dĕ-ŏnĕro — Lewis & Short
dĕ-ŏnĕro, āvi, ātum, 1,
I v. a., to unload, disburden (very rare).
I Lit.:
machinae deoneratae,Amm. 24, 6, 4; Arn. 6, p. 202.—
II Trop.: ex illius invidia deonerare aliquid et in te traicere, * Cic. Div. in Caecil. 14, 46:
foeditate corpora deonerans,Arn. 7, p. 249; Ambros. Ep. 58, 1.