1. δέλεαρ · delear — Beekes
δέλεαρ, -ατος [η.] ‘decoy, bait’ (IA). «IE? *g”elh,-ur> eVAR Plur. deiAata, also δέλευρα (see below). eDER Denominative δελεάζω ‘entice’ (IA) with δελέασμα (Ar.), δελεασμάτιον (Philox.), δελεασμός (Arist.) and the instrument names δελεάστρα ‘baited trap’ (Cratin.), δελέαστρον ‘id.’ (Nicoph.); with δελαστρεύς ‘fisher with baited trap’ (Nic; metri causa for *de\ea-, see BofShardt 1942: 68). With the same mg. δείλατα … — [Beekes, s.v. δέλεαρ, p. 359]
2. δέλεαρ · delear — Chantraine
δέλεαρ, voir ce mot. V. aussi Szemerényi, Syncope 104-105 qui pose Ῥβλέαρ. -BAñpar : ai κνίδας * ἄλλοι χόρτον, οἱ δὲ τῶν ὀσπρίων — [Chantraine, s.v. δέλεαρ, p. 194]
3. δέλεαρ · delear — Chantraine
δέλεαρ, -ατος : « δρρὰϊ » (ion.-att.) avec n. pl. δείλατα {de ἔδελξατα) var. Od. 13,252, (811. fr. 177,17; pl. δέλευρα (Ath. 287 ©; mais ou corrige en δέλετρα, ci-dessous). Dérivés avec contraction de -ex- (cf. δελῆτε * δελέατι Hsch), δελήτιον (Sophr. 118), δέλετρον, d'après les noms d'instrument en -rpov (Numen. ap. Ath 287 c, 306 c, Opp.); enfin le doublet tardif δέλας τι. (Eust pap.} d'après les neutres £n -06. … — [Chantraine, s.v. δέλεαρ, p. 274]
4. δέλεαρ · delear — Frisk
δέλεαρ,-ατος n. "Köder, Lockspeise’ (ion. att.). — Denominatives Verb δελεάξω “ködern’ (ion. att.) mit δελέασμα (Ar.), δελεασμάτιον (Philox.), δελεασμός (Arist., A.D.) und den Nomina instrumenti δελεάστρα “geköderte Falle’ (Kratin.), δελέαστρον ‘ds. (Nikoph.); zu den letztgenannten δελαστρεύς “Fischer mit Köderfalle’ (Nik.; für ἔδελεα- metri causa, vgl. Boßhardt Die Nomina auf -eus 68). — Daneben in derselben … — [Frisk, s.v. δέλεαρ, p. 392]
5. δέλεαρ · delear — Frisk
δέλεαρ. Ausführliche Diskussion bei Szemerenyi Syneope 104f. — Pisanı Paideia 12 (1957) 298 will mit Früheren (5. Curtius 237) δέλεαρ zu δόλος “List” ziehen, was ja möglich ist, wenn man auf Verbindung mit βλῆρ verzichtet. — [Frisk, s.v. δέλεαρ, p. 2196]
6. δέλε-αρ · dele-ar — LSJ
bait, bait, an incitement tobait, X. Mem. 2.1.4, Plb. 15.21.6 (pl.): metaph., δ. τινος bait for a person, E. Andr. 264, cf. Fr. 981.5, Luc. Rh.Pr. 25 (pl.), etc.; τιμαὶ γάρ, ἆθλα, δ. ἃ ὁ θεὸς ἔδωκεν ἀνθρώποις Antipho Soph. 49: c. gen. rei, an incitement to . ., ἡδονὴ κακοῦ δέλεαρ Pl. Ti. 69d, cf. J. Ap. 2.39; δ. σοφίης Epigr.Gr. 880.6 (Cyzicus).