dēmissĭo — Lewis & Short
dēmissĭo, ōnis, f.id.,
I a letting down, sinking, lowering (very rare).
I Prop.: storiarum, * Caes. B. C. 2, 9, 5:
barbae,a letting grow, Macr. S. 1, 22, 4.—In plur.:
clipei aenei demissiones,Vitr. 5, 10 fin.—
II Trop. *
A (Acc. to demissus, no. II. A.): animi, dejection, * Cic. Tusc. 3, 7, 14. —*
B In medic. lang., an abatement, mitigation (opp. accessio), Coel. Aur. Acut. 1, 4.