dēbĭlĭtātĭo — Lewis & Short
dēbĭlĭtātĭo, ōnis, f.id.,
I a laming, maiming; weakness (rare).
I Lit.:
praemium debilitationis consecutus, i. e. of mutilation of nose and ears,App. M. 2, p. 128, 15.—
II Trop.: animi, * Cic. Pis. 36, 88.