ferrūmen — Lewis & Short
ferrūmen (fērū-), ĭnis, n.ferrum.
I Cement, solder, glue (post-Aug.):
quod furto calcis sine ferumine suo caementa componuntur,Plin. 36, 23, 55, § 176; Petr. 102; Dig. 41, 1, 27.—Transf.: esse videtur Homeri (versus) simplicior et sincerior, Vergilii autem vewterikw/teros et quodam quasi ferumine immisso fucatior, etc., i. e. connection, connecting word, Gell. 13, 26, 3. —*
II Iron-rust:
(crystalla) infestantur plurimis vitiis, scabro ferumine, maculosa nube, etc.,Plin. 37, 2, 10, § 28.