ad-jĭcĭo — Lewis & Short
ad-jĭcĭo (better adicio), jēci, jectum, 3, v. a.jacio,
rogum bustumve novum vetat propius sexaginta pedes adici aedes alienas,to place nearer than, Cic. Leg. 2, 24:
hordei numero ad summam tritici adjecto,Cic. Verr. 3, 188:
adjectoque cavae supplentur sanguine venae,Ov. M. 7, 291; so ib. 266; 14, 276.— More freq. trop.: quo ne imprudentiam quidem oculorum adici fas fuit, to turn the eyes pryingly to, to direct the sight to, etc., Cic. Leg. 2, 14, 36:
Parthus adjecit Armeniae manum,Vell. 2, 100:
album calculum errori,to approve, Plin. Ep. 1, 2. —With in:
virus in anguīs,Ov. A. A. 3, 7:
telum ex locis superioribus in litus,to throw, to hurl, Caes. B. G. 4, 23, 3.—
qui amabilitati animum adiceret,Plaut. Poen. 5, 4, 1:
animum militi,id. Mil. 3, 3, 34:
ad virginem animum adjecit,Ter. Eun. 1, 2, 63:
cum ad omnia vestra pauci homines cupiditatis oculos adjecissent,Cic. Agr. 2, 10:
plane videbant adjectum esse oculum hereditati,Cic. Verr. 2, 2, 15, § 37 (diff. from adicere oculos, cited above):
adjecit animum ad consilium,Liv. 25, 37:
novo etiam consilio animum adjecit,id. 28, 33.—
ad bellicam laudem ingenii gloriam,Cic. Off. 1, 32:
decus alicui,Vell. 2, 36:
aliquantum ea res duci famae et auctoritatis adjecit,Liv. 44, 33: so id. 10, 7; 24, 5; Tac. Agr. 26; Suet. Oth. 11; id. Tib. 67; id. Calig. 15; id. Caes. 38 al.:
morem ritusque sacrorum adiciam,Verg. A. 12, 837:
adjecere bonae paulo plus artis Athenac,Hor. Ep. 2, 2, 43; so Ov. M. 10, 656; id. P. l, 8, 56; Vulg. Matt. 6, 27 and 33; also to add a new thought to what has preceded (cf.: addo, accedo, advenio; hence, like addo, in the sing., though several persons are addressed):
huc natas adice septem,Ov. M. 6, 182.—
adiciens numquam defuturos raprores Italicae libertatis lupos,Vell. 2, 27, 2; so,
adjecerat Tiberius non id tempus censurae nec defuturum corrigendi auctorem,Tac. A. 2, 33:
adjecit in domo ejus venenum esse,id. ib. 4, 21.—Rarely followed by orat. directa:
cum dixisset ... adjecissetque: Si quid huic acciderit, etc.,Vell. 2, 32, 1.—With ut and subj., Liv. 2, 27.—
super adjecit Aeschrio,bid on, Cic. Verr. 2, 3, 33, § 77 B. and K.; but cf. Zumpt ad h. l.; Dig. 18, 2, 19.—
non adiciet, ut resurgat,ib. 24, 20:
adiciens dixit parabolam,ib. Luc. 19, 11.