excellentia — Lewis & Short
excellentia, ae, f.excello, P. a. 1.,
I superiority, excellence, perfection (abstr. and rel.):
magna cum excellentia praestantiaque animantium reliquarum,Cic. Off. 1, 28; cf. id. ib. 1, 27 fin.:
animi excellentia magnitudoque,id. ib. 1, 5, 17; so,
picturae,Plin. 35, 14, 49, § 173:
crurum,id. 34, 8, 19, § 82; Prud. stef. 10, 52: propter excellentiam, pre-eminence, Gr. kat' e)coxh/n, ut Homerus propter excellentiam commune poëtarum nomen efficit apud Graecos suum, Cic. Top. 13, 55; cf.:
per excellentiam,Sen. Ep. 58, 17.—Plur.:
saepe excellentiae quaedam sunt, qualis erat Scipionis in nostro grege,Cic. Lael. 19, 69.