1. barrus — Lewis & Short
barrus, i, m.Indian; Sanscr bhri, to bear, an elephant' apud Indos (elephantus) a voce (cf. barrio) barrus vocatur: Ἐλέφας, elephantus, barrus, Gloss. Philox.; cf.
unde et vox ejus barritus dicitur,
Isid. Orig. 12, 2, 14;
16, 5, 19.
Serv,
Verg. A. 1, 592; * Hor Epod. 12, 1 Porphyr.
2. Barrus — Lewis & Short
Barrus, i, m.,
I a cognomen of T, Betucius, Cic. Brut. 46, 169
3. barrus — Walde–Hofmann
barrus, -i m. „Elefant“ (seit Hor.), barrio, -ire „schreien, vom Elefanten“ (seit Suet., -itws, -üs m. seit Apul): Lehnwort aus einer asiatischen Sprache, nach Isid. orig. 12, 2, 14 aus dem Indischen; man vergleicht teils pehl. banbarbita „Elefant“ (dissimiliert aus *barbarbita?, Freudenberger BB. 25, 278 mit falscher Annahme von Urverwandtschaft), teils ai. bfmhati (vi mhati), bárhati ,brüllt, vom Elefanten* … — [Walde–Hofmann, s.v. barrus, p. 129]