διαρρήγνῡμι · diarrēgnymi — LSJ
break through, Hom. only in Med., διά τε ῥήξασθαι ἐπάλξεις Il. 12.308; διαρρήξασα χαλινόν having broken the bridle asunder, Thgn. 259; μόγις ἂν . . διαρρήξειας [τὴν κεφαλήν] Hdt. 3.12; πλευρὰν διαρρήξαντα . . φασγάνῳ having cloven it, S. Aj. 834; δ. τὰς χορδάς Pl. Phd. 86a:—Pass., burst, as with eating, X. Cyr. 8.2.21, Anaxil. 25, Phoenicid. 3, etc.; δ. μυρίων ἀγαθῶν Men. 10D.; with passion, διαρραγήσομαι Ar. Eq. 340; ὑπὸ φθόνου Luc. Tim. 40; οὐδʼ ἂν σὺ διαρραγῇς ψευδόμενος D. 18.21, cf. 87; δια