1. Fălăcĕr — Lewis & Short
Fălăcĕr, cris, m.
I The name of an Italian mythical hero, Varr. L. L. 5, 15, § 84 Müll.; Enn. ap. Varr. L. L. 7, 3, § 45.—
II = flamen: flamen a divo patre Falacre,
Varr. L. L. 5, § 84 Müll.; Inscr. Murat. 100, 6.
2. Falacer — Walde–Hofmann
Falacer, falärica s. fala. 1. falcó, -önis m. „Falke“ (seit Itala und Serv., rom.; EN. Falcö seit 193 n. Ch. [CIL. XIII 11753]: als „krummkrallig“ identisch mit 2. falco „säbelbeinig“, vgl. gr. äpren „Sichel“ und „Weih“ (Thurneysen Thes., Fick KZ. 44, 346, Suolahtı Vogeln, 3271f, Brüch Einf. 8, Schrader RL. I? 281f., Kluge!! s, Falke, Wartburg III 381). — Nicht erm. Lw. (*falkan : *fal- ,falb", s. palleö) nach Baist … — [Walde–Hofmann, s.v. Falacer, p. 479]