exănĭmātĭo — Lewis & Short
exănĭmātĭo, ōnis, f.exanimo.
I A depriving of breath, suffocating:
volvarum,i. e. hysterical passion, Plin. 32, 3, 13, § 28 (for which suffocatio, id. 20, 5, 15, § 30, and strangulatus, id. 26, 15, 90, § 153).—
II Trop., terror, fright:
exanimatio metus subsequens et quasi comes pavoris,Cic. Tusc. 4, 8, 19; cf. id. ib. 4, 6, 13:
si cavebimus, ne in perturbationes atque exanimationes incidamus,id. Off. 1, 36, 131.