ădўtum — Lewis & Short
ădўtum, i, n., = a)/duton (not to be entered),
aeternumque adytis effert penetralibus ignem,Verg. A. 2, 297:
isque adytis haec tristia dicta reportat,id. ib. 2, 115; 6, 98; Hor. C. 1, 16, 5.—In gen., a secret place, chamber; of the dead, a grave, tomb, in Verg. A. 5, 84, and Juv. 13, 205: descriptionem cubiculorum in adytis, chambers in secret places, i. e. inner chambers, Vulg. 1 Par. 28, 11.—