agaga — Walde–Hofmann
agaga, -ae m. „Zuhälter, Bruder Liederlich* (Petron), agagula „Kuppler, Possenreißer“ (G1): aus gr. *ayayäs e rpoaywrög ,leno*) nach Heraeus Sprache des Petr, 29£. — Etr. Herkunft (Nehring Gl. 17, 118) ist unbegründet. . . — [Walde–Hofmann, s.v. agaga, p. 53]