căvo — Lewis & Short
căvo, āvi, ātum, 1, v. a.cavus,
for in Leg. 2, 18, 45, dicato is the correct reading, B. and K.): stillicidi casus lapidem cavat,Lucr. 1, 313; cf. Ov. M. 4, 525:
naves ex arboribus,Liv. 21, 26, 9:
arbore lintres,Verg. G. 1, 262:
buxum,id. ib. 2, 450:
dentes cavantur tabe pituitae,Plin. 7, 16, 15, § 70:
luna cavans cornua (in waning),id. 8, 17, 23, § 63:
parmam galeamque gladio,i. e. to pierce through, perforate, Ov. M. 12, 130: tegmina tuta cavant capitum, hollow out, poet. for round off, bend around, fabricate, Verg. A. 7, 632.—Hence, căvātus, a, um, P. a., hollowed, excavated, hollow:
alni,Verg. G. 1, 136:
cortices,id. ib. 2, 387:
rupes,id. A. 3, 229: anfracta aurium, Varr. ap. Non. p. 193, 3:
oculi,Lucr. 6, 1194 (with cava tempora):
vallis,Varr. L. L. 5, § 20 Müll.:
torrens alibi aliter,Liv. 44, 35, 17.—Comp.:
sinus cavatior,Tert. adv. Herm. 29.