dētrectātor — Lewis & Short
dētrectātor (dētract-), ōris, m.id.. *
I One who declines or refuses:
ministerii,Petr. 117, 11.—
II A diminisher, disparager:
laudum suarum,Liv. 34, 15, 9:
honorum,Aus. Idyll. 2, 51.