Deucălĭon — Lewis & Short
Deucălĭon, ōnis, m., *deukali/wn,
nimiae Deucalionis aquae,Deucalion's deluge, Ov. F. 4, 794; Prop. 2, 32, 53 (3, 30, 53 M.).—Hence, Deucălĭōnēus, a, um, adj., of Deucalion:
undae,Ov. M. 7, 356:
imbres,Luc. 1, 653: cautes, Col. poet. 10, 67.