσμη (Nic., metr. inscr. Hypaepa), -yiov [n.] ‘means of … — [Beekes, s.v. χραισμέω, p. 1697]
2. χραισμέω · chraismeō — Chantraine
χραισμέω (A.R. 2,288, Q.S. 11,480) ces formes qui valent donc chez eux ἔχραυσα. Il a en effet été créé dans l’épopée même un aoriste ἔχραυσα : χραύσῃ (hapax I. 5,138), χραύσαντα (0.8. 11,76) « atteindre, érafler », qui montre que ces formes ne peuvent être dissociées du présent pate «toucher s, malgré Bechtel, Lexilogus s.u. χραύω ; voir Chantraine, Gr. Hom. 1,393, Ruijgh, Élément achéen 131. A l’aoriste χραεῖν … — [Chantraine, s.v. χραισμέω, p. 1291]
3. χραισμέω · chraismeō — Chantraine
χραισμέω : présent χραισμεῖ seulement chez Nicandre (Th. 914), futur -foe (IL), aor. -nox (IL), aoriste thématique ἔχραισμε (IL) avec subj. χραίσμῃ (IL) et impératif χραίσμετε (A.R.); l'infinitif χραισμεῖν (IL, AR.) doit correspondre à cet aoriste, mais a pu être réinterprété comme infinitif d'un présent en -ἔω (voir Et). Sens : «être utile, porter secours ». Dérivés tous tardifs et poétiques : χραίσμη f. «secours, … — [Chantraine, s.v. χραισμέω, p. 1291]
4. χραισμέω · chraismeō — Frisk
χραισμέω (Ind. -μεῖ Nik. Th. 914, auch Inf. -uew A. R.? [vgl. unten]), Fut. χοαισμ-ἤσω, Aor. -ἦσαι, öfter Aor. 2. ἔχραισμε, χραῖσμε, Ipv. χραίσμετε (A. R.), wozu Konj. xeaicun, wohl auch Inf. -weiv “nützen, helfen, fördern’ (alles Il... — Davon späte epische Nomina: χραίσμ-η f. “Nutzen, Hilfe, Förderung’ (Nik., Rückbildung), -Neıs “nützlich, förderlich’ (Nik.), -naıs f. = χραίσμη (Nik., metr. Inschr. Hypaepa), -jiov … — [Frisk, s.v. χραισμέω, p. 2087]
5. χραισμ-έω · chraism-eō — LSJ
ward off, from one, keep, offprop. ward off something destructive from one, c. acc. rei et dat. pers., οὐ κορύνη οἱ ὄλεθρον χραῖσμε σιδηρείη Il. 7.144; οὐδέ τί οἱ χραισμήσει λυγρὸν ὄλεθρον 20.296; τοῖς οὔ τις δύνατο χραισμῆσαι ὄλεθρον Τρώων 11.120: once c. acc. pers. (supplied), μή νύ τοι οὐ χραίσμωσιν [με] ἆσσον ἰόνθʼ keep [me] off from you, 1.566.
2 defend, succour, warding off injury, assist, availmore freq. c. dat. pers. only, defend, succour (though the notion of warding off injury is always implied), freq. in Il., 1.28, 5.53, al.: c. neut. Adj., χραισμεῖν τι assist, avail at all, 1.242, 21.193, al.; abs., 14.66, 15.652.—Hom. uses χραισμεῖν with negs. expressed or implied (in Il. 21.193, εἰ δύναταί τι χραισμεῖν is ironical for οὔτι χ. δύναται), cf. 15.32. In positive clauses first in A.R. 2.249, al.; imper. χραίσμετε Id. 2.218. (Said by Sch. A.R. 2.218 to belong to the dialect of the Cl