fābŭlātor, ōris, m.id.,
I a narrator, a story-teller (post-Aug.).
I In gen.:
elegantissimus,Sen. Ep. 122 med.:
lectoribus aut fabulatoribus arcessitis,Suet. Aug. 78; Gell. 3, 10, 11; Vulg. Baruch, 3, 23.—
II A fabulist:
Aesopus ille e Phrygia fabulator,Gell. 2, 29, 1.