1. fāgus — Lewis & Short
fāgus, i (
I nom. plur.:
fagūs,Verg. Cul. 139), f. prob. root fag-, to eat; cf. faba and Gr. fhgo/s, fhgw/n; Germ. Buche; Engl. beech, originally a tree with edible fruit, = fhgo/s, a beech-tree: Fagus silvatica, Linn.; Verg. E. 1, 1; Caes. B. G. 5, 12, 5; Plin. 16, 5, 6, § 16 sq.; 24, 5, 9, § 14; Ov. M. 10, 92: felices arbores ... quercus, fagus, etc., Veran. ap. Macr. S. 3, 20, 2 al.