dēpugnātĭo — Lewis & Short
dēpugnātĭo, ōnis, f.depugno,
I a violent fighting, eager contest (ante- and postclass.).
I Prop., Cato ap. Non. 204, 32; Veg. Mil. 3, 30 et saep.—
II Transf.
A Of debate: forensium certaminum depugnationes, Firm. Math. 4 praef.—
B A defacing:
humani oris,Tert. Spect. 18.