διώκω (dioko)

1. διώκω · diōkō — Beekes

διώκω [v.] ‘to pursue, drive away, prosecute’ (I1.). «Ὁ VAR Aor. διῶξαι, διωχθῆναι, fut. διώξω, etc. (post-Hom.). COMP Compounds with ἀπο-, ἐκ-, ἐπι-, etc. DER δίωγμα “pursuit, what is pursued’ (trag., Pl.), διωγμός ‘pursuit’ (trag., X.) with διωγμίτης ‘policeman’ (inscr. ΠΡ; cf. Redard 1949: 45), διωγμιτικά = persecutiones δνόφος 343 (Cod. Just.); δίωξις ‘persecution’ (Att.), διωκτύς ‘id.’ (Call; cf. Benveniste … — [Beekes, s.v. διώκω, p. 389]

2. διώκω · diōkō — Chantraine

διώκω : chez Hom. seulement thème du prés. ; f. διώξω ou τξομαι, aor. ἐδίωξα (pass. διωχθῆναι), pf. δεδίωχα (Hyp.). Le thème de présent διωκάθειν cité par les gram. fonctionne en réalité comme aoriste (il n’y a pas d'indicatif ἘΣιωκάθω) et l'accent le plus probable est διωκαθεῖν (cf. Cnantraine, Mél. Vendryes 103-107, Schwyzer, Gr. Gr. 1,703, n. 6}. Sens : « poursuivre, chasser» employé en attique comme terme … — [Chantraine, s.v. διώκω, p. 303]

3. διώκω · diōkō — Frisk

διώκω (seit Il.), Aor. διῶξαι, διωχϑῆναι, Fut. διώξω usw. (nachhom.) ‘verfolgen, wegtreiben, anklagen’. Kompp. mit dno-, &x-, Eru- usw. — Mehrere Ableitungen: δίωγμα "das Verfolgen, das Verfolgte’ (Trag., Pl. usw.), διωγμός “Verfolgung’ (Trag., X. und spät) mit διωγμίτης Ben. eines Schutzmanns (Inschr. IIp usw.; vgl. Redard Les noms grecs en -zns 45 m. Lit.), διωγμιτικά = persecutiones (Cod. Just.); δέωξις … — [Frisk, s.v. διώκω, p. 434]

4. διώκω · diōkō — Frisk

διώκω. Daraus alb. n-djek ‘verfolgen’ (Pisani Jb. f. kleinas. Forsch. 3, 152). — [Frisk, s.v. διώκω, p. 2201]

5. διώκω · diōkō — LSJ

cause to run, set in quick motion

cause to run, set in quick motion, opp. φεύγω:

1 pursue, chase, chase

pursue, chase, in war or hunting, φεύγοντα διώκειν Il. 22.199, etc.: abs., πεδίοιο διωκέμεν ἠδὲ φέβεσθαι 5.223, cf. Hdt. 9.11:—Med., διώκεσθαί τινα πεδίοιο, δόμοιο, chase one over or across . . , Il. 21.602, Od. 18.8.

b follow

c. acc. pers., of a lover, Sapph. l.c.; follow, X. HG 1.1.13; τοὺς εὐγνώμονας Id. Mem. 2.8.6; δ. καὶ φιλεῖν τινα Pl. Tht. 168a, cf. Ev.Luc. 17.23.

2 pursue, seek after, seek, follow, wait for

pursue an object, seek after, ἀκίχητα διώκειν Il. 17.75; σὸν μόρον δ. S. Aj. 997; τιμὰς δ. Th. 2.63; ἡδονήν, τὸ ἀγαθὸν καὶ καλόν, Pl. Phdr. 251a, Grg. 480c; ἀλήθειαν ib. 482e; δικαιοσύνην Ep.Rom. 9.30; λαθραίαν Κύπριν Eub. 67.9: prov., τὰ πετόμενα δ. Arist. Metaph. 1009b38; κατὰ σκοπὸν δ. Ep.Phil. 3.14; of plants, δ. τοὺς ξηροὺς τόπους seek them, Thphr. HP 1.4.2; δ. τὰ συμβάντα or τὸ συμβαῖνον follow or wait for the event, D. 4.39, 10.21:—Med., διώκεσθαι τὸ πλέον ἔχειν D.H. 1.87 (s. v. l.); μοῖρ

3 pursue, describe, recite

pursue an argument, τὴν ἐναντίωσιν Pl. R. 454a; also, describe, ὕμνῳ ἀρετάς Pi. I. 4(3).21; τὴν Ἡρακλέους παίδευσιν X. Mem. 2.1.34; recite, λόγον PMag.Par. 1.958, cf. 335 (Pass.).

II drive, chase away, force, away, banish, push, press

drive or chase away, διώκω οὔτινʼ ἔγωγε I donʼt force any one away, Od. 18.409; ἐκ γῆς Hdt. 9.77; banish, Id. 5.92.εʹ: metaph., διώκεις μʼ ᾗ μάλιστʼ ἐγὼ σφάλην you push or press me ..., E. Supp. 156.

III drive, impel, speed on her way, driving

of the wind, drive a ship, Od. 5.332; of rowers, impel, speed on her way, ῥίμφα διώκοντες (sc. τὴν νῆα) 12.182; νηῦς ῥίμφα διωκομένη 13.162; Συριηγενὲς ἅρμα διώκων driving it, Orac. ap. Hdt. 7.140, cf. A. Pers. 84; ἄτρυτον δ. πόδα Id. Eu. 403, cf. Th. 371.

2 drive, drive on, gallop, run, on the march

seemingly intr., drive, drive on, Il. 23.344, 424; gallop, run, etc., dub. in A. Th. 91 (lyr.); ἀναπηδήσαντες ἐδίωκον X. An. 7.2.20; ἅμα διώκοντος on the march, Plu. Caes. 17: c. acc. spatii, διώξας περὶ ὀκτακοσίους σταδίους Chares 17.

3 urge, impel

urge, impel, βέλος χερί Pi. I. 8(7).35; φόρμιγγα πλάκτρῳ Id. N. 5.24; esp. of music, δ. μοῦσαν Pratin.Lyr. 5; δ. μέλος Simon. 29:—Pass., ὑφʼ ἡδονῆς διώκομαι . . σὺν τάχει μολεῖν S. El. 871.

4 urge on, carry forward

of work, urge on, carry forward, σκαφήτρους PFay. 112.2 (i A. D.).

5 hurried, rapid

pf. part. Pass. δεδιωγμένος hurried, rapid, σφυγμοί Aret. SA 2.8.

IV prosecute, the prosecutor, he who impeaches, indict, accuse of . . , prosecute for, avenge, pursue, accuse

as law-term, prosecute, ὁ διώκων the prosecutor, opp. ὁ φεύγων, the defendant, Hdt. 6.82 (pl.), A. Eu. 583, etc.; ὁ διώκων τοῦ ψηφίσματος τὸ λέγειν . . , he who impeaches the clause in the decree . . , D. 18.59; γραφὰς δ. Antipho 2.1.5; γραφὴν δ. τινά indict, D. 59.69; δ. εἰσαγγελίαν Hyp. Eux. 9; δ. τινὰ περὶ θανάτου X. HG 7.3.6: c. gen. criminis, accuse of . . , prosecute for . . , δ. τινὰ τυραννίδος Hdt. 6.104; δειλίας Ar. Eq. 368; παρανόμων And. 1.22, cf. διωκάθειν; ψευδομαρτυρίων D. 29.13, e

V persecute

persecute, Ev.Jo. 5.16, al.; δεδιωγμένοι ἕνεκα δικαιοσύνης Ev.Matt. 5.10.

διώκω

Where it lives

What it meant

In the wild

Where it came from

Downloads

Ask the librarian