faenĭ-sex — Lewis & Short
faenĭ-sex (fēn-, foen-), ĕcis (faenĭ-sĕca, ae, m.id..
Pers. 6, 40),I Prop., a mower, Varr. R. R. 1, 49, 2; Col. 2, 17, 4:
igitur cornu propter oleum ad crus ligato faenisex incedebat,Plin. 18, 28, 67, § 261.—
II Meton., poet. for countryman, rustic, Pers. 6, 40.