ef-fĕrus — Lewis & Short
ef-fĕrus, a, um, adj.,
I very wild, fierce, savage (poet. and post-class.;
freq. in Verg.): proles,Lucr. 2, 604; cf.
juventus,Verg. A. 8, 6:
Dido,id. ib. 4, 642:
Chimaera,id. ib. 7, 787:
mens Caci,id. ib. 8, 205; cf.:
vis animi,id. ib. 10, 898:
corda,Val. Fl. 1, 798:
ira,id. 5, 517:
virtus Bebrycis,id. 2, 648:
facta tyranni,Verg. A. 8, 484:
facinus,Sen. Phoen. 264; Flor. 4, 12, 12; 4, 12, 48; Sen. Element. 1, 13, 4.