ējectĭo — Lewis & Short
ējectĭo, ōnis, f.id.,
I a casting or throwing out (very rare):
sanguinis,a spitting of blood, Vitr. 1, 6, 3: mortem et ejectionem timemus, i. e. banishment, exile, * Cic. Att. 2, 18, 1; Vulg. Thren. 2, 14:
articuli,i. e. dislocation, Cael. Aur. Tard. 2, 1, 28.