dēprĕtĭo — Lewis & Short
dēprĕtĭo (deprec-), āvi, ātum, 1, v. a.pretium,
vetera corpora depretiata sunt,Dig. 9, 2, 22; cf. Gai. Inst. 3, § 212: vilescit pretio depretiatus homo, Paul. Nol. carm. 22, 56.—
Epicurus omnem dolorem depretiat,Tert. Apol. 45; Sid. Ep. 2, 10 fin.