What it meant
1. ἦρα · ēra — Beekes
ἦρα [acc.sg.] (or [n-pl.]?) ‘service, favor’ in (ἐπὶ) ἦρα φέρειν ‘do a favor’ (Il.); postHom. as a postposition with gen. = χάριν “for the sake of, on account of (B., Call.). JE *ueh,r- ‘true’ ?> eDER » ἐρίηρες [pl.] ‘faithful’, also ἐπίηρος (perhaps a reinterpretation of ἐπὶ ἦρα φέρειν in e.g. A 572 and 578). Also Bpinpdv: μεγάλως κεχαρισμένον ‘highly charming’ (H; perhaps βρι- is a mistake for épi-); PN Πολυ-ήρης, … — [Beekes, s.v. ἦρα, p. 571]
2. Ἥρα · Hēra — Beekes
Ἥρα [f.] Hera, the wife of Zeus (Il.).
DIAL Myc. E-ra, Ion. Ἥρη; Cypr. Epat [dat.] (see Del.? 681, 4). *COMP As a first member e.g. in Ἡρα-κλέης, -κλῆς (IL), explanation in Kretschmer Glotta 8 (1917): 121ff., with Bin Ἡρακληείη (probably an Achaean formula, see Ruijgh 1995: 82f.), also -κλήϊος, -κλειος and’ Ἡρακλείδης (11... *DER Ἡραῖος ‘belonging to H’ (IA); fem. -aia, -ἀα place name (Arcadia VI*) with Ἡραιεύς … — [Beekes, s.v. Ἥρα, p. 571] 3. ἔρα · era — Chantraine
ἔρα : f. compris comme signifiant «terres (Érot. 35,15, Hsch., cf. aussi Str. 16,4,27). Seulement usité dans la forme adverbiale ἔραζε « à terre», dor. ἔρασδε (Hom., Æsch., Théoc.); Hsch. fournit une glose ἔρας * γῆς, où Hoffmann, Fesischrift Bezzenberger 82 veut lire Ὑῇ pour trouver un neutre ἔρας, cf. aussi Schwyzer, Gr. Gr. 1,625, n. 2. Pas de dérivé, sauf le dénominatif épée où s’est développé un sens … — [Chantraine, s.v. ἔρα, p. 377]
4. ἦρα · ēra — Chantraine
ἦρα : acc. sg. (ou pl. n.?) chez Hom. toujours dans l'expression ἦρα φέρειν, le plus souvent avec le prév. ἐπὶ «faire plaisir, plaire », cf. II, 1,572, etc. ; ensuite, parfois avec le génitif = χάριν «en vue des (B., Call, etc.). Un composé ἐπίηρα se trouve attesté dans la poésie post-homérique, cf. S., O. R. 1094, AP 13,22, A.R. 4,375 ; également prép. au sens de χάριν (Antim. 87) : issu de ἐπὶ ἦρα φέρων (I 1,572) … — [Chantraine, s.v. ἦρα, p. 429]
5. Ἥρᾶ · Hēra — Chantraine
Ἥρᾶ : ion. Ἥρη, déesse, épouse de Zeus (Hom., ion.- att., etc.), chypr. erai = Ἥραι datif (Masson, ICS 90), — [Chantraine, s.v. Ἥρᾶ, p. 429]
6. Ἥρα · Hēra — Chantraine
Ἥρα — 416 — mycén. era (Chadwick-Baumbach, 201). Figure comme premier terme ἂρ composé dans Ἡρα-χλέης, -κλῆς (Hom., etc.); pour l'explication du nom, v. Kretschmer, GI. 8, 1916, 121-129, pour les formes hom., Chantraine, Gr. H. 1,30-31. D'où les dérivés : Ἡρακληείη épithète de Bin dans une formule désignant le héros (Hom., pour la forme, voir Chantraine, ibid.), -κλήϊος (ion.}, -χλειος (att.), Ἡρακλείδης (11, att.), … — [Chantraine, s.v. Ἥρα, p. 430]
7. ἔρα · era — Frisk
ἔρα f., von Erot., Str. u.a. mit γῆ erklärt, ‘Erde’ in ἔραζε, dor. ἔρασδε “auf die Erde, zur Erde’ (ep. poet. seit Il.); dazu ἔρας" γῆς H. Es wird ferner in Komposita gesucht, u. zw. als Hinterglied in πολύ-ηρος" πολυάρουρος, πλούσιος H., als Vorderglied in ἐρεσι-μήτρην" τὴν γεωμετοίαν H.; zum Letzteren Hoffmann Festschr. Bezzenberger 82ff., der bei H. ἔρας" γῆ lesen will und das Wort als neutr. faßt; ἔραζε somit … — [Frisk, s.v. ἔρα, p. 578]
8. ἦρα · ēra — Frisk
ἦρα Akk. sg. (pl. n.?), bei Hom. nur (ἐπὶ) ἦρα φέρειν “jmdm. einen Gefallen tun’, nachhom. m. Gen. = χάριν "zu jmds. Gunsten’ (B., Kall. u.a.). Davon ἐρί-ηρες pl. etwa “traut, lieb’, 8.6... auch ἐπίηρος, ἐπιήρ-ανος "gefällig, angenehm, willkommen’, 5. dd. Außerdem βριηρόν᾽ μεγάλως κεχαρισμένον H. (falsch für ἐρί- ἢ). EN Πολυ-ήρης u.A. (Bechtel Hist. Personennamen 194f.). — Unsicher lesb. ἠορώνα (16 12 [2] : 242, 8) … — [Frisk, s.v. ἦρα, p. 673]
9. Ἥρα · Hēra — Frisk
Ἥρα, ion. Ἥρῃ Gemahlin des Zeus (seit Il.); kypr. Eoa: (Dat,., Schwyzer 681, 4), myk. E-ra? Als Vorderglied z.B. in Zoaκλέης, -κλῆς (seit Il.; zur Erklärung Kretschmer Glotta 8, 121ff. m. Lit.) mit Ἡρακληείη (Bin; metrisch; vgl. Chantraine Gramm. hom. 1, 31), -«Antos, -xAsıos und Ἡρακλείδης (seit 1].; zur metrischen Form Debrunner Ayriöwgov 38). — Davon Hoaios “der H. gehörig’ (ion. att.); f. -αἰα, -da Stadtname … — [Frisk, s.v. Ἥρα, p. 674]
10. ἦρα · ēra — Frisk
ἦρα. Über den Ausdruck ἐπὶ ἦρα φέρειν handelt Whatmough For Roman Jakobson (The Hague 1956) 668f. — Gusmani Studi Mic. 6 (1968) 14ff. und Studi Pisani I 511 vergleicht heth. warri- “hilfreich, Hilfe’; dazu noch Lazzeroni Studi Pisani II 632. 102 Ἥρα-- ϑάλλω — [Frisk, s.v. ἦρα, p. 2227]
11. Ἥρα · Hēra — Frisk
Ἥρα. Weitere Vermutungen zur Etymologie usw. bei Van Windekens Minos 6 (1958) 158ff. und Sprache 6 (1960) 211ff., Pötscher RhM 104 (1961) 302ff. und 108 (1965) 317ff. — Zur Deutung von Ἡρακλῆς noch Deroy A.I.O.N.1 (1959) 31f. — [Frisk, s.v. Ἥρα, p. 2228]
12. ἔρα · era — LSJ
earth, to earth, on the groundearth, Erot. s.v. ἕρπει, Sch.Il.Oxy. 221x28, EM 369.24 Hsch. (also expld. as, = κοιλία), cf. Str. 16.4.27:—Adv. ἔραζε, Dor. ἔρασδε, to earth, κατὰ δὲ πτερὰ χεῦεν ἔραζε Od. 15.527 ; ἀπὸ δʼ εἴδατα χεῦεν ἔ. 22.85, cf. Hes. Op. 421, 473 ; so νιφάδες δʼ ὡς πῖπτον ἔ. Il. 12.156 ; οὑμὸς δὲ πότμος..κυρῶν ἄνω ἔ. πίπτει A. Fr. 159 ; ὄρπακες βραβύλοισι καταβρίθοντες ἔρασδε Theoc. 7.146 ; on the ground, θάλλειν Mosch. 2.66.
13. ἤρᾱ · ēra — LSJ
II Boeot. for ἤρω, 2 sg. aor. 1 Med. of αἴρω, Ar. Ach. 913 (v.l. ἤρω).
14. ἦρᾰ · ēra — LSJ
1 sg. aor. 1 of αἴρω:—but ἤραʼ, i.e. ἤραο, Ep. for ἤρω, 2 sg. aor. 1 Med. of αἴρω, Od. 24.33.
II contr. fr. ἦ ἄρα in dialects other than Att., as Sapph. 102, Alc. 94, Alcm. 61, Pi. P. 9.37, B. 5.165, Sophr. 1 D., Hp. Prorrh. 1.117, 120, 121 (ἆρα ibid.), Herod. 4.21, 5.14, Call. Fr. 1.51 P., cf. A.D. Conj. 223.25.
15. ἦρα · ēra — LSJ
service, gratification= χάριν, service, gratification, θυμῷ ἦ. φέροντες Il. 14.132; μητρὶ φίλῃ ἐπὶ ἦ. φέρων 1.572, cf. 578; ἐπʼ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι ἦ. φέροντες Od. 3.164; λαοί . . ἐφʼ ἡμῖν ἦ. φέρουσιν 16.375; ἐπʼ Ἴρῳ ἦ. φέρων 18.56; ἦ. κομίζειν Orph. L. 761.
II for the sake of, on account of, for, wherefore?later c. gen., = χάριν, for the sake of, on account of, for, ἦ. πάλας B. 10.21; ἦ. φιλοξενίης Call. Fr. 41, cf. Dosiad. Ara 18; τίνος ἦ.; wherefore? APl. 16.299. (Hdn.Gr. 1.398 rightly makes it acc. of a Subst. ἤρ; Aristarch. took ἐπίηρα as one word, Sch. Il. 1.572, Apollon. Lex., but there is no ἐπί in Il. 14.132, and ἐπίηρα (q.v.) in later poets proves nothing for Hom.: —prob. (ϝ)ῆρα, perh.cogn. with ONorse váé ‘snug’, ‘comfortable’, OHG. alawâri ‘friendly’ (Germ. albern ), Goth. unwērjan ( =
16. Ἥρα · Hēra — LSJ
HeraHera, Il. 16.432, etc.; νὴ τὴν Ἥραν, an oath of Athen. women, X. Mem. 1.5.5.
2 applied to the Empresses of Rome, as Ζεύς to the Emperors, IG 9(2).333 (Thess.), CIG 3956b (add.).
3 ninePythag. name for nine, Theol.Ar. 58.
4 inhabitants of Heraeathe planet Venus, Arist. Mu. 392a28, Ti.Locr. 96e. (Perh. connected with ἥρως and Lat. servo, cf. Ἡρϝαῷοι,= inhabitants of Heraea.)