aeditumus — Walde–Hofmann
aeditumus (-^imus Gramm. als ,aedis intimus*), - m. , Tempelaufseher*: von aedés, vgl. fini-, mari-tumus, in-timus und mit anderen Suffixen, aber gleicher Funktion ätri-ensis, osti-Arius von ätrium, Ostium; erst seit Cic. herrscht fast ausschließlich aedituus in Anlehnudg an /£weor (Skutsch Forsch. I 22, Lindsay-Nohl 465, Sommer IF. 11, 213f.; nicht umgekehrt aeditumus Entstellung von -tuus mit Leumann IA. 41, 26, … — [Walde–Hofmann, s.v. aeditumus, p. 48]