1. dē-trecto — Lewis & Short
dē-trecto (in the best MSS. also dē-tracto), ăvi, ātum, 1, v. a.
I Orig., to decline, refuse, reject any thing; and hence, to decline, refuse to do any thing (not in Cic.—for syn. cf.: nego, infitias eo, infitior, diffiteor, denego, recuso, abnuo, renuo, defugio).
(a) With acc.: militiam, * Caes. B. G. 7, 14, 9; Liv. 2, 43; Front. Strat. 4, 1, 25; 43; Flor. 1, 22, 2; Ov. M. 13, 36 al.; cf.
pugnam,Liv. 3, 60; 4, 18:
proelium,Just. 13, 5, 8; Front. Strat. 1, 11, 1:
certamen,Liv. 37, 39; Tac. H. 4, 67; Curt. 3, 8:
officia sua,Quint. 2, 1, 5:
judicandi munus,Suet. Aug. 32 et saep.:
imperata,Suet. Caes. 54: dominationem, id. ib. 80; cf.
principem,id. Tib. 25:
patris jussa,Tac. A. 3, 17:
vincla pedum,Tib. 1, 6, 38; cf.
juga,Verg. G. 3, 57:
aratrum,Ov. Pont. 3, 7, 15.—
(b) With inf. (late Lat.):
tutelam administrare,Dig. 37, 14, 19:
dicere,Arn. 6, p. 201.—
(g) Absol., Liv. 2, 45 fin.; 3, 38, 12; Suet. Ner. 47.—
II To pull down with violence; hence, trop. (cf. detraho, no. II. B.), to lower in estimation, to depreciate, detract from:
advorsae res etiam bonos detractant,Sall. J. 53 fin.:
poëtas,Tac. Or. 11:
antiquos oratores,id. ib. 26:
Pompeium,Flor. 4, 2, 9 al.:
virtutes,Liv. 38, 49:
Ciceronis, Vergilii gloriam,Tac. Or. 12:
ingenium Homeri,Ov. R. Am. 365:
laudes,id. M. 5, 246:
maligne benefacta,id. ib. 13, 271.—With dat.: sibi primo, mox omnibus detrectaturus, Suet. Vit. Pers. fin.—With de:
de vobis tamquam de malefactoribus,Vulg. 1 Pet. 2, 12.—Absol., Ov. Tr. 2, 337.