1. fastus — Lewis & Short
fastus, a, um, adj.perh. root *f*a, fa/skw, fhmi/, fari; lit., in which it is allowed to speak, fasti dies; and more commonly
ille (dies) nefastus erit, per quem tria verba (DO, DICO, ADDICO) silentur: Fastus erit, per quem lege licebit agi,Ov. F. 1, 48; Varr. L. L. 6, 4, § 29 sq. Müll. The register of these legal court-days, which for a long time existed only in the archives of the pontifices, was kept from the knowledge of the people, until Cn. Flavius, scribe to the Pontifex Maximus Appius Caecus, posted up a copy in the Forum:
posset agi lege necne, pauci quondam sciebant, fastos enim volgo non habebant,Cic. Mur. 11, 25; cf.:
(Cn. Flavius) fastos circa forum in albo proposuit, ut, quando lege agi posset, sciretur,Liv. 9, 46, 5; Plin. 33, 1, 6, § 17; Val. Max. 2, 5, 2.—
ordo ipse annalium mediocriter nos retinet quasi enumeratione fastorum,Cic. Fam. 5, 12, 5:
cum diem festum ludorum de fastis suis sustulissent,Cic. Verr. 2, 4, 67, § 151:
fastos correxit (Caesar),Suet. Caes. 40:
ut omne tempus ... ita in fastos referretur,id. Aug. 100; cf. id. Tib. 5.—
quae (tempora) semel Notis condita fastis Inclusit volucris dies (i. e. fastis consularibus),Hor. C. 4, 13, 15:
per titulos memoresque fastos,id. ib. 4, 14, 4; so,
memores,id. ib. 3, 17, 4:
tempora si fastosque velis evolvere mundi,id. S. 1, 3, 112:
qui redit in fastos et virtutem aestimat annis, etc.,id. Ep. 2, 1, 48:
in codicillorum fastis,Cic. Att. 4, 8, 3:
paginas in annalibus magistratuum fastisque percurrere,Liv. 9, 18, 12:
ex fastis evellere,Cic. Sest. 14, 33:
hos consules fasti ulli ferre possunt,id. Pis. 13, 30.—