fāmātus — Lewis & Short
fāmātus, a, um, adj.fama, II. B. 2.,
I in bad odor, notorious, disreputable:
quibus criminibus haec causa famata est,Cic. Scaur. 13 dub. (al., ex conject., diffamata): tonsor Licinus, Schol. Cruq. ad Hor. A. P. 301.