1. ἐλεόν · eleon — Beekes
ἐλεόν [n.] ‘table on which the roasted meat was put’ (I 215, ξ 432 ἐλεοῖσιν, Ar. Eq. 152, 169 τοὐλεόν) «Ὁ» *COMP ἐλεο-δύτης ‘cook αἱ the Delian sacrifices’ (Ath. 4, 1736: διὰ τὸ τοῖς ἐλεοῖς ὑποδύεσθαι διακονοῦντες ἐν ταῖς θοίναις “because they dive under the ἐλεοί when serving at the meals’. *DER ἐλέατρος ‘seneschal, steward’ (pap. III*), εἰλέατρος (Pamphil. in Ath. 4, 171b, metrically lengthened?), or oxytone -tpdc … — [Beekes, s.v. ἐλεόν, p. 454]
2. ἐλεόν · eleon — Chantraine
ἐλεόν : π. (au pluriel 11. 9,215, Od. 14,432, mais Ar., Cav. 152,169 τοὐλεόν crase de τὸ ἐλεόν) « table, plateau », sur laquelle le rôti est découpé, οἵ. Kuiper, Οἱ. 21, 1933, 272 sqq. Composé : ἐλεο-δύτης « cuisinier » dans les fêtes de Délos (Ath. 4,178a διὰ τὸ τοῖς ἐλεοῖς ὑποδύεσθαι διακονοῦντες ἐν ταῖς θυσίαις) ; ἐλεο-κόπος «officier tranchant, découpeur » (Lysias, Fr. 28). Dérivé : ἐλέατρος « maître d'hôtel» … — [Chantraine, s.v. ἐλεόν, p. 350]
3. ἐλεόν · eleon — Frisk
ἐλεόν π. (1215, ξ 432 ἐλεοῖσιν, Ar. Εᾳ. 152, 169 τοὐλεόν) "Tisch auf dem das gebratene Fleisch zerlegt wird’ ; ἐλεο-δύτης "Koch bei den delischen Opferfesten’ (Ath. 4, 173a: διὰ τὸ τοῖς ἐλεοῖς ὑποδύεσθαι διακονοῦντες Ev ταῖς ϑοίναις). — Davon ἔλέατρος “Trugseß, Steward’ (Pap. 1118), εἰλέατρος (Pamphil. bei Ath. 4, 171b, metr. Dehnung?), eher -τρός mit Oxytonierung wie δαιτρός u.a. — Technisches Wort ohne Etymologie. … — [Frisk, s.v. ἐλεόν, p. 521]
4. ἐλεόν · eleon — Frisk
ἐλεόν. Zur unklaren Bildung von ἐλέατρος van Brock Vocak. medic. 38. — [Frisk, s.v. ἐλεόν, p. 2211]