cāsŭālis — Lewis & Short
cāsŭālis, e, adj.casus.
I Casual, fortuitous (post-class. and very rare):
condicio,depending upon chance, Cod. Just. 6, 51, 1, § 7.—Adv.: cāsŭālĭter, accidentally, Sid. Ep. 9, 11; Fulg. Myth. 1, 5.—
II In gram., relating to or declined with cases:
Casuale, ut ab equo: equum,Varr. L. L. 8, § 52, p. 116 Bip.; cf. id. ib. 10, §
18, p. 164 Bip.: formae,Prisc. p. 672 P. al.