dif-fāmo — Lewis & Short
dif-fāmo, āvi, ātum, 1, v. a.fama,
vulgat adulterium diffamatumque parenti Indicat,Ov. M. 4, 236; cf.
prava,Tac. A. 14, 22:
nomen pessimum super virginem,Vulg. Deut. 22, 19.—
viros feminasque procacibus scriptis,Tac. A. 1, 72; cf.:
aliquem probroso carmine,id. ib. 15, 49: aliquem probris, Ap. M. 1, p. 107; Vulg. Matt. 9, 31.— With acc. and inf.: diffamat, incendio repentino domum suam possideri, Ap. M. 4, p. 147.—
Deus diffamatur,Aug. de Morib. Eccl. 14:
sermonem,Vulg. Marc. 1, 45.