dī-glădĭor — Lewis & Short
dī-glădĭor, āri,
I v. dep. n. [gladius], to fight for life and death, to contend fiercely (a Ciceron. word).
I Prop.:
cives inter se sicis,Cic. Leg. 3, 9, 20.—
II Transf., to contend warmly, dispute, sc. with words:
de quibus inter se digladiari solent (philosophi),Cic. Off. 1, 9, 28: cum aliquo tot voluminibus, id. Ac. Fragm. ap. Non. 65, 14; cf.
coupled with depugnare,id. ib. 15:
digladientur illi, per me licet,id. Tusc. 4, 21.