dictĭcŏs — Lewis & Short
dictĭcŏs, on, adj., = deiktiko/s.
I Gen., pointing:
digitus quem Graeci dicticon vocant,Cael. Aur. Tard. 5, 1, 21.—
II Esp., rhet. t. t., demonstrative: enthymema, Jul. Vict. Art. Rhet. 11.