δῐδακ-τός · didak-tos — LSJ
of things, taught, learnt, ἅπαντα γάρ σοι τἀμὰ νουθετήματα κείνης διδακτά of her teaching, S. El. 344; δ. ἀνθρωπίνης σοφίας λόγοι 1 Ep.Cor. 2.13; ὅσοις δ. μηδέν, ἀλλʼ ἐν τῇ φύσει τὸ σωφρονεῖν εἴληχεν E. Hipp. 79.
that can be taught or learnt, τὰ δ. things which may be taught by study and experience, Pi. N. 3.41; opp. ἄρρητα, S. OT 300; δίδαξον . . εἰ διδακτά μοι if I may learn them, Id. Tr. 64, cf. 671; τὰ μὲν δ. μανθάνω, τὰ δʼ εὑρετὰ ζητῶ Id. Fr. 843; κἄστʼ οὐ διδακτόν (sc. τὸ τῆς τύχης) E. Alc. 786, cf. Supp. 914; καθʼ ὅσον δ. Isoc. 13.20; ἀρετὴν . . εἴτε δ. εἴ τε μὴ δ. Pl. Men. 71a, cf. Prt. 328c, Euthd. 274e; ἐπιστήμη Arist. EN 1139b25.
of persons, taught, instructed, πολέμου LXX 1 Ma. 4.7; also δ. θεοῦ taught by God, ib. Is. 54.13 ( = Ev.Jo. 6.45).