fātĭdĭcus — Lewis & Short
fātĭdĭcus, a, um, adj.fatum-dico,
qui futura praedivinando soleant fari, fatidici dicti,Varr. L. L. 6, § 52 Müll.:
vates,Verg. A. 8, 340; Ov. M. 3, 348:
Themis,id. ib. 1, 321:
anus,Cic. N. D. 1, 8, 18:
deus,i. e. Apollo, Ov. F. 2, 262:
puella,Suet. Galb. 9:
augurium,Plin. 15, 29, 36, § 120:
fulmina,id. 2, 43, 43, § 113:
specus,id. 2, 93, 95, § 208:
libri,i. e. the Sibylline, Suet. Aug. 31; cf.
silvae,Val. Fl. 1, 304.—Subst.: fātĭdĭcus, i, m., a prophet, Cic. Leg. 2, 8, 20.