ēscensĭo — Lewis & Short
ēscensĭo, ōnis, f.escendo,
adversus regem escensionem a Paesto facientem pugnare,Liv. 8, 17, 9:
in agrum Uticensem,id. 27, 5, 8:
ad urbem,id. 27, 29, 7; 28, 8, 8; 37, 17, 3.—Plur.:
in agros,Liv. 29, 28, 5.—
ab navibus in terram,Liv. 22, 20, 4:
classis escensionem ad populandum fecit,id. 44, 10, 11.