dī-mēto — Lewis & Short
dī-mēto, āvi, ātum, 1, v. a., and dī-mētor, āri, 1,
I v. dep., to measure out, mark out, to fix the limits of (rare;
perh. only in the foll. passages): locum castris,Liv. 8, 38; cf.:
dimetata signa,Cic. N. D. 2, 43, 110 (Baiter, demetata).—Depon. form:
eorum enim cursus dimetati cognovimus, etc.,id. ib. 2, 62, 155.